Libros de Literatura en gallego, página 34 de 245

Sorrimos e calamos, como a falar unha linguaxe secreta que só un grupo reducido -ó que os dous pertenciamos- coñecía. Rosalía aproveitou eses momentos para esculca-la miña cara, e eu fixen o mesmo. Foi un diálogo de olladas que cabalgou máis alá do significado contado das palabras concretas. Sentín que Rosalía estaba intrigada pola miña personalidade e que, á vez, a conversa que mantiveramos producira nela unha evidente alegría.

O son das buguinas é un libro e DVD solidarios promovidos por Implicadas/os no Desenvolvemento (IND), unha Organización Non Gobernamental (ONG) de voluntariado que actúa en Galicia para apoiar proxectos de desenvolvemento integral no sur da India e Etiopía. O proxecto O son das buguinas, xermolouse como unha das respostas de IND á tsunami do 26 de decembro de 2004 que provocou a morte de máis de 300.000 persoas na India (onde esta ONG galega viña traballando desde 1998 en Tamil Nadu, un dos estados máis azoutados polo maremoto) e noutros países de Asia. IND realizou un chamamento solidario a diversoas narradoras/es co obxecto de editar un libro solidario que axudase a reflexionar ao público xuvenil galego sobre as tráxicas consecuencias desta catástrofe. O DVD, que acompaña ao libro, preparado por Francisco Vila Barros, inclúe un documental (8'30'') sobre o labor de IND en Tiruchy (India ) e Abdis Abeba (Etiopía), unha película de animación (4'30'') sobre o labor das ONGs e as políticas de voluntariado e cooperación, un documental (7'30'') sobre a tsunami e un xogo interactivo ("Pensa e actúa") sobre a cooperación

No mundo actual as universidade convertéronse en institucións prestas a colaborar no espertar da conciencia social activa por parte do alumnado, profesorado e persoal de administración e servizos. Isto supon un enorme potencial en canto a disposicion de recursos humanos cun grao de preparacion alto para deseñar e levar adiante unha ampla gama de proxectos, dentro e fora dos campus, e mesmo dos paises. Neste sentido, a estrutura universitaria pode facilitar a canalizacion de ideas e iniciativas, permi-tindo a transferencia de coñecementos que recomenda a mellora continuada da sociedade civil a estas alturas da historia. Universidade e construcion da sociedade civil, obra preparada por Miguel Anxo Santos Rego e Mar Lorenzo Moledo, catedratico e profesora, respectivamente, da Facultade de Ciencias da Educacion da Universidade de Santiago, da conta da relacion entre voluntariado, aprendizaxe civica e competencias transversais nas universidades de Galicia, trazando perspectivas de mellora acordes co desenvolvemento do pais e da necesaria proxeccion dos seus recursos humanos nunha conxuntura de internacionalizacion. O volume esta presentado por Anxo Quintana Gonzalez, vicepresidente da Xunta de Galicia, institucion que apoiou a sua edicion dende a Secretaria Xeral da Xuventude e Solidariedade.

En Amor de tango María Xosé Queizán constrúe unha novela que reconstrúe o Vigo da república e da represión franquista a través dos recordos de Margot, unha das protagonistas. É a novela das mulleres que durante os esperanzados anos 20 e 30 foron rapazas activas, ilusionadas e decididas a descubrir o mundo. E a novela das traballadoras que espertaron a vida naquela urbe pioneira, atlantica e liberal que era o Vigo de preguerra. E a novela das obreiras das fabricas de sardiñas que estan estreitamente ligadas estan ao desenvolvemento industrial da cidade e da ria. E a novela dos trasatlanticos, das fabricas de salazon, do Cable Ingles, das grandes Navieiras, da emigracion, do Berbes. Memoria viguesa, intimismo, historia miuda e persoal e retratos construidos desde un eficaz realismo constituen os eixos sobre os que gravita este fermoso e inesquecible canto a Vigo e as mulleres que a poboaron.En Amor de tango María Xosé Queizán constrúe unha novela que reconstrúe o Vigo da república e da represión franquista a través dos recordos de Margot, unha das protagonistas. É a novela das mulleres que durante os esperanzados anos 20 e 30 foron rapazas activas, ilusionadas e decididas a descubrir o mundo. E a novela das traballadoras que espertaron a vida naquela urbe pioneira, atlantica e liberal que era o Vigo de preguerra. E a novela das obreiras das fabricas de sardiñas que estan estreitamente ligadas estan ao desenvolvemento industrial da cidade e da ria. E a novela dos trasatlanticos, das fabricas de salazon, do Cable Ingles, das grandes Navieiras, da emigracion, do Berbes. Memoria viguesa, intimismo, historia miuda e persoal e retratos construidos desde un eficaz realismo constituen os eixos sobre os que gravita este fermoso e inesquecible canto a Vigo e as mulleres que a poboaron.

Autor de milleiros de artigos, relatos curtos e novelas, Carlos G. Reigosa é un dos escritores e xornalistas galegos contemporáneos que conta con maior interese e proxección entre os lectores. O presente volume, prologado por Ramon Villares e Alfonso S. Palomares e epilogado por Alfredo Bryce Echenique, recolle as longas horas de conversas que o escritor da Pastoriza mantivo con Xose Manuel del Caño. Sen solemnidades nin reservas, sen criticas aos demais nin vontade de fixar ortodoxias, Carlos G. Reigosa reconstrue con claridade a sua andaina humana e literaria, desvelando o lado da sombra dunha vida que se desenvolve a plena luz do dia, a traves dos milleiros de paxinas que leva publicadas. O titulo do libro alude a un misterio que se pretende descifrar, que se tal houbese esta nos seus eidos de tras da Corda, na infancia e na familia, en lugares sempre revisitados, un espazo temporeiramente choido pola neboa e o esquecemento.

O mundo en que vivimos é “ancho e alleo”, como alguén dixo, mais tamén é estreito e noso, segundo o ollemos. Cada vez máis abarcable e globalizado e ao mesmo tempo máis complexo e dividido. Este plan

Velaquí o pracer da lectura de tres novos relatos gañadores da edición do Certame Galego de Creadores Novos Gzcrea 2006, Alén dos sentidos de José Ignacio Silva Regueira, O inverno nas abadías de Paulo Martinez Lema e Perigo bioloxico de Xerardo Neira.Orgullamonos de por en valor a expresion narrativa da mocidade galega, recreadora de mundos comprometidos, oniricos, imaxinarios ou recuperados das neboas de antano, que nos seguen a alimentar con prosas diferentes e por iso individualmente ricaces.

Seis cordas e un corazón foi posiblemente o primeiro libro galego escrito en argot urbano. O seu argumento bebe dos temas claves da cultura moza de finais dos oitenta: sexo, drogas e rock and roll. A sua escrita visual e fluida, cercana ao comic e o cine e as suas personaxes e aventuras urbanas e disparatadas, converteron o libro nun exito inmediato. Seis cordas e un corazon ten a virtude de rir de todo e de todos, comezando polo propio libro e autor; soou coma un petardo as portas da literatura galega para deixar que entrasen novos ventos, ventos frescos. O libro beneficiouse de aparecer no momento adecuado; cando a literatura galega se debatia en discusions interminabeis entre tradicion e modernidade e cultura urbana e cultura rural, Seis cordas e un corazon deitou boca arriba todas as cartas sobre a mesa dun golpe, sen pedir permiso nin desculpas. O libro abriu as portas a unha nova tematica e a un novo publico que raramente atopaba un espazo na literatura galega desa epoca.Seis cordas e un corazón foi posiblemente o primeiro libro galego escrito en argot urbano. O seu argumento bebe dos temas claves da cultura moza de finais dos oitenta: sexo, drogas e rock and roll. A sua escrita visual e fluida, cercana ao comic e o cine e as suas personaxes e aventuras urbanas e disparatadas, converteron o libro nun exito inmediato. Seis cordas e un corazon ten a virtude de rir de todo e de todos, comezando polo propio libro e autor; soou coma un petardo as portas da literatura galega para deixar que entrasen novos ventos, ventos frescos. O libro beneficiouse de aparecer no momento adecuado; cando a literatura galega se debatia en discusions interminabeis entre tradicion e modernidade e cultura urbana e cultura rural, Seis cordas e un corazon deitou boca arriba todas as cartas sobre a mesa dun golpe, sen pedir permiso nin desculpas. O libro abriu as portas a unha nova tematica e a un novo publico que raramente atopaba un espazo na literatura galega desa epoca.

Esta obra recibiu o primeiro premio na modalidade de Narración Curta no Certame "Carvalho Calero" que convoca anualmente o Concello de Ferrol, na XV convocatoria correspondente ao ano 2005."As nuvens caiam pesadamente do ceu a fazerem-se nil cacos de vidro contra o chao. As contas dos colares desabavam em barulho contra as pedras encolhendo as lembranças e os desejos. O vento sacudia os ramos ainda verdes diante dum firmamento aspero e aflito. As unhas do ar roçavam nos vidros das janelas. E a tristeza infinita da sua mae sentada na cama, colarinho de perolas, nom podia ser compensada nem com um milhar de magicas borboletas saidas da floresta que esvoaçando se pousassem no outro canto vazio da cama. A sua mae, a mae, ficaria ali, enquanto as borboletas esvoaçassem entre os lençois e a agua, enquanto as palavras, e a sua palavra mae, boiasse no ar ou caisse como baba da boca cansada do filho adulto.-Eu fico aqui.- a mae, ela"....;"O mundo abalou um dia para que ela andasse, o aiye que morava derramou as suas contas e Claudia arruma agora as camas onde dormen Matilde e Marta, cozinha abacates e doces de coco, onde moram elas, lhes empresta palavras para que brinquem na escola, deixa a sua pele preta e formosa para que elas conheçam as cores de que se veste a terra, empresta os seus cordons e todas as suas cont...

Este novo poemario de Anxo Angueira é un canto centrado en Vigo, na persoal fisionomía da cidade, na súa capitalidade cultural, literaria e política a respecto de Galicia. Enxurrada onomástica que escolle a propia palabra Vigo como centro dun remuiño, e que especialmente se refire a nomes de persoas da memoria politica do autor; o texto e un unico poema en que se dilata e se fragmenta, se prende e se leixa, se fia e desenfia arredor de Vigo. Arredor dos multiples Vigo, pois Fora do sagrado falanos dun Vigo que, a pesar da sua centralidade, resulta moitas veces contracanonico, arraiano, exterior, maldito, irredutible. E falanos de Vesteiro Torres e Martin Codax, de Lavadores e do Berbes, dun Vigo de Rosalia de Castro e de Rotbaf Luden, do 36 e do 72, de Bembrive e de Principe, o Vigo dos trasantlanticos e o dos cabalos bravos do Galiñeiro. En definitiva, Vigo asalta o papel protagonista que para o autor merece na paisaxe literaria de Galicia.

Henry visita o Reino dos Elfos por terceira vez, pero alí todo é diferente. Holly Blues está á fronte do Reino e parece que Lord Hairstreak quere propoñerlle unha tregua entre os elfos da noite e os elfos da luz; porén, corren rumores dunha invasión dos demos encabezada por Beleth, o Príncipe das Tebras. Mentres, o príncipe Pyrgus descubre unhas flores de cristal máxicas que inflúen no transcurso do tempo, unha arma secreta aparentemente formidable. A raíña Blue, que desconfía da rara xenerosidade do seu tío Lord Hairstreak, visita o labirinto do Mestre Especieiro para tratar de adiviñar o posible futuro do Reino. Blues, Pyrgus e Henry atoparanse inmersos nunha aventura apaixonante na que deberán loitar con todas as armas que teñen a man para protexer o Reino e garantir que o trono continúe en mans da súa lexítima raíña. O Reino en perigo é a terceira parte da serie iniciada con O portal dos elfos e seguida por O emperador púrpura, novelas fantásticas publicadas na colección Fóra de Xogo. Herbie Brennan combina maxistralmente fantasía, mitoloxía e ciencia para ofrecer un universo de aventuras trepidantes.