Xabier Mendiguren Elizegi (Beasain, 1964), de formación filólogo y de oficio editor, es autor de una amplia obra que abarca desde la literatura infantil y juvenil hasta el cuento y la novela. En el genero dramatico ha publicado una docena de libros y ganado los mas importantes premios literarios del pais. Puede encontrarse, traducida al castellano, su obra Cementerio clausurado. Dos obras dramaticas, dos propuestas esteticas para la escena. Telesforo no es Bogart juega a recrear la historia, a imaginar otros protagonistas para la pelicula Casablanca, en una relacion dialectica entre verdad y ficcion, entre el topico y su superacion, entre los lenguajes del cine y del teatro. La noche de los heroes comienza con una cena entre dos parejas de mediana edad, con sus pequeñas y cotidianas miserias; mas bajo sus palabras se van adivinando otros miedos mas profundos, con el fondo del conflicto politico del Pais Vasco.
"Etxeko emakumeak dira. Serora eta alaba. Ez dut haietaz kexurik, ez horixe. Aitzitik, haien lanari esker hartu ahal izaten dut nire zereginetarako astia eta are aisia ere, honakoak idazteko-eta. Haiek errurik ez, baina teilatupe berean emeen hatsa sumatzeak aztoratu antxa egiten nauela barruntatzen dut aldian-aldian. Badakizu nik oroipen txar bat dudala, makurkeria bat gertatu zitzaidan baina berriz ere bide zuzenean nauzu. Alabaina, emakumeak beti hor, beti emakume, eta burura datozkit atzendutako okerkeria haiek, berehala uxatzen ditut baina ez naiz nire gogoeten jabe. Nire burua zigortuz ezin ezer lortu, saiatu banaiz ere, ezta lanpetuta ere, holakoak ohean bururatzen baitzaizkit, loaren zain, lo eta bake eske nagoela, baina lo bare eta lasaiaren ordez, serora eta alaba, Isabel eta Ines, datozkit burura; gaueko isiltasunean, etxean kanilen bateko jario pausatua eta kalean berriz zakurren baten noizbehinkako zaunka besterik aditzen ez dela, bi emakumeen marmarra iristen baitzait tarteka, ahots emea eta eme ahotsa, zertaz ari diren bereizi ezin badut ere".
Petre Romanescuri idazlana egiteko agindu dio andereño Itsasok, bere egun bat kontatuz. Petreri, baina, ez zaio idaztea gustatzen, bai ordea zinema. Hortaz, gurasoek oparitutako bideo-kamerarekin hasiko da bere bizitza grabatzen: etxea, familia, auzoa... eta batez ere mendian egingo duten egun-pasa; osaba-izebekin eta eta beste lagun batzuekin patxadan eta umore onean pasatzeko egun hori, hala ere, konplikatu egingo da, eta uste ez bezala amaituko da.
Aspaldi honetan ez du euririk egiten, eta ezin ditut estrenatu Erregeek ekarri zizkidaten katiuska horiak. Egunero begiratzen dut zerurantz: Gaur euria ari du, azkenean!3-8 urteko haurrei zuzendutako ingurumenarekin loturiko mezu baikor eta esanguratsuak jorratzen dira sail honetan, guztiak, ilustrazio oragarriekin jantziak. Gaiak honako hauek dira: eskola, gure gorputza, lurra eta eguraldia, paisaia, animaliak, landareak, etxea, familian bizi gara, lagunak eta kideak, garraioak, asmakariak eta historia.
2004ko uztailaren 16an estreinatu zuen Egunen harian bloga Xabier Mendiguren Elizegik. Ordutik egunero-egunero idatzi izan du zerbait, jaiegunak salbu. Azken bi urteotan 500 bat artikulu ondu ditu beasaindarrak, askatasun osoz. Libre jardute horretan bere zaletasunen esparru zabala landu du: liburuak, zinema, bestelako kultur adierazpideak, eguneroko bizitzan deigarri egin zaizkion kontuak, euskaldunaren kontzientzia erne jartzen duten politika arrastoak ere bai inoiz... Ofizio handiko pertsona sumatzen da artikuluotan, ondo trebaturiko eskua, eta orri zuriaren aurrean paratzen den sortzailearen ausardia ere bai. Lan nekeza eta arduratsua bete du Mendigurenek, beti idazkera arina eta argia erabiliz, gauza bakoitzari bere izena eta dagokion izenondoa erantsiz. Euskal kulturari lotuta dagoen orok eskertuko dio esfortzua, baina, batez ere, lerro bakoitzari darion zintzotasuna.
Vikingoen sorterrira. Aita ezezagun eta urrundik miretsiaren bila doan neska; ebakuntza larri baten atarian, bere bizitzako amodio sekretua kontatzera doan emakume heldua; familia-giro itogarri batean bere arrebarekiko obsesiotik nola askatu ez dakien mutila; parkin batean nahi gabe ume bat zapaldu ondoren, erruaren zamari aurre egin behar dion gizon gaztea ...
Pello és un xic que està a punt de fer catorze anys. Li agrada jugar al bàsquet, a l'escola va de cul, i la xica que li fa goig passa d'ell. A més d'aquesta situació típica té altres problemes: acabe
Carles té 9 anys, un gos, un programa de ràdio preferit i una imaginació sorprenent. Un dia és el protagonista real d´una aventura trepidant plena de dolor i també de solidaritat.
Aita eta ama lanik gabe gelditu dira. Hodei txikia ez da egoeraz ohartzen, baina Irati bai, eta kezkatuta dago, etorkizunak zer ekarriko dien. Krisi egoerari buruzko ipuin bat, familien zailtasunak eta haurren beldurrak lantzen dituena.
