Libros de Poesía en gallego, página 6 de 73

A escrita supón algunha ausencia, tamén figuracións. Escríbese con vistas ou en vistas de algo, mais sempre a velas vir.Se o autor é orfo de Orfeo deben acaerlle explicacións elípticas e ovais: o ovo do que houbo tanto seria saida de gases coma substancia eterea, pero os gases e aires serian fillos do tempo, cronica.Lector e autor abrense sitio a conta de deferencia, nun e ou non e que non se preocupa do ser-ai da letra matadora senon do metelle-ai das ideas erraticas, mesmo do erre que erre asilveirado.Para entender unha palabra hai que lle reparar, antes do son, na insolencia.As palabras cargadas de sentido (tan alleas o sentado coma o Sisifo eolico o sofa de fleixes moles saficos), as palabras cheas de aire, igual co fol da gaita, son PALABROTAS, velai a sua grandeza.