GALLEGO
A memoria da árbore
Por Tina Vallès
-5% de dto. exclusivo web
Entrega aproximada el miércoles 25 de noviembre.
No tenemos stock en nuestro almacén, pero lo pedimos urgente al distribuidor para que lo recibas muy rápido.
Sinopsis
«Son coma dúas pingas de auga», di o avó cando miña nai
e mais a avoa discuten. «Non discutimos, nós sempre falamos
así», responden ambas se llelo botas na cara. E o mellor
que podes facer é deixalas soas. Que son coma dúas pingas
de auga quere dicir, ben sei, que son iguais, díxome meu avó e, deseguido, foise para o despacho dos meus pais e volveu
cun álbum poeirento para ensinarme unhas fotos de cando a avoa tiña a idade de mamá:–Son clons! –dixen.
Desde ese día, miña nai e mais a avoa son as cloniñas. Elas non
o saben, é que meu avó e mais eu temos algúns segredos...
«Podo poñerme contento?», pregunta Jan cando lle contan
que o avó Joan e a avoa Caterina van ir vivir con el e cos seus pais. Porque Jan intúe que algo pasa, que o feito de seren cinco na casa non é tan boa noticia. Será un cambio que vai alterar o día a día
de toda a familia; a partir dese momento, as palabras
e os silencios terán novos matices na vida cotiá. Pero o rapaz
ten o seu propio mundo, cheo de paseos, árbores e letras.
e mais a avoa discuten. «Non discutimos, nós sempre falamos
así», responden ambas se llelo botas na cara. E o mellor
que podes facer é deixalas soas. Que son coma dúas pingas
de auga quere dicir, ben sei, que son iguais, díxome meu avó e, deseguido, foise para o despacho dos meus pais e volveu
cun álbum poeirento para ensinarme unhas fotos de cando a avoa tiña a idade de mamá:–Son clons! –dixen.
Desde ese día, miña nai e mais a avoa son as cloniñas. Elas non
o saben, é que meu avó e mais eu temos algúns segredos...
«Podo poñerme contento?», pregunta Jan cando lle contan
que o avó Joan e a avoa Caterina van ir vivir con el e cos seus pais. Porque Jan intúe que algo pasa, que o feito de seren cinco na casa non é tan boa noticia. Será un cambio que vai alterar o día a día
de toda a familia; a partir dese momento, as palabras
e os silencios terán novos matices na vida cotiá. Pero o rapaz
ten o seu propio mundo, cheo de paseos, árbores e letras.
Ficha Técnica
Traductor: Xavier Rodríguez Baixeras
Editorial: Faktoría K de Libros
ISBN: 9788416721405
Idioma: Gallego
Número de páginas: 224
Tiempo de lectura: 5h 17m
Encuadernación: Tapa blanda
Fecha de lanzamiento: 01/04/2019
Año de edición: 2019
Plaza de edición: Pontevedra
Colección:
Narrativa K
Narrativa K
Alto: 20.5 cm
Ancho: 13.5 cm
Peso: 300.0 gr
Especificaciones del producto
Recibe novedades de Tina Vallès directamente en tu email
Reseñas sobre A memoria da árbore
Comparte tu experiencia con la comunidad lectora.
0 Reseñas
5 0
4 0
3 0
2 0
1 0
Sólo por opinar entras en el sorteo mensual de tres tarjetas regalo valoradas en
20€
Publicar una opinión supone haber leído y aceptado las
bases del sorteo
"Tu opinión tiene premio".
Los libros más vendidos esta semana
Sinopsis
«Son coma dúas pingas de auga», di o avó cando miña nai
e mais a avoa discuten. «Non discutimos, nós sempre falamos
así», responden ambas se llelo botas na cara. E o mellor
que podes facer é deixalas soas. Que son coma dúas pingas
de auga quere dicir, ben sei, que son iguais, díxome meu avó e, deseguido, foise para o despacho dos meus pais e volveu
cun álbum poeirento para ensinarme unhas fotos de cando a avoa tiña a idade de mamá:–Son clons! –dixen.
Desde ese día, miña nai e mais a avoa son as cloniñas. Elas non
o saben, é que meu avó e mais eu temos algúns segredos...
«Podo poñerme contento?», pregunta Jan cando lle contan
que o avó Joan e a avoa Caterina van ir vivir con el e cos seus pais. Porque Jan intúe que algo pasa, que o feito de seren cinco na casa non é tan boa noticia. Será un cambio que vai alterar o día a día
de toda a familia; a partir dese momento, as palabras
e os silencios terán novos matices na vida cotiá. Pero o rapaz
ten o seu propio mundo, cheo de paseos, árbores e letras.
e mais a avoa discuten. «Non discutimos, nós sempre falamos
así», responden ambas se llelo botas na cara. E o mellor
que podes facer é deixalas soas. Que son coma dúas pingas
de auga quere dicir, ben sei, que son iguais, díxome meu avó e, deseguido, foise para o despacho dos meus pais e volveu
cun álbum poeirento para ensinarme unhas fotos de cando a avoa tiña a idade de mamá:–Son clons! –dixen.
Desde ese día, miña nai e mais a avoa son as cloniñas. Elas non
o saben, é que meu avó e mais eu temos algúns segredos...
«Podo poñerme contento?», pregunta Jan cando lle contan
que o avó Joan e a avoa Caterina van ir vivir con el e cos seus pais. Porque Jan intúe que algo pasa, que o feito de seren cinco na casa non é tan boa noticia. Será un cambio que vai alterar o día a día
de toda a familia; a partir dese momento, as palabras
e os silencios terán novos matices na vida cotiá. Pero o rapaz
ten o seu propio mundo, cheo de paseos, árbores e letras.