Libros de Literatura en gallego, página 65 de 246

Unha historia de paixóns, vinganza e libros para ser lida ás escuras e cunha lanterna na man.Carolina Ernau é unha muller que loita por sobrevivir nunha cruel guerra fratricida onde os gañadores, ademais de tratar de aniquilar fisicamente os vencidos, pretenden impedir que pensen e imaxinen. Unha muller que se converte en maquis e espalla a paixon polos libros, sobre todo por aqueles que a marcaron como ser humano, aqueles que se viu obrigada a ler na clandestinidade, a luz dun farol ou baixo o foco dunha lanterna. Unha muller sobre a que penden ameazas de cadea, de tortura e de morte. Este e o relato dunha vinganza, a de quen non soporta a impunidade dos crimes e decide administrar xustiza pola man, protagonizando peripecias que poñeran en perigo aquelas persoas que participan no cometido. Unha destas persoas e o xornalista Tomas Abilleira, que inicia unha investigacion sobre Carolina Ernau tras coñecer a Rosalia Mera, unha enxeñeira que traballou para os nazis durante os anos corenta do seculo XX.Carolina, a ultima novela de Alberto Canal, e unha historia de paixons, vinganza e libros que, por empatia, deberia ser lida as escuras e cunha lanterna na man.Carolina Ernau e unha muller que loita por sobrevivir nunha cruel guerra fratricida onde os gañadores, ademais de tratar de aniquilar fisicamente os vencidos, pretenden impedir que pensen e imaxinen. Unha muller que se converte en maquis e espalla a paixon polos libros, sobre todo por aqueles que a marcaron como ser humano, aqueles que se viu obrigada a ler na clandestinidade, a luz dun farol ou baixo o foco dunha lanterna. Unha muller sobre a que penden ameazas de cadea, de tortura e de morte. Este e o relato dunha vinganza, a de quen non soporta a impunidade dos crimes e decide administrar xustiza pola man, protagonizando peripecias que poñeran en perigo aquelas persoas que participan no cometido. Unha destas persoas e o xornalista Tomas Abilleira, que inicia unha investigacion sobre Carolina Ernau tras coñecer a Rosalia Mera, unha enxeñeira que traballou para os nazis durante os anos corenta do seculo XX.Carolina, a ultima novela de Alberto Canal, e unha historia de paixons, vinganza e libros que, por empatia, deberia ser lida as escuras e cunha lanterna na man.

Despois de «Cantares gallegos» (1863), «Follas novas» (1880) e «En las orillas del Sar» (1884), esta entrega, que recolle o resto da produción poética de Rosalía de Castro, acaba por completar un con

(g).sem grana e sem frescura.(morgante) es un libro del autor Hurle, Constance editado por RINOCERONTE EDITORA S.L.. (g).sem grana e sem frescura.(morgante) tiene un código de ISBN 978-84-19040-11-4,

O segredo éque non hai mar algúnsen un segredo

Versos que nos hablan de la pérdida de los seres queridos, de las esperanzas rotas, del propio "yo" transformado en un "otro" casi ajeno, irreconocible en el espejo; pérdida de los propios días que se escapan como agua entre los dedos; pérdida de las promesas, la ilusión, los sueños deshechos.

Din que existe unha illa perdida no medio do mar habitada por todo tipo de seres extraordinarios. Alí viven un trasno e mais un anano nunha cabana ao pé da praia. Todas as mañás saen co amencer na procura dalgunha lembranza que a marea deixase atrás, para entregarlla ao mandaricas daquelas terras, un mago rabudo e caprichoso. Ata o día, que atopan varado no areal un barco pirata cargado cun tesouro fabuloso que cambiará as súas vidas para sempre.

Este libro debúxase no aire cos arames que forman o tramado do coñecido, e vólvese estraño a causa do movemento. Coma unha escultura de Calder, Noelia Gómez bota man de cores primarias dándolles forma e fondo ata facelas xirar serpentinas. Poemas de lugar ensamblados pola presenza do corpo e a procura de paisaxes onde enmarcar a identidade.O xiro e o primeiro poemario dunha autora que valora o desprazamento ata convertelo en arma con que lexitimar o que cambia, permanece ou queda atras. Coma quen aprende o son da fala ou escolle os materiais con que erguer un edificio, os seus versos dobran, ensartan e retorcense para soster o equilibrio. O eixo. A palabra.ANTIA OTEROEste libro debúxase no aire cos arames que forman o tramado do coñecido, e vólvese estraño a causa do movemento. Coma unha escultura de Calder, Noelia Gómez bota man de cores primarias dándolles forma e fondo ata facelas xirar serpentinas. Poemas de lugar ensamblados pola presenza do corpo e a procura de paisaxes onde enmarcar a identidade.O xiro e o primeiro poemario dunha autora que valora o desprazamento ata convertelo en arma con que lexitimar o que cambia, permanece ou queda atras. Coma quen aprende o son da fala ou escolle os materiais con que erguer un edificio, os seus versos dobran, ensartan e retorcense para soster o equilibrio. O eixo. A palabra.ANTIA OTERO

Gregorio Gancedo, Goro de Ferrería, Gregory, Mr. Gancedo, quenqueira que el fose, sempre desfrutou co seu saxo tenor, desde a súa aldea ata o éxito entre os grandes do jazz nos clubs de América. Pero nunca esqueceu a Maria e Ena, so que entre el e a sua muller e a sua filla se interpuxo un profundo mar azul.

participa do noso fracaso / a acubíllate hipodérmico / pola alma toda / fálalle ao alento / do encanto da boca espesa / do peso dos brazos / dun cisne que afogamos / con orballo de limón / principio a principio / a lume lento / como un segredo ao mundo / mintelle do que ves / os ollos / nos zapatos / orgullo

Gañadora 'ex aequo' do VIII Premio Meiga Moira de Literatura Infantil e Xuvenil (2018).'As voces da auga' destaca pola calidade de lingua empregada, a orixinalidade da proposta e o intenso labor de recreacion dunha sociedade xeografica e culturalmente tan distante como a chinesa. As voces da auga relata unha historia de supervivencia e de aposta pola vida nun contexto historico especialmente complexo, mais ala dos convencionalismos.***Neses instantes, no interior do rio, Li sentiase tan transparente coma o cristal. Enton, como polas noites antes de adormecer, podia escoitar de novo con nitidez as voces da auga, como unha chamada que non a enxordecia coa sua cantilena monotona de ave de paso, senon que lle infundia esa forza descoñecida das ondas que galopaban, propiciando que ela tamen formase parte dese mundo liquido e poderoso que, ali no fondo do val, se arrastraba lento coma unha bufala preñada, porque era ali, precisamente naqueles remansos, onde a voz do rio berraba arrastrando consigo tamen a fondura dos cavorcos da terra.

Sara convive cun marido impotente. Ten case setenta anos e négase a ter que renunciar ao sexo. Decide contratar un masaxista erótico. Cando coñece a Cristian, un emigrante arxentino, a súa vida mudará para sempre. A relación entre ambos, aparentemente de comenencia, irá facéndose cada vez máis importante para unha muller que descobre de novo o seu corpo e explora os límites do seu pracer. Ursula Heinze de Lorenzo (Colonia, Alemaña, 1941) revoluciona a narrativa galega actual propoñendo unha historia que creba varios tabús: a sexualidade das persoas maiores, a prostitución masculina, o desexo máis alá dos canons de beleza.

A medio camiño entre a ficción e o relato histórico,“A orde do día”ten como trasfondo a anexión alemana de Austria -Anschluss-en 1938 e a Segunda Guerra Mundial, coa chegada previade Adolf Hitler ao

RELATO CURTOK.A.R.M.A.[Francisco Javier Fernández Davila]Masculino Feminino[Lucía del Río González]O dominio da auga[Xosé Sobral Amoedo]POESÍAAs espiñas do ourizo[Noa Rodríguez Méndez]Dama de auga[Francisco Javier Fernandez Davila]Seis paseos[Nicolas Vazquez Ben]TRADUCIONTodo nos: os poemas recompilados[Manuel Arca Castro]O sol e as suas flores[Moncho Iglesias Miguez]A impertinente supersonica[Nancy Cuquejo Araujo]Un problema de autoridade[Mateo Ramos Merino]nin a vergonza do galego!