Libros de Literatura en gallego, página 29 de 248

Aínda había guerra en xaneiro de 1945 cando se inicia a deportación aos campos de traballos forzados en Ucraína da minoría alemá en Romanía. Nese momento comeza a historia que relata Leo Auberg, un mozo de dezasete anos, obrigado a abandonar a sua vila, no momento xusto. Porque a el xa lle sucedera algo: "Prohibido", "raro, sucio, vergoñento e fermoso". Formar parte da listaxe dos rusos era para el unha situacion aceptabel. Cinco anos vai manterse con vida no Campo, coa experiencia da fame e do frio, co terribel cansazo, co tedio, coa dubida de se na sua casa saberan se continua con vida, co desexo e co medo do regreso. Leo Auberg regresa e xa non ten lugar no mundo entre persoas farturentas de lar, a lingua e as imaxes que crea seguen a mantelo na vida, sesenta anos despois, cando continua comendo contra a morte de fame.Herta Muller, coas fermosas palabras do poeta Oskar Pastior, cos seus recordos e cos doutras testemuñas devolvenos unha parte da historia de Europa, da ferocidade do seculo XX, no que a inocente palabra Campo, se converte en simbolo do horror."Esta e unha obra, que neste momento sobresae sobre todas as demais; unha lectura que parte o corazon e nos fai seres humildes e sinxelos."Felicitas von Lovenberg, "Frankfurter Allgemeine Zeitung""A sua obra, cuxa forza se alimenta co terror, e ao mesmo tempo rica en beleza e unha sorte para quen le."Volker Weidermann, "Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung"Aínda había guerra en xaneiro de 1945 cando se inicia a deportación aos campos de traballos forzados en Ucraína da minoría alemá en Romanía. Nese momento comeza a historia que relata Leo Auberg, un mozo de dezasete anos, obrigado a abandonar a sua vila, no momento xusto. Porque a el xa lle sucedera algo: "Prohibido", "raro, sucio, vergoñento e fermoso". Formar parte da listaxe dos rusos era para el unha situacion aceptabel. Cinco anos vai manterse con vida no Campo, coa experiencia da fame e do frio, co terribel cansazo, co tedio, coa dubida de se na sua casa saberan se continua con vida, co desexo e co medo do regreso. Leo Auberg regresa e xa non ten lugar no mundo entre persoas farturentas de lar, a lingua e as imaxes que crea seguen a mantelo na vida, sesenta anos despois, cando continua comendo contra a morte de fame.Herta Muller, coas fermosas palabras do poeta Oskar Pastior, cos seus recordos e cos doutras testemuñas devolvenos unha parte da historia de Europa, da ferocidade do seculo XX, no que a inocente palabra Campo, se converte en simbolo do horror."Esta e unha obra, que neste momento sobresae sobre todas as demais; unha lectura que parte o corazon e nos fai seres humildes e sinxelos."Felicitas von Lovenberg, "Frankfurter Allgemeine Zeitung""A sua obra, cuxa forza se alimenta co terror, e ao mesmo tempo rica en beleza e unha sorte para quen le."Volker Weidermann, "Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung"

«O profundo coñecemento que Lois Pereiro posuía da cultura e da contracultura do seu tempo, xunto coa súa experiencia vital, explican a súa particular mirada interior e exterior e a súa escrita. Os p

Bilbao-New York-Bilbao relata un voo entre o aeroporto de Bilbao e o JFK de Nova York. O autor viaxa no avión e durante a travesía dá conta tanto do proceso de creación da novela que está escribindo como das suas propias dubidas. A novela aborda a historia de tres xeracions dunha mesma familia. A primeira, a de preguerra, protagonizada polo seu avo e os membros dunha xeracion de artistas moi liberais e ideoloxicamente transversais. A segunda, a da epoca franquista, centrada nos pais, relata os afans de pesca industrial en Escocia. E, por ultimo, a xeracion actual, a sua, retratada pola voz do propio autor. Como pano de fondo de toda a obra aparece o Atlantico e a perda dunha forma de vida vinculada ao mar. Unha novela multipremiada e aclamada de xeito unanime, na que empregando os recursos da autoficcion e das novas formas de contar se exploran os limites da ficcion contemporanea."Bilbao-New York-Bilbao supon unha mudanza de canon na literatura vasca." (Jon Kortazar, Cuadernos Hispanoamericanos)"Unha pastilla de chocolate feita da mellor literatura" (Ana Arregui, Gara)Bilbao-New York-Bilbao relata un voo entre o aeroporto de Bilbao e o JFK de Nova York. O autor viaxa no avión e durante a travesía dá conta tanto do proceso de creación da novela que está escribindo como das suas propias dubidas. A novela aborda a historia de tres xeracions dunha mesma familia. A primeira, a de preguerra, protagonizada polo seu avo e os membros dunha xeracion de artistas moi liberais e ideoloxicamente transversais. A segunda, a da epoca franquista, centrada nos pais, relata os afans de pesca industrial en Escocia. E, por ultimo, a xeracion actual, a sua, retratada pola voz do propio autor. Como pano de fondo de toda a obra aparece o Atlantico e a perda dunha forma de vida vinculada ao mar. Unha novela multipremiada e aclamada de xeito unanime, na que empregando os recursos da autoficcion e das novas formas de contar se exploran os limites da ficcion contemporanea."Bilbao-New York-Bilbao supon unha mudanza de canon na literatura vasca." (Jon Kortazar, Cuadernos Hispanoamericanos)"Unha pastilla de chocolate feita da mellor literatura" (Ana Arregui, Gara)

Sopa de xarope de amora é, segundo o ditame do xurado, "unha comedia áxil e divertida, protagonizada por personaxes estrambóticos que actualizan algúns dos tradicionais contos de fadas creando unha atmosfera que estimula a imaxinacion". A "critica social" supon"o trasfondo que esta ao longo de toda a obra".A peza conta a historia do doutor Amorodo, un cientifico ao servizo das casas reais que recibe encargos estrafalarios e esta namorado de dona Chismunda. "Son reinos diminutos, que lle daran ao doutor ultimatos para que consiga casar as suas fillas, ou senon declaranlle a guerra... O titulo ven da sopa que fai a sua ama de chaves, e el tenta descubrir cal e a receita..."Sopa de xarope de amora é, segundo o ditame do xurado, "unha comedia áxil e divertida, protagonizada por personaxes estrambóticos que actualizan algúns dos tradicionais contos de fadas creando unha atmosfera que estimula a imaxinacion". A "critica social" supon"o trasfondo que esta ao longo de toda a obra".A peza conta a historia do doutor Amorodo, un cientifico ao servizo das casas reais que recibe encargos estrafalarios e esta namorado de dona Chismunda. "Son reinos diminutos, que lle daran ao doutor ultimatos para que consiga casar as suas fillas, ou senon declaranlle a guerra... O titulo ven da sopa que fai a sua ama de chaves, e el tenta descubrir cal e a receita..."

Un encarapuchado asasinou de tres disparos a Mario Dacosta, parlamentario do Bloque Nacionalista Galego, cando saía da reunión do Consello Nacional no que a executiva, co seu voceiro á cabeza, Óscar Quiroga, presentou a sua dimision. Os feitos aconteceron pouco despois das seis da tarde, cando Dacosta se dispuña a arrincar o seu coche, estacionado no aparcadoiro do Hotel Congreso de Santiago de Compostela. Segundo fontes da Delegacion do Goberno, o pistoleiro achegouse ao parlamentario e asestoulle tres tiros, fuxindo posteriormente nun vehiculo Renault Clio. Un dos disparos impactoulle na cabeza, provocandolle a morte. Os servizos sanitarios trataron de reanimalo no lugar do crime, sen exito, durante media hora.O presidente en funcions da Xunta de Galiza, Felipe Mendez Tarrio, cualificou o suceso de "atentado contra a democracia". O vicepresidente Oscar Quiroga, amosouse "conmocionado" e afirmou que "Galiza sabera estar a altura das circunstancias" ante un asasinato "que enche de rabia a todos os democratas, e especialmente aos nacionalistas galegos". Fernando Xelmirez, secretario xeral UPG, partido integrado no Bloque e no que o parlamentario militaba dende 1982, amosouse conmocionado polo suceso e cualificou a Dacosta de "camarada insubstituible e extraordinario patriota galego". Horas antes do crime, Oscar Quiroga anunciara a sua dimision ao comezo do consello nacional da formacion frontista, conclave no que tamen presentou a sua renuncia toda a executiva. Abriase asi unha nova etapa despois da derrota sufrida nos comicios autonomicos do 1 de marzo, cuxos resultados devolveron a maioria absoluta ao Partido Popular en detrimento do bipartito formado por PSdG-PSOE e BNG.Alberto Cudeiro, un detective elegante con infulas taoistas, recibira da direccion do BNG o encargo de investigar este crime, que o levara, tamen, a resolver un enigma relacionado coa guerra civil.Un encarapuchado asasinou de tres disparos a Mario Dacosta, parlamentario do Bloque Nacionalista Galego, cando saía da reunión do Consello Nacional no que a executiva, co seu voceiro á cabeza, Óscar Quiroga, presentou a sua dimision. Os feitos aconteceron pouco despois das seis da tarde, cando Dacosta se dispuña a arrincar o seu coche, estacionado no aparcadoiro do Hotel Congreso de Santiago de Compostela. Segundo fontes da Delegacion do Goberno, o pistoleiro achegouse ao parlamentario e asestoulle tres tiros, fuxindo posteriormente nun vehiculo Renault Clio. Un dos disparos impactoulle na cabeza, provocandolle a morte. Os servizos sanitarios trataron de reanimalo no lugar do crime, sen exito, durante media hora.O presidente en funcions da Xunta de Galiza, Felipe Mendez Tarrio, cualificou o suceso de "atentado contra a democracia". O vicepresidente Oscar Quiroga, amosouse "conmocionado" e afirmou que "Galiza sabera estar a altura das circunstancias" ante un asasinato "que enche de rabia a todos os democratas, e especialmente aos nacionalistas galegos". Fernando Xelmirez, secretario xeral UPG, partido integrado no Bloque e no que o parlamentario militaba dende 1982, amosouse conmocionado polo suceso e cualificou a Dacosta de "camarada insubstituible e extraordinario patriota galego". Horas antes do crime, Oscar Quiroga anunciara a sua dimision ao comezo do consello nacional da formacion frontista, conclave no que tamen presentou a sua renuncia toda a executiva. Abriase asi unha nova etapa despois da derrota sufrida nos comicios autonomicos do 1 de marzo, cuxos resultados devolveron a maioria absoluta ao Partido Popular en detrimento do bipartito formado por PSdG-PSOE e BNG.Alberto Cudeiro, un detective elegante con infulas taoistas, recibira da direccion do BNG o encargo de investigar este crime, que o levara, tamen, a resolver un enigma relacionado coa guerra civil.

As horas rotas. No tronco dunha vella sobreira agóchanse a risa do vento ou talvez o asubío dun xílgaro que coñece os segredos do bosque. Quizais sexa tan só a sombra dun fuxido republicano, un maquis que ten as mans negras da tinta do seu oficio de impresor. Serán só David e Antía, dous rapaces que viven unha conmovedora historia de amor e exilio interior e exterior no bosque, os que descubran o seu rastro invisible de paxaro de voo truncado. As horas rotas fálanos de feridas nunca pechadas, de como o pasado determina as nosas vidas ou de como as batallas comezan cando a loita remata e, para facelo, bota man de diferentes planos espaciais e temporais ao longo de varias xeracións de mulleres que sofren as consecuencias devastadoras dunha guerra que parece non rematar nunca. Escrita cun ritmo poético de notable factura evocadora, As horas rotas supón unha nova achega a esa reelaboración sentimental ideolóxica e moral da memoria de noso.