Libros de Narrativa en gallego, página 3 de 157

Despois do éxito de Ollos de auga, con máis de 10.000 exemplares vendidos, Domingo Villar preséntanos A praia dos afogados, unha apaixonante novela de intriga que mergulla o lector no mundo da Galicia mariñeira, desde os areais das Rias Baixas a paisaxe urbana e as tabernas da cidade de Vigo.

Esta edición inclúe o conto que dá título ao libro e que fora tachado por un fillo de puta anónimo con grosas aspas de lapis vermello na primeira edición. A censura actuaba no final do franquismo, xa un rexime en descomposicion, coa mesma dureza que nas decadas anteriores. A edicion completa, que hoxe presentamos revisada polo autor, constituena oito relatos: Prologo. Impunidade + seis contos + Epilogo. Ditadura das cousas. O primeiro relato fainos ver a continuidade ideoloxica entre un usureiro vilego ignorante e reaccionario, e o seu fillo, señorito en Santiago e Madrid, que participara, realizandose plenamente como asasino fascista, nas matanzas posteriores o levantamento militar de 1936. O ultimo conto transmitenos a voz dunha muller burguesa que, mentres critica o exceso de atencion a realidade por parte dos progresistas, pretende coñecer a verdade espiritual e non cesa un momento de aconsellar o consumo de miles productos, para finalmente declarar o seu enorme interes polo producto rei da sociedade que adora: o diñeiro. Os seis relatos centrais, empezando por Elipsis, son seis variacions sobre un mesmo tema: a loita de clases. Clases que case sempre aparecen configuradas como castes, unhas mantedoras e outras sufridoras de sistemas de produccion e maquinarias represivas que reducen o ser humano a condicion de animal inferior, atrapado en tradicions, en ritos, en labirintos deseñados dende o poder para perpetuarse. Nesta dinamica de represion e resistencia, os oprimidos viven instalados na derrota coma unha condena perpetua. Non obstante a vinganza e o triunfo, como en Elipsis, pode chegar algun dia, no remate dun ciclo, para quen conserva o cerne da sua identidade intacto.

Logo do éxito de Deixe a súa mensaxe despois do sinal, regresa Arantza Portabales cunha novela negra arrasadora. En Santiago cométese un espantoso crime que, en realidade, semella unha obra de arte. Unha instalacion de vangarda. A asasinada e a sobriña da mais importante artista galega, e a maneira en que aparece o cadaver semella un dos seus traballos de vangarda. Todo o cuarto cuberto uniformemente co sangue da vitima. Sera que matar pode ser unha forma de arte?Seis persoas, todas achegadas a vitima, son sospeitosas, porque todas poderian ter motivos para cometer o crime. Polo medio, paixon sen control e un manexo da intriga que fai desta autora unha das voces cruciais da novela negra galega contemporanea.

Trátase dunha obra de gran vigor expresivo e forte sentido narrativo.Publicado en 1888, O Divino Sainete é un poema satírico de tipo caricaturesco que narra a peregrinación de Curros Enríquez a Roma, guiado por Francisco Añon (que se presenta como capitan da Santa Compaña galega) con motivo do ano xubilar celebrado polo pontifice Leon XIII.Mediante a deformacion da Divina Comedia de Dante, Manuel Curros Enriquez utiliza esa obra como modelo para caricaturizar o mundo clerical da epoca e certas institucions e personaxes do mundo politico e cultural galego. Tratase dunha obra de gran vigor expresivo e forte sentido narrativo. Tremendamente polemica no seu tempo, foi unha das obras galegas mais lidas e editadas.Publicado en 1888, O Divino Sainete e un poema satirico de tipo caricaturesco que narra a peregrinacion de Curros Enriquez a Roma, guiado por Francisco Añon (que se presenta como capitan da Santa Compaña galega) con motivo do ano xubilar celebrado polo pontifice Leon XIII.Mediante a deformacion da Divina Comedia de Dante, Manuel Curros Enriquez utiliza esa obra como modelo para caricaturizar o mundo clerical da epoca e certas institucions e personaxes do mundo politico e cultural galego. Tratase dunha obra de gran vigor expresivo e forte sentido narrativo. Tremendamente polemica no seu tempo, foi unha das obras galegas mais lidas e editadas.

Cun comezo fascinante e unha enorme capacidade evocadora, O mar que nos leva a unha novela que nos arrastra, da man dunha muller chamada María, pola memoria persoal, política e social das loitas obreiras do Vigo de 1972, dos movementos estudantes do ano 68 en Compostela e da emigracion a Bos Aires dos anos 30.Cun comezo fascinante e unha enorme capacidade evocadora, O mar que nos leva e unha novela que nos arrastra, da man dunha muller chamada Mariña, pola memoria persoal, politica e social das loitas obreiras do Vigo de 1972, dos movementos estudantis do ano 68 en Compostela e da emigracion a Bos Aires dos anos 30. Esta e unha novela narrada con enorme detallismo e minuciosidade na descricion de atmosferas, espazos e territorios fisicos e emocionais, que fai gala dun rexistro linguistico brillante. Nun momento critico da sua vida, Mariña Brei percorre o seu pasado e o da sua familia, desde Mens a Pontevedra, dandolle forma a unha novela esplendida, ateigada de referencias literarias e politicas, de conflitos persoais, que envolve aos lectores e lectoras nun remuiño de sensacions e intensas vivencias.Cun comezo fascinante e unha enorme capacidade evocadora, O mar que nos leva e unha novela que nos arrastra, da man dunha muller chamada Mariña, pola memoria persoal, politica e social das loitas obreiras do Vigo de 1972, dos movementos estudantis do ano 68 en Compostela e da emigracion a Bos Aires dos anos 30. Esta e unha novela narrada con enorme detallismo e minuciosidade na descricion de atmosferas, espazos e territorios fisicos e emocionais, que fai gala dun rexistro linguistico brillante. Nun momento critico da sua vida, Mariña Brei percorre o seu pasado e o da sua familia, desde Mens a Pontevedra, dandolle forma a unha novela esplendida, ateigada de referencias literarias e politicas, de conflitos persoais, que envolve aos lectores e lectoras nun remuiño de sensacions e intensas vivencias.

Un incendio nunha casa abandonada. Dous cadáveres. Un home e unha muller sen teito que se refuxiaban na vivenda. Pero a conmoción dura o mesmo ca portada dun xornal. O suceso, un de tantos titulares, cae axiña no esquecemento. Ninguen se concentrara nunha praza pola parella. Ninguen se indignara nun programa de television. Ninguen apelara as nosas conciencias nas redes sociais. Eses mortos, simple estatistica, descansaran baixo a alfombra da nosa mesquindade.Unha novela escura e opresiva, escrita cun desacougante lirismo, sobre a miseria moral que habita en nos. Un rexistro turbador da violencia contemporanea, na sua representacion mais sordida e brutal, sen fuxir dos angulos en sombra dunha realidade desalentadora. Unha inspeccion precisa da ignominia en curso dos nosos dias, relatada sen apartar os ollos do horror. Un relato atravesado por unha estraña e clarividente poesia da crueldade. Os protagonistas coñecen o abismo. Non hai aqui espazo para a esperanza. So para unha historia salvaxe.

Esta obra á o debut literario de Lito Vila BaleatoUnha trepidante novela en que non temos tempo para respirar. Iago Miranda, profesor compostelán en Alemaña, recibe unha inquedante mensaxe dun amigo da infancia que indaga a morte dunha estudante Erasmus acontecida quince anos atras. O protagonista volve a Santiago procurando resolver un misterio que o levara de volta a Compostela de finais dos noventa e principios do milenio, ao tempo das esmorgas no Campus, aos amores da mocidade mal solucionados e a mortes que semellan non ter relacion entre si. Pola novela cunha Compostela tamen protagonista, desfilan persoas que poderian ser os nosos veciños, os nosos familiares, incluso os nosos amores. Todos cunha cara B inconfesable. Todos, chegado o caso, dispostos a matar.

Un estudo presentado en edición facsímile que afonda na linguaxe expresiva dos cruceiros galegos.

Sen dúbida, estamos diante da novela máis ambiciosa e lograda de María Solar

As historias poden contarse de moitas formas.Mais poucas tan orixinais coma esta, deslumbrante, que nos propón Arantza Portabales neste segundo libro logo do éxito sen discusión da súa anterior novela, Sobrevivindo.Un mollo de voces que deixan mensaxes nun contestador. Historias de moitas almas que imos construindo a medida que escoitamos o que se deixa nun aparello, frio, que, con todo, esta cheo de vida, das vidas, as que a autora fai brillar cun lume de palabras que non vai deixarnos indiferentes.

Premio García Barros 2017 Vilagarcía, principios do século XX. O destino dos mariñeiros ingleses e alemáns crúzase coas arelas de liberdade dunha moza que intenta ceibarse das estreitezas e ataduras

Premio de Novela de Entregas 2013 de La Voz de Galicia

Lelo vén sendo aquel amigo de Balbino (o das Memorias dun neno labrego), o que con el xuntaba herbas para o fumazo da noite de San Xoán, o que o salvou de morrer afogado no río, o que soñaba con ser

Texto íntegro, incorpora as pasaxes eliminadas pola censura na edición de 1970.

Velaquí unha das obras que fundan a narrativa galega contemporánea

Vigo. Setembro de 1972. Paula acaba de atravesar unha cidade tomada pola policía franquista e colapsada pola folga. Na súa casa, no alto do edificio de Gran Vía nº 2, agárdaa unha revelación. Ten quince anos e acaba de decatarse de que non coñece a sua nai, a herdeira dunha influente estirpe de empresarios alemans asentados no porto vigues a finais da I Guerra Mundial. O que ela descobre esa tarde e o primeiro segredo dunha rede de mentiras e silencios que, xa no presente, se vera obrigada a destecer para o seu fillo. Nese relato achara as claves de quen e a sua familia. Un colar de rubis, unha carta sen resposta, un pais bombardeado, trens que parten cara ao frio e, sobre todo e contra todo, o amor prohibido que unira de por vida o seu tio Alvaro co inquietante Bruno. Cabalos e lobos, a primeira e magnifica novela do xornalista Fran P. Lorenzo, e o retrato intimo da historia dun seculo marcado pola guerra, o totalitarismo e a barbarie. Unha fotografia, con Vigo ao fondo, do combate individual que os seus protagonistas libran por aquilo que desexan, nese preciso lugar en que a cidade se funde cos seus soños.Vigo. Setembro de 1972. Paula acaba de atravesar unha cidade tomada pola policía franquista e colapsada pola folga. Na súa casa, no alto do edificio de Gran Vía nº 2, agárdaa unha revelación. Ten quince anos e acaba de decatarse de que non coñece a sua nai, a herdeira dunha influente estirpe de empresarios alemans asentados no porto vigues a finais da I Guerra Mundial. O que ela descobre esa tarde e o primeiro segredo dunha rede de mentiras e silencios que, xa no presente, se vera obrigada a destecer para o seu fillo. Nese relato achara as claves de quen e a sua familia. Un colar de rubis, unha carta sen resposta, un pais bombardeado, trens que parten cara ao frio e, sobre todo e contra todo, o amor prohibido que unira de por vida o seu tio Alvaro co inquietante Bruno. Cabalos e lobos, a primeira e magnifica novela do xornalista Fran P. Lorenzo, e o retrato intimo da historia dun seculo marcado pola guerra, o totalitarismo e a barbarie. Unha fotografia, con Vigo ao fondo, do combate individual que os seus protagonistas libran por aquilo que desexan, nese preciso lugar en que a cidade se funde cos seus soños.

Cando a xornalista Marta Vilas descobre o cadáver dun motorista aboiando en augas do porto vigués do Berbés, non pode imaxinar que o pequeno xoguete que o seu asasino agochou no peto do morto está a piques de mudarlle a vida. Aquel click, das primeiras series da desaparecida Famobil, e o unico fio que parece unir este asasinato co do garda civil rescatado por un pesqueiro de Cangas. E cos cadaveres que, ao longo dos dias seguintes, iran aparecendo na ria de Vigo. Pero ninguen mais o sabe. Sobre a mesa de Marta Vilas comezan a amorearse os xoguetes de coleccion. Un click motorista roubado do peto dun motorista, un click garda civil atopado preto do corpo dun membro da benemerita, un click pirata esquecido no coche dun informatico asasinado... Para a xornalista, apartada da seccion de Sucesos por diferenzas co redactor xefe do seu diario, descubrir a identidade do criminal convertese nunha obsesion. Ainda que nunca podera contar todo o que sabe.Trepidante e por momentos divertida, Sete Caveiras fia unha serie de asasinatos en escenarios reais con sinalados acontecementos dos anos oitenta. Esta novela, tamen homenaxe da autora a profesion xornalistica, tece unha engaiolante trama de intriga con banda sonora da Movida.Cando a xornalista Marta Vilas descobre o cadáver dun motorista aboiando en augas do porto vigués do Berbés, non pode imaxinar que o pequeno xoguete que o seu asasino agochou no peto do morto está a piques de mudarlle a vida. Aquel click, das primeiras series da desaparecida Famobil, e o unico fio que parece unir este asasinato co do garda civil rescatado por un pesqueiro de Cangas. E cos cadaveres que, ao longo dos dias seguintes, iran aparecendo na ria de Vigo. Pero ninguen mais o sabe. Sobre a mesa de Marta Vilas comezan a amorearse os xoguetes de coleccion. Un click motorista roubado do peto dun motorista, un click garda civil atopado preto do corpo dun membro da benemerita, un click pirata esquecido no coche dun informatico asasinado... Para a xornalista, apartada da seccion de Sucesos por diferenzas co redactor xefe do seu diario, descubrir a identidade do criminal convertese nunha obsesion. Ainda que nunca podera contar todo o que sabe.Trepidante e por momentos divertida, Sete Caveiras fia unha serie de asasinatos en escenarios reais con sinalados acontecementos dos anos oitenta. Esta novela, tamen homenaxe da autora a profesion xornalistica, tece unha engaiolante trama de intriga con banda sonora da Movida.

En 1958, X. L. Méndez Ferrín sorprendía o mundo literario co seu primeiro libro de narrativa. Así o recibía o crítico M. Rabanal:«Logo de ler dun tirón, literalmente coa boca aberta, co pracer e a em

Son coma glaciares os barcos de aceiro é unha novela artesá, soldada con precisión liña a liña, palabra a palabra, como fan os traballadores coas chapas metálicas nas bancadas dos estaleiros. Unha ca

Xoana, a que está por vir, a desexada, resultado dun acto libre de compromisos, recibe de súa nai o legado da memoria persoal e colectiva, legado que a sitúa na realidade das mulleres da familia e que lle entrega a modo de advertencia e prevencion, mais