Libros de Narrativa en gallego, página 16 de 156

Érase unha vez unha casa no medio do Mar. A casa tiña unha torre que miraba o Poñente, unha escalinata no medio das augas e unha árbore, polo levante, que floreaba entre marzo e abril. Alí vivían, namorados, unha muller que tocaba o violonchelo e un pintor engaiolado polo Mar e as súas criaturas, polos segredos que gardan as súas profundidades, os seres marabillosos que el imaxinaba que os poboaban e polas costas de terras afastadas no cabo do mundo, ás que as augas podían conducir se se sabía.

En Mondo e outras historias, protagonistas de nomes exóticos (Mondo, Lullaby, Alia, Daniel Sindbad...), rapazas e rapaces que arelan experimentar toda caste de sensacións, descobren as súas propias fantasias grazas a viaxes que realizan a poder de imaxinacion. Suxeridoras viaxes que nos levan a Barasali, Dahlar Kebir ou Hazaran, onde a luz, a cor, o sol, rexen as suas vidas que precisan sair o mar, botarense o mundo a procura dos seus soños. Son adolescentes, cos seus problemas, que procuran a natureza como elemento liberador. Segundo os seus tradutores galegos, Raquel Villanueva e Valentin Arias, os textos de Le Clezio posuen un ''''raro poder'''', o don poetico de abolir as fronteiras, todas as fronteiras, as que separan ao home das cousas, as que separan as cousas entre si, e tamen as fronteiras do home dividido, separado en compartimentos estancos no seu propio existir. ''''Este escritor, tan nostalxico as veces, representa a vida de hoxe, lamenta a destrucion da natureza, a proliferacion das cidades de cemento e a tirania da civilizacion mecanica na que todos estamos inmersos.'''' Para concluir, ''''a lectura facil de Le Clezio presentase baixo un modelo de ciencia-ficcion na que a procesion de visions nos deixa un camiño aberto para unha filosofia-ficcion''''.En Mondo e outras historias, protagonistas de nomes exóticos (Mondo, Lullaby, Alia, Daniel Sindbad...), rapazas e rapaces que arelan experimentar toda caste de sensacións, descobren as súas propias fantasias grazas a viaxes que realizan a poder de imaxinacion. Suxeridoras viaxes que nos levan a Barasali, Dahlar Kebir ou Hazaran, onde a luz, a cor, o sol, rexen as suas vidas que precisan sair o mar, botarense o mundo a procura dos seus soños. Son adolescentes, cos seus problemas, que procuran a natureza como elemento liberador. Segundo os seus tradutores galegos, Raquel Villanueva e Valentin Arias, os textos de Le Clezio posuen un ''''raro poder'''', o don poetico de abolir as fronteiras, todas as fronteiras, as que separan ao home das cousas, as que separan as cousas entre si, e tamen as fronteiras do home dividido, separado en compartimentos estancos no seu propio existir. ''''Este escritor, tan nostalxico as veces, representa a vida de hoxe, lamenta a destrucion da natureza, a proliferacion das cidades de cemento e a tirania da civilizacion mecanica na que todos estamos inmersos.'''' Para concluir, ''''a lectura facil de Le Clezio presentase baixo un modelo de ciencia-ficcion na que a procesion de visions nos deixa un camiño aberto para unha filosofia-ficcion''''.

Primeira novela de Paco Yáñez, ...distancias... é un camiño aberto ao noso propio corazón a través do percorrido vital dun mestre destinado a unha pequena escola da Costa Morte; un exilio interior qu

"Eu falaba para unha clase silenciosa e distraída, Gibran e Arthur dedicábanse a unha análise comparativa das súas calculadoras e rebentaban co riso por non sei que, Michael asentía movendo a cabeza ainda que pensaba noutra cousa e, mentres, os muros daban en inclinarse perigosamente e terminarian por caernos a todos enriba."Cunha escrita descontinua que vai captando diferentes escenas e conflitos co alumnado e cos seus colegas, case coma se fose unha camara, François Begaudeau construe en A clase unha cronica do seu labor como profesor, engadindo mesmo as suas propias dubidas e poñendo de manifesto as dificultades que xorden nas aulas, nos claustros, entre os adolescentes e tamen entre os adultos. Este e o impactante relato da vida nunha clase multicultural da bisbarra parisina, con todas as tensions entre profesores e alumnos, que en certa maneira traducen o conflito entre ricos e pobres, entre aqueles que posuen o saber e aqueles que non o teñen. Unha adaptacion desta novela foi levada ao cine por Laurent Cantet, e a pelicula homonima obtivo a Palma de Ouro do Festival de Cannes 2008."Eu falaba para unha clase silenciosa e distraída, Gibran e Arthur dedicábanse a unha análise comparativa das súas calculadoras e rebentaban co riso por non sei que, Michael asentía movendo a cabeza ainda que pensaba noutra cousa e, mentres, os muros daban en inclinarse perigosamente e terminarian por caernos a todos enriba."Cunha escrita descontinua que vai captando diferentes escenas e conflitos co alumnado e cos seus colegas, case coma se fose unha camara, François Begaudeau construe en A clase unha cronica do seu labor como profesor, engadindo mesmo as suas propias dubidas e poñendo de manifesto as dificultades que xorden nas aulas, nos claustros, entre os adolescentes e tamen entre os adultos. Este e o impactante relato da vida nunha clase multicultural da bisbarra parisina, con todas as tensions entre profesores e alumnos, que en certa maneira traducen o conflito entre ricos e pobres, entre aqueles que posuen o saber e aqueles que non o teñen. Unha adaptacion desta novela foi levada ao cine por Laurent Cantet, e a pelicula homonima obtivo a Palma de Ouro do Festival de Cannes 2008.

A cidadanía plena é o froito da democracia, do mesmo xeito que non hai democracia digna sen fornecer axeitadamente a aprendizaxe e o desenvolvemento cívico de todas as persoas, en especial das máis xovenes. Ainda que non lle corresponda en exclusiva, a escola e o sistema educativo como un todo estan chamados a realizar, co maximo coidado pedagoxico, tan importante cometido social e moral. A recente incorporacion ao curriculo do noso pais dunha materia autonoma co nome de  Educacion para a Cidadania e os Dereitos Humanos coloca no primeiro plano o importante papel do profesorado nesta dinamica, tamen instructiva, que precisa claridade, calidade e compromiso. Ben sabemos que ningun cambio e posible en educacion sen os profesores. Razon de mais para que este libro dos profesores Miguel Anxo Santos Rego e Maria do Mar Lorenzo Moledo situe o seu epicentro na perspectiva coa que os docentes estan asumindo un programa de accion educativa con grandes alicerces para os individuos e as comunidades.

A vida do outro de Carlos G. Reigosa é un espello no que cada un pode descubrir o seu propio rostro. O protagonista, Miguel Cano Goiriz, vive nunha sociedade en transición e busca respostas para as suas preguntas esenciais. As experiencias e as teimas da sua existencia rematan nun berro radical de afirmacion e redencion. Porque Miguel, xornalista de exito e testemuña insubornable do seu tempo, acaba por dexergar un descoñecido no propio espello. Por iso se revolve contra o que e -e contra o que os demais queren que sexa-, para ousar converterse en si mesmo e recoñecerse como tal. A vida do outro ten o celme da vida e da Historia. Nas suas paxinas alenta o misterio que nos transubstancia en buscadores da felicidade, as veces por vieiros de extravio. Carlos G. Reigosa atina o profundar nas chaves intimas da vida que vivimos e que non sempre e a nosa. Quizais porque as veces e a doutro. Inevitablemente. Esta novela gañou o XX Premio de Novela Torrente Ballester (2008).A vida do outro de Carlos G. Reigosa é un espello no que cada un pode descubrir o seu propio rostro. O protagonista, Miguel Cano Goiriz, vive nunha sociedade en transición e busca respostas para as suas preguntas esenciais. As experiencias e as teimas da sua existencia rematan nun berro radical de afirmacion e redencion. Porque Miguel, xornalista de exito e testemuña insubornable do seu tempo, acaba por dexergar un descoñecido no propio espello. Por iso se revolve contra o que e -e contra o que os demais queren que sexa-, para ousar converterse en si mesmo e recoñecerse como tal. A vida do outro ten o celme da vida e da Historia. Nas suas paxinas alenta o misterio que nos transubstancia en buscadores da felicidade, as veces por vieiros de extravio. Carlos G. Reigosa atina o profundar nas chaves intimas da vida que vivimos e que non sempre e a nosa. Quizais porque as veces e a doutro. Inevitablemente. Esta novela gañou o XX Premio de Novela Torrente Ballester (2008).

O río marca unha dirección e abre unha viaxe. As personaxes de Riofero, a última novela de Xelís de Toro, suben río arriba: fuxidas e búsquedas. Vidas fracasadas ou aventureiras, todo serve de alimento ao espirito voraz do rio. Un Riofero de lendas e pantasmas. Un Riofero de humanos que tornan feras e vidas que esvaen ata converterse en sombras. Con Riofero, Xelis de Toro, lanzase na compaña dunha curiosa tropa de personaxes na busqueda do crisol da literatura, a maxia, o secreto talisman, en palabras do autor "eu apuntar apuntei ao corazon da literatura, mais era de noite e a besta moviase, pero eu apuntar apuntei e disparar disparei, iso e o unico que importa".O río marca unha dirección e abre unha viaxe. As personaxes de Riofero, a última novela de Xelís de Toro, suben río arriba: fuxidas e búsquedas. Vidas fracasadas ou aventureiras, todo serve de alimento ao espirito voraz do rio. Un Riofero de lendas e pantasmas. Un Riofero de humanos que tornan feras e vidas que esvaen ata converterse en sombras. Con Riofero, Xelis de Toro, lanzase na compaña dunha curiosa tropa de personaxes na busqueda do crisol da literatura, a maxia, o secreto talisman, en palabras do autor "eu apuntar apuntei ao corazon da literatura, mais era de noite e a besta moviase, pero eu apuntar apuntei e disparar disparei, iso e o unico que importa".

Galicia solidaria é un libro de autoría colectiva, coordinado por Xulio Ríos e Carlos Teijo, que analiza o sistema galego de cooperación ao desenvolvemento desde unha visión panorámica, abordando a sua evolucion e manifestacion desde a opinion reflexiva dos propios protagonistas e a partir de diferentes opticas. O papel institucional, a axuda humanitaria, o comercio xusto, os medios de comunicacion, a educacion, o contexto galego, o sistema internacional, a accion exterior, a evolucion, o marco normativo... son alguns dos temas que se dan cita neste libro que pon de manifesto que e posible mudar o mundo. A cooperacion e un instrumento transformador que constribue non so a mellorar o estatus das persoas desfavorecidas senon tamen a sementar unha conciencia critica e solidaria sobre o mundo. As sociedades desenvolvidas temos unha especial responsabilidade a hora de promover unha orde internacional mais xusta e equitativa. Desde Galicia, persoas, colectivos, entidades e institucions impulsan diferentes dinamicas de cooperacion internacional que tratan de acompañar os procesos de desenvolvemento nos paises do Sur, ao tempo que promoven iniciativas dirixidas a cidadania galega para alentar o compromiso e o fomento destas politicas. Este libro explica todas as claves.

Ramón Piñeiro e a estratexia do galeguismo de Xosé Ramón Rodríguez Polo aborda a estratexia que elaboraron os galeguistas encamiñada a preparar á sociedade para o escenario  entón incerto da restau

A vila de Vigo vive unha época de prosperidade no amencer do século XIX. A pesca, a salgadura e o comercio incipiente foron a base do crecemento do vello burgo pechado nas súas murallas, que agora conta xa con dez mil habitantes e se vai transformando na verdadeira cabeceira da bisbarra, en clara competencia con Tui, a capital provincial. Pero esta a piques de vivir as mais terribles penalidades da guerra que, a comezos de 1809, vai entrar en Galicia a sangue e lume. A placida e prospera vila vai converterse en cidade. Mais habera de facelo con indicibles sufrimentos. Reconquista: Vigo en armas de Eduardo Rolland relata, baseandose en solidas fontes documentais autenticas, en boa parte ineditas, os acontecementos vividos en Vigo e Galicia durante 1809, deixando que falen os feitos e os seus protagonistas. Sen a intencion de escribir nin odas nin haxiografias daqueles inimitables galegos, o autor retrata a vida de todos os heroes da Reconquista, alguns deles pouco recoñecidos, como Cachamuiña, o frade Villageliu, o abade do Couto, Juan Bautista Almeida ou o misterioso Villuendas, autentico axente secreto que operaba intramuros durante a ocupacion francesa. Un feito historico riquisimo en acontecementos que agora, coincidindo co bicentenario da fundacion da cidade, se presenta de forma desmitificadora neste libro de investigacion fundamental sobre a Reconquista de Vigo.A vila de Vigo vive unha época de prosperidade no amencer do século XIX. A pesca, a salgadura e o comercio incipiente foron a base do crecemento do vello burgo pechado nas súas murallas, que agora conta xa con dez mil habitantes e se vai transformando na verdadeira cabeceira da bisbarra, en clara competencia con Tui, a capital provincial. Pero esta a piques de vivir as mais terribles penalidades da guerra que, a comezos de 1809, vai entrar en Galicia a sangue e lume. A placida e prospera vila vai converterse en cidade. Mais habera de facelo con indicibles sufrimentos. Reconquista: Vigo en armas de Eduardo Rolland relata, baseandose en solidas fontes documentais autenticas, en boa parte ineditas, os acontecementos vividos en Vigo e Galicia durante 1809, deixando que falen os feitos e os seus protagonistas. Sen a intencion de escribir nin odas nin haxiografias daqueles inimitables galegos, o autor retrata a vida de todos os heroes da Reconquista, alguns deles pouco recoñecidos, como Cachamuiña, o frade Villageliu, o abade do Couto, Juan Bautista Almeida ou o misterioso Villuendas, autentico axente secreto que operaba intramuros durante a ocupacion francesa. Un feito historico riquisimo en acontecementos que agora, coincidindo co bicentenario da fundacion da cidade, se presenta de forma desmitificadora neste libro de investigacion fundamental sobre a Reconquista de Vigo.

Monbars o Exterminador de Hixinio Puentes é unha novela de aventuras, con alento de Stevenson ou John Steinbeck, escrita con certa tinta aceda. O protagonista rebélase e opina sobre conceptos como a lei, autoridade, monarquia, liberdade, moralidade... e realiza un canto ao mar e as suas extraordinarias peripecias vitais. Monbars, alcumado ''''o anxo exterminador'''' pola sua xenreira aos españois e un xentilhome languedociano da segunda metade do seculo XVII, que pasa a sua xuventude como filibusteiro da illa Tartaruga, no tempo dos grandes piratas do Mar Caribe, o Olones, Morgan, etc. Desde o seu retiro nas illas anglonormandas, zona tradicional do matute entre as duas ribeiras do Canal da Mancha, vai referindo ao seu criado as lembranzas dunha vida preñada de violencias, un mundo marcado pola pertenza ao credo hugonote, as guerras de relixion, as monarquias absolutas, o ambiente corsario breton, a xenreira contra os españois e o seu vivir diario na illa Jersey e na xeografia do golfo de Saint-Malo, burlandose das leis e mostrando o seu gusto pola poesia goliardesca de François Villon. Unha novela para gozar da lectura que mereceu o Premio Eixo Atlantico de Narrativa galega e portuguesa na sua ultima edicion.Monbars o Exterminador de Hixinio Puentes é unha novela de aventuras, con alento de Stevenson ou John Steinbeck, escrita con certa tinta aceda. O protagonista rebélase e opina sobre conceptos como a lei, autoridade, monarquia, liberdade, moralidade... e realiza un canto ao mar e as suas extraordinarias peripecias vitais. Monbars, alcumado ''''o anxo exterminador'''' pola sua xenreira aos españois e un xentilhome languedociano da segunda metade do seculo XVII, que pasa a sua xuventude como filibusteiro da illa Tartaruga, no tempo dos grandes piratas do Mar Caribe, o Olones, Morgan, etc. Desde o seu retiro nas illas anglonormandas, zona tradicional do matute entre as duas ribeiras do Canal da Mancha, vai referindo ao seu criado as lembranzas dunha vida preñada de violencias, un mundo marcado pola pertenza ao credo hugonote, as guerras de relixion, as monarquias absolutas, o ambiente corsario breton, a xenreira contra os españois e o seu vivir diario na illa Jersey e na xeografia do golfo de Saint-Malo, burlandose das leis e mostrando o seu gusto pola poesia goliardesca de François Villon. Unha novela para gozar da lectura que mereceu o Premio Eixo Atlantico de Narrativa galega e portuguesa na sua ultima edicion.

Desde a súa ventá ao mundo, un caixeiro de peaxe da autoestrada bota unha ollada ás fraccións de vidas que se cruzan con el acotío. Esas instantáneas compoñen unha colaxe que lle axuda a fuxir da soidade. A partir destes encontros fugaces, ceiba a sua imaxinacion e crea un universo ao ritmo da musica que sae dos nosos vehiculos cando baixamos a xanela para pagar, un planeta movido por anacos de conversas que desaparecen a cen quilometros por hora. Desde a cabina, o narrador observanos, temeroso de mergullarse na nosa rutina, mais contento de que rompamos a sua. Os usuarios da autoestrada eriximonos en protagonistas dun relato axil que acelera nas curvas perigosas. En Peaxes confluen todas as Galicias existentes e as imaxinadas, demostrando que realidade e ficcion comparten a miudo o noso destino. Unha novela breve, coa que Santiago Lopo debuta no catalogo de Xerais, que fara gozar a lectores e lectoras.Desde a súa ventá ao mundo, un caixeiro de peaxe da autoestrada bota unha ollada ás fraccións de vidas que se cruzan con el acotío. Esas instantáneas compoñen unha colaxe que lle axuda a fuxir da soidade. A partir destes encontros fugaces, ceiba a sua imaxinacion e crea un universo ao ritmo da musica que sae dos nosos vehiculos cando baixamos a xanela para pagar, un planeta movido por anacos de conversas que desaparecen a cen quilometros por hora. Desde a cabina, o narrador observanos, temeroso de mergullarse na nosa rutina, mais contento de que rompamos a sua. Os usuarios da autoestrada eriximonos en protagonistas dun relato axil que acelera nas curvas perigosas. En Peaxes confluen todas as Galicias existentes e as imaxinadas, demostrando que realidade e ficcion comparten a miudo o noso destino. Unha novela breve, coa que Santiago Lopo debuta no catalogo de Xerais, que fara gozar a lectores e lectoras.

Negra Sombra! Negra Sombra e outros contos comeza cunha historia que chega setenta e catro anos despois de terse producido. Un asasino tenta, xa enfermo terminal, desfacerse dos seus horríbeis crimes. Xuntarase cos falanxistas de Tui nos dias do 36 e con eles participa en mortes e torturas sobre homes e mulleres de esquerdas. Unha confesion que chega por medio de cartas para abrir con elas, de novo e sorpresivamente, a Historia.

Nun momento determinado, as vidas dos protagonistas de Cela Aberta (Premio Certame Literario Valle Inclán da Pobra do Caramiñal, 2008), Vertixes (Premio de Novela Curta Cidade Centenaria de Riveira, 2009) e Escintileos (II Premio de Micronovela Concello de Soutomaior, 2009) toman un rumbo que ningun deles previra. As circunstancias non agardadas nas que se desenvolven adquiriran unha importancia definitiva e faran aparecer comportamentos agochados nos seus interiores, aos que nunca imaxinarian ter que enfrontarse. A forza da sua descoñecida Cara B sera terminante para eles.Nun momento determinado, as vidas dos protagonistas de Cela Aberta (Premio Certame Literario Valle Inclán da Pobra do Caramiñal, 2008), Vertixes (Premio de Novela Curta Cidade Centenaria de Riveira, 2009) e Escintileos (II Premio de Micronovela Concello de Soutomaior, 2009) toman un rumbo que ningun deles previra. As circunstancias non agardadas nas que se desenvolven adquiriran unha importancia definitiva e faran aparecer comportamentos agochados nos seus interiores, aos que nunca imaxinarian ter que enfrontarse. A forza da sua descoñecida Cara B sera terminante para eles.

Unha sátira contra as ditaturas, unha fábula moderna que critica os totalitarismos e a corrupción que enxendra o poder. Máis aló do rexime sovietico no que se contextualiza, e unha ferramenta de formacion nas aulas. Ilustracion de portada: Adria Fruitos

Aínda había guerra en xaneiro de 1945 cando se inicia a deportación aos campos de traballos forzados en Ucraína da minoría alemá en Romanía. Nese momento comeza a historia que relata Leo Auberg, un mozo de dezasete anos, obrigado a abandonar a sua vila, no momento xusto. Porque a el xa lle sucedera algo: "Prohibido", "raro, sucio, vergoñento e fermoso". Formar parte da listaxe dos rusos era para el unha situacion aceptabel. Cinco anos vai manterse con vida no Campo, coa experiencia da fame e do frio, co terribel cansazo, co tedio, coa dubida de se na sua casa saberan se continua con vida, co desexo e co medo do regreso. Leo Auberg regresa e xa non ten lugar no mundo entre persoas farturentas de lar, a lingua e as imaxes que crea seguen a mantelo na vida, sesenta anos despois, cando continua comendo contra a morte de fame.Herta Muller, coas fermosas palabras do poeta Oskar Pastior, cos seus recordos e cos doutras testemuñas devolvenos unha parte da historia de Europa, da ferocidade do seculo XX, no que a inocente palabra Campo, se converte en simbolo do horror."Esta e unha obra, que neste momento sobresae sobre todas as demais; unha lectura que parte o corazon e nos fai seres humildes e sinxelos."Felicitas von Lovenberg, "Frankfurter Allgemeine Zeitung""A sua obra, cuxa forza se alimenta co terror, e ao mesmo tempo rica en beleza e unha sorte para quen le."Volker Weidermann, "Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung"Aínda había guerra en xaneiro de 1945 cando se inicia a deportación aos campos de traballos forzados en Ucraína da minoría alemá en Romanía. Nese momento comeza a historia que relata Leo Auberg, un mozo de dezasete anos, obrigado a abandonar a sua vila, no momento xusto. Porque a el xa lle sucedera algo: "Prohibido", "raro, sucio, vergoñento e fermoso". Formar parte da listaxe dos rusos era para el unha situacion aceptabel. Cinco anos vai manterse con vida no Campo, coa experiencia da fame e do frio, co terribel cansazo, co tedio, coa dubida de se na sua casa saberan se continua con vida, co desexo e co medo do regreso. Leo Auberg regresa e xa non ten lugar no mundo entre persoas farturentas de lar, a lingua e as imaxes que crea seguen a mantelo na vida, sesenta anos despois, cando continua comendo contra a morte de fame.Herta Muller, coas fermosas palabras do poeta Oskar Pastior, cos seus recordos e cos doutras testemuñas devolvenos unha parte da historia de Europa, da ferocidade do seculo XX, no que a inocente palabra Campo, se converte en simbolo do horror."Esta e unha obra, que neste momento sobresae sobre todas as demais; unha lectura que parte o corazon e nos fai seres humildes e sinxelos."Felicitas von Lovenberg, "Frankfurter Allgemeine Zeitung""A sua obra, cuxa forza se alimenta co terror, e ao mesmo tempo rica en beleza e unha sorte para quen le."Volker Weidermann, "Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung"