Neste volume recóllense unha serie de artigos que Antonio Gramsci escribiu entre os anos 1914-1918, é dicir, inicio e fin da Primeira Guerra Mundial e a aparición, súbita, cara ao leste, da Revolución bolxevique.Escritos de mocidade ilustra o itinerario socialista do Gramsci mozo: proposicion de entrada en guerra de Italia a caron dos aliados e influencias da esquerda anti-conflito reunida en Zimmerwald, contacto coa clase obreira turinesa e o espectaculo dos seus combates, o esforzo por elaborar unha via orixinal italiana do marxismo, contra as influencias positivistas e por un retorno as posicion hegelianas via Benedetto Croce, o encontro coa definicion rusa e o esforzo por definir o bolxevismo.Mais tamen un esforzo para introducirse na cultura popular, nas canles de difusion da cultura burguesa, por elevar o ton e o fondo das mensaxes dirixidas ao proletariado, o enfrontamento coa vella garda socialista e co reformismo. Ainda que as veces estes artigos ou traballos se resenten do seu formato xornalistico, non deixan de conformar as bases do que seran, na sua madureza, as constantes do pensamento gramsciano: estudo da cultura e literatura populares, a funcion dos intelectuais, a construcion dun partido revolucionario, a hexemonia do proletariado, a estratexia para unha revolucion en Occidente, etc.Hoxe, co...
No século XXI, finxir dar vida foi un dos cometidos principais daqueles que traballaban nesa trampa oblicua chamada arte: a creación de personaxes semellaba un eixe fundamental na novela, esa simulacion tamen se atopaba no deber dun bo actor, dun guionista, dun realizador de cine, un fotografo, un debuxante de comics... No seculo XXI, procurar vida foi un dos cometidos principais daqueles que se dedicaban a esa fe experimental chamada ciencia: a medicina, a investigacion no xenoma, a astrofisica, a matematica agochada nos patrons de crecemento vexetal e animal, a arquitectura organica... No seculo XXI, aplicar un zoom nos textos das criaturas humanas revelaria unha ambicion de alquimista: transmutarse en vida. En memoria.Vingadora da mortalidade. Zoommm, o poemario de Estibaliz Espinosa, achegase con torpeza humana as relacions incestuosas entre texto e vida, linguaxe da maquina e linguaxe lirica, e a ese antigo desexo infantil de que o que leamos se transfigure en nos, electrice a nosa medula, siga o noso ritmo vascular, volva parte de nos ou nos dela. Somos o que foron outros. Se somos o que comemos, somos o que lemos.
Na pedra -que é o que se sostén na pedra? a lagoa a lagoa enfíase na pedra enfíase, enfíase Na lagoa -que é o que se sostén? a trenza enfíase a trenza, a trenza de beón enfíase, enfíase Cabelo de Anta nunca serás poeira E o teu ollo cara a onde se diri..
