Aquest llibre no és una guia d'ocells. És una invitació a mirar el món d'una altra manera. Pardalejar és un llibre apassionat per iniciar-se en el món dels ocells a Catalunya. No cal tenir coneixements previs, ni prismatics carissims, ni saber distingir una mallerenga d'un mosquiter. Nomes cal curiositat, ganes d'observar i la disposicio a deixar-se sorprendre per una natura que sempre ha estat aqui, pero que sovint hem desapres a mirar. Amb rigor i un entusiame contagios, Alex Sastre Prieto ens acompanya en els primers passos del pardaleig: com identificar ocells, quines eines necessitem, on podem observar-los, per que canten, com migren, que ens expliquen els seus habits i per que Catalunya es un petit paradis ornitologic. Pero, sobretot, ens recorda que coneixer els ocells es tambe una manera de reconnectar amb el paisatge, amb la memoria i amb una forma mes atenta -i mes viva- d'habitar el mon. Pensat per a curiosos, principiants i futurs ocellaires, aquest llibre demostra que no cal anar gaire lluny per descobrir una natura fascinant. Nomes cal alçar la mirada, parar l'orella i deixar-se sorprendre.
Este no es un libro de biología al uso. Ni tampoco uno de memorias. Sin embargo, tiene mucho de ambos.Desde muy jovencita no he dejado de asombrarme ante la vida, y quizá por eso tampoco he dejado nunca de querer explicarla. Lo hice durante cuarenta años como profesora y sigo haciendolo ahora, a mis ochenta y tres años, gracias a las redes sociales, donde ya muchos me conocen como Abulou y Patosita (mis avatares).Con esa misma ilusion he escrito estas paginas, en las que a traves de algunas historias que me han pasado a mi o a mi familia, y de otras que quiza podrian ser tambien las tuyas, intento abrir una puerta a entender como funciona nuestro cuerpo, como trabaja nuestro cerebro y por que nos comportamos como lo hacemos.Te pongo un ejemplo para que no creas que este es un pesado manual cientifico: un terremoto y el abrazo de mi madre para tranquilizarme me enseñaron que la piel no es solo la ventana por la que el cerebro se asoma al exterior, sino tambien el organo que nos vincula a los demas.Tengo mas historias. ¿Que te parece si te las cuento?