Libros de Teatro en gallego

Un home sae do hospital despois de varias operacións e padecementos. Ten un proxecto que non se pode adiar: mercar un traxe novo.Un home sae do hospital despois de varias operacións e padecementos. Esta moi enfermo. Regresa a sua casa para pasar o tempo que lle queda entre os seus. A sua familia quere mantelo encamado e baixo control, pero el escapa. Ten un proxecto que non se pode adiar: mercar un traxe novo."O traxe", a peza gañadora do Premio Alvaro Cunqueiro para textos teatrais 2022, e un monologo dramatico que, facendo uso do humor negro, nos presenta un personaxe inquietante e complexo que, levado ao limite polas circunstancias, decide mostrarse ao mundo tal como e, pois xa nada ten que perder.Unha comedia cruel sobre a intolerancia, a violencia reprimida, a incomunicacion e a morte.Un home sae do hospital despois de varias operacions e padecementos. Esta moi enfermo. Regresa a sua casa para pasar o tempo que lle queda entre os seus. A sua familia quere mantelo encamado e baixo control, pero el escapa. Ten un proxecto que non se pode adiar: mercar un traxe novo."O traxe", a peza gañadora do Premio Alvaro Cunqueiro para textos teatrais 2022, e un monologo dramatico que, facendo uso do humor negro, nos presenta un personaxe inquietante e complexo que, levado ao limite polas circunstancias, decide mostrarse ao mundo tal como e, pois xa nada ten que perder.Unha comedia cruel sobre a intolerancia, a violencia reprimida, a incomunicacion e a morte.

PREMIO NACIONAL DE LITERATURA DRAMÁTICA 2023. Premio Follas Novas 2023 á mellor Obra de teatro. Elvira Fontao e Rosa Lires, antigas alumnas de María Barbeito, volven atoparse na data da morte da mest

A cegueira é unha reflexión sobre a banalidade do mal. Os seus personaxes participan nunha cerimonia do horror. Ninguén pode fuxir desta eucaristía. O Rei Nu atravesa Palestina e vaise afundindo na historia de humillacions dun pobo que esta a ser exterminado. Marta e Maria non deixan de cavar. O Padre decreta o vomito sobre a carne humana excentaria. Xudas e Barrabas odian os seus papeis e, mesmo asi, expanden a amnesia do cancro. Neste territorio devastado, a xestion da barbarie vira norma sagrada.A cegueira é unha reflexión sobre a banalidade do mal. Os seus personaxes participan nunha cerimonia do horror. Ninguén pode fuxir desta eucaristía. O Rei Nu atravesa Palestina e vaise afundindo na historia de humillacions dun pobo que esta a ser exterminado. Marta e Maria non deixan de cavar. O Padre decreta o vomito sobre a carne humana excentaria. Xudas e Barrabas odian os seus papeis e, mesmo asi, expanden a amnesia do cancro. Neste territorio devastado, a xestion da barbarie vira norma sagrada.

A dramaturxia posdramática de Heiner MüllerA obra do dramaturgo alemán sitúase entre un realismo crítico inicial e unha exploración ulterior da condición posmoderna na súa orientación máis crítica e

Vemos a imaxe dunha nave espacial que se achega ao escenario, ata que aterra nel. Soa a apertura dunha porta, e entre o fume dos motores aparecen tres extraterrestres. Semellan bonecos de feluxe de cor malva, teñen cara riseira como unha mascara, levan unha pequena antena na cabeza e un peto no bandullo. Moita xente ao escoitar o balbordo asoma para ver o que acontece.

Unha obra cun ben logrado movemento escénico, amenidade na trama, léxico accesible e moi axeitado, alusións á cultura popular (Entroido, filloas etc.). Unha obra sobre a cordial relación interxeracional e a transmision de valores humanos, integrada no seo da familia, asi como o vencello fraterno e de camaraderia entre nenos e nenas.

Nunha cidade baixo cero, oito personaxes que transitan pola rúa escapan da súa rutina e aparcan os seus problemas para deixarse engaiolar por unha raiola de sol. Lonxe soa un estrondo de explosións pero eles deixanse quentar, non reaccionan. Cruzan anacos das suas voces interiores pero non dialogan. Movense polo espazo na procura dos raios fugaces pero non actuan. O mesmo sol que os acubilla vainos atrapando mentres as bombas soan cada vez mais cerca... Son oito personaxes baixo unha mesma presion social, baixo a mesma presion atmosferica. Isobaras e un mapa de temperaturas do noso tempo.Nunha cidade baixo cero, oito personaxes que transitan pola rúa escapan da súa rutina e aparcan os seus problemas para deixarse engaiolar por unha raiola de sol. Lonxe soa un estrondo de explosións pero eles deixanse quentar, non reaccionan. Cruzan anacos das suas voces interiores pero non dialogan. Movense polo espazo na procura dos raios fugaces pero non actuan. O mesmo sol que os acubilla vainos atrapando mentres as bombas soan cada vez mais cerca... Son oito personaxes baixo unha mesma presion social, baixo a mesma presion atmosferica. Isobaras e un mapa de temperaturas do noso tempo.

Isolda ten un libro de viaxes; Hipatia, un telescopio; Borboronte, unha tartaruga (aínda que as tartarugas non se teñen, só están contigo) e Lustucrú, unha pata de pau. Os catro viven do refugallo, co que ninguen quere. Os catro xogan xuntos a crear un mundo novo a partir do mundo vello e roto da sua contorna, porque son nenas e nenos, e saben ver as cousas doutra maneira. O refugallo trata sobre a capacidade de fabulacion que nos fai transformar a realidade, recreala e reinventala, coma o mesmo teatro, que lle da vida a obxectos e personaxes que ata o momento da representacion non existian para o publico.Isolda ten un libro de viaxes; Hipatia, un telescopio; Borboronte, unha tartaruga (aínda que as tartarugas non se teñen, só están contigo) e Lustucrú, unha pata de pau. Os catro viven do refugallo, co que ninguen quere. Os catro xogan xuntos a crear un mundo novo a partir do mundo vello e roto da sua contorna, porque son nenas e nenos, e saben ver as cousas doutra maneira. O refugallo trata sobre a capacidade de fabulacion que nos fai transformar a realidade, recreala e reinventala, coma o mesmo teatro, que lle da vida a obxectos e personaxes que ata o momento da representacion non existian para o publico.

Sopa de xarope de amora é, segundo o ditame do xurado, "unha comedia áxil e divertida, protagonizada por personaxes estrambóticos que actualizan algúns dos tradicionais contos de fadas creando unha atmosfera que estimula a imaxinacion". A "critica social" supon"o trasfondo que esta ao longo de toda a obra".A peza conta a historia do doutor Amorodo, un cientifico ao servizo das casas reais que recibe encargos estrafalarios e esta namorado de dona Chismunda. "Son reinos diminutos, que lle daran ao doutor ultimatos para que consiga casar as suas fillas, ou senon declaranlle a guerra... O titulo ven da sopa que fai a sua ama de chaves, e el tenta descubrir cal e a receita..."Sopa de xarope de amora é, segundo o ditame do xurado, "unha comedia áxil e divertida, protagonizada por personaxes estrambóticos que actualizan algúns dos tradicionais contos de fadas creando unha atmosfera que estimula a imaxinacion". A "critica social" supon"o trasfondo que esta ao longo de toda a obra".A peza conta a historia do doutor Amorodo, un cientifico ao servizo das casas reais que recibe encargos estrafalarios e esta namorado de dona Chismunda. "Son reinos diminutos, que lle daran ao doutor ultimatos para que consiga casar as suas fillas, ou senon declaranlle a guerra... O titulo ven da sopa que fai a sua ama de chaves, e el tenta descubrir cal e a receita..."

IV Premio Diario Cultural de Teatro Radiofónico

O guión de cinema Namberguan, que se asenta en alicerces de fasquía mítica, aínda que dotados de persoal tratamento e contemporánea degradación, introdúcenos cun nesgo cómico no noso incipiente e desleigado mundo das finanzas. Ironia, humor, satira e parodia emanan do xogo dialectico entre realidade e apariencia. Mascaras e disfraces, equivocos e bromas, enredos e peripecias, fan choutar os resortes do fenomeno comico, e propician a posibilidade de vernos (e recoñecernos) a nos mesmos. Un considerabel dialogo intertextual, quer parodico, quer analoxico, inza o guion. E iso talvez o insira na rica e longa tradicion da comedia, ainda que, obviamente, sen refugar o noso herdo artistico e cultural.Ademais dos diversos temas ou subtemas que conforman ou reforzan a cerna textual (erotismo, cobiza, abuso de poder, identidade, engano, corrupcion...), xorde con forza a alienacion causada polo neoliberalismo capitalista (galaico?). O ser humano como mercadoria: velai o que no fondo se aborda no texto por medio da comicidade. Algo moi vello, sen dubida, pero argallado arestora, e co publico de noso como principal destinatario.

Sotelo Blanco Edicións publica, coa colaboración da Fundación Manuel María da Terra Cha, PAN. CATRO PROPOSTAS ARREDOR DA MALLA, texto teatral de Nazaret López, Carlos Santiago, Lucho Penabade e X.H. Rivadulla Corcon con creacion e adaptacion musical de Mini e Mero (o libro conten o CD da banda sonora do espectaculo). Pan. Catro propostas arredor da malla. O pan xa non se amasa na artesa, senon en factorias deshumanizadas, nin ven do trigo mallado na eira, senon de fariñas industriais. Estes cambios supoñen a transformacion da nosa sociedade tradicionalmente agraria nunha globalizada. A desparicion do labor da malla simboliza eses cambios e inspira as catro historias que conforman Pan. Do mesmo xeito que as mallas xuntaban a toda a aldea, Pan e o resultado dun longo e complexo proceso de creacion colectiva no que se implicou todo o equipo de Volta e Dalle Teatro. Catro autores con diferentes concepcions teatrais realizan as suas particulares interpretacions de cada paso que percorria o pan dende a leira a mesa.

Nun espazo pechado dous personaxes espidos descobren a súa violencia. Un pai e un fillo, sen poesía, sen adornos, coa dureza dunha realidade que non é tan allea ao país para o que se conta. Como a chuvia que cae todos os dias, que alguns poetas cantan e que amola a meirande parte da xente. A pequena historia dun pai e dun fillo que forma parte dunha historia colectiva, en que a emigracion e asunto central. Historia da chuvia que cae todos os dias de Roberto Salgueiro obrtivo o XVIº Premio Alvaro Cunqueiro para Textos Teatrais 2007

dade: 5-10 anos Cataventos e Cía, de Celia Díaz Núñez, foi a obra gañadora do II Premio Internacional Barriga Verde de textos para teatro de monicreques (2004, modalidade infantil). Trata a simpática e romantica historia da princesa Amanda e o poeta Leonardo, que contan coa axuda dos personaxes mais singulares do castelo, para faceren triunfar o amor verdadeiro ante os "interesados" desexos do rei Filemon VI para casar a sua filla co home mais rico do reino.

A illa Reunión como un espazo mítico, unha illa para atopármonos. A escena ten lugar en Galicia, é dicir, nalgures, nunha illa Reunión imaxinaria, afastada, inventada para xuntármonos. Ese espazo onde cadaquen procede dun lugar ou e herdeiro dunha historia de viaxeiros. Un lugar que nos permite mudar a nosa imaxe pero levando as costas todo o pasado, o noso e o herdado.