Libros de Poesía en gallego, página 13 de 73

Terra cha editado por Fund.manuel maria

Antologia poetica

Narrativa en gallego

Poesia en galego

Un libro de poemas enormemente rico y misteriorso, complejo y trascendente. Luz Pozo Garza (Ribadeo-Lugo, 1922) regresa a la poesía en lengua gallega con esta Rosa tántrica, un singularísimo microcosmos donde la veterana escritora establece un dialogo con Jorge Luis Borges a partir del relato La rosa de Paracelso, en el que el escritor argentino narra la historia del mago alquimista y de su incredulo discipulo. Borges ahonda, en esa narracion, en el origen de la creacion como algo trascendente. Sobre esta base construye Luz, libre, su Rosa tantrica. El libro, en el que ha trabajado la autora en los ultimos diez años, consta de 63 poemas, estructurados en dos partes o Libros y trece capitulos. En el, Luz Pozo nos sumerge en un peculiar universo poetico onde, en ocasiones, la puntuacion juega con los lectores, y la lengua gallega atrae como iman terminos y giros del sanscrito, latin, ingles y castellano. La simbologia budista y el tantra asoman a cada paso como tambien los enigmaticos tigres de Borges o la aparicion de filosofos como Carl Jung aquel sabio que entendia el alma.Nos pide Luz, desde su altura vital, que, como ella, nos enfrentemos a la idea de eternidad a traves de la palabra y de la creacion.

En "Exhumación", a xuízo do xurado que lle concedeu o Premio Manuel Lueiro Rey, escóitase «o tempero dunha voz moi afinada, chea de resonancias e lecturas que o autor soubo procesar para ofrecer unha

Algunhas obras quedan sen título (s/t) cando o autor non é quen de abranguer nunha única expresión todo o espírito definitivo da obra que vén de crear. Pode resultar un labor difícil de máis cando hai que pechar nel unha declaracion de intencions e unha sintese. As veces a mellor escolla e o silencio. Neste caso s/t significa, ademais, sen terra, e ese demudado titulo leva a describir todas as perdas, a do espazo e a do tempo, a das coordenadas fisicas da infancia nese lugar que xa non sera posible se non e a traves da palabra e da memoria deformadas pola bretema dos dias. Un libro de facer memoria para atopar o inicial e o esencial: as orixes, o xermolo e a raiz, a transicion e o transplante, o medrar no dislocado, desposuido xa, sendo o poema a unica pegada que ficara despois de que as desaparicions sexan totais e non haxa mais forma de sobrevivir que o intanxible.Algunhas obras quedan sen título (s/t) cando o autor non é quen de abranguer nunha única expresión todo o espírito definitivo da obra que vén de crear. Pode resultar un labor difícil de máis cando hai que pechar nel unha declaracion de intencions e unha sintese. As veces a mellor escolla e o silencio. Neste caso s/t significa, ademais, sen terra, e ese demudado titulo leva a describir todas as perdas, a do espazo e a do tempo, a das coordenadas fisicas da infancia nese lugar que xa non sera posible se non e a traves da palabra e da memoria deformadas pola bretema dos dias. Un libro de facer memoria para atopar o inicial e o esencial: as orixes, o xermolo e a raiz, a transicion e o transplante, o medrar no dislocado, desposuido xa, sendo o poema a unica pegada que ficara despois de que as desaparicions sexan totais e non haxa mais forma de sobrevivir que o intanxible.

0

Merquei unha parellade canariospara facer menos desoladaa orde da casamorreron aos tres díasde virus ou tristuranon tiñan aíndanome

Esta edición da poesía galega de Rosalía de Castro está prologada e anotada polo profesor Varela Jácome. O prólogo e mailas notas a pe de páxina facilitan a lectura da poesía rosaliana e supoñen un bo instrumento para estudiar nas aulas a primeira dos nosos clasicos.

Os mares destes versos son para navegalos en gamela. A gamela do vello mariñeiro, aquel que teceu a súa vida sobre o salgado. A poética de O adeus do vello mariñeiro está surcada polas mulleres e os homes do mar, por esas persoas que foron construindo unha cultura, un xeito de entender a vida, coas suas vivencias, a sua linguaxe, os seus fogares, as suas ferramentas, os seus labores. Xa que logo, X.H. Rivadulla Corcon olla cara ese mar que foi escrito e reescrito, reiterada e teimudamente, polos mariñeiros desde antigo, pola forza do seu traballo. Onda eles, foi faenar estes versos.

Acendede as almenaras é un poemario co que Bernardino Graña grava un testemuño de emoción e vibración ante a vida e as persoas, un testemuño a través do que lanza ao aire unha onda a favor das ataduras do amor e da amizade. Libro recompilatorio pero inedito, que reune composicions escritas desde os anos 80 ate hoxe, Acendede as almenaras organiza os textos en poemas amor, amigo e escarnio, seguindo a nosa tradicion literaria medieval, para dar conta da importancia das relacions vitais e persoais, da forza do cariño, da tenrura e do apego que son, en definitiva, os fios invisibles que nos propulsan ao longo da vida.Acendede as almenaras é un poemario co que Bernardino Graña grava un testemuño de emoción e vibración ante a vida e as persoas, un testemuño a través do que lanza ao aire unha onda a favor das ataduras do amor e da amizade. Libro recompilatorio pero inedito, que reune composicions escritas desde os anos 80 ate hoxe, Acendede as almenaras organiza os textos en poemas amor, amigo e escarnio, seguindo a nosa tradicion literaria medieval, para dar conta da importancia das relacions vitais e persoais, da forza do cariño, da tenrura e do apego que son, en definitiva, os fios invisibles que nos propulsan ao longo da vida.