Libros de Literatura en gallego, página 28 de 245

Un encarapuchado asasinou de tres disparos a Mario Dacosta, parlamentario do Bloque Nacionalista Galego, cando saía da reunión do Consello Nacional no que a executiva, co seu voceiro á cabeza, Óscar Quiroga, presentou a sua dimision. Os feitos aconteceron pouco despois das seis da tarde, cando Dacosta se dispuña a arrincar o seu coche, estacionado no aparcadoiro do Hotel Congreso de Santiago de Compostela. Segundo fontes da Delegacion do Goberno, o pistoleiro achegouse ao parlamentario e asestoulle tres tiros, fuxindo posteriormente nun vehiculo Renault Clio. Un dos disparos impactoulle na cabeza, provocandolle a morte. Os servizos sanitarios trataron de reanimalo no lugar do crime, sen exito, durante media hora.O presidente en funcions da Xunta de Galiza, Felipe Mendez Tarrio, cualificou o suceso de "atentado contra a democracia". O vicepresidente Oscar Quiroga, amosouse "conmocionado" e afirmou que "Galiza sabera estar a altura das circunstancias" ante un asasinato "que enche de rabia a todos os democratas, e especialmente aos nacionalistas galegos". Fernando Xelmirez, secretario xeral UPG, partido integrado no Bloque e no que o parlamentario militaba dende 1982, amosouse conmocionado polo suceso e cualificou a Dacosta de "camarada insubstituible e extraordinario patriota galego". Horas antes do crime, Oscar Quiroga anunciara a sua dimision ao comezo do consello nacional da formacion frontista, conclave no que tamen presentou a sua renuncia toda a executiva. Abriase asi unha nova etapa despois da derrota sufrida nos comicios autonomicos do 1 de marzo, cuxos resultados devolveron a maioria absoluta ao Partido Popular en detrimento do bipartito formado por PSdG-PSOE e BNG.Alberto Cudeiro, un detective elegante con infulas taoistas, recibira da direccion do BNG o encargo de investigar este crime, que o levara, tamen, a resolver un enigma relacionado coa guerra civil.Un encarapuchado asasinou de tres disparos a Mario Dacosta, parlamentario do Bloque Nacionalista Galego, cando saía da reunión do Consello Nacional no que a executiva, co seu voceiro á cabeza, Óscar Quiroga, presentou a sua dimision. Os feitos aconteceron pouco despois das seis da tarde, cando Dacosta se dispuña a arrincar o seu coche, estacionado no aparcadoiro do Hotel Congreso de Santiago de Compostela. Segundo fontes da Delegacion do Goberno, o pistoleiro achegouse ao parlamentario e asestoulle tres tiros, fuxindo posteriormente nun vehiculo Renault Clio. Un dos disparos impactoulle na cabeza, provocandolle a morte. Os servizos sanitarios trataron de reanimalo no lugar do crime, sen exito, durante media hora.O presidente en funcions da Xunta de Galiza, Felipe Mendez Tarrio, cualificou o suceso de "atentado contra a democracia". O vicepresidente Oscar Quiroga, amosouse "conmocionado" e afirmou que "Galiza sabera estar a altura das circunstancias" ante un asasinato "que enche de rabia a todos os democratas, e especialmente aos nacionalistas galegos". Fernando Xelmirez, secretario xeral UPG, partido integrado no Bloque e no que o parlamentario militaba dende 1982, amosouse conmocionado polo suceso e cualificou a Dacosta de "camarada insubstituible e extraordinario patriota galego". Horas antes do crime, Oscar Quiroga anunciara a sua dimision ao comezo do consello nacional da formacion frontista, conclave no que tamen presentou a sua renuncia toda a executiva. Abriase asi unha nova etapa despois da derrota sufrida nos comicios autonomicos do 1 de marzo, cuxos resultados devolveron a maioria absoluta ao Partido Popular en detrimento do bipartito formado por PSdG-PSOE e BNG.Alberto Cudeiro, un detective elegante con infulas taoistas, recibira da direccion do BNG o encargo de investigar este crime, que o levara, tamen, a resolver un enigma relacionado coa guerra civil.

As horas rotas. No tronco dunha vella sobreira agóchanse a risa do vento ou talvez o asubío dun xílgaro que coñece os segredos do bosque. Quizais sexa tan só a sombra dun fuxido republicano, un maquis que ten as mans negras da tinta do seu oficio de impresor. Serán só David e Antía, dous rapaces que viven unha conmovedora historia de amor e exilio interior e exterior no bosque, os que descubran o seu rastro invisible de paxaro de voo truncado. As horas rotas fálanos de feridas nunca pechadas, de como o pasado determina as nosas vidas ou de como as batallas comezan cando a loita remata e, para facelo, bota man de diferentes planos espaciais e temporais ao longo de varias xeracións de mulleres que sofren as consecuencias devastadoras dunha guerra que parece non rematar nunca. Escrita cun ritmo poético de notable factura evocadora, As horas rotas supón unha nova achega a esa reelaboración sentimental ideolóxica e moral da memoria de noso.

A miña nai na praia, tarde turba de ondas a ferver. A miña nai quebrada, brinquedo de latón contra os muros do mar. Que non se entende a música do tempo, onde estarei cando o meu fillo poña neste verso aquela tarde furna, o vento escuro no estupor da luz

Era una muller sarda, romántica, namoradiza e ilusionada, que buscaba o amor ideal, pero que foi obrigada a casar cun home do que non estaba namorada. O seu mal de pedra levouna ata un balneario onde por fin atopou o amor desexado. Esta novela de Milena Agus, galardoada co Premio Elsa Morente 2006 e unha obra delicada e intensa que transporta os lectores ata un mundo entre a realidade e a fantasia, narrada cunha linguaxe sinxela, fermosa e chea de sensibilidade.Ilustracion de cuberta de MARC TAEGERMentres prepara o seu casamento, unha moza recorda a vida da sua avoa: unha muller sarda, romantica, namoradiza e ilusionada, que procura o amor ideal, ata o punto de escribir apaixonados poemas e de considerar que un home a pretende so con sorrirlle. Mais a familia obriga a muller a casar con alguen de quen non esta namorada; un home que debe aceptala para saldar debedas coa familia dela. Ao pouco de casar, a muller ten que visitar un balneario na peninsula para curar o seu mal de pedra; ali atopara o amor desexado e mesmo conseguira sandar dos seus colicos renais. Cunha linguaxe sinxela, fermosa, e chea de sensibilidade, que a vez transmite unha fonda emocion, Milena Agus tece para os lectores unha sutil rede xeografica, historica, familiar e sentimental para ofrecerlles esta obra delicada e intensa, transportandoos ata un mundo a cabalo entre a realidade e a fantasia. A historia da avoa e a imaxe da dura vida en Italia despois da II Guerra Mundial, mais tamen o exemplo para perseguir os soños, con personaxes unidos pola sensibilidade artistica, o sufrimento, a loucura, os amores inventados ou frustrados. Mal de pedra, publicada en 2006, traduciuse a mais de vinte e cinco idiomas e vendeu mais dun millon de exemplares.

Unha tarde… se cadra unha mañá… Alicia deixou de ser a que era e volveuse outra. Ou ao mellor sempre houbo dúas Alicias. O Coello Branco, o Rato, a Eiruga Azul, a Cociñeira, a Duquesa, o Gato de Cheshire, a Lebre, o Grifón, a Tartaruga Artificial e, por suposto, a Raíña de Corazóns, comparten co Sombreireiro a súa tolemia, o seu enfado co tempo, son personaxes sen pasado nin futuro, viven no presente desa Alicia que corre para fuxir de quen é. E Alicia vólvese espectadora e intérprete dese xogo entre o seu presente, o seu pasado e o seu futuro