Libros de Literatura en gallego, página 69 de 238

De Profundis e outros escritos recolle algúns dos contos máis recoñecidos do xenial autor irlandés–O príncipe feliz, O reiseñor e a rosa, O xigante egoísta, O amigo leal e O foguete extraordinario–ma

O relato, aínda que enmarcado nun punto xeográfico concreto, o Miño, sobrepasa os lindeiros da realidade para acadar unha dimensión mítica, inzada de complexos simbolismos. Complexo resulta tamén o tratamento do tempo, onde o futuro cecais sexa so un pretexto para explicar o presente a traves das selectivas secuencias do pasado, dende atalaias ben distintas, enlazadas pola procura, cecais imposible, da recuperacion dos sinais de identidade individuais e colectivos

Este volume non pretende facer unha escolma do importante teatro medieval francés, só quere completar a edición de Farce de Maistre Pathelin, unha das pezas clásicas do teátro cómico universal, con duas breves pezas de non menor interese: o mnologo do Franc Archier de Baignollet, obra mestra no seu xenero, e o Dit de lHerberie, onde Rutebeuf fai unha proposta dramatica que permite ver a evolucion do teatro monologal.Desta maneira, o lector pode acompañar unha escrita dramatica recuada no tempo, mais proxima da sua sensibilidade, unha proposta teatral de orixe francesa, mais de validez xeral.

O enxeñeiro tiña a rentes á moza e ó pé da rapaza, polo outro lado, estaba Lulú; os sitios de enfronte estaban ocupados polo profesor, Nené e a señora. Nené durmía axitado, tal vez o brigadier aparecía na soleira do seu sono facendo asubia la tralla de boi e tintinea la esposas. Era un neno non exactamente guapo: máis guapo era Lulú, indubidablemente: pero era extraordinario, abría unha dimensión de afectos, de pensamentos, de relacións, que o enxeñeiro Bianchi nunca considerara. Ollábao cun sentimento case de acoro, coma ó sentido da existencia que ata ese momento lle escapara.

Tres amigas cumprirán a derradeira vontade dunha compañeira: dar fin ás súas cinzas alí onde aquel cuarteto simétrico disfrutara as mellores tardes. Unha recén casada acudirá a unha adiviñadora para coñecer noticias certas do seu home, tripulante dun barco desaparecido. Un humilde albanel parisino relata a policia o derradeiro paseo en carreta da muller do pintor Modigliani. Os cadaveres de dous vellos Laurinda e Francisco, aparecen comunicados, cousa que en vida rara vez ocorrera. Un transportista realizara unha longa viaxe de volta acompañado do cadaver dun seu amigo. Un empresario falece no cuarto dun motel; suceso que tentara agachar o dono do establecemento que contara coa comprension da propia muller do finado. Un suicida inconsistente converterase en Noiteboa no autor de tres asasinatos en cadea. As cinzas dun emigrante arxentino, que se resistira a desaparecer en vida, perderanse nos labirintos dalgun aeroporto. Faneca Brava deixa mandado que se lle faga un enterro viquingo: debe ser levado na sua chalana fora da ria e ali plantarlle lume. O Moañes fai prometer aos seus compañeiros de tripulacion que se morre embarcado en Terranova, levarano a enterrar a sua parroquia. Guillerme, decimo duque de Aquitania, peregrina, baixo o nome de Gaiferos de Mormaltan, coa intencion de descubrir o que pensa e unha falsidade que atenta contra toda loxica.Todolos relatos reunidos en Acompañoo no sentimento abordan con desenfadada ironia e humor retranqueiro diversas formas de facerlle fronte ao momento inmediatamente posterior a morte, ese tempo de ninguen onde a vida non ten onde agarrarse e os mortos ainda non forman parte da nosa memoria. Dotado dunha inusual contundencia narrativa, o autor demostra que o fascinio por contar e o que mellor diferencia os seres humanos de calquera outros seres vivos.

NOTAS SOBRE O CINEMATÓGRAFO é un clásico da literatura cinematográfica, son textos cheos de sobriedade e rigor, unha excelente poesía.Esta colección de aforismos, de reflexións tomadas polo aire mentres R. Bresson construia os seus filmes, e tan apaixonante para o profesional da setima arte como para quen queira afondar no pensamento e na razon.A sabedoria deste"texto no reino dos voluntariamente cegos"e o que se expon nas presentes `Notas sobre o cinematografo.

A obra clave do pensamento galeguismo nunha coidada edición

Era xa pola noitiña cando chegou á casa. Abriu a porta do patio e entrou. Parou uns momentos escoitando, mirando. Logo foi á corte e viu as vacas roendo na palla por riba do carro. As pitas no poleiro, os porcos ganindo no cortello, esperando pola calda da cea. Na eira oianse os rapaces que brincaban entre os palleiros e os horreos. Xandon pechou a porta da cortee subiu as escaleiras. Entrou na casa. Carolina estaba pelando patacas na cociña, a beira do lume, sentada nun tallo, co pano posto na cabeza, anoado debaixo do papo. O velo diante, tremeu e quedou coma inmobilizada.

O proxecto Río de son e vento componse dun libro e dun CD que pretenden compendiar a totalidade da poesía galega no decurso do tempo, dende os poetas medievais ás voces dos nosos días. Vén cubrir un espacio polo de agora inexistente no noso panorama editorial. Un esforzo por facer chegar a lirica galega a un publico de todalas idades. Unha obra ambiciosa, onde a dimension ludica e divulgativa non impide o rigor, a informacion e a veracidade. O precio con Cd e de 4.250 ptas. Encuadernacion: Rustica.

O libro ten como pano de fondo a oposición entre a sociedade occidental e o chamado Terceiro Mundo. O rapaz que nos narra a historia vive nun país de Centroamérica, sometido a esa guerra xorda que os consume e que nace da loita de clases. Ese rapaz sen nome toma a palabra e falanos da sua realidade, en secuencias breves como poemas: do seu pais verde e fermoso, arrasado agora polas bandas paramilitares; do seu pai, asasinado por membros desas bandas; da sua avoa Mirta, que garda a memoria das cousas; da sua nai, loitando por sacar adiante a familia, e que noutrora loitou nas montañas para conseguir un pais libre e xusto; de Violeta, a sua mellor amiga e o seu primeiro amor; da pobreza que o rodea, mais intensa coa guerra... E falanos tamen de Taquin, o mestre ameazado de morte que lle aprendeu a ler e a escribir, o mesmo que lle ensina a amar a poesia e lle di que no seu pais "o tempo ergue barricadas contra a memoria".

Acaso a variedade temática, a capacidade para producirse en diferentes rexistros estilísticos, constitúan un dos apartados fundamentais na hora de caracterizar a poesía de Ramón Cabanillas. Poeta combativo e denunciador das inxustizas, ao pe dos movementos agrarios, unhas veces; recreador dos vellos mitos arturicos e bretons, autras; ardoroso paladin lirico do nacionalismo das Irmandades da Fala...A rosa de cen follas -publicada por vez primeira en 1927- mostranos outro dos Cabanillas posibles; desta volta, o poeta autor de delicadas composicions de amor, que lembra a Rosalia -un verso dela da titulo a obra do cambades-, a Becquer ou ainda a Heine. Un Cabanillas romantico, e preocupado por unha depuracion de sinxeleza formal, xorde a traves deste breve poemario: un exemplo mais de que nos atopamos diante dun dos mellores liricos galegos de sempre.Acaso a variedade temática, a capacidade para producirse en diferentes rexistros estilísticos, constitúan un dos apartados fundamentais na hora de caracterizar a poesía de Ramón Cabanillas. Poeta combativo e denunciador das inxustizas, ao pe dos movementos agrarios, unhas veces; recreador dos vellos mitos arturicos e bretons, autras; ardoroso paladin lirico do nacionalismo das Irmandades da Fala...A rosa de cen follas -publicada por vez primeira en 1927- mostrano...