Luis Lamela García

Escapado. Do Monte Pindo ao exilio pasando pola illa de San Simón de Luís Lamela García quere lanzar a mensaxe de que é moito máis importante recordar que comprender, por que a memoria sempre pode ser verdadeira, ainda que as veces sexa falsa. Unha novela que quere ser unha cronica na que se mestura a vida e a morte, o pasado e o presente, a realidade e a ficcion. Unha obra de lectura engaiolante que enlaza a historia e a memoria, e nas que as relacions temporais estan, tamen, unidas por espazos reais: o monte do Pindo, Fisterra e a ria de Corcubion, a illa de San Simon, as frontes da guerra civil española, o exilio frances e americano, o desexado retorno as raices do Pindo... Un percorrido pola esperanza perdida e a traxedia dos vencidos dunha guerra civil, a de 1936, que cambiou drasticamente a vida de toda unha xeracion ilusionada e apaixonada. Unha traxedia que, polo que a Teofilo Caamaño se refire, o protagonista principal da narracion, ainda non terminou.Escapado. Do Monte Pindo ao exilio pasando pola illa de San Simón de Luís Lamela García quere lanzar a mensaxe de que é moito máis importante recordar que comprender, por que a memoria sempre pode ser verdadeira, ainda que as veces sexa falsa. Unha novela que quere ser unha cronica na que se mestura a vida e a morte, o pasado e o presente, a realidade e a ficcion. Unha obra de lectura engaiolante que enlaza a historia e a memoria, e nas que as relacions temporais estan, tamen, unidas por espazos reais: o monte do Pindo, Fisterra e a ria de Corcubion, a illa de San Simon, as frontes da guerra civil española, o exilio frances e americano, o desexado retorno as raices do Pindo... Un percorrido pola esperanza perdida e a traxedia dos vencidos dunha guerra civil, a de 1936, que cambiou drasticamente a vida de toda unha xeracion ilusionada e apaixonada. Unha traxedia que, polo que a Teofilo Caamaño se refire, o protagonista principal da narracion, ainda non terminou.

En Galiza, os crimes dos falanxistas seguen sendo unha das grandes eivas na recuperación da memoria histórica. Non foron vítimas, senón verdugos que executaron a represión e construíron o Estado franquista. Ainda que se foi recuperando a dignidade das vitimas, a memoria dos represores segue no silencio. A historiografia centrouse nas vitimas, deixando fora os autores dos asasinatos extraxudiciais, os "paseos" e outras formas de violencia paralegal. Escuadrons falanxistas e patrullas da Garda Civil desencadearon o terror na retagarda galega, con detencions, extorsions, violacions e abusos de poder. A posguerra estivo marcada pola miseria, o estraperlo e a corrupcion, mentres os falanxistas e dereitistas se beneficiaron do rexime. Coa chegada da democracia, os represores non renderon contas, e a sociedade optou por esquecer antes que perdoar. Este libro procura e documenta a responsabilidade dos falanxistas na desapiadada represion, identificando e explorando o seu papel na construcion do franquismo. A traves de biografias e investigacions, saca a luz a historia incomoda dos vitimarios, cuxas accions deixaron unha pegada profunda na sociedade galega e española. Unha necesaria reflexion sobre un pasado que ainda agarda ser comprendido na sua totalidade.