Libros de Teatro en gallego

Unha obra de teatro que fala da liberdade, da necesidade de ser e, sobre todo, da identidade. O simple acto de nacer marca a nosa vida nun molde que a sociedade se encarga de contornar e puír. Mais, que pasa se nacemos nun molde equivocado?Ze, o noso protagonista, vive unha historia chea de valentia, loitando a contracorrente por construir a sua propia identidade. Coa complicidade dos seus amigos e a sua familia, percorrera un camiño en que moitas vendas negras, que tapan os ollos e a alma, caeran ao chan. Rompendo todos os moldes, Ze sera quen de amosarlle a todas as persoas que da igual como te vexan os demais. O mais importante e como nos sentimos nos, ser quen queiramos ser e seguir sempre o que dite o noso corazon.

Hai atracos e hai atracadores, pero poucos tan zoupóns, trapalleiros e inútiles como os que tentan roubar o banco nesta divertida comedia que tes nas mans, como non podía ser doutra maneira se o autor e Manuel Nuñez Singala.Un duo de ladrons sen vocacion, un director de banco mais delincuente que os propios atracadores, unha secretaria que parece inxenua pero que non o e tanto. Personaxes que fian unha disparatada trama na que a risa esta mais que garantida.E tamen, como e norma do autor, unha obra que nos vai facer pensar, entre gargallada e gargallada, ainda que so sexa un pouquiño.

Os amores de anciáns e rapazas, un tema popular para unha farsa de gran influencia no teatro galego.

PREMIO NACIONAL DE LITERATURA DRAMÁTICA 2023. Premio Follas Novas 2023 á mellor Obra de teatro. Elvira Fontao e Rosa Lires, antigas alumnas de María Barbeito, volven atoparse na data da morte da mest

A pesar da súa brevidade é unha obra moi grande.

Nunha cidade baixo cero, oito personaxes que transitan pola rúa escapan da súa rutina e aparcan os seus problemas para deixarse engaiolar por unha raiola de sol. Lonxe soa un estrondo de explosións pero eles deixanse quentar, non reaccionan. Cruzan anacos das suas voces interiores pero non dialogan. Movense polo espazo na procura dos raios fugaces pero non actuan. O mesmo sol que os acubilla vainos atrapando mentres as bombas soan cada vez mais cerca... Son oito personaxes baixo unha mesma presion social, baixo a mesma presion atmosferica. Isobaras e un mapa de temperaturas do noso tempo.Nunha cidade baixo cero, oito personaxes que transitan pola rúa escapan da súa rutina e aparcan os seus problemas para deixarse engaiolar por unha raiola de sol. Lonxe soa un estrondo de explosións pero eles deixanse quentar, non reaccionan. Cruzan anacos das suas voces interiores pero non dialogan. Movense polo espazo na procura dos raios fugaces pero non actuan. O mesmo sol que os acubilla vainos atrapando mentres as bombas soan cada vez mais cerca... Son oito personaxes baixo unha mesma presion social, baixo a mesma presion atmosferica. Isobaras e un mapa de temperaturas do noso tempo.

O escenario é unha gaiola de hámster. Á dereita, en primeiro termo, hai un montón de coxíns, edredóns e sabas brancas. No fondo, unha roda andadora xiratoria, un comedeiro, un bebedeiro. Á esquerda da porta de entrada hai, carpichosamente distribuidos, varios cubos de cores e unha pelota grande que ao movela fai soar cascabeis.

Isolda ten un libro de viaxes; Hipatia, un telescopio; Borboronte, unha tartaruga (aínda que as tartarugas non se teñen, só están contigo) e Lustucrú, unha pata de pau. Os catro viven do refugallo, co que ninguen quere. Os catro xogan xuntos a crear un mundo novo a partir do mundo vello e roto da sua contorna, porque son nenas e nenos, e saben ver as cousas doutra maneira. O refugallo trata sobre a capacidade de fabulacion que nos fai transformar a realidade, recreala e reinventala, coma o mesmo teatro, que lle da vida a obxectos e personaxes que ata o momento da representacion non existian para o publico.Isolda ten un libro de viaxes; Hipatia, un telescopio; Borboronte, unha tartaruga (aínda que as tartarugas non se teñen, só están contigo) e Lustucrú, unha pata de pau. Os catro viven do refugallo, co que ninguen quere. Os catro xogan xuntos a crear un mundo novo a partir do mundo vello e roto da sua contorna, porque son nenas e nenos, e saben ver as cousas doutra maneira. O refugallo trata sobre a capacidade de fabulacion que nos fai transformar a realidade, recreala e reinventala, coma o mesmo teatro, que lle da vida a obxectos e personaxes que ata o momento da representacion non existian para o publico.

Raclette, de Santiago Cortegoso, gañadora do XXII Premio Álvaro Cunqueiro de textos teatrais, é unha obra que mestura a comedia co dramatismo, abordando temas universais desde a perspectiva da sociedade actual. Cunha solida reflexion arredor de temas como a incomunicacion, a morte, a relacion de parella, a maternidade, a sobreproteccion ou a violencia, Raclette presentanos cinco personaxe sentados nunha mesa que compoñen un complexo mosaico humano. A partir de ai, o autor construe un texto caracterizado por unha inquedante estrutura dramatica, dentro da que a informacion chega ao lector-espectador dun xeito rigorosamente dosificado, nunha liña de accion que avanza con sutil equilibrio entre a ironia e o humor corrosivo, espindo as contradicions dunha sociedade enferma que devora os seus integrantes.Raclette, de Santiago Cortegoso, gañadora do XXII Premio Álvaro Cunqueiro de textos teatrais, é unha obra que mestura a comedia co dramatismo, abordando temas universais desde a perspectiva da sociedade actual. Cunha solida reflexion arredor de temas como a incomunicacion, a morte, a relacion de parella, a maternidade, a sobreproteccion ou a violencia, Raclette presentanos cinco personaxe sentados nunha mesa que compoñen un complexo mosaico humano. A partir de ai, o autor construe un texto caracterizado por unha inquedante estrutura dramatica, dentro da que a informacion chega ao lector-espectador dun xeito rigorosamente dosificado, nunha liña de accion que avanza con sutil equilibrio entre a ironia e o humor corrosivo, espindo as contradicions dunha sociedade enferma que devora os seus integrantes.

A cegueira é unha reflexión sobre a banalidade do mal. Os seus personaxes participan nunha cerimonia do horror. Ninguén pode fuxir desta eucaristía. O Rei Nu atravesa Palestina e vaise afundindo na historia de humillacions dun pobo que esta a ser exterminado. Marta e Maria non deixan de cavar. O Padre decreta o vomito sobre a carne humana excentaria. Xudas e Barrabas odian os seus papeis e, mesmo asi, expanden a amnesia do cancro. Neste territorio devastado, a xestion da barbarie vira norma sagrada.A cegueira é unha reflexión sobre a banalidade do mal. Os seus personaxes participan nunha cerimonia do horror. Ninguén pode fuxir desta eucaristía. O Rei Nu atravesa Palestina e vaise afundindo na historia de humillacions dun pobo que esta a ser exterminado. Marta e Maria non deixan de cavar. O Padre decreta o vomito sobre a carne humana excentaria. Xudas e Barrabas odian os seus papeis e, mesmo asi, expanden a amnesia do cancro. Neste territorio devastado, a xestion da barbarie vira norma sagrada.

Unha obra cun ben logrado movemento escénico, amenidade na trama, léxico accesible e moi axeitado, alusións á cultura popular (Entroido, filloas etc.). Unha obra sobre a cordial relación interxeracional e a transmision de valores humanos, integrada no seo da familia, asi como o vencello fraterno e de camaraderia entre nenos e nenas.

Vemos a imaxe dunha nave espacial que se achega ao escenario, ata que aterra nel. Soa a apertura dunha porta, e entre o fume dos motores aparecen tres extraterrestres. Semellan bonecos de feluxe de cor malva, teñen cara riseira como unha mascara, levan unha pequena antena na cabeza e un peto no bandullo. Moita xente ao escoitar o balbordo asoma para ver o que acontece.

.

Suite Artabria, de Manuel Lourenzo é un conxunto de tres pezas («Orzán», «O fulgor das atochas» e «Alerta na rúa do Pozo») con elementos comúns, concibidas, segundo o xurado, «como un roteiro por alg