Antton Kazabon

Martina gure laguna desagertu denetik, urduri gaude guztiok, eta batez ere triste, lur jota. Eta normala da, izan ere, inork ere ez dakigu oraindik zer gertatu zen egun madarikatu hartan Martinarekin.Egun hartan bereziki, ni pozak txoratzen nengoen, Martina eta bion artean gertatu zen pasadizotxoarengatik. Gure laguna desagertu baino ordubete lehenago gertatu zenarengatik. Baina ustekabean, une batetik bestera, zoritxarra heldu zen gure artera. Non arraio sartu zen Martina? Norbaitek bahitu alzuen?Nonbaitetik berehala agertuko zela pentsatzen genuen, baina ez zen horrelakorik gertatu. Hilabete igaro da, eta oraindik ez dugu haren arrastorik.

Behinola, erromatarrek Oiartzoko meatzeetan burdina ateratzen zuten, baina Trumoi, euskaldun gaztea, ez zen haien laguna. Batez ere, Klaudio erromatar gaztea gorrotatzen zuen, biek maitatzen baitzuten neska euskaldun bera: Eguzkilore. Noraino iritsiko ote dira Eguzkiloreren maitasuna lortzeko?

Paul ikastolako musika-irakaslea egun batetik bestera kale kantoi batean lurrean eserita agertuko da, gitarra jo eta kantuan, eskean. Herri txikiko bizilagunak hain zarpail jantzita ikustean, Zarpiel deitzen hasiko dira. Bizirik hilda dagoela ematen du garai bateko maisu bizizale adoretsuak. Bere bikote harremanak porrot egin ondoren, jo du behea.Bere ikasle ohiak, ordea, ez daude bere zoritxarrean bazter uzteko prest eta zerbait egitea erabakiko dute. Adore eman eta aurrera egiten laguntzeko Paulek berak erabilitako esaldiak berreskuratu eta gogoraraziko dizkiote, sendagai izango zaizkiolakoan.

Nolako piku arbola Katua etxeko atarian orbelei so bizi da lasai bizi da eroso. Zumezko besaulkia besaulkian kuxina kuxinaren gainean katu mutur fina.

Nolako piku arbola Hamar ardi bi ahari bost arkume haiekin nahasian lau antxume. Artalde bitxi artalde txiki lurrean bazka gaztainondoa aterki.

Poema liburu honetan estilo desberdinetako poemak aurki daitezke; hala nola:Itsasontzia kulunkanitsasoa kulunkari.Eta amaren bihotz samurraumearentzat opariItsasontzia kulunkanitsasoa kulunkari.

Irungo neska beltzaranak biziarazi zidan hurrengo esperientzia ikaragarriak beldurtu ere egin ninduen, eta etxera erretiratzea erabaki nuen. Hura niretzat gehiegizkoa zela pentsatu nuen. Latza izan zen, errepika ezina, bikaina, baina horrelako batekin aski nuela pentsatu nuen. Eta oraindik ere tarteka, han-hartako bizipen hartara irudimenezko joan-etorri laburrak egin ohi ditut barruak eskatzen didanean. Beharbada, amona Inexik horretaz zer pentsatuko lukeen gehiegi pentsatu gabe.Bai, badakit zer esan zenidan. Alexek batxilerra non egingo zuen bazenekiela. Baina gero eta gehiago nabaritzen zaizu Alexengana sentitzen duzun atrakzioa. Eta lasai, Aloña. Hori zuk ezin duzu kontrolatu. Baietz usteko duzu, irudituko zaizu, baina sentimenduak ezin ditugu guk nahi dugun bidetik eraman. Hauek gu eramaten gaituzte nahi duten lekura eta nahi duten bidetik. Beraz, alferrik zabiltza. Zuk bihotzari kasu egin, eta horren aurka ez borrokarik egin, galtzaile aterako zara eta.

Tronpatxo elefante pottoloa zoriontsu bizi da bere ama eta lagunekin, Keniako oihanetan. Azken aldian, ordea, kezkatzen hasia da. Bere tronpa lagunena baino ttikiagoa da. Tronpeok laguntzen dio zuhaixkak ipurditik ateratzen, baina Tronboik eta Tronpetak barre ttikiak egiten dizkiote. Gure elefante kumeak ez daki zer egin bere tronpatxo hori luzatzeko.

Udalekuak, ibilaldiak, lagun berriak… Zeinen polita! Zeinen atsegina eta gustagarria! Baina beti ez dira izaten udako kontu hauek hain politak eta zoragarriak. Ez horixe! Bestela irakurri Alainek kontatzen digun historia hau. Alain, Itsaso, Maddi, Iratxo eta Eñauten bizipen beldurgarria. Maitasun historiatxoak ere barruan, baina bestelakoak ere bai. Batez ere bestelakoak, beldurrezkoak. Itsasori gauaren erdian bere ohe atzean agertzen zitzaion mutil sonanbulu hura, ez pentsa gero ametsetakoa edo gezurrezkoa zenik! Udalekuak politak izaten dira, baina egunez. Ilargiaren argitan gertatzen direnak, beti ez dira parte onekoak izaten.

Poesia/Adin guztientzat Sumatu nituenean zuhaitzak hizketan harriak erre ziren surik gabeko ketan.

Tren gorrian Ortzigain ezagutzera tran-tran, tran-tran badoa, badator Elorri.Zu ere igo zaitez nahi baduzu gurekin etorri.

Mieltxo mutiko bizkor eta kirolzalea urteek aurrera egin ahala moteltzen hasi zen, eta batez ere handitzen, izugarri handitzen eta handitzen. Hamar urterekin metroa eta laurogei neurtzeraino. Orain ba al dakizue zenbat neurtzen duen? Bi metro eta berrogei zentimetro. Ikaragarria egin da. Nola konponduko ote da lo egiteko? Eta eskolan? Lagunek barre egingo ote diote?

Narrativa

Bilduma honetako liburuak euskaraz sortutakoak dira eta gero beste bilduma paralelo batean gaztelaniaz ere argitaratzen dira. Albumak dira eta marrazkiak koloretan dira orrialde guztietan. Adin tarte

Gaur egun gurasoak dira etxeko zama daramatenak. Gurasoak, etxeko lanak egiten dituztenak. Gurasoak, etxeko martxaz eta seme-alabez arduratzen direnak. Gurasoak, agintzen dutenak. Gurasoak. Baina ez pentsa hori beti horrela izan denik. Ez horixe! Lehen ez zen horrela, eta Marik eta Martxelek dute aldaketaren errua.

Bertsoz idatzita, oso sentikor istorio, guraso baten heriotza narratzen du ipuin honek.

Urdintxok zalantza handiak ditu bere buruarekin. Aterkia dela uste du, baina ez zaio euria gustatzen. Eta gainera, Alexanderrek harrika bota du gaixoa. Ez ote du inork maite?

Emotivo texto en verso sobre la muerte prematura del progenitor. También en euskera.

Relato original, sencillo, lleno de valores y primorosamente ilustrado y presentado. Este título pertenece a la colección de cuentos infantiles Alboka: El Olentzero en apuros, ¡Hay que ver mi abuelita!, Sopa de ajo, Ahisa y la mariposa blanca, Nico y Zaldiko, Duérmete, niña... Disponibles todos los títulos también en euskera.

Sumatu nituenean zuhaitzak hizketanharriak erre zirensurik gabeko ketan.Antton Kazabon, Oiartzun, 1954. Txikitan Gurutze auzoko eskolan ibili zen eta, eskola munduak erakarrita, magisteritza ikasketak egin zituen. Ondoren herriko Haurtzaro ikastolan lanean hasi eta 1991 arte aritu zen bertan. 1994 arteko hiru urte horiek Gipuzkoako Ikastolen Elkartean egin zuen lan Bertsolaritza ikastetxeetan izeneko proiektuan, ikasmateriala sortzen, irakasleak prestatzen eta bertso eskolak koordinatzen. 1994an ikastolara itzuli, eta gaur arte.Ikasleei irakurtzeko zaletasuna pizteko ahaleginetan, irudiz jositako kontakizun laburrak argitaratzen hasi zen orain dela ia 20 urte. Geroztik genero gehienak landu ditu oiartzuarrak. Narrazioa, poemak, bertsoak...Guztira 50 liburu kaleratu ditu orain arte, gehienak haur eta gazte literaturakoak direlarik.Marrazkiak: Lide Martiarena