Libros de Literatura en gallego, página 7 de 248

A morte dun ancián que sostén na súa man un papel coa mensaxe «Dime que me queres» destapa unha pasional historia de amor que non se apaga co paso do tempo. Ambientada na confusa España de 1979, dous

Despois de "Cantares gallegos" (1863) e o remuíño que esta obra supuxo, Rosalía de Castro dá un paso decisivo no proceso de emerxencia do campo literario galego con "Follas novas" (1880). O seu lirismo intrasubxectivo e radical, lonxe do romanticismo convencional, a nova flexion realizada da alegoria nacional de Galicia e a renovada concepcion estetica e autonoma do feito literario acaban por selar o vigor da literatura en galego e testemuñan a apertura de horizontes do proxecto que Rosalia de Castro lideraba. Todo fai que "Follas novas" sexa considerada unha das grandes referencias da poesia galega de todos os tempos. Anxo Angueira, profesor da Universidade de Vigo, escritor e ensaista, ademais dos seus estudos sobre Mendez Ferrin ("A espiral no espello. Bretaña, Esmeraldina e o sistema literario galego"), ven centrando as suas investigacions no Rexurdimento (Rosalia de Castro, Curros Enriquez e Fernandez Morales) e nas suas orixes (o Padre Sarmiento). Esta edicion critica de "Follas novas" ofrece, ademais dun longo estudo introdutorio, un detallado repertorio de notas sobre os textos e pormenorizados comentarios de cada un dos poemas. Imaxe de cuberta: retrato de Modesto Brocos, Fundacion Rosalia de Castro.

Cando herdan a granxa familiar, os sete irmáns non queren oír falar de traballar e pagar impostos coma todo o mundo, nin moito menos aprender a ler. Así que os mozos deciden escapar do modo de vida que lles intentan impoñer na vila e botanse o monte, onde viviran numerosas aventuras, construiran unha cabana e loitaran con osos e lobos. Tras varios anos de vida salvaxe, cambian de rumbo e deciden volver a vila, casar e asentarse como respectables granxeiros.Publicada por primeira vez en 1870, Os sete irmans foi mal recibida no seu momento polo seu realismo, humor e linguaxe. Poren, foi redescuberta como obra mestra no seculo XX ata converterse no libro mais popular de Finlandia e ser traducida a boa parte das linguas estranxeiras.O exito desta novela reside na mestura do traxico e do comico, no fiel retrato do caracter finlandes, insubmiso e supervivente, e na exquisita descricion da paisaxe nordica. Unha historia emocionante e divertida que atrae por igual lectores de todas as idades.

A obra Philogelos (O amante da risa) é a compilación de chistes máis antiga aínda conservada. A obra, que consta de 265 chistes, está ordenada tematicamente, e moitos serían perfectamente aplicábei

Colección de 50 estampas de Castelao que primeiro circulou como exposición e en 1931 foi editada nun álbum.

A obra orixinal na que se basea A néboa amarela é unha canción titulada Black Diamond Bay, escrita xusto na metade da segunda metade do século pasado por un cantante/poeta (Bob Dylan) e por un poeta/dramaturgo (Jacques Levy). Tamén é unha obra de teatro, malia que fora pensada nese caso para ser cantada.Resumir aquí a historia de A néboa amarela sería absurdo, porque toda a graza da desgraza está en ila coñecendo. Logo, para entretemento de filólogos e outros viciosos, suxerimos escoitar a canción –unha das cincocentas mellores cancións de Dylan– e entreterse descubrindo o ben pouco que –din eles– «os presuntos autores engadimos á idea e o moito que botamos a perder da desgraza (hard-luck story) que Dylan e Levy escribiron».

Gladys, Helena e Laura arrastran vidas moi difíciles. Ningunha delas elixiu o pesado lastre dunhas circunstancias provocadas pola escravitude sexual, polo maltrato familiar ou pola precariedade laboral que sofren atadas de pes e mans. Seran os fios de apoio que a avogada Maria Xose Muradas e as suas compañeiras van tecendo dende o xermolo da "Fundacion Libelula" de axuda as mulleres en situacion precaria os que lles permiten enxergar a posibilidade de comezar unha nova vida. Mais, a pesar das esperanzas acuñadas deberan seguir loitando, xa que as cousas as veces empeoran antes de mellorar.Gladys, Helena e Laura arrastran vidas moi difíciles. Ningunha delas elixiu o pesado lastre dunhas circunstancias provocadas pola escravitude sexual, polo maltrato familiar ou pola precariedade laboral que sofren atadas de pes e mans. Seran os fios de apoio que a avogada Maria Xose Muradas e as suas compañeiras van tecendo dende o xermolo da "Fundacion Libelula" de axuda as mulleres en situacion precaria os que lles permiten enxergar a posibilidade de comezar unha nova vida. Mais, a pesar das esperanzas acuñadas deberan seguir loitando, xa que as cousas as veces empeoran antes de mellorar.

A obra, coeditada por Sotelo Blanco Edicións e o Servizo Galego de Igualdade, forma parte da colección ?As Letras das Mulleres? e o seu obxectivo é o de divulgar obras fundamentais de autoría feminina, tanto de ficción como ensaísticas, e fomentar o recoñecemento do labor intelectual co que as mulleres teñen contribuído á cultura universal ao longo da Historia. Esta obra conta con un prólogo de Jorge Figueroa Dorrego e tradución de Mª.Fe González. Eliza Haywood. Foi unha escritora moi prolífica e popular na Gran Bretaña do século XVIII. Actriz, dramaturga, novelista, tradutora e editora de xornais, podemos afirmar que é difícil atopar algunha muller da época con máis actividade no mundo das letras. A dama solitaria e Fantomina son dous bos exemplos da narrativa que Haywood escribiu durante a década de 1720. A primeira é unha historia de sedución e abandono que reivindica o desexo feminino e apela á solidaridade entre mulleres. Fantomina é unha fantasía de liberdade feminina que xoga co carácter performativo das relacións interpersoais, presenta unha alternativa á literatura de sedución e abandono, e explora as complexidades do amor.

Diana Maroto, unha moza brasileira de vinte anos, desaparece en Oregón. A policía búscaa sen éxito ata que un equipo de mergulladores atopa o seu corpo a tres quilómetros da ponte do Bibei, desde onde fora tirada ao rio tras ser apuñalada. A sua compañeira, Camelia V.P. encontrase unha vez ao mes cun construtor no motel Tropico. A doutora Carme M. T. esforzase por atopar as palabras axeitadas cando Rafael B.D. se presenta na sua casa cun ramo de rosas para expresarlle a sua admiracion. Aurora P.G., unha doante cero positivo, sofre cada noite a violencia do seu home. Os membros da brigada antiinciendios enfrontanse a esa nube sucia que percorre a ladeira do monte.Eis algunhas das historias que se mesturan nos limites de Oregon, na cidade cero, ese lugar sombrio debuxado pola precariedade e os proxectos truncados pola sorte adversa. Vidas cruzadas de personaxes que viven nas marxes, tramas paralelas que conforman un mosaico incompleto, ainda que representativo das maiores inxustizas e contradicions das sociedades urbanas do noso tempo.Tras os exitos rotundos obtidos por Asasinato no Consello Nacional e Dime algo sucio, premio da Semana Negra de Xixon, Diego Ameixeiras consolidase con Historias de Oregon, co seu caracteristico estilo directo e conciso, como autentico mestre do xenero negro mais contemporaneo.Diana Maroto, unha moza brasileira de vinte anos, desaparece en Oregón. A policía búscaa sen éxito ata que un equipo de mergulladores atopa o seu corpo a tres quilómetros da ponte do Bibei, desde onde fora tirada ao rio tras ser apuñalada. A sua compañeira, Camelia V.P. encontrase unha vez ao mes cun construtor no motel Tropico. A doutora Carme M. T. esforzase por atopar as palabras axeitadas cando Rafael B.D. se presenta na sua casa cun ramo de rosas para expresarlle a sua admiracion. Aurora P.G., unha doante cero positivo, sofre cada noite a violencia do seu home. Os membros da brigada antiinciendios enfrontanse a esa nube sucia que percorre a ladeira do monte.Eis algunhas das historias que se mesturan nos limites de Oregon, na cidade cero, ese lugar sombrio debuxado pola precariedade e os proxectos truncados pola sorte adversa. Vidas cruzadas de personaxes que viven nas marxes, tramas paralelas que conforman un mosaico incompleto, ainda que representativo das maiores inxustizas e contradicions das sociedades urbanas do noso tempo.Tras os exitos rotundos obtidos por Asasinato no Consello Nacional e Dime algo sucio, premio da Semana Negra de Xixon, Diego Ameixeiras consolidase con Historias de Oregon, co seu caracteristico estilo directo e conciso, como autentico mestre do xenero negro mais contemporaneo.

Tras rematar un máster de criminoloxía, Diana, a filla dunha parella de progresistas, ingresa na Brigada da Policía Xudicial, onde coñecerá a Mario, un mozo aleitado no rural, co que axiña ennoivará. A tia Lola, a irma solteira da nai de Diana, agocha no seu caserio de pedra os vestixios do que fora unha familia de certo avoengo. Entre aquelas antigallas, Diana atopara algunhas pistas que a levaran a emprender unha viaxe ata Patagonia, na Arxentina, na procura do seu tio Moncho. Meu pai vaite matar e unha novela que esculca dende unha ollada antipatriarcal e racionalista os segredos mais ocultos dunha familia. Unha novela de intriga, aventura e viaxes na que se abordan as principais preocupacions dunha autora fundamental do pensamento feminista galego.Tras rematar un máster de criminoloxía, Diana, a filla dunha parella de progresistas, ingresa na Brigada da Policía Xudicial, onde coñecerá a Mario, un mozo aleitado no rural, co que axiña ennoivará. A tia Lola, a irma solteira da nai de Diana, agocha no seu caserio de pedra os vestixios do que fora unha familia de certo avoengo. Entre aquelas antigallas, Diana atopara algunhas pistas que a levaran a emprender unha viaxe ata Patagonia, na Arxentina, na procura do seu tio Moncho. Meu pai vaite matar e unha novela que esculca dende unha ollada antipatriarcal e racionalista os segredos mais ocultos dunha familia. Unha novela de intriga, aventura e viaxes na que se abordan as principais preocupacions dunha autora fundamental do pensamento feminista galego.

O viaxeiro destas páxinas é deses tipos pouco dados a conxugar en primeira persoa heroísmos e bravuras. No canto das xeografías da anaconda, o tigre ou as moscas tse-tse prefire a máis modesta, é un dicir, da centola. Asi emprende a viaxe a unha terra mitica, que el quere despoxada de calquera clase de verniz espiritual: non se trata dun Xacobeo bis. Mais non por iso deixa fora da mochila as preocupacions dunha alma que, ante as paisaxes do Atlantico, combina un agarimo infinito cun sentido critico encirrado polas desfeitas do feismo. Con todo, o que a fin prevalece e a proximidade a xente, a curiosidade polo lendario e un cultivo case obsesivo da memoria (colectiva e individual), ademais da ambicion, nunca menor, de dar unha imaxe do tempo que vai pasando. Deste xeito trazase o rumbo dunha viaxe que sera tamen a de cada lector. Con cita en Fisterra.O viaxeiro destas páxinas é deses tipos pouco dados a conxugar en primeira persoa heroísmos e bravuras. No canto das xeografías da anaconda, o tigre ou as moscas tse-tse prefire a máis modesta, é un dicir, da centola. Asi emprende a viaxe a unha terra mitica, que el quere despoxada de calquera clase de verniz espiritual: non se trata dun Xacobeo bis. Mais non por iso deixa fora da mochila as preocupacions dunha alma que, ante as paisaxes do Atlantico, combina un agarimo infinito cun sentido critico encirrado polas desfeitas do feismo. Con todo, o que a fin prevalece e a proximidade a xente, a curiosidade polo lendario e un cultivo case obsesivo da memoria (colectiva e individual), ademais da ambicion, nunca menor, de dar unha imaxe do tempo que vai pasando. Deste xeito trazase o rumbo dunha viaxe que sera tamen a de cada lector. Con cita en Fisterra.