Sinopsis de La flor, A mi madre, poesía dispersa e traducións
Despois de «Cantares gallegos» (1863), «Follas novas» (1880) e «En las orillas del Sar» (1884), esta entrega, que recolle o resto da produción poética de Rosalía de Castro, acaba por completar un conxunto lírico extraordinario que converte a autora nun referente contemporáneo da literatura europea. «La flor» (1857), «A mi madre» (1863) e o conxunto da súa poesía dispersa e traducións, entre o que hai verdadeiros tesouros poéticos, enriquecen e completan un proxecto de sólida envergadura e acaban de perfilar con sorprendentes achegas unha figura única e irrepetible das letras galegas e españolas. Anxo Angueira, profesor da Universidade de Vigo, escritor e ensaísta, ademais dos seus estudos sobre Méndez Ferrín («A espiral no espello. Bretaña, Esmeraldina e o sistema literario galego»), vén centrando as súas investigacións no Rexurdimento (Rosalía de Castro, Curros Enríquez e Fernández Morales) e nas súas orixes (o Padre Sarmiento). Esta edición crítica de «La flor, A mi madre, poesía dispersa e traducións» ofrece, ademais dun longo estudo introdutorio, un detallado repertorio de notas sobre os textos e pormenorizados comentarios de cada un dos poemas.
Ficha técnica
Editorial: Edicións Xerais
ISBN: 9788411103664
Idioma: Gallego
Número de páginas: 400
Encuadernación: Tapa blanda
Fecha de lanzamiento: 08/06/2023
Año de edición: 2023
Plaza de edición: Es
Colección:
EDICIÓN LITERARIA - XERAIS CLÁSICOS
EDICIÓN LITERARIA - XERAIS CLÁSICOS
Alto: 22.0 cm
Ancho: 15.0 cm
Grueso: 3.3 cm
Peso: 598.0 gr
Especificaciones del producto
Escrito por Rosalía de Castro
'Rosalía de Castro nació en Santiago de Compostela el 23 de febrero de 1837. Su infancia es confusa, si bien se sabe que durante sus primeros años estuvo al cuidado de sus tías paternas, hasta que su madre se hace cargo de ella. De joven vivió en Madrid, donde publicó un cuaderno de poemas. Se casó con Manuel Murguía el 10 de octubre de 1858, y con él tuvo siete hijos, de los que la última nació muerta. Vivió en con Murgía una vida de escasez económica y continuos cambios de domicilio, en La Coruña, Madrid, Lugo, Santiago, Simancas -donde su marido fue nombrado director del Archivo General, y donde ella escribió Follas Novas-, hasta que regresó a Galicia, para acabar sus últimos años en Padrón, donde murió el 15 de julio de 1885. Es autora de Cantares Gallegos (1863), Follas Novas (1880,) En las orillas del Sar (1884), y, en prosa, El caballero de las botas azules (1867), La hija del mar (1858) y algunos artículos y cuentos.'