Xavier Franco Alonso

Un escritor viaxa a Lisboa. Outono. Non sabe que vai facer alí. Só que é o momento de ir e quizais de escribir un libro para o que non ten historia ningunha. A propia cidade, os pequenos acontecementos, os personaxes que se cruzan no seu errante deambular, pensa, deben ditar a historia. Ou quizais non deba escribir nada, só respirar e calar; porque, ¿un libro serve para algo? ¿Pode ser un axuste de contas con un mesmo, alimentar a vida desgastada? Apuntamentos dos días, de dúbidas, de xestos que van cobrando significado. Un caderno de viaxe que pode converterse nunha novela. A construción dun texto que se cuestiona a si mesmo. A escrita ou a deserción. Contar como antídoto e cura do mal fado. Contemplar o discorrer lisboeta do Tejo pode suxerir moitas cousas, saborear nalgún restaurante da Baixa un prato de bacallau na compaña dun tinto do Dao darlles corpo, pasear por Alfama sen marcar rumbro entretecelas dun sutil engado que arrola... Lisboa é saudade, literatura, fado... e a paisaxe a retratar por esta novela... aínda que quizais, en verdade, só sexa o fondo doutro retrato máis difícil e case sempre condenado ao fracaso, por forza errado, o autorretrato.

Unha historia de hoxe. Contar a vida de xente corrente e as súas inquedanzas, emocións, e un dos obxectivos de Oitocentos, a novela de Xavier Franco Alonso. Os personaxes desta historia, un excorredor de atletismo e o seu grupo de amigos, abalan entre a inestabilidade laboral e a indeterminación persoal. Sen perspectivas no traballo e coa ameaza permanente da soidade pairando sobre a súa vida. Encrucillada vital que o autor vai resolver a través dunha interesante narración dialogada, que se desenvolve en escenas que lembran as dunha película. A novela de Xavier Franco Alonso avanza cun ritmo narrativo constante, que arrastra ao lector polo efecto duns diálogos que, como no cinema, nos van contando a historia cos palabras dos seus propios protagonistas. Oitocentos fala das dificultades para adaptarse a unha existencia sempre marcada pola inseguridade, condicionada pola necesidade de traballo estable, pola falta de comunicación e ameaza da soidade. A historia iníciase cando un corredor de media distancia volve á súa cidade de orixe logo de decidir abandonar o deporte. Tentará adaptarse á súa nova vida, reestablecer a relación cos seus antigos amigos e atopar traballo, un traballo normal que lle faga esquecer a súa dedicación ao atletismo profesional e que lle permita albiscar un futuro persoal novo. Franco Alonso sitúa o seu labor literario nas proximidades do real, busca os seus personaxes entre a xente corrente, achéganos a situacións perfectamente recoñecibles nas que a súa habelencia narradora descobre historias insospeitadas, suxire conflictos e intensifica emocións. Oitocentos é unha historia de hoxe, contada con pulo cinematográfico, que nos mergulla na vida cotiá dunha cidade galega.