MERCEDES GUALTERIA

En Pedras de Compostela, Aldonza de Praterías debulla as súas lembranzas para referirlle á cidadanía os sucesos acaecidos ao longo de séculos en Compostela. Aldonza observou desde finais do século XI a cantos franquearon os limiares da porta do Perdon, na fachada de Praterias, sentido en cada momento o latexo da cidade. Mercedes Gualteria Pintos Barreiro, a autora de Pedras de Compostela, movese animada pola esperanza que a cidadania compostela redescubra a adultera pillada en flagrante, esa marabillosa escultura romanica da catedral, e que a reincorpore ao seu patrimonio persoal.Pedras de Compostela reune sesenta e oito fermosos textos, acompañados de fotografias de Manuel G. Vicente, que percorren a historia de Compostela durante nove seculos e acrecentan o gozo de vivir nesta cidade de pedra. Como afirma Jose Mª Diaz, Dean da catedral de Compostela, no prologo, Aldonza -"esa Aldonza feminista precoz, reivindicativa e, por momentos laicista militante"- "debeu de escapar durante moitas noites do seu posto", tanto para estudar de seu os espazos interiores da Catedral como para atender o paso dos peregrinos ou seguir o desenvolvemento da cidade: traida de augas, fontes, hospitais, institucions docentes, etc.En Pedras de Compostela, Aldonza de Praterías debulla as súas lembranzas para referirlle á cidadanía os sucesos acaecidos ao longo de séculos en Compostela. Aldonza observou desde finais do século XI a cantos franquearon os limiares da porta do Perdon, na fachada de Praterias, sentido en cada momento o latexo da cidade. Mercedes Gualteria Pintos Barreiro, a autora de Pedras de Compostela, movese animada pola esperanza que a cidadania compostela redescubra a adultera pillada en flagrante, esa marabillosa escultura romanica da catedral, e que a reincorpore ao seu patrimonio persoal.Pedras de Compostelareune sesenta e oito fermosos textos, acompañados de fotografias de Manuel G. Vicente, que percorren a historia de Compostela durante nove seculos e acrecentan o gozo de vivir nesta cidade de pedra. Como afirma Jose Mª Diaz, Dean da catedral de Compostela, no prologo, Aldonza -"esa Aldonza feminista precoz, reivindicativa e, por momentos laicista militante"- "debeu de escapar durante moitas noites do seu posto", tanto para estudar de seu os espazos interiores da Catedral como para atender o paso dos peregrinos ou seguir o desenvolvemento da cidade: traida de augas, fontes, hospitais, institucions docentes, etc.