Libros de Literatura en gallego, página 80 de 246

En Arame e fío, Rochi Nóvoa tece un universo de palabras entre afiadas e sutís a través duns fíos de cores que unen tempos, voces e emocións, onde a tenrura e a forza entrelázanse coma puntadas nun tecido delicado e resistente ao mesmo tempo, a cabalo entre a urxencia e o perdurable. E unha viaxe pola identidade, pola memoria e polas feridas que nos construen. En cada mazacote, coa sua cor vital e coa sua proposta activa, Novoa procura versos onde fia sentimentos profundos, empregando a lingua como un arame que sosten e une, pero tamen como unha ferramenta de resistencia e expresion, e como ela mesmo di, coas mans cheas de vida e experiencia que protexen e coidan a terra.

A Berta aprendera a viver na Escravitude quando conseguiu aceitar que, naquela vila, a vida privada se reduzia ao interior do cérebro. Aprendeu a deixar a porta aberta da sua casa sem medo, a receber visitas a qualquer hora, a consolar e escutar.Talvez a soidade fosse isso, um viver para fora sem dor nem pranto e um viver para dentro agonizando. Recordava a primeira vez que falara com a Sra. Engracia, a bruxa. Aparecera na sua casa com cara de horror avisando-a da sua iminente morte caso nom fosse ver um medico. Lembrava a raiva que se apoderara do seu corpo virando-a cega. Depois fora a calma, e a decisom de converter-se tambem a essa vida calma da Escravitude. Nom poderia viver esquecida, portanto compartiria aquilo que lhe parecesse inocuo, pedaços da sua vida que flutuavam polos arrabaldes da sua alma. Aprendeu que, na Escravitude, as palavras sempre tinham um significado engadido, que nom importava o tema ou o sentido, o importante era sentir-se acompanhada, sentir-se parte desse conjunto imaginario que os convertia em povo, em grupo.

Canícula é un poemario que fala da xenealoxía familiar e a natureza. Hibridando o espazo mariño co monte e o rural co urbano, as nais coas avoas e as avoas coas netas, o libro preséntase como una reflexion arredor do que supon medrar e marchar, ou o que supuxo, nun tempo, ficar.Os poemas do libro galopan como as pernas de cabalos que foxen, como budions que se escorregan polas rias do Atlantico, como pingas que se desfan co primeiro sol da primavera. Canicula procura desde o intimismo a exploracion formal, procurando un achegamento minimo a estrutura do verso, desfacendose coa palabra que sobra e tentando, buscar interlocutores multiples: nos mortos e na natureza, no real e no imaxinario.

De entre os escritores ingleses do século XIX, Óscar Wilde é, sen dúbida, un dos máis populares. E de todas as súas comedias a máis celebrada e a máis representada é, tamén sen dúbida, A importancia de chamarse Ernesto.Esta obra tiña en principio catro actos, pero un famoso actor que ia facer un dos papeis principais pediu a Wilde que a fixera algo mas breve, cousa a que este accedeu. Quedou reducida a tres actos e asi foi publicada e posta en escena. O texto primitivo non foi coñecido ata 1948, cando un fillo de Wilde fixo chegar o manuscrito a unha editorial que queria publicar as obras completas do seu pai. A version que aqui se presenta e a abreviada, o noso xuizo mais axil e lixeira que a inicial.

Coa celebración do seu 75 aniversario, Editorial Galaxia recupera o espírito innovador que demostrou nas súas publicacións dende 1950, traendo ao lectorado de hoxe moitas destas obras que supuxeron unha renovacion do mundo cultural galego e, por extension, tamen da sua sociedade, grazas a Biblioteca 75 anos.O novo volume desta coleccion conmemorativa e Lonxe de nos e dentro e outras paxinas, de Camilo Gonsar, con introducion da escritora Antia Yañez.Saida do prelo na coleccion Illa Nova de Editorial Galaxia en 1961, tratase do debut dun autor clave dentro do proceso modernizador das letras galegas contemporaneas. Son, os relatos que compoñen esta obra, fondamente disruptivos coa tradicion anterior. O fantastico e marabilloso esvaecen, e batemos cun realismo que acredita o baleiro da cotiandade nas grandes cidades, o absurdo da existencia e a alienacion inherente a toda experiencia migratoria.Di o propio, Gonsar no limiar a segunda edicion en 1985: ao reler os contos de Lonxe de nos e dentro, escritos a finais dos anos cincuenta, sorprendeume un feito ben sabido, pero que non se adoita medir en todo o seu alcance: a profundidade do cambio social que tivo lugar en trinta anos mais ou menos. Pasaron xa outros 40 anos desta edicion e o cambio social multiplicouse de xeito exponencial, mais hai algo que non mudou, a extraordinaria calidade literaria destes relatos. Pasen e gocen de Gonsar en todo o seu esplendor.

Abel Veiga es un autor de conocimientos enciclopédicos, capaz de explicar minuciosamente pero de manera didáctica cada pequeño detalle. Su visión del mundo es enriquecedora e invita al lector al descubrimiento y a la perplejidad. Su poesia es, como su prosa, sorprendente.

Este ejemplar, tal como indica su título, intenta reflejar con un lenguaje claro y comprensible, las sensaciones positivas que ocupan el espacio que conduce desde la tristeza continuada hasta el entusiasmo mas apreciado. Tambien sugiere profundizar dos conceptos muy diferenciados, como poesias y rel...

OBRAS TEATRAIS COMPLETAS es un libro del autor COELLO RODRIGUEZ,AMANTIA editado por TOXOSOUTOS EDITORIAL. OBRAS TEATRAIS COMPLETAS tiene un c�digo EAN 9788412812268, de la colecci�n ESMORGA y con

Esta antologia de Ricardo Carvalho Calero, feita sob os cuidados de Paulo Fernández Mirás e prologada pela professora Carmen Blanco, é o resultado de uma seleção da sua poesia, a qual vai de Vieiro

"Formigas nos pés" é un calidoscopio, a radiografía dese sentimento tan universal que é a dor producida por unha ruptura."Formigas nos pés" é un calidoscopio, a radiografía dese sentimento tan universal que e a dor producida por unha ruptura. A novela aborda o do dunha muller que fica soa aos 50 anos e que debe reinventarse desde ese punto de devastacion interna, a historia de alguen que inicia un arduo proceso para reconstruirse e para aprender a camiñar sen aqueles brazos que a sostiñan e que ela cria eternos. Esta e unha novela escrita cunha extraordinaria pulsion. E a historia de Eva, expulsada do paraiso, e de todas as Evas que foron, son e seran. A historia desas mulleres as que a vida pon na dificil tesitura de aprender a dicir adeus. Para a protagonista de "Formigas nos pes", de supeto, o mundo quedou sen luz. Decatase de que desapareceron as cores que gabeaban polas paredes, os aromas da cociña, as rutinas comodas, a palabra amable, as arelas que debuxa o porvir. E descobre que se ergueron muros, enreixados, fronteiras, camiños de fuxida, torres vixia, voces de mando, reparos, berros, suspicacias. Ela sente a pel dura e o corazon de caramelo. O frio. A quebra. A ferida e o medo. Agochase nos armarios e busca muletas, bastons e candis que a guien polos camiños dese mundo que de supeto quedou sen luz."Formigas nos pes" e un calidoscopio, a radiografia dese sentimento tan universal que e a dor producida por unha ruptura. A novela aborda o do dunha muller que fica soa aos 50 anos e que debe reinventarse desde ese punto de devastacion interna, a historia de alguen que inicia un arduo proceso para reconstruirse e para aprender a camiñar sen aqueles brazos que a sostiñan e que ela cria eternos. Esta e unha novela escrita cunha extraordinaria pulsion. E a historia de Eva, expulsada do paraiso, e de todas as Evas que foron, son e seran. A historia desas mulleres as que a vida pon na dificil tesitura de aprender a dicir adeus. Para a protagonista de "Formigas nos pes", de supeto, o mundo quedou sen luz. Decatase de que desapareceron as cores que gabeaban polas paredes, os aromas da cociña, as rutinas comodas, a palabra amable, as arelas que debuxa o porvir. E descobre que se ergueron muros, enreixados, fronteiras, camiños de fuxida, torres vixia, voces de mando, reparos, berros, suspicacias. Ela sente a pel dura e o corazon de caramelo. O frio. A quebra. A ferida e o medo. Agochase nos armarios e busca muletas, bastons e candis que a guien polos camiños dese mundo que de supeto quedou sen luz.

Poemas que abordan a intimidade contra o Universo, que xira, implacable."Órbita" recolle as voltas da intimidade contra o Universo, o baile que non se deixa guiar, implacable. As viraxes dunha década peneirando a luz ata o punto certo. Afiando a lixa para queimar o veo. Nunha orde inversa, mostranos a translacion da identidade, a dixestion das estacions para liquidar as estrelas."Orbita" recolle as voltas da intimidade contra o Universo, o baile que non se deixa guiar, implacable. As viraxes dunha decada peneirando a luz ata o punto certo. Afiando a lixa para queimar o veo. Nunha orde inversa, mostranos a translacion da identidade, a dixestion das estacions para liquidar as estrelas.