Xosé Luís Méndez Ferrín, página 2 de 4

Relatos que se suceden, básicamente, en la ciudad de Santiago de Compostela a lo largo de más de medio siglo. Con un lenguaje barroco que hermosea cuanto invoca, Ferrín demuestra un incuestionable dominio de la narracion de los personajes y del contexto social.Cronica de nosotros fue un volumen que mostro por primera vez el talento del escritor orensano, propuesto desde Galicia para el premio Nobel.

Tres conferencias sobre las personalidades poéticas de Álvaro Cunqueiro, Manoel Antonio y Celso Emilio Ferreiro

Pasara aquil verao e viñera un invemo que case atuou a toqueiriña de Grieih. Voltara outro verao e outras chuvias, e ao seguinte verao Grieih era un grilo vello, torpe e meio xordo. Estaban lonxanos os tempos en que -case carriola aptera- loitaba contra tecidas falanxes de formigas e vencia arañas e saltons.Agora ben sabia que lle ficaba pouco tempo de vida. Un dos seus fillos xa habia tempo que lle disputara un ventre de femia. Grieih ia andando de vagariño, cos femures entumecidos. Viu unha mantiña de serradela e diu en comela confiado e distraido. Mais a morte, en traxe verde de barbantesa, agachabase tras dil.

Xosé Luís Méndez Ferrín é un dos nosos escritores mais representativos, posuidor dun mundo propio cheo de forza e de suxerencias. Esta edición é unha escolma dalgúns dos seus mellores contos, pequenas obras mestras da nosa narrativa contemporanea, presentados cun estudio previo, preparado por Sonsoles Lopez, onde o lector encontrara moitas das claves e das significacions secretas do noso autor.

A alianza entre a poesía revolucionaria con aqueloutra de luxos sensoriais continúa mostrándose en tódalas súas posibilidades. A reivindicación política, a nostalxia polo paso do tempo, a paixón erótica... son eixos tematicos tratados sempre desde un dominio excepcional dos recursos expresivos da linguaxe. O profesor e critico Vicente Araguas preparou a edicion do presente poemario que como na orixinal de 1982, publicado pola Editorial Nos, esta organizado en tres partes: "Salutacion as aigues", "Sombra de marbre e viño" e "As escuras estancias". O fin dun canto e unha obra fundamental na poetica ferrinia dos anos oitenta, afondando no mundo clasico e tamen cunha carga superior de nostalxia doutras suas obras anteriores, sen desbotar todo canto de revolucion-revelacion que apareceria en Con polvora e magnolias ou na Poesia enteira de Heriberto Bens.

Arrabaldo do Norte, publicada por vez primeira en 1964, constitúe a primeira novela de Méndez Ferrín, agora reeditada na serie Literaria da colección de Peto de Xerais. Esta é unha obra de extraordinarias suxestions. O labirinto, a procura do incognito, o eterno retorno... E todo exposto cunha tecnica exquisita onde non faltan, coma sempre en Ferrin, poesia e ironia.Arrabaldo do Norte, publicada por vez primeira en 1964, constitue a primeira novela de Mendez Ferrin, agora reeditada na serie Literaria da coleccion de Peto de Xerais.Esta e unha obra de extraordinarias suxestions. O labirinto, a procura do incognito, o eterno retorno... E todo exposto cunha tecnica exquisita onde non faltan, coma sempre en Ferrin, poesia e ironia (Anxo Angueira). Arrabaldo do norte e un kafkiano percorrido por labirintos circulares dun ser empeñado nunha busca transcendental e esteril que o conduce a destruccion (Diccionario da Literatura Galega). O protagonista busca polo labirinto do Arrabaldo, sen atopar nunca o que procura. Cando publica Arrabaldo do norte, Mendez Ferrin militaba na UPG, recen creada na clandestinidade. Esta militancia na esquerda radical vaille traer cambios a sua vida, estancias na cadea que o marcaran e influiran nas suas obras (Sonsoles Lopez). Otero Pedrayo posuia a grandeza. Cunqueiro posuia a perfeccion. X.L. Mendez Ferrin ten as duas calidades xuntas en grao superlativo (Dario Xohan Cabana, Diario 16 de Galicia). Arrabaldo do norte e un relato obxectivista polos camiños do nouveau roman (Vicente Araguas).

En Arnoia, Arnoia Nmógadah, un dos príncipes Segredos das terras de Arnoia vese preso e forzado ao exilio polo pobo dos veciños, invasores da súa terra e asasinos de Mai Loretta, quen antes de morrer lle da dous obxectos: unha bolsiña maxica e o Libredon. Coa axuda do Libredon, Nmogadah e o Mestre Lionel liberanse dos seus captores e comezan as suas aventuras: o encontro co xigante Hannak, as fragas de Brocelandia, onde recibe a espada Milmanda, as minas de Grou...

La presente selección de cuentos de X. L. MÉNDEZ FERRÍN -situados en países inexistentes o extraños y en épocas de difícil localización. pero con referencias a un presente con vocación de futuro anticipativo- abarca desde la publicacion de su primera obra en 1958 hasta los años noventa. Relacionados todos implicitamente entre si, los relatos de FRIA HORTENSIA Y OTROS CUENTOS reflejan el personalisimo universo narrativo del autor: la fantasia absoluta e imposible, el mundo arturico, las creencias miticas populares, la utopia, el simbolo, los sufrimientos y las injusticias derivadas de un determinado regimen politico y la crueldad de un futuro indefinido.

Coincidindo cos 25 anos da publicación de Retorno a Tagen Ata de X. L. Méndez Ferrín, editada por vez primeira no ano 1971 na colección �O Moucho� de Edicións Castrelos, Xerais recupera este emblemát

Imaxinación e aventura son dous dos ingredientes desta obra, que nestas narracións de Méndez Ferrín acadan un clímax épico que se vai esvaíndo lenemente, nun inquedante espacio lírico.o mundo imaxinario que recrea maxistralmente Mendez Ferrin devolvenos os territorios da lei da cabaleria e do amor cortes.A recuperacion dos vellos heroes, Rei Artur, Guenebra, Lanzarote, Merlin. . ., supon o anovamento do pulo creativo, da tension imaxinaria. A materia de Bretaña proporcionanos un camiño de recuperacion da vella enerxia narrativa polo regreso as fontes.Mailos heroes cos seus grandes ideais traennos o alento quente da enerxia aventureira. ¿Quen non esta xa canso de insignificantes anti-heroes, de homes sen atributos erixidos en insoportables protagonistas? Benvidos outra vez o noble Arturo, o grande Merlin, o forte Lanzarote, a bela Xenebra. O noso tempo revisteos de dubidas mais fortes, tingue de inevitable escepticismo as suas reflexions, quizais advirte inconfesables desexos nas suas relacions, pero, o cabo, seguen a ser autenticos heroes. Abramoslle, pois, por sempre, as terras de Galicia.

Hogano a nosa cidade estoupa en cachos; cen barricadas cortan cada serán o trafego insoportábel; fogueiras, lumeiras, fachos de luz e moxenas ao vento coma confeti de desespranza (Galicia, desespranza, Cribeiro) mostran a cara dunha patria de cada vez mais contra o fondal de si, procurando cega avante; e velos estan ai eles, os obreiros, conmovendo as ruas co seu esgutio de vermello e sombra porque e mil novecentos setenta e oito, ainda que ti non queiras e non ames a faciana proletaria do futuro, patriota de merda.

Con pólvora e magnolias (1976) é unha referencia obrigada na nosa lírica contemporánea. Unha certa perspectiva temporal salienta cada vez máis a significación deste libro, que marcou un fito, unha mudanza radical e necesaria na poesia galega dos ultimos anos.Amor e desamor, paixon pola vida e afirmacion de vellos e inconmovibles soños constituen a base principal deste poemario renovador, intenso, poderoso.

A Poesía enteira de Heriberto Bens edítase por primeira vez en 1980 e recolle os volumes Antoloxía popular, publicado polo Patronato da Cultura Galega de Montevideo en 1972, e Sirventés pola destruccion de Occitania, publicado en 1975 en Xenebra, ambos os dous asinados co pseudonimo de Heriberto Bens, baixo o que se agachaba X. L. Mendez Ferrin. Poesia enteira de Heriberto Bens e unha obra de caracter civil, composta por poemas elexiacos dirixidos maiormente a figuras senlleiras do noso pasado, que plasma as inquedanzas do autor en canto a renovacion formal e tecnica do panorama poetico galego da epoca.O conxunto resulta dunha beleza e competencia linguistica extremada.A Poesía enteira de Heriberto Bens edítase por primeira vez en 1980 e recolle os volumes Antoloxía popular, publicado polo Patronato da Cultura Galega de Montevideo en 1972, e Sirventés pola destruccion de Occitania, publicado en 1975 en Xenebra, ambos os dous asinados co pseudonimo de Heriberto Bens, baixo o que se agachaba X. L. Mendez Ferrin. Poesia enteira de Heriberto Bens e unha obra de caracter civil, composta por poemas elexiacos dirixidos maiormente a figuras senlleiras do noso pasado, que plasma as inquedanzas do autor en canto a renovacion formal e tecnica do panorama poetico galego da epoca.O conxunto resulta dunha beleza e competencia linguistica extremada.

A lectura de Arraianos ponnos a ollada e a imaxinación sobre un territorio, nas concas do Limia e do Arnoia, contra as serras do Xurés e Laboreiro, para moitos descoñecido; un mundo a trasmán, separado de todo, tanto de Galicia como de Portugal, habitado por xente distinta e misteriosa que sente a fronteira administrativa como un absurdo, incapaz sen embargo de borrar a conexion historica e cultural entre os dous lados da raia.A recreacion literaria deste espacio humano e xeografico, adquire perspectiva e profundidade no percorrido da ficcion a traves de tempos e momentos historicos diferentes: a rebeldia romantica do Exclaustrado de Diabelle contra a cesion do Couto Mixto a Coroa española a mediados do XIX; a imposicion ideal das autoridades republicanas en Ourense sobre os sublevados o 18 de xullo do 36; a violencia asasina das cuadrillas falanxistas nos primeiros anos da posguerra ou a persecucion e captura de militantes galegos antifranquistas nos anos sesenta. O servicio dunha relativa unidade tematica, pretendida na comun referencia espacial do conxunto, Mendez Ferrin emprega tecnicas narrativas -ritmos, puntos de vista, construccions- moi diversas, ademais de facer un uso intencionado de formas dialectais do galego arraiano ou mesmo portugues estandar.Un arraiano, de Vilanova dos Infantes, non podia ser de outra forma, levanos deica terras escravas onde a xente mira con ollos vacunos e avultados. Xente coa que, por algunha razon, e preciso ter moito coidado.