Xavier Queipo

Felices e diferentes reúne as colaboracións de Xavier Queipo entre outubro 2006 e outubro 2008 no programa Diario Cultural que Ana Romaní dirixe na Radio Galega.Unha ollada crítica sobre a cultura galega e universal, sobre libros e filmes, mais tamen sobre atentados ao patrimonio e anomalias de (des)goberno no noso pequeno pais sen estado.Se non tiveron oportunidade de escoitalo non se perdan estas reflexions que lles han de axudar as suas propias, pois como di Queipo, non se me contenten coas analises alleas e extraian as suas propias conclusions, que asi os quero intelixentes e espelidos, felices e diferentes.

Extramunde narra, co alento prendido nas entrañas, unha viaxe alucinada que vai da freguesía de San Andrés deica a illa de Borneo, pasando por Senegal, Camerún, o Cabo de Boa Esperanza, Mozambique, a illa de Madagascar, a badia de Trincomalee, as illas de Anaman e o estreito de Malaca. Unha novela que retrata o poder omnimodo da Igrexa nos tempos escuros da Inquisicion e a navegacion polos oceanos Atlantico e Indico na procura de mundos afastados, para rematar nun poboado da tribo dos Dayaks, os cortadores de cabezas. Extramunde, escrita nunha prosa coidada, engaiolante, por veces vertixinosa, supon a culminacion dun soño: a negacion da diferenza, a procura da liberdade. Dividida en catro seccions, cada unha cun ritmo e cun alento diferenciado, admite varios niveis de lectura, pois e, ao mesmo tempo, novela de aventuras, de viaxes e de pausada reflexion. Unha novela que non vai deixar indiferente a quen se adentre no proceloso mar da escrita de Queipo.Extramunde narra, co alento prendido nas entrañas, unha viaxe alucinada que vai da freguesía de San Andrés deica a illa de Borneo, pasando por Senegal, Camerún, o Cabo de Boa Esperanza, Mozambique, a illa de Madagascar, a badia de Trincomalee, as illas de Anaman e o estreito de Malaca. Unha novela que retrata o poder omnimodo da Igrexa nos tempos escuros da Inquisicion e a navegacion polos oceanos Atlantico e Indico na procura de mundos afastados, para rematar nun poboado da tribo dos Dayaks, os cortadores de cabezas. Extramunde, escrita nunha prosa coidada, engaiolante, por veces vertixinosa, supon a culminacion dun soño: a negacion da diferenza, a procura da liberdade. Dividida en catro seccions, cada unha cun ritmo e cun alento diferenciado, admite varios niveis de lectura, pois e, ao mesmo tempo, novela de aventuras, de viaxes e de pausada reflexion. Unha novela que non vai deixar indiferente a quen se adentre no proceloso mar da escrita de Queipo.

Para celebrar o 55 aniversario da súa vida, Xavier Queipo presenta 55, unha colección de 55 relatos (56 se contamos o limiar, sempre evocador). A pegada do mar e dos océanos, o abraio diante das marabillas da natureza, as viaxes e as aprendizaxes que veñen prendidas tras dos ollos, as experiencias e soños dunha vida xa non curta. Xavier Queipo experimenta desde que comezou a sua andaina como escritor coa forma e cos contidos, sempre baixo a sombra tutelar da fascinacion e do xogo, da alteralidade e da celebracion da palabra. Este libro configura un mosaico de historias en alquimia perfecta de realidade e ficcion, de espellos deformantes, a medio camiño entre a erudicion e a lembranza de vidas pasadas ou posibeis. Queipo presenta un libro que non vai deixar indiferente a quen se mergulle na sua prosa engaiolante. Un longo percorrido de innovacion, de prosa mil veces renovada. Un libro para gozar.Para celebrar o 55 aniversario da súa vida, Xavier Queipo presenta 55, unha colección de 55 relatos (56 se contamos o limiar, sempre evocador). A pegada do mar e dos océanos, o abraio diante das marabillas da natureza, as viaxes e as aprendizaxes que veñen prendidas tras dos ollos, as experiencias e soños dunha vida xa non curta. Xavier Queipo experimenta desde que comezou a sua andaina como escritor coa forma e cos contidos, sempre baixo a sombra tutelar da fascinacion e do xogo, da alteralidade e da celebracion da palabra. Este libro configura un mosaico de historias en alquimia perfecta de realidade e ficcion, de espellos deformantes, a medio camiño entre a erudicion e a lembranza de vidas pasadas ou posibeis. Queipo presenta un libro que non vai deixar indiferente a quen se mergulle na sua prosa engaiolante. Un longo percorrido de innovacion, de prosa mil veces renovada. Un libro para gozar.

Partiendo de una casualidad, el descubrimiento en un catálogo de mariposas tropicales de un espécimen de Callitaera aurora, Xavier Queipo escribe una novela de aventuras que comienza en Europa (Bruselas, Compostela, Copenhague) y continua en la selva amazonica. El narrador es un cientifico naturalista que, despues de iniciar un viaje equinoccial, acaba perdido en medio de una selva llena de peligros pero tambien de descubrimientos existenciales. La trama de la novela tiene un aliento narrativo intenso y desasosegante en el que se palpa la soledad y la tension de un hombre enfrentado a su destino.

'La otra vida' discurre entre 1960, cuando el autor tiene sus primeros recuerdos, hasta el inicio de su vida universitaria en 1974. El libro centra los recuerdos en dos lugares: Santiago de Compostela y Padron. Tiene su genesis en un escaner de barrido de la memoria y recupera imagenes de un pasado contradictorio, triste, enmedio de la dureza de los inviernos y la amabilidad de los veramos gozosos.Como todo ejercicio de memoria, la eleccion de las imagenes tiene algo de insondable, pues se realiza desde el presente.

En Papaventos, Xavier Queipo transpórtanos desde as douradas praias de California ó País da Brétema, pasando por Chicago, a cidade onde o protagonista coñecera o frío e a felicidade, o amor e a estabilidade emocional. A historia de Papaventos ten a sua orixe na morte de Giovanni Portiero, traductor de Jose Saramago o ingles. Portiero morreu cego, logo dunha longa enfermidade incapacitante e o pouco de rematar a traduccion de Ensaio sobre a Cegueira. Saramago contoullo, totalmente abraiado, a Donzelina Barroso, nunha entrevista que lle concedeu para a revista literaria The Paris Review, editada en Nova York no inverno de 1998, logo de recibir o Premio Nobel. Xavier Queipo quere "que ninguen procure outra semellanza. Agas esta anecdota, que da orixe o conflicto da novela, o resto da trama, e ficcion. Por respecto a Portiero. Por respecto a Saramago. Por respecto a quen lea esta novela".A partir, pois, desta anecdota real Queipo ensarilla unha historia que narra a desposesion da luz, a privacion da seguridade que ofrece a percepcion dun mundo de coordenadas coñecidas, para se mergullar na loita interior dun personaxe enfrontado coa fatalidade.Papaventos e unha novela de amor e confusion, de busca e desposesion dos sentidos, unha viaxe iniciatica, unha procura constante da iluminacion e do equilibrio.En Papaventos, Xavier Queipo transpórtanos desde as douradas praias de California ó País da Brétema, pasando por Chicago, a cidade onde o protagonista coñecera o frío e a felicidade, o amor e a estabilidade emocional. A historia de Papaventos ten a sua orixe na morte de Giovanni Portiero, traductor de Jose Saramago o ingles. Portiero morreu cego, logo dunha longa enfermidade incapacitante e o pouco de rematar a traduccion de Ensaio sobre a Cegueira. Saramago contoullo, totalmente abraiado, a Donzelina Barroso, nunha entrevista que lle concedeu para a revista literaria The Paris Review, editada en Nova York no inverno de 1998, logo de recibir o Premio Nobel. Xavier Queipo quere "que ninguen procure outra semellanza. Agas esta anecdota, que da orixe o conflicto da novela, o resto da trama, e ficcion. Por respecto a Portiero. Por respecto a Saramago. Por respecto a quen lea esta novela".A partir, pois, desta anecdota real Queipo ensarilla unha historia que narra a desposesion da luz, a privacion da seguridade que ofrece a percepcion dun mundo de coordenadas coñecidas, para se mergullar na loita interior dun personaxe enfrontado coa fatalidade.Papaventos e unha novela de amor e confusion, de busca e desposesion dos sentidos, unha viaxe iniciatica, unha procura constante da iluminacion e do equilibrio.

Cinco relatos de marcado carácter experimental e variado rexistro que van dende o exotismo intelectual á recuperación da memoria dos primeiros días da Guerra Civil en Compostela.O ladrón de esperma esta constituido por cinco relatos de marcado caracter experimental e variado rexistro, que vai dende o exotismo intelectual de Shinju, onde se revisa a tradicion do suicidio de mutuo acordo entre dous amantes co fin de probar o caracter xenuino do seu amor, que se realiza no Xapon, ata o relato O ladron de esperma, que da titulo ao libro, onde se analiza o comportamento sexual humano mimetizado co dos insectos (os traballos cientificos relatan que os cabaliños do demo macho teñen o seu pene deseñado non so para fecundar a femia, senon tamen para limparlle a vaxina de xeito que non quede ningun tipo de resto de esperma do macho anterior), pasando por un conto onirico con catro finais posibles, Soño nunha noite de inverno ou a vision bifocal dun acontecemento escoitado en voz baixa durante a nenez polo autor, O tio Filipe; finalmente, Os cabalos da procesion aporta unha version de como se viviron os primeiros dias da Guerra Civil española en Compostela. Imaxinado tamen a partir dunha historia incompleta que algun dia escoitou Xavier Queipo por boca dun seu ancestro. Xavier Queipo obtivo cos relatos incluidos en O ladron de esperma o Premio Cafe Dublin 2000.Xavier Queipo (Santiago, 1957) ten publicado Artico e outros mares (1990), Premio da Critica Española; Ringside (1993), Diarios dun nomada (1993), Contornos (apuntes de filosofia natural, Xerais 1995), O paso do noroeste (1997), Premio Garcia Barros; Mundiños (microrrelatos cientificos, Xerais 1997), Manual de instruccions (ensaios de antropoloxia cultural, Xerais 1999), Malaria sentimental (novela, 1999), Papaventos (novela, Xerais 2001) e O ladron de esperma (relatos, Xerais 2002).

Este libro reúne as colaboracións de Xavier Queipo no programa Diario Cultural da Radio Galega ao longo dun ano.No Caderno Da Revolución Cultural atopará o lector, a lectora, a curiosidade do viaxeiro a se demorar na profundidade do detalle, a mirada analitica do cientifico a se expandir nos territorios da imaxinacion, a aventura dos sabores que adxectivan e singularizan cada xesto, cada palabra, as paixons mariñas, as querenzas asiaticas, as deflagracions intimas, as contradicions da materia da vida e esoutras rutas que so abre o texto poetico.

Na narrativa galega actual, Xavier Queipo é un dos autores que máis gravitan sobre o eixo Investigación + Desenvolvemento + Innovación Literaria. En Dragona, preséntanos unha "novela de personaxes". Nunha cidade sumidoiro, cualificada polo autor como "A cidade do esteiro", desenvolvese a vida dunha serie de personaxes atipicas chegadas dos catro cantos do mundo, que transitan entre a desesperacion e a lubricidade, entre o comportamento futil e as paixons mais primarias. Dragona e unha novela con banda sonora e recreacion no terreo se cada mais inexplorado da narrativa galega, aquel que analiza con precision de cirurxian os sentimentos e as paixons coma se fosen tecidos dun corpo unico. Esta novela marca, para o autor, un antes e un despois na sua procura constante, na procura do que non se ve, deses lindeiros da incerteza, o que Cortazar chamaba "o outro lado". Dragona e unha parabola do futuro que nos espera, que esta ai, que xa chega.Na narrativa galega actual, Xavier Queipo é un dos autores que máis gravitan sobre o eixo Investigación + Desenvolvemento + Innovación Literaria. En Dragona, preséntanos unha "novela de personaxes". Nunha cidade sumidoiro, cualificada polo autor como "A cidade do esteiro", desenvolvese a vida dunha serie de personaxes atipicas chegadas dos catro cantos do mundo, que transitan entre a desesperacion e a lubricidade, entre o comportamento futil e as paixons mais primarias. Dragona e unha novela con banda sonora e recreacion no terreo se cada mais inexplorado da narrativa galega, aquel que analiza con precision de cirurxian os sentimentos e as paixons coma se fosen tecidos dun corpo unico. Esta novela marca, para o autor, un antes e un despois na sua procura constante, na procura do que non se ve, deses lindeiros da incerteza, o que Cortazar chamaba "o outro lado". Dragona e unha parabola do futuro que nos espera, que esta ai, que xa chega.

Instruccións para ser subadulto, instruccións para pór un condón, instruccións para non estar nunha sala de estar no Xapón, instruccións para comezar a fumar dunha vez... Conxunto de textos que recollen un monton de reflexions espurias e algo de ironia entendida como unha forma de agresividade.

Como el ben explica no prólogo, estes apuntes participan a un tempo da creación literaria e da observación científica, unha condición apropiada para un dos catro libros cos que a colección FERROS �es