Libros de Literatura en gallego, página 51 de 249

Alexandre Nerium María Do Cebreiro

Joana Dalva vive cos seus pais, cun irmán pequeno, que é o neno máis pesado do mundo, e coa súa avoa, que pasa os días na cama sacando a pintura da parede coas unllas e que non se decata do que pasa

Autores: Zé ParedesJuan Oliveira(de) Xosé Manuel GarcíaAntonio López Rico

Mil cretinos, o último libro de narrativa do recoñecido autor catalán Quim Monzó, camiña a través dese difícil equilibrio entre a miseria humana e a vida, abordando a dor, a vellez, a morte e o amor. Desde unha paisaxe cotia do baleiro, Monzo construe un libro rotundo, onde o humor, a miseria e unha certa tristeza tecen un ton de desamparo, de falsa felicidade, que o autor analiza, coma sempre, desde unha ollada sen concesions. Mil cretinos, traducido ao galego por Helena Gonzalez, e un libro fermoso e contundente dunha das voces mais singulares das literaturas ibericas de hoxe.

Reversos. Días adiados constitúe o derradeiro poemario do poeta Ramiro Fonte, falecido o pasado 11 de outubro. Continuando co ciclo de poemas complementarios de formas clásicas, recompilado en A rocha dos poscritos (Xerais 2005), Fonte ofrece un libro memorable escrito, na sua grande parte durante a sua estancia en Cataluña, durante a primavera pasada cando se reconstruia corporal e espiritualmente. Cento quince poemas, onde o autor xogando cunha prolifica secuencia de formas, nas que se emparella o culto e o popular, volve a demostrar as simetrias entre o clasicismo e a modernidade que caracterizou a toda a sua obra.

"Non está de máis botar unha ollada serena para atrás. Iso pretendín con estas notas, subxectivas e apaixonadas até o tormento, das que o único responsable é quen isto escribe, que exerce libérrimo o dereito da memoria, conscientemente selectiva e neuroticamente teimuda". Son as palabras coas que Benedicto (Garcia Villar), un dos fundadores de Voces Ceibes, presenta Sonata de amigos. Benedicto abre ao lector a intimidade da sua memoria cunha mirada ao pasado que busca, como cada un dos pasos dados polo autor ao longo da sua vida, contribuir a mellora do presente.Nas paxinas deste volume Benedicto rememora as suas orixes familiares, que o unen para sempre a Santiago de Compostela, cidade universitaria onde viviu a revolta estudantil de 1968, orixe dos variopintos compromisos civicos do autor: dende a loita antifranquista ate a construcion do sindicalismo democratico; dende a musica entendida como instrumento de intervencion social ate o ensino como palanca de transformacion; dende o uso da palabra escrita ate a reivindicacion da amizade como elementos dun mundo mais humano. Por Sonata de amigos desfilan acontecementos e personaxes claves da nosa historia. Sen eles tanto a historia recente de Galicia como o noso presente serian distintos."Non está de máis botar unha ollada serena para atrás. Iso pretendín con estas notas, subxectivas e apaixonadas até o tormento, das que o único responsable é quen isto escribe, que exerce libérrimo o dereito da memoria, conscientemente selectiva e neuroticamente teimuda". Son as palabras coas que Benedicto (Garcia Villar), un dos fundadores de Voces Ceibes, presenta Sonata de amigos. Benedicto abre ao lector a intimidade da sua memoria cunha mirada ao pasado que busca, como cada un dos pasos dados polo autor ao longo da sua vida, contribuir a mellora do presente.Nas paxinas deste volume Benedicto rememora as suas orixes familiares, que o unen para sempre a Santiago de Compostela, cidade universitaria onde viviu a revolta estudantil de 1968, orixe dos variopintos compromisos civicos do autor: dende a loita antifranquista ate a construcion do sindicalismo democratico; dende a musica entendida como instrumento de intervencion social ate o ensino como palanca de transformacion; dende o uso da palabra escrita ate a reivindicacion da amizade como elementos dun mundo mais humano. Por Sonata de amigos desfilan acontecementos e personaxes claves da nosa historia. Sen eles tanto a historia recente de Galicia como o noso presente serian distintos.

Pódese ganar unha guerra e perder todas as batallas. Pódense gañar todas as guerras e perder todas as batallas dunha familia. Ata a loucura, ata a morte. Una tumba nun prado, acarón dun torreón. Patricio Mayo inventa cada vez unha historia distinta para agachar a sua verdade. Desde o corpo do seu devanceiro, o noble irlandes Patrick OMayo que quixo unirse a terceira cruzada de Corazon de Leon pero se equivocou de costa para desembarcar en Galicia, ata os mortos mais innomeables da guerra civil. A porta de Mayo de Gonzalo Moure e Tina Blanco e a novela que Clara e Manuel escriben sobre sobre o seu devanceiro, o despistado e desmesurado irlandes, mais viven ao mesmo tempo a traxedia final dunha familia condenada a desaparicion. E a tumba do prado do torreon, o seu escuro segredo leva a Clara a atoparse con todos os fantasmas dos Mayo. Ata a loucura, ata a morte.

Dificilmente podemos eludir as desfeitas do días. Deixándonos rastros que tratamos de reparar cada noite, cando o roce do tempo parece darnos unha tregua. Así, certezas, afectos, fracasos e porxectos transitan por este conxunto de versos que dialogan entre si sobre os sinais que configuran o transcorrer cotián da existencia