Libros de Poesía en gallego, página 22 de 72

A aparición de "Birimbao. Poemas de mí para ti (1937-1939)" supón un verdadeiro acontecemento literario.A aparición de "Birimbao. Poemas de mí para ti (1937-1939)" supón un verdadeiro acontecemento literario. Esta obra de Celso Emilio Ferreiro desvelanos como e a poesia que o autor de Celanova ideou e escribiu ao longo da guerra civil e axudanos a entender a xenese da sua expresion poetica, que nunca abandonou. Xavier Ferreiro Loredo, fillo de Celso Emilio, mergullanos nos poemas para analizalos desde unha optica persoal, organizandoos en tres partes Poesia de parapeto, Birimbao: poemas de mi para ti e Memorias de mis caminos. O libro tamen incorpora documentos en prosa de Celso Emilio Ferreiro e sobre Celso Emilio Ferreiro, froito dun proceso de intensa pesquisa en arquivos e hemerotecas, e inclue ademais diversos apendices documentais e fotograficos.Corenta anos despois do falecemento do autor de "Longa noite de pedra", este libro confirma que esa luz da sua poesia, o lume que alampea, leva inserida unha forza tan enorme que e capaz de transcender o tempo.A aparicion de "Birimbao. Poemas de mi para ti (1937-1939)" supon un verdadeiro acontecemento literario. Esta obra de Celso Emilio Ferreiro desvelanos como e a poesia que o autor de Celanova ideou e escribiu ao longo da guerra civil e axudanos a entender a xenese da sua expresion poetica, que nunca abandonou. Xavier Ferreiro Loredo, fillo de Celso Emilio, mergullanos nos poemas para analizalos desde unha optica persoal, organizandoos en tres partes Poesia de parapeto, Birimbao: poemas de mi para ti e Memorias de mis caminos. O libro tamen incorpora documentos en prosa de Celso Emilio Ferreiro e sobre Celso Emilio Ferreiro, froito dun proceso de intensa pesquisa en arquivos e hemerotecas, e inclue ademais diversos apendices documentais e fotograficos.Corenta anos despois do falecemento do autor de "Longa noite de pedra", este libro confirma que esa luz da sua poesia, o lume que alampea, leva inserida unha forza tan enorme que e capaz de transcender o tempo.

A auga do lobo é un poemario que transcorre entre o familiar e o salvaxe, A resolución dunha conta pendente coa memoria da nenez e a desmemoria madrileña. A auga do lobo é unha homenaxe aos avós, á sorte dunha herdanza que agora fai posibel o camiño.

Este é un libro que contén prosa poética e poemas. Onde o autor afonda sobre o amor e o desamor, á explotación infantil, o tráfico de mulleres para ser explotadas sexualmente, ao abandono cada vez con mais asiduidade dos nosos ancians, a inmigracion, e fai fincape do gran valor da amizade. Aborda poeticamente, todos os temas candentes na sociedade actual, facendo que reflexionemos moi seriamente neles.O lector vaise atopar cun libro de poemas inedito, que causara lle unha abraiante impresion asi como o vaia lendo, non querendo deixalo ate chegar ao seu remate. O titulo vai moi acorde co seu contido, tendo en conta que un bardo referente, era un poeta que ia recitando e cantando tocando a sua lira, verdadeiras historias que ocorreran en outros pobos, asi como os poemas que el mesmo creaba.

Ensalzar a beleza / Recrearme nunha paisaxe / Cantarte a ti, meu amor / Que te esquezo a miúdo / Protestar protestando / De min mesmo ou do resto / Xogar a facer rir / Con todo isto / Comezar por onde comezo / Acabar o rematado / Complexizar a existencia / Divagar sobre o cosmos / Debuxar os meus soños / Seguir buscando traballo / Queixarme de vicio / Queixarme con raiba / Apoloxizar as raices / Cagarme en mil patrias / Cagarme en min mesmo / ou sacar un cigarro / e continuar fumando.

O gasumelo é negro / como a psicose occidental do novo século / ausente de alteridade / Gasumelo combustión / pistóns présa e desaforo / ouro mesto do planeta / motores contra reló / É tamén morte do mar / naufraxio da verdade acantilada / precipitada ao baleiro da lembranza / Gasumelo en plenilunio / lucen os gumes dos cons / atlanticos / intoxicados / Liquido que move o mundo / barrallete de afiador / Gasumelo plutocracia diplomacia e invasion / constructoras destructoras infamia e depredacion / neste globo azul tan lindo pero tan cheo de tuzaros / Doce suicidio implacable / Matar e morrer por el

Xoán C. Rodríguez A través dun discurso narrativo aberto e a medio camiño, xenericamente, entre a poesía e a prosa, Xoán C. Rodríguez adscríbese a unha forma de escritura experimental e rupturista, recorrendo a deconstrucion como estratexia narrativa (A Occidencia e o lugar onde un se deconstrue e desterritorializa) para a partir de ai reconstruir a realidade e o territorio, nun exercicio de reterritorializacion. Asi, a historia duplicase, triplicase... nun proceso constante de reescritura no que se cuestiona a concepcion da historia como lineal e se aspira a demostrar que non existe a Historia senon historias.

Perfís e poéticas é un variado florilexio en tres tempos: Poética da palabra, Poética da ollada e Poética do espazo, unidos por un eixe común, que xa é constante na miña poesía, e que é o sentimento de cosmicidade, expresado aqui en homenaxe a un grupo de poetas, artistas plasticos e homes de pensamento, cuxas creacions me axudaron a abrir as leiras do sentido e a albiscar as multiples e sempre metamorficas facianas da realidade, os poliedricos angulos desde os cales e posibel ollar o ser, especialmente o ser da poesia. (...) Cada un dos poemas deste libro continuan, dalgun xeito, aquel Perfil cosmico para tres voces e unha terra de GALICIA FONDO VAL, no que me identifiquei con Rosalia, con Celso Emilio e con Otero Pedrayo e que agora se abre, en variada polifonia, coma unha oda coral na que canta o inmorredoiro espirito do genius loci da nosa marabillosa e melodiosa terra.

Las siete tragedias de Esquilo que conservamos completas (traducidas por Bernardo Perea Morales en el número 97 de esta Biblioteca Clásica Gredos) constituyen una parte mínima de la producción teatral del primero de los tres grandes tragediógrafos que nos legó la Grecia clásica. Se calcula que, a lo largo de su vida, Esquilo llegó a componer en torno a diecinueve tetralogías de piezas dramáticas, perdidas en su mayoría. Sin embargo, los azares de la transmisión textual, en forma de testimonios en papiro o a través de la obra de otros autores, nos dan acceso a sustanciosos fragmentos de muchas de ellas. El presente volumen, al cuidado de José María Lucas de Dios, constituye la primera edición integral que se presenta en castellano con los fragmentos conocidos de Esquilo. En él, tras una accesible introducción del traductor a su obra fragmentaria, la exhaustiva recopilación de noticias que sigue, confeccionada a partir de testimonios procedentes de la Antigüedad, permite al lector interesado informarse acerca del origen, la vida, la actividad dramática y el arte escénico de Esquilo, entre otros aspectos. A ello se añaden los fragmentos, más o menos extensos, localizables en alguna de sus obras conocidas, y el análisis de los mismos, que consiente, en la mayoría de las ocasiones, una reconstrucción bastante aproximada del argumento de cada composición. Además, el libro se completa con otros fragmentos teatrales de ubicación dudosa e incluso algunos pertenecientes a sus creaciones no dramáticas (elegías y epigramas). Todo ello facilita una idea completa y cabal de la obra y el estilo de un autor fundamental, al tiempo que contribuye a una mejor intelección de las obras conservadas.