Libros de Poesía en gallego, página 14 de 72

Rosalía de Castro (1837-1885) e a figura máis insigne das nosas letras. Iniciou o chamado Primeiro Renacemento galego e deulle prestixio á nosa lingua cando se percibía como un dialecto. Esta antoloxia, preparada pola profesora Elsa Baluja, escolma varias ducias de poemas de Cantares Gallegos e Follas Novas, nos que a poeta concilia a lixeireza ritmica dos cantares populares coa denuncia dos problemas da Galicia rural: a pobreza, a emigracion dos homes ou a soidade das mulleres.

Manuel Vilariño, (A Coruña, España, 1952) fue Premio Nacional de Fotografía 2007, pero en realidad siempre quiso ser poeta y es evidente que lo es, en la acepción más amplia del término. Sin duda, la

"Este libro existe gracias a meu ben querido amigo e poeta Celso Fernández Sanmartín, que xuntando a nenos de a cinco e a vellos de a 100 nunha residencia de anciáns, tiveron a ben escribirme e mandarme debuxos de baleas.Con eses debuxos e esas experiencias tentei escribir un libro que fora para todos: poemas de adultos para nenos e poemas de nenos para adultos coa intención de que a lectura fora conxunta, as explicacións e entendementos recíprocos, e de que as risas, se as houber, foran compartidas. Do que si estou certo, é de que todos estes textos nunca estarán á altura do acontecido eses días, e de que, etesa eu onde estea, e pasen os anos que pasen, eu sempre vivirei alí, con eles:habitando entre cetáceos."

Centoonce, un e un e mais outro un. A monotonía dunha vida covarde. Un poeta arrodeado das súas máis tristes referencias: as rutinas diarias do seu traballo, da súa parella e das visitas tristeiras aos bares. Ate que, mesturada entre os seus soños, principia a descuberta doutra rapaza, arredada e non, desexada, pero tampouco. A imaxe, en definitiva, de todos os seus anceios. Unha escusa para se sentir vivo. Ou algo asi. Daquela, atrapallado, covarde e mesmo miserable, con letras espidas, vai indo o poeta cara ao seu soño (que si, que non), decidido ao cabo, a se maldecir unha e unha e outra vez, ate sumar centoonce poemas.Centoonce, un e un e mais outro un. A monotonía dunha vida covarde. Un poeta arrodeado das súas máis tristes referencias: as rutinas diarias do seu traballo, da súa parella e das visitas tristeiras aos bares. Ate que, mesturada entre os seus soños, principia a descuberta doutra rapaza, arredada e non, desexada, pero tampouco. A imaxe, en definitiva, de todos os seus anceios. Unha escusa para se sentir vivo. Ou algo asi. Daquela, atrapallado, covarde e mesmo miserable, con letras espidas, vai indo o poeta cara ao seu soño (que si, que non), decidido ao cabo, a se maldecir unha e unha e outra vez, ate sumar centoonce poemas.

Ata a aparición desta Poesía completa, Valentín Paz-Andrade (1898-1987) era o autor de tres poemarios e mais dun pequeno monllo de composicións. Daquela, a idea que prevaleceu ata hoxe é que a escrita poetica era para Paz-Andrade un acto de evasion ou divertimento dunha persoa laboriosa e inqueda ocupada noutros labores ou vocacions fecundas, como a da avogacia e a dos negocios.Coa aparicion desta edicion da sua Poesia completa, que fai publica unha abundante e descoñecida obra poetica inedita, a figura literaria de Valentin Paz-Andrade cobra unha nova dimension. Incluense neste volume, preparado por Gregorio Ferreiro Fente, ademais da totalidade dos textos xa coñecidos, unha copiosisima obra inedita que o autor foi construindo, con empeño e inspiracion, durante case corenta anos ininterrompidos de labor poetico. Entre esta obra destacan, pola sua transcendencia dentro do sistema literario galego, varios poemarios completos que escribiu durante os anos da Guerra Civil española.Ata a aparición desta Poesía completa, Valentín Paz-Andrade (1898-1987) era o autor de tres poemarios e mais dun pequeno monllo de composicións. Daquela, a idea que prevaleceu ata hoxe é que a escrita poetica era para Paz-Andrade un acto de evasion ou divertimento dunha persoa laboriosa e inqueda ocupada noutros labores ou vocacions fecundas, como a da avogacia e a dos negocios.Coa aparicion desta edicion da sua Poesia completa, que fai publica unha abundante e descoñecida obra poetica inedita, a figura literaria de Valentin Paz-Andrade cobra unha nova dimension. Incluense neste volume, preparado por Gregorio Ferreiro Fente, ademais da totalidade dos textos xa coñecidos, unha copiosisima obra inedita que o autor foi construindo, con empeño e inspiracion, durante case corenta anos ininterrompidos de labor poetico. Entre esta obra destacan, pola sua transcendencia dentro do sistema literario galego, varios poemarios completos que escribiu durante os anos da Guerra Civil española.

Novo volume integrado na colección promovida por El Patito Editorial, que recupera a poesía dunha muller tan fóra das convencións do seu tempo e tan universal como Rosalía de Castro (Santiago de Compostela, 1837-Padron, 1885) en edicions ilustradas por senlleiros artistas. Esta nova entrega, cuxa edicion coincide coa celebracion en 2012 do 175 aniversario do nacemento da autora, vai dedicada a Follas novas, poemario de gran fondura e riqueza expresiva que supuxo a consagracion definitiva da padronesa nas letras galegas. Nestes poemas, Rosalia convertese en cronista comprometida dos problemas da sua epoca, centra a sua atencion nas mulleres desde unha ollada radicalmente moderna e ispese a si mesma, intima e melancolica. As ilustracions de Alvaro de la Vega (Paradela, 1954) afondan e dialogan cos diferentes rexistros manexados por Rosalia, nun percorrido que traduce en imaxes a sua melancolia, a sua ironia ou a sua rebeldia, revelando, unha vez mais e con grande acerto, o alcance universal e a vixencia das suas creacions.

"Un acontecimiento literario de altísima importancia". Así define este descubrimiento editorial el presidente de la Real Academia Galega, Xosé Luís Méndez Ferrín, en el prólogo a "Bretemada", el poemario inedito de Gonzalo Lopez Abente (Muxia, 1878-1963) el escritor a quien, hace precisamente 40 años, en 1971, se le dedicaba el "Dia das Letras Galegas". El libro contiene un total de cien poemas. "Bretemada" es una metonimia de Galicia.

«O profundo coñecemento que Lois Pereiro posuía da cultura e da contracultura do seu tempo, xunto coa súa experiencia vital, explican a súa particular mirada interior e exterior e a súa escrita. Os p