Marilar Aleixandre

A dimensión humana e mais o legado literario de Manuel Lueiro Rey (1916-1990) son, realmente, os que constrúen e dotan de sentido cabal este volume. A través daquelas persoas que o trataron en vida, daqueles estudosos da sua producion humanistica ou, simplemente, de quen ainda se sente preto del, Manuel Lueiro Rey. A liberdade ferida pretende actualizar e por ao dia, tanto para as xeracions mais novas coma para os seus coetaneos ainda felizmente entre nos, a traxectoria biografica do autor de Fornelos de Montes que escolleu Pontevedra para traballar e O Grove para vivir, sen esquecer o pouso humano que deixou en tantas persoas, o seu pensamento politico e, xaora, a sua extensa, e ainda hoxe pouco divulgada, producion prosistica, poetica ou ensaistica. Para esta abordaxe, o libro convocou persoas de diversas xeracions e sensibilidades distintas que participaron nel con entusiasmo, sempre converxendo no respecto e admiracion que a figura, a obra ou o legado de Lueiro suscitou neles. Velaqui, en suma, unha homenaxe literaria, dalgun xeito tamen civica, ao autor d''O sol na crista do galo, de quen se rescatan, asemade, textos literarios ineditos ou escasamente coñecidos da sua autoria, alen dun abondoso corpus fotografico e documental nunca antes publicado.A dimensión humana e mais o legado literario de Manuel Lueiro Rey (1916-1990) son, realmente, os que constrúen e dotan de sentido cabal este volume. A través daquelas persoas que o trataron en vida, daqueles estudosos da sua producion humanistica ou, simplemente, de quen ainda se sente preto del, Manuel Lueiro Rey. A liberdade ferida pretende actualizar e por ao dia, tanto para as xeracions mais novas coma para os seus coetaneos ainda felizmente entre nos, a traxectoria biografica do autor de Fornelos de Montes que escolleu Pontevedra para traballar e O Grove para vivir, sen esquecer o pouso humano que deixou en tantas persoas, o seu pensamento politico e, xaora, a sua extensa, e ainda hoxe pouco divulgada, producion prosistica, poetica ou ensaistica. Para esta abordaxe, o libro convocou persoas de diversas xeracions e sensibilidades distintas que participaron nel con entusiasmo, sempre converxendo no respecto e admiracion que a figura, a obra ou o legado de Lueiro suscitou neles. Velaqui, en suma, unha homenaxe literaria, dalgun xeito tamen civica, ao autor d''O sol na crista do galo, de quen se rescatan, asemade, textos literarios ineditos ou escasamente coñecidos da sua autoria, alen dun abondoso corpus fotografico e documental nunca antes publicado.

Unha festa de disfraces acaba de madrugada nun camiño afastado onde Sofía e Lupe son violadas. Durante os días que seguen descubrirán que, como a Medusa, moitos non se atreven a miralas en fite. Son elas quen deben avergoñarse? Iso non ocorreria se non levasen minisaia? E mellor non denunciar, non procurar complicacions? Inspirada no mito de Medusa, castigada despois de ser violada a levar serpes por cabeleira. Dende a mesma noite da agresion vai comezar para as duas mozas o pedregoso camiño da busca da xustiza. Debateranse entre sucumbir e cargar coa lousa que alguns queren pousar sobre elas ou aferrarse a aqueles que as alentan a seguir na procura da propia dignidade e do dereito a superar o sucedido. Narrada en terceira persoa, A Cabeza de Medusa, a novela de Marilar Aleixandre, gañadora do Premio Fundacion Caixa Galicia de literatura xuvenil 2008, conxuga a descricion, a narracion e o dialogo, asi como o xenero xornalistico, para conseguir, en palabras do xurado, unha prosa axil e dinamica que avanza con maxistral fluidez dende o comezo en que se coñece o acontecemento que desata a trama, ata a ultima paxina en que se resolve. A amplificacion social da violacion e tamen a procura dos amor(ot)es ventureiros, o papel do amor e a amizade na resistencia ao medo e a vergoña son temas abordados nesta magnifica novela con valentia, claridade e tenrura.

A expedición do Pacífico é unha novela de aventuras que conta as peripecias dunha nena de doce anos, Emilia, que se agacha como polisón nunha expedición científica que parte para explorar o Pacífico.A accion que se desenvolve no seculo XIX, non renuncia a estar escrita desde este fin de seculo. As ideas feministas, a polemica entre o darwinismo e o creacionismo a paixon polo coñecemento estan nas paxinas desta excepcional novela.

Duela urte asko, baina asko asko, pertsonek (edo gutxienik umeek) animalia txikienen mintzoa ulertzen zuten garaian, Minia izeneko neskatila bat bizi zen herrixka txiki batean. Miniaren etxean, aita eta amaz gain neba-arrebak eta amama bizi ziren, bai eta Gorri izeneko eper-zakurra, adar bat falta zuelako Motz esaten zioten behia, eta aurpegia eta hankak zuri zituen katu beltza, Fran izenari erantzuten ziona. Fran zen etxera heldutako azkena. Bi hilabete baino ez zituen eta Miniaren kuttuna zen.

Este libro contén trinta e tres poemas sobre unha ovella descarreirada, un polbo no garaxe, abellas bailando sen descanso a louca danza da ledicia ou fanecas bravas que ollan en fite a balea azul... Poemas insinuados na casca dun ovo, gravados nunha cabaza seca ou nos relevos dunha noz, enrodelados nunha cana de bambu, ganduxados na muda dun lagarto ou, en ultimo caso, caligrafados en papel de arroz. Carecen de maiusculas e puntos, non sendo outra cousa que coagulos de fala.

Será difícil que me creáis, ya lo sé. El príncipe puso a circular su versión y no es fácil que la gente cambie de opinión. Pero tengo que contar la verdadera historia de Blancanieves. No es cierto, por ejemplo, que los siete enanos (o hermanos) dijesemos que se podia quedar con nosotros a cambio de cuidar la casa, cocinar, hacer las camas y lavar. ¿Creeis acaso que alguna muchacha aceptaria eso?

Será difícil que me creades. Seino. O príncipe puxo en circulación a súa versión e non é doado a xente cambiaren de punto de vista. Mais debo contar a verdadeira historia de Brancaneves. Non é certo que los sete ananos (o irmans) dixesemos que podiase quedar connosco a cambio de coidar a casa, cociñar, facer as camas, e lavar. Vos credes que algunha rapaza aceptaria iso?

Había unha vez catro cascarolos, catro caracoliños que eran irmáns. Chamábanse Cascarolo, Carolo, Arolo e Rolo. Vivían nunha cidade, na Alameda, entre as raiceiras dun gran loendro. Eran moi felices, pero un dia chegaron uns obreiros, e comezaron a cubrir os camiños do parque con lousas de pedra, e a tomar as lousas con cemento. Xa non poderian agocharse, terian que marchar.Había unha vez catro cascarolos, catro caracoliños que eran irmáns. Chamábanse Cascarolo, Carolo, Arolo e Rolo. Vivían nunha cidade, na Alameda, entre as raiceiras dun gran loendro. Eran moi felices, pero un dia chegaron uns obreiros, e comezaron a cubrir os camiños do parque con lousas de pedra, e a tomar as lousas con cemento. Xa non poderian agocharse, terian que marchar.

Que é o que máis desexan as mulleres? Velaí unha difícil pregunta que levará a El-Rei Artur por todo o mundo á busca dunha sinxela resposta: “gobernar a súa vida”. Cando todo parecía perdido, a Abom

Paco, o alcalde de Santorén, recorda o que un día lle dixera Lucía, o seu amor primeiro, cando os dous eran militantes dun partido clandestino formado por a penas un cento de revolucionarios: �deixar

Unha formiga coxa, unha ra peluda e unha cobra chosca deciden buscar algún lugar onde non sexan menosprezadas polas súas eivas e sexan consideradas iguais, e así comezan a súa aventura.O primeiro sitio o que chegan e unha cidade enfeitizada. As tres amigas ofrecense a busca-lo remedio; nese traballo atopan un rato de biblioteca. Resolto o feitizo, a rexedora da cidade regalalles un estoxo de coiro que conten unhas tesoiriñas, unha agulla e un coitelo.Continuando a viaxe, as tres amigas, as que se unira o rato de biblioteca, caen presas dos fanaticos. Gracias as tesoiriñas e mais o coitelo de prata conseguen escapar da trampa.Chegan logo a unha illa onde todo e moi pequeno. Todos andaban moi preocupados buscando a princesiña Hipatia que xa levaba un dia sen aparecer. As tres amigas conseguen encontrala despois de adiviña-lo esconxuro para abri-la entrada dunha cova subterranea.Finalmente, nun val preto da praia de Estorde, encontran aquel lugar que andaban buscando.

Unha aventura urbana e actual coa publicidade como arma contra o poder.Premio Álvaro Cunqueiro de Narrativa, 1998. Unha chamativa campaña de contrapublicidade que ten como obxectivos bancos e empresas de todo tipo estendese pola cidade. Dous xornalistas deben averiguar quen esta detras da Compañia Clandestina de Contrapublicidade e cales son as suas pretensions.

A expedición do Pacífico é unha novela de aventuras que conta as peripecias dunha nena de doce anos, Emilia, que se agacha como polisón nunha expedición científica que parte para explorar o Pacífico. A accion que se desenvolve no seculo XIX, non renuncia a estar escrita desde este fin de seculo. As ideas feministas, a polemica entre o darwinismo e o creacionismo a paixon polo coñecemento estan nas paxinas desta excepcional novela.

La Carlota acostuma a parlar amb el pòster d'un músic de rock, ja mort, que té penjat a la paret. Li explica els seus dubtes, els desenganys amorosos i els problemes amb què es troba en el nou instit