Libros de Literatura en gallego, página 60 de 246

E esta unha crónica dun tempo longo, a través das historias familiares e das xentes coas que convive o autor. O relato trascende da xeografía local ou persoal para adentrarse, mediante as personaxes e os imaxinarios reflectidos, nun universo co que calquera lector pode sentirse identificado.O relator fala do vivido por el, antecesores e contemporaneos a traves de diferentes etapas historicas, utilizando recordos propios, fontes orais e fontes documentais acumuladas ao longo do tempo. Esta cronica do cotia destaca polo protagonismo das personaxes, os feitos acheganse ao lector a traves deles, pois son esas persoas sinxelas ou importantes, as vidas dos outros, as flores da figueira, como as define o autor, as que fixeron posible o que se narra. E un relato no que se pretende transmitir que son as persoas as que, coas suas accions e decisions, protagonizan o acontecer social, cultural e politico das comunidades ate convertirse en cidadans conscientes do seu futuro e a realidade que os rodea.

O meio natural. A língua. A ánsia de justiça, liberdade, independência. Galiza. O poder da palavra. E umha chamada à acçom coletiva, além da resistência. Som os alicerces deAnimais, o novo livro de S

Liquidación de existencias contén historias que aparentan estar collidas das rúas, ou das novas dos xornais. Tan asombrosas, tan aterradoras, tan cómicas e tan absurdas que abalan entre a empatía e o noxo. Talmente como a vida. O mundo como un inmenso Poligono Outlet no que todo esta de saldo. Materias, experiencias, formas, sentimentos, corpos e soños. Se non podemos cambiar o presente, liquidemos o futuro. Asi, como cadre. Nada esta fora do mercado. Vivimos nunha exposicion permanente. Oxidacion continua e renovacion de catalogos. Tamen nos seres humanos. Sobre todo neles. A mellor publicidade e boca a boca. Non se fie da pantalla. As dimensions da vida axustanse, por definicion, ao tamaño do respectivo espazo comercial. Todo esta de sobra, pero nunca hai abondo. A biodiversidade en regresion e os sucedaneos en alza. Atope as diferenzas. A vida en modo apocalipse selfie. Se non podes facelo, non perdas tempo en contalo.Liquidación de existencias contén historias que aparentan estar collidas das rúas, ou das novas dos xornais. Tan asombrosas, tan aterradoras, tan cómicas e tan absurdas que abalan entre a empatía e o noxo. Talmente como a vida. O mundo como un inmenso Poligono Outlet no que todo esta de saldo. Materias, experiencias, formas, sentimentos, corpos e soños. Se non podemos cambiar o presente, liquidemos o futuro. Asi, como cadre. Nada esta fora do mercado. Vivimos nunha exposicion permanente. Oxidacion continua e renovacion de catalogos. Tamen nos seres humanos. Sobre todo neles. A mellor publicidade e boca a boca. Non se fie da pantalla. As dimensions da vida axustanse, por definicion, ao tamaño do respectivo espazo comercial. Todo esta de sobra, pero nunca hai abondo. A biodiversidade en regresion e os sucedaneos en alza. Atope as diferenzas. A vida en modo apocalipse selfie. Se non podes facelo, non perdas tempo en contalo.

Percursos sem roteiro recolhe as reflexons e os saberes de Joám Lopes Facal, um autor que impregna os seus textos da maturidade de quem já viveu muitos frentes de batalha e de paz. O prólogo começa assim:Percursos sem roteiro, ao acaso, onde os passos nos levarem e o titulo que agrupa este maço de artigos que agora se graduam em dignidade de livro. Umha mancheia de textos avulsos, ordenados agora, filhos naturais e recentes do autor, serodios portanto no seu ciclo vital. A motivaçom dos percursos empreendidos vem da vontade circunstancial de falar em voz alta que as vezes acomete qualquer um de nos, e desse fundo de experiencias que a memoria guarda e, talvez por cima de todo, das leituras apressadas ou demoradas que vamos sorvendo aos golos guiado polo gosto e o interessePercursos sem roteiro divide-se em varios capitulos com as seguintes tematicas: Galaicidades, Escrito sobre a agua, Longa lingua e Incursons.Galaicidades. As galaicidades tratam do pais, do territorio deitado entre os montes e o poente que vai do Ortegal ao Minho e dai ao Douro, esses dous rios separados por umha tenue fronteira de ar. Escrito sobre a agua. aludem a fugazes biografias, a notas marginais a pe de pagina de um livro de historia que ninguem escreveu. Longa lingua. Forom muitas as horas da vida gastadas em habitar a lingua que nos comunica e nos acolhe e era obrigado julgar o seu estado. Incursons. Fala mormente de intervençons nom solicitadas de indole politica

O investigador e crítico Isaac Lourido oferece em Livros que nom lê ninguém. Poesia, movimentos sociais e antagonismo político na Galiza umhas sugestivas linhas de análise no estudo da poesia galega

Nesta nova proposta da Através das letras regressamos à literatura por meio de Lembranças da Terra & outras histórias de um futuro possível. São 14 relatos de ficção científica da autoria de Ânge

Narrativa en gallego

Dous homes de avanzada idade camiñan por unha praia enleados en distintas conversas mentres, para o seu abraio e incomodidade, atenden, sen pretendelo, a unha serie de acontecementos que escapan da sua comprension e van alterando o seu estado de animo. Esa circunstancia obrigaos a reflexionar sobre a sua situacion na praia, sen liberarse da dubida de que se atope alguen mais canda eles a quen non dan visto.Cunha linguaxe multifocal, que as veces roza o surrealismo, mesturando realidade e ficcion de xeito continuo e partindo dunha cita do pintor Toulouse-Lautrec (que di que o esencial e a figura mentres que a paisaxe e un mero accesorio), Xesus Constela acheganos un libro no que xoga con diversas tecnicas literarias que van desde o mais espido dos dialogos, ata unha sorte de poesia de caracter narrativo, pasando pola linguaxe cinematografica ou a prosa poetica, entre outras.Con moitas e moi diferentes voces narradoras relatando ao mesmo tempo, A rotura das paisaxes configurase como un libro que admite diversas ordes de lectura e, xa que logo, pode ser interpretado como unha novela para quen queira ver nel unha novela, ou unha coleccion de relatos para quen prefira ver nel unha coleccion de relatos.Dous homes de avanzada idade camiñan por unha praia enleados en distintas conversas mentres, para o seu abraio e incomodidade, atenden, sen pretendelo, a unha serie de acontecementos que escapan da sua comprension e van alterando o seu estado de animo. Esa circunstancia obrigaos a reflexionar sobre a sua situacion na praia, sen liberarse da dubida de que se atope alguen mais canda eles a quen non dan visto.Cunha linguaxe multifocal, que as veces roza o surrealismo, mesturando realidade e ficcion de xeito continuo e partindo dunha cita do pintor Toulouse-Lautrec (que di que o esencial e a figura mentres que a paisaxe e un mero accesorio), Xesus Constela acheganos un libro no que xoga con diversas tecnicas literarias que van desde o mais espido dos dialogos, ata unha sorte de poesia de caracter narrativo, pasando pola linguaxe cinematografica ou a prosa poetica, entre outras.Con moitas e moi diferentes voces narradoras relatando ao mesmo tempo, A rotura das paisaxes configurase como un libro que admite diversas ordes de lectura e, xa que logo, pode ser interpretado como unha novela para quen queira ver nel unha novela, ou unha coleccion de relatos para quen prefira ver nel unha coleccion de relatos.

Terra cha editado por Fund.manuel maria

Narrativa en gallego

Cando o mar foi polo rio editado por Fund.manuel maria

Contra o final da Belle Époque, pouco antes de que estoupe a Primeira Guerra Mundial e desapareza o que Stefan Zweig chamará o mundo de onte, arriba a Venecia o prestixioso escritor alemán Gustav von Aschenbach, un burgues austero, reprimido e por completo dedicado a arte. Na cidade das lagoas, Aschenbach, xa maior e canso, vive unha aventura inesperada. Arrastrado pola beleza e a paixon, acaba entregandose ao caos.A morte en Venecia, maxistralmente transformada en filme por Luchino Visconti, e sen dubida unha das iconas culturais dos nosos tempos. Quen penetre no universo desta pequena xoia xamais podera pasear polas ruelas da cidade insular sen lembrar vivamente a traxica sorte de Aschenbach e sen que na sua cabeza resoen os ecos do adagietto da Sinfonia num. 5 de Mahler.

Premio de novela por entregas La Voz de Galicia 2015Val valdés presentouse no ano 2000 a un programa de telerrealidade, do que saíu vencedora e rica. A partir dese momento, convértese nunha empresaria da que apenas se coñece a sua vida privada. Alternando pasado e presente. Sobrevivindo tece unha trama de intriga arredor da sua protagonista: unha muller que loita contra si mesma e contra o resto do mundo. Sobre o pano de fondo dunha miriade de personaxes secundarios, a novela vai deixando ao descuberto a noiva adolescente, a alumna, a esposa, a viuva, a nora, a nai, a xefa, a reclusa e a empresaria dunha traxectoria vital apaixonante que avanza sen tregua e sen acougo. Corresponde ao lector xuntalas nunha busca que o levara a coñecer o misterio escondido detras desta muller trinfadora e, ao tempo, eternamente derrotada

Republica-das-palavras‘A República das Palavras’ é o segundo volume de Séchu Sende na Através. Neste caso o autor de Animais apresenta-nos um conjunto de relatos que são a continuação do anterior Mad

Romance policial cuja ação se desenvolve em torno ao roubo da caveira de Castelao do Panteão de Galegos Ilustres e que leva o protagonista a uma viagem por quatro continentes na procura da “relíquia”

Antologia poetica

O dobrón de a oito narra as aventuras do rapaz Martiño de Santadrán na Galicia da segunda metade do século XVIII, cando o antigo réxime estaba a esmorecer e polo país adiante medraba tanto a inseguridade dos camiños como a arbitrariedade dos escribans e das xustizas locais. Os feitos arrancan coa chegada do protagonista a taberna de Lusquiños, que se levanta ao pe da praia do mesmo nome. E enton cando comezan a se destapar os enigmas que rodearon os ultimos dias do pai do protagonista, un artilleiro que morrera nun barco da real armada. A precipitacion dos acontecementos na taberna fai que Martiño procure a axuda do fidalgo de Dornas e do curioso personaxe do gaiteiro Gures. Finalmente, os tres xuntos veranse na obriga de afrontar un perigoso destino.O dobrón de a oito narra as aventuras do rapaz Martiño de Santadrán na Galicia da segunda metade do século XVIII, cando o antigo réxime estaba a esmorecer e polo país adiante medraba tanto a inseguridade dos camiños como a arbitrariedade dos escribans e das xustizas locais. Os feitos arrancan coa chegada do protagonista a taberna de Lusquiños, que se levanta ao pe da praia do mesmo nome. E enton cando comezan a se destapar os enigmas que rodearon os ultimos dias do pai do protagonista, un artilleiro que morrera nun barco da real armada. A precipitacion dos acontecementos na taberna fai que Martiño procure a axuda do fidalgo de Dornas e do curioso personaxe do gaiteiro Gures. Finalmente, os tres xuntos veranse na obriga de afrontar un perigoso destino.

En Cemiterio de elefantes o protagonista é a noite, a noite como sinónimo de maxia, de complicidade, de vida, de esperanza, de encanto, pero tamén de erosión, de soidade, de clandestinidade, de anonimato, de silencio e de frustracion. Cunha estrutura singular e ubicado no espazo xeografico de Vigo, este libro contanos -con frescura, humanidade e ironia- historias nocturnas e urbanas cargadas de melancolia e humor que nunca nos deixan indiferentes. As paxinas de Cemiterio de elefantes percorren con acidez a paisaxe nocturna, a traves de certa estetica radiofonica. Na sua escrita humida refuxianse noctambulos, camareiras, travestis, estudantes, taxistas, varredores, persoas solitarias, insomnes, xornalistas... que gozan ou sofren o efecto devastador da noite descubrindo as entrañas da cidade. Espazos literarios e personaxes de Fran Alonso como Almas perdidas, Corazons Solitarios e a Señora Lola naceron neste libro, cuxa trama comeza as 12.00 AM, cando a noite cae sobre Vigo, e remata as 8.00 AM, co amencer dun novo dia.En Cemiterio de elefantes o protagonista é a noite, a noite como sinónimo de maxia, de complicidade, de vida, de esperanza, de encanto, pero tamén de erosión, de soidade, de clandestinidade, de anonimato, de silencio e de frustracion. Cunha estrutura singular e ubicado no espazo xeografico de Vigo, este libro contanos -con frescura, humanidade e ironia- historias nocturnas e urbanas cargadas de melancolia e humor que nunca nos deixan indiferentes. As paxinas de Cemiterio de elefantes percorren con acidez a paisaxe nocturna, a traves de certa estetica radiofonica. Na sua escrita humida refuxianse noctambulos, camareiras, travestis, estudantes, taxistas, varredores, persoas solitarias, insomnes, xornalistas... que gozan ou sofren o efecto devastador da noite descubrindo as entrañas da cidade. Espazos literarios e personaxes de Fran Alonso como Almas perdidas, Corazons Solitarios e a Señora Lola naceron neste libro, cuxa trama comeza as 12.00 AM, cando a noite cae sobre Vigo, e remata as 8.00 AM, co amencer dun novo dia.