Parece unha formiga

Parece unha formiga, pero é unha mancha,
é unha mancha, pero parecen pegadas,
parecen pegadas, pero son restos dunha festa,
son restos dunha festa, pero parecen os meus lunares,
parecen os meus lunares, pero é un 8 esmagado…
Poético, enigmático, reflexivo, ás veces transcendental…“Parece unha formiga” é un conxunto de textos ilustrados,
ou de ilustracións que deviron en ideas, palabras, frases encadeadas que medran en intensidade e riqueza a cada páxina. Nesta nova obra como escritor e artista, Pablo Otero recréase
en verbalizar pensamentos, airear os recunchos esquecidos
do subconsciente, sen reparo -dende a liberdade e o desafío-
a chamar cousas ás cousas. O autor e ti na confianza dunha mesa compartida nun café ou na cercanía dun paseo a carón do río,
que é tanto como dicir na intimidade do papel. Porque este libro quere ir contigo, na túa carteira ou no teu peto, respirar o aire
que respiras, ir ao ritmo dos teus pasos, mimetizarse coa túa pel.

Parece unha formiga, pero é unha mancha,
é unha mancha, pero parecen pegadas,
parecen pegadas, pero son restos dunha festa,
son restos dunha festa, pero parecen os meus lunares,
parecen os meus lunares, pero é un 8 esmagado…
Poético, enigmático, reflexivo, ás veces transcendental…“Parece unha formiga” é un conxunto de textos ilustrados,
ou de ilustracións que deviron en ideas, palabras, frases encadeadas que medran en intensidade e riqueza a cada páxina. Nesta nova obra como escritor e artista, Pablo Otero recréase
en verbalizar pensamentos, airear os recunchos esquecidos
do subconsciente, sen reparo -dende a liberdade e o desafío-
a chamar cousas ás cousas. O autor e ti na confianza dunha mesa compartida nun café ou na cercanía dun paseo a carón do río,
que é tanto como dicir na intimidade do papel. Porque este libro quere ir contigo, na túa carteira ou no teu peto, respirar o aire
que respiras, ir ao ritmo dos teus pasos, mimetizarse coa túa pel.