As tolas que non o eran
Mulleres no manicomio de Conxo 1885-1936
Sinopsis
As internas no manicomio de Conxo entre 1885 e 1936 tiñan todos os ingredientes que condenan a unha persoa á marxe: mulleres, aldeás, pobres, analfabetas, rebeldes. Pero as súas vidas gardan a potencia do fondamente humano: a subversión de Amalia fumando cigarros rubios no vapor Habana; a carta que María envía á súa filla despois dun Nadal no inferno; a mirada sen esperanza de Elena, a quen imaxinas amasando nas mans da neta e non na cesta de costura dun manicomio.
En cada relato emerxe un escintileo que nos interpela: "Estou aquí e quero que me escoites". Todas elas regaláronnos a súa mirada a través das paredes do manicomio e as súas palabras para escoitar a voz das vencidas. Porque o que queda nas cunetas da historia merece ser contado.
Ficha Técnica
Editorial: Editorial Galaxia, S.A.
ISBN: 9788411764094
Idioma: Gallego
Número de páginas: 142
Encuadernación: Tapa blanda
Fecha de lanzamiento: 21/04/2025
Año de edición: 2025
Especificaciones del producto
Recibe novedades de Carmen V. Valiña directamente en tu email
Reseñas sobre As tolas que non o eran
Comparte tu experiencia con la comunidad lectora.
4 Reseñas
Sólo por opinar entras en el sorteo mensual de tres tarjetas regalo valoradas en
20€
hace 15 días
Historias de mujeres que fueron encerradas sin tener que serlo, por ser mujeres. Donde fueron calladas, reprimidas y encerradas. Historias tristes que no pueden quedar en el olvido.
hace 5 meses
Refleja la triste realidad de una época oscura de nuestro país para las clases más desfavorecidas y en especial para las mujeres, víctimas de una sociedad machista, ignorante y cruel.
hace 8 meses
Hai libros que che deixan un nó na gorxa, e este é un deles. É un golpe de realidade sobre o que podería ter sido a nosa vida ou a de calquera das nosas antepasadas. Carmen V. Valiñas rescata as voces das mulleres silenciadas tras os muros de Conxo, castigadas por non ser o que a sociedade quería ou por non ser "funcionais" tras sufrir as penas máis desgarradoras. Dóeme especialmente ler como se encerraba a mulleres que só precisaban tempo para chorar polos seus fillos perdidos ou polas súas vidas non vividas; mulleres que acabaron sendo etiquetas médicas por ser un "estorbo" para a sociedade ou para as súas propias familias. É unha lectura que che rompe o corazón en cada páxina, pero que devolve a voz e a dignidade a quen lla arrebataron. Un libro imprescindible que denuncia como se utilizou a psiquiatría para controlar e castigar ás mulleres que non encaixaban nos cánones da época.
hace 11 meses
Diferente pero interesarante
Los libros más vendidos esta semana
Sinopsis
As internas no manicomio de Conxo entre 1885 e 1936 tiñan todos os ingredientes que condenan a unha persoa á marxe: mulleres, aldeás, pobres, analfabetas, rebeldes. Pero as súas vidas gardan a potencia do fondamente humano: a subversión de Amalia fumando cigarros rubios no vapor Habana; a carta que María envía á súa filla despois dun Nadal no inferno; a mirada sen esperanza de Elena, a quen imaxinas amasando nas mans da neta e non na cesta de costura dun manicomio.
En cada relato emerxe un escintileo que nos interpela: "Estou aquí e quero que me escoites". Todas elas regaláronnos a súa mirada a través das paredes do manicomio e as súas palabras para escoitar a voz das vencidas. Porque o que queda nas cunetas da historia merece ser contado.