Considerada como una de las obras maestras de la literatura catalana, 'Bearn o la sala de las muñecas' fue publicada originalmente en castellano, en 1956. Villalonga decidió traducirla al catalán quizas para alejarla lo mas posible del realismo social que dominaba a la literatura española de aquellos momentos. Sea como sea, recuperar la edicion original de esta novela extraordinaria supone reconocerle el valor que sus contemporaneos no supieron darle.
Dos extraordinarios relatos del autor a la mítica novela Bearn, caracterizados por la ironía, el sentido del humor, la mordacidad y una excepcional maestría expresiva.
Son trece as pezas de Llorenç Villalonga (1897-1980) que, baixo o título de Desbarats, se editaron conxuntamente en 1965 en Ciutat de Palma. Da primeira parte seleccionamos aquelas pezas (A marquesa disponse a ir ao teatro,A visita da Infanta, Economia en 1940 e Estiveron moi perto) que, pensamos, son mais doadamente representabeis sen por iso deixaren de ser ilustrativas do xenero que nace e morre en Villalonga. Da segunda parte, ao estar xa traducida ao galego A Tuta e a Ramoneta, presentamos aquela que mellor parodia o teatro do absurdo: Alta e Benemerita Señora.A pregunta de como definiria este tipo de teatro de que a revista Primer Acto publicaba en 1969 varias pezas -¿Teatro do absurdo? ¿Humor negro? ¿Esperpento? ¿Critica sutil da sociedade?-, o invulgar e voltaireano autor da novela Mort de Dama respondeu:"Definoo como un desbarato, consoante ao titulo do volume. Non era a miña idea facer metafisica. Ora ben, polo mesmo que non tentei sentar ningunha tese nin xulgar ningunha das miñas personaxes, que son como as fixo Deus, ou o Diabo (punto dificil de aclarar), o lector estara no seu dereito de tirar delas cantas teses Ile parezan".