Libros de Literatura en gallego, página 56 de 249

A través dunha arquitectura sólida e un universo poético enlazado na mellor tradición literaria occidental e galega, Xerardo Quintiá ofrece en Fornelos&Fornelos: terceira fundación un poemario en

Este volume constitúe unha achega colectiva a un xénero non moi traballado na literatura galega: o aforismo. Un conxunto de 48 autores das máis diversas traxectorias e xéneros desprega un variado repertorio de enxeño, lucidez e creatividade a traves da chispa da imaxinacion, do bisturi da analise e da cortesia da brevidade.Estilos moi variados. Esteticas plurais. Cosmovisions intelectuais diversas. En definitiva, todos os posibles camiños esteticos, conceptuais e formais aparecen nestas sentenzas, apotegmas, reflexions aforisticas do noso tempo, cunha tematica que vai da denuncia a observacion lucida, da evocacion poetizadora a maxima moralizante, da reflexion ontoloxica a satira social, do ferrete contra un vicio ou unha vexacion a revelacion do minimo, do sutil, do dificilmente apreixable e expresable.O aforismo, un xenero en verdadeira expansion na actualidade, recibe asi un pulo extraordinario na nosa tradicion cultural. Un xenero breve e incisivo, acaido a vertixe dos tempos que corren.Este volume constitúe unha achega colectiva a un xénero non moi traballado na literatura galega: o aforismo. Un conxunto de 48 autores das máis diversas traxectorias e xéneros desprega un variado repertorio de enxeño, lucidez e creatividade a traves da chispa da imaxinacion, do bisturi da analise e da cortesia da brevidade.Estilos moi variados. Esteticas plurais. Cosmovisions intelectuais diversas. En definitiva, todos os posibles camiños esteticos, conceptuais e formais aparecen nestas sentenzas, apotegmas, reflexions aforisticas do noso tempo, cunha tematica que vai da denuncia a observacion lucida, da evocacion poetizadora a maxima moralizante, da reflexion ontoloxica a satira social, do ferrete contra un vicio ou unha vexacion a revelacion do minimo, do sutil, do dificilmente apreixable e expresable.O aforismo, un xenero en verdadeira expansion na actualidade, recibe asi un pulo extraordinario na nosa tradicion cultural. Un xenero breve e incisivo, acaido a vertixe dos tempos que corren.

Narrativa en gallego

Entre frecuentes alusións a Castelao, a quen se homenaxea no propio título, Os tres de nunca é a historia do Bocoi, do Patacón e mais do Milorde, tres amigos ben diferentes entre si, por clase social, formacion, traballo, mesmo aparencia fisica, aos que decontado separara a Guerra Civil. Tratase dun texto coral de estrutura fragmentaria onde van entrando, saindo e recuncando moitos outros personaxes unidos por viviren na cidade da Coruña e pola sorte de que velen por eles os trasnos, outrora petrificados nos canzorros de todas as igrexas rurais. Non e este un relato sobre a Guerra Civil: cruzaa en escenarios de Galiza, Asturies, Madrid e... Paris, mais non se deten nela, senon que persegue os seus personaxes por toda a Guerra Mundial en Francia, Inglaterra e sobre todo en Galiza, a marxe de toda epica, para deterse na equivoca actitude dos gobernos britanicos fronte ao franquismo.E esta tamen a historia de como guerra e politica transforman os seres comuns, como unha boa persoa chega a converterse nun infame sen dubidar que esta a obrar ben, como a desidia, o medo, a preguiza e a alienacion acaban por estragar os nobres ideais. A intervencion do marabilloso non chega para mudar o curso da Historia cando o encadeamento dos conflitos consegue aterrorizar os propios seres diminutos que enchen os nosos campos, aldeas e cidades.Novela monumental que transita polos vieiros do memorialismo ficcionalizado, situa a Nacho Taibo como un dos narradores de referencia da narrativa galega de entre seculos.Entre frecuentes alusións a Castelao, a quen se homenaxea no propio título, Os tres de nunca é a historia do Bocoi, do Patacón e mais do Milorde, tres amigos ben diferentes entre si, por clase social, formacion, traballo, mesmo aparencia fisica, aos que decontado separara a Guerra Civil. Tratase dun texto coral de estrutura fragmentaria onde van entrando, saindo e recuncando moitos outros personaxes unidos por viviren na cidade da Coruña e pola sorte de que velen por eles os trasnos, outrora petrificados nos canzorros de todas as igrexas rurais. Non e este un relato sobre a Guerra Civil: cruzaa en escenarios de Galiza, Asturies, Madrid e... Paris, mais non se deten nela, senon que persegue os seus personaxes por toda a Guerra Mundial en Francia, Inglaterra e sobre todo en Galiza, a marxe de toda epica, para deterse na equivoca actitude dos gobernos britanicos fronte ao franquismo.E esta tamen a historia de como guerra e politica transforman os seres comuns, como unha boa persoa chega a converterse nun infame sen dubidar que esta a obrar ben, como a desidia, o medo, a preguiza e a alienacion acaban por estragar os nobres ideais. A intervencion do marabilloso non chega para mudar o curso da Historia cando o encadeamento dos conflitos consegue aterrorizar os propios seres diminutos que enchen os nosos campos, aldeas e cidades.Novela monumental que transita polos vieiros do memorialismo ficcionalizado, situa a Nacho Taibo como un dos narradores de referencia da narrativa galega de entre seculos.

Ilustraciones de Prego de Oliver

Doroteo Acuña, policía xubilado, recibe na cidade da Coruña, onde reside, unhas enigmáticas postais enviadas desde Roma polo seu vello amigo e antigo xornalista Francisco Bouzón. Acuña e Bouzón forxaran a sua amizade moitos anos antes, en pleno franquismo, mentres indagaban un escuro suceso nunha vila mariñeira da costa galega. Radia Ludescu, un profesor romanes refuxiado en España e protexido da Falanxe, o cego Luis Ruzo e o falanxista Paco, que tiveran algo que ver naquel suceso, reaparecen case corenta anos despois en Roma para abrir un novo caso no que se mesturan o achado dun vello papiro, crenzas esotericas e unha posible conxura politico-relixiosa. Doroteo Acuña, coa insolita colaboracion dunha singular monxa, vaise ver envolto nese enredo, malia estar seguro, desde o primeiro momento, de que a sua solucion esta fora do alcance dun tranquilo policia xubilado.Doroteo Acuña, policía xubilado, recibe na cidade da Coruña, onde reside, unhas enigmáticas postais enviadas desde Roma polo seu vello amigo e antigo xornalista Francisco Bouzón. Acuña e Bouzón forxaran a sua amizade moitos anos antes, en pleno franquismo, mentres indagaban un escuro suceso nunha vila mariñeira da costa galega. Radia Ludescu, un profesor romanes refuxiado en España e protexido da Falanxe, o cego Luis Ruzo e o falanxista Paco, que tiveran algo que ver naquel suceso, reaparecen case corenta anos despois en Roma para abrir un novo caso no que se mesturan o achado dun vello papiro, crenzas esotericas e unha posible conxura politico-relixiosa. Doroteo Acuña, coa insolita colaboracion dunha singular monxa, vaise ver envolto nese enredo, malia estar seguro, desde o primeiro momento, de que a sua solucion esta fora do alcance dun tranquilo policia xubilado.

As Cantigas de Santa María, que o rei Afonso X recolleu en galego son, en xeral, relatos de miragres. Cómpre destacar o seu inxenioso estilo e maila forza narrativa. Con motivo de dedicarlle o Día das letras galegas do ano 1980 a este autor, publicouse o presente volume, no que se recolle unha pequena escolma do Cancioneiro marial do rei. No seu labor antoloxico, Cunqueiro procurou recoller as cantigas con mais simbolismo; o conxunto constitue unha mostra reveladora da suxerente obra que Afonso X realizou na nosa lingua.

Este libro reúne os ensaios escritos por Ramón Piñeiro sobre a saudade.O lector ten así ao seu dispor unha das achegas máis importantes a un tema transcendental para a cultura galega. Filosofía da saudade trata en profundidade radical o sentimento da singularidade ontoloxica do home e faino como unha posibilidade nova de ver o mundo e o misterio da existencia.

Ed. Deputacion Provincial de Ourense, 2004. Tapa blanda con solapas. 14x21. 155 Paginas. Excelente estado de conservacion. En Gallego

A Karmele Urresti a Guerra Civil sorpréndea na súa Ondarroa natal. Mentres a poboación foxe ao exilio, ela decide quedar curando os feridos e tratando de liberar o seu pai, que foi encarcerado. Ao remate da guerra debe abandonar a sua terra e partir cara a Francia, onde pasa a formar parte da embaixada cultural vasca. Ali coñece ao que sera o seu home, o musico Txomin Letamendi. Xuntos percorren media Europa ate que, a piques de caer Paris en mans dos alemans, foxen a Venezuela. Xaora, a Historia irrompe de novo na sua vida. Cando Txomin decide sumarse aos servizos secretos vascos, a familia regresa en plena Segunda Guerra Mundial a Europa, onde el realiza labores de espionaxe contra os nazis ate que e apresado en Barcelona, baixo unha ditadura a que non sobrevivira. Karmele tera que arriscar a sua vida e partir, soa desta volta, coa esperanza cega de quen deixa atras o mais prezado."A hora de espertarmos xuntos" e a gran novela sobre a historia vasca, española e europea desde o seculo XX ate os nosos dias.A Karmele Urresti a Guerra Civil sorpréndea na súa Ondarroa natal. Mentres a poboación foxe ao exilio, ela decide quedar curando os feridos e tratando de liberar o seu pai, que foi encarcerado. Ao remate da guerra debe abandonar a sua terra e partir cara a Francia, onde pasa a formar parte da embaixada cultural vasca. Ali coñece ao que sera o seu home, o musico Txomin Letamendi. Xuntos percorren media Europa ate que, a piques de caer Paris en mans dos alemans, foxen a Venezuela. Xaora, a Historia irrompe de novo na sua vida. Cando Txomin decide sumarse aos servizos secretos vascos, a familia regresa en plena Segunda Guerra Mundial a Europa, onde el realiza labores de espionaxe contra os nazis ate que e apresado en Barcelona, baixo unha ditadura a que non sobrevivira. Karmele tera que arriscar a sua vida e partir, soa desta volta, coa esperanza cega de quen deixa atras o mais prezado."A hora de espertarmos xuntos" e a gran novela sobre a historia vasca, española e europea desde o seculo XX ate os nosos dias.

A edición deste libro contou coa colaboración da Xunta de Galicia, a través da Consellería de cultura, Educación e Ordenación Universitaria, e da Deputación de Ourense. Prólogo e ilustracións de Vic

"Un mundo de palabras" reúne máis rastros de Agustín Fernández Paz, dándolle así continuidade ao proxecto concibido polo autor e cuxo primeiro froito foi O rastro que deixamos (2012). Os diferentes textos aqui escolmados presentan unha dupla perspectiva arredor do acto de ler e do amor pola literatura.Dende unha mirada subxectiva, atoparemos neles a memoria do lector que foi ao longo da sua vida, a partir do momento en que, da man do seu pai, responsable do contaxio do pracer da lectura, entrou nun mundo que decontado o fascinou. Mais tamen accederemos as reflexions de signo mais teorico que responden a vision e ao intenso labor do experimentado docente. Nelas afonda, entre outros aspectos, no concepto de lectura como ferramenta de acceso ao coñecemento e na sua importancia para construir unha sociedade moderna, xusta e mais libre. Convencido de que as aulas son un espazo privilexiado para a transmision do virus da lectura e para a sua promocion, incide no decisivo papel dos docentes e na necesidade de renovar e reinventar as estratexias de animacion, achegando as suas propias propostas.Estes textos permitennos gozar unha vez mais da voz de Agustin Fernandez Paz en primeira persoa, da lucidez e coherencia que demostrou en toda a sua traxectoria publica, das suas mensaxes cargadas de optimismo e esperanza nun futuro mellor. Dende o respecto e a admiracion, estas paxinas pretenden dar a coñecer o valioso legado dun lector e dun creador inesquecible."Un mundo de palabras" reúne máis rastros de Agustín Fernández Paz, dándolle así continuidade ao proxecto concibido polo autor e cuxo primeiro froito foi O rastro que deixamos (2012). Os diferentes textos aqui escolmados presentan unha dupla perspectiva arredor do acto de ler e do amor pola literatura.Dende unha mirada subxectiva, atoparemos neles a memoria do lector que foi ao longo da sua vida, a partir do momento en que, da man do seu pai, responsable do contaxio do pracer da lectura, entrou nun mundo que decontado o fascinou. Mais tamen accederemos as reflexions de signo mais teorico que responden a vision e ao intenso labor do experimentado docente. Nelas afonda, entre outros aspectos, no concepto de lectura como ferramenta de acceso ao coñecemento e na sua importancia para construir unha sociedade moderna, xusta e mais libre. Convencido de que as aulas son un espazo privilexiado para a transmision do virus da lectura e para a sua promocion, incide no decisivo papel dos docentes e na necesidade de renovar e reinventar as estratexias de animacion, achegando as suas propias propostas.Estes textos permitennos gozar unha vez mais da voz de Agustin Fernandez Paz en primeira persoa, da lucidez e coherencia que demostrou en toda a sua traxectoria publica, das suas mensaxes cargadas de optimismo e esperanza nun futuro mellor. Dende o respecto e a admiracion, estas paxinas pretenden dar a coñecer o valioso legado dun lector e dun creador inesquecible.

0