Libros de Antropología de España, página 2 de 39

O traxe tradicional confórmase a finais do século XVIII por parte das clases populares, fronte á aristocracia e burguesía que seguían as pautas sinaladas polas modas estranxeiras. O seu desenvolvemento coincide coa Revolucion Francesa, unhas das epocas mais convulsas da historia da humanidade, ao tempo que tamen se empeza a consolidar outra roupa por parte das clases dominantes, a moderna, antecesora inmediata da actual, de caracter igualitario e global. Esta evolucion non foi exclusiva de Galicia, senon da maioria das rexions peninsulares e europeas, adoptando deste xeito unha vestimenta diferenciada fronte a unificacion cada vez mais intensa propiciada polas modas e a industria textil. En xeral, tratase dunha indumentaria con caracteristicas de seu, confeccionada polas mulleres da casa,e as costureiras e os xastres locais, utilizando basicamente tecidos e elementos ornamentais autoctonos, ata que coa mellora das comunicacions empezaron a chegar de fora, en casos de moi lonxe. Ao longo do seculo XIX a convivencia entre esta roupa e a considerada moderna, convertese nunha calada loita de clases, da que saiu triunfante a segunda, pasando por unha etapa de transicion en que se mesturan elementos de ambas, sendo os mais representativos o pantalon e o chapeu, fronte aos tradicionais calzon e monteira. A sua decadencia comeza a manifestarse dende mediados do seculo XIX, sendo xa critica nas ultimas decadas, en que se empeza a usar como folclorica, principalmente por parte de agrupacions musicais.Os romanticos foron os primeiros e fixarse na importancia do traxe popular, un dos piares da nosa idiosincrasia, xunto coa lingua, a musica, a arquitectura e as tradicions.

De Bilbao ¡¡¡Ahivalahostia!!! es un recorrido desenfadado por las características bilbainas y de sus habitantes, los bilbainos

Se se puidese falar dun sistema festivo galego, o Entroido ocuparía un lugar central nel. A revitalización das festas populares que se percibe en moitas culturas occidentais contradí os prognósticos sobre a sua desaparicion. En Galicia, como noutros lugares e noutras culturas, o Entroido non so non desapareceu, senon que se revitalizou nas ultimas decadas.Neste novo libro Federico Cocho revisa e actualiza os estudos que comezou a publicar hai un cuarto de seculo sobre a gran festa de festas que e o Carnaval. Amplia a documentacion, incorpora as moitas novidades xurdidas nas ultimas decadas ao longo de Galicia e analiza o porque desa revitalizacion do Entroido, unha festa interclasista con fondas raices na cultura popular europea.O libro reune informacion recollida nun amplo traballo de campo ao longo dos anos e achega reflexions e analises para explicar o Entroido galego do seculo XXI. En particular, a traves das suas manifestacions mais singulares, aquelas que lle outorgan un perfil propio as mascaradas galegas, sexa en contextos rurais, sexa en contextos urbanos. O primeiro capitulo, As raices, encadra o Entroido no ciclo festivo e percorre os seus antecedentes historicos romanos e medievais, sen eludir un achegamento ao debate sobre as suas imprecisas orixes. Polo segundo capitulo, As mascaras, desfilan pantallas, peliqueiros, felos, volantes, boteiros, madamas e toda clase de choqueiros, elementos caracteristicos das mascaradas rurais e simbolos actuais de identidade festiva local. O capitulo terceiro, As comitivas, salienta o papel do Entroido como elemento de cohesion local (veciñal, parroquial) e, ao tempo, como vehiculo para o intercambio e a relacion social con outras comunidades, como evidencian as comitivas de xenerais e correos do val do Ulla ou os folions da zona oriental da provincia de Ourense, por citar dous exemplos.O Carnaval e tamen tempo de xogos e doutros divertimentos, bromas e actividades ludicas, especificas ou non desta epoca do ano. A elas dedicaselles o capitulo cuarto, Os xogos. O ultimo capitulo, Simbolos e satiras, centrase nas representacions ou personificacions do Entroido como tempo acoutado para o reinado da burla e da broma, asi como nas formas de canalizar a satira e a critica sociais. Un tempo especial de inversion de valores. O mundo do reves. Unha festa antiga que entra fortalecida e renovada no novo milenio.

Guia de viaje

El objetivo de situar la agricultura familiar en el centro de las políticas agrícolas, ambientales y sociales de las agendas nacionales promovido por Naciones Unidas este año Internacional de la Agricultura Familiar, tendra exito siempre que incluyan un decidido apoyo a las mujeres. El conocimiento y comprension de problemas locales es esencial para resolver los problemas globales. Las maragatas comparten muchos aspectos con las mujeres rurales en general y con las leonesas en particular. Ademas, son singulares por su pertenencia a una poblacion que acuño su identidad a traves de la arrieria, adoptando el nombre, las costumbres y el folclore que las hace participes del "pueblo maragato" y de los mitos y las realidades que lo definen.

España es a la vez víctima y generadora de tópicos, tanto externos como internos. Este libro busca indagar un poco más en el complejo laberinto de los tópicos españoles, no tanto desde el punto de vista ideologico sino historico o etnografico. Nos gusten o no, estan alli, forman parte de nuestra cultura.Vagos, juerguistas,, tacaños, cabezotasAdjetivos que forman parte de los lugares comunes que usamos habitualmente para definiro prejuzgar, mejor dicho- a los habitantes de una comunidad en concreto. Pueden ser injustos o falsos, pero suelen tener siempre un origen concreto, un episodio magnificado y caricaturizado que a lo largo de decadas y siglos se ha impuesto en el imaginario colectivo.

“Bien documentado, con un tono divulgativo, incluyendo variadas ilustraciones, el autor no se limita a exponer la información, sino que va encontrando nexos de uniendo con la actualidad, conectado la

Mala semilla es como algunas ciudades llamaron a las últimas mujeres que ahorcaron por brujas en 1645.

Actas del Simposio organizado por la Academia Aragonesa de la Gastronomía.

Este libro nace como un instrumento de estudo e análise para investigadores, profesionais e estudantes de ciencias sociais e humanas con intereses nos temas de xénero. O obxectivo deste volume é cuádruplo. O primeiro e poñer enriba da mesa material etnografico, estudos de casos pasados e presentes, mais informacion de campo uso de analistas e tecnicos, coa finalidade de que ese material etnografico poida ser integrado nas discusions sobre a natureza e caracteristicas das desigualdades de xenero en Galicia, e asi nas politicas de igualdade. O segundo obxectivo e publicar en galego alguns artigos que para moitas persoas dedicadas ao estudo e a investigacion permanecen en ocasions inaccesibles; alguns ineditos, outros publicados en revistas cientificas ou en libros no estranxeiro. O terceiro obxectivo e pover dunha vision das mulleres galegas dende a version analitica de antropologas e antropologos estranxeiros, que poida asi enriquecer o intercambio de ideas sobre os sistemas de desigualdade e o funcionamento do poder. Por ultimo, este libro e en si mesmo unha defensa da importancia da comprension en profundidade a traves da analise de casos.