Libros de Literatura en gallego, página 70 de 238

Un actor que soña con Shakespeare, un escritor que soña con limóns, unha muller que soña con ser correspondida polo seu home, unha vella que ficou soñando co noivo da mocidade, unha prostituta que soña con non sentirse soa e un vello que nada soña e que goza controlando os soños alleos son os personaxes d'' O Globo de Shakespeare. O achado do primeiro Hamlet, a obra do soño e a morte, no pazo de Ribadeo onde se relacionan, asulagara os seus soños e as suas vidas. O Globo de Shakespeare, a novela de Jaureguizar gañadora do Premio Terra de Melide 2008, alen dunha homenaxe ao teatro shakespereano (como o que mellor reflite as paixons humanas), supon, tras unha trama de intriga, unha reflexion sobre o espectaculo, o escape das vidas, a soidade e unha sociedade onde non hai posibilidades para o amor. O monifateiro Ricardo e o seu pai, o pintor Leandro, tras a tola e valleinclanesca procura do manuscrito agochado, emprenderan unha viaxe que, irremediablemente, rematara cuna apoteosico final traxico.Un actor que soña con Shakespeare, un escritor que soña con limóns, unha muller que soña con ser correspondida polo seu home, unha vella que ficou soñando co noivo da mocidade, unha prostituta que soña con non sentirse soa e un vello que nada soña e que goza controlando os soños alleos son os personaxes d'' O Globo de Shakespeare. O achado do primeiro Hamlet, a obra do soño e a morte, no pazo de Ribadeo onde se relacionan, asulagara os seus soños e as suas vidas. O Globo de Shakespeare, a novela de Jaureguizar gañadora do Premio Terra de Melide 2008, alen dunha homenaxe ao teatro shakespereano (como o que mellor reflite as paixons humanas), supon, tras unha trama de intriga, unha reflexion sobre o espectaculo, o escape das vidas, a soidade e unha sociedade onde non hai posibilidades para o amor. O monifateiro Ricardo e o seu pai, o pintor Leandro, tras a tola e valleinclanesca procura do manuscrito agochado, emprenderan unha viaxe que, irremediablemente, rematara cuna apoteosico final traxico.

Os círculos agochados da realidade emerxen como espirais de fume, en inesquecibles imaxes poéticas, pero tamén en forma de refachos de vento e chuvia, de tormentas que desvelan perturbadores segredos e vidas conmovedoras.A señora do pazo, Misia, relata como os trescentos corvos que debuxan a paisaxe do ceo son os poetas-guerreiros do ultimo rei de Galicia. Un sacerdote, Don Xil, explicalle a unha moza campesiña, Rosa, que as pinturas das fermosisimas mulleres que se descobren nas paredes da igrexa son retratos de pecadoras. Un rato, Matacans, cazador furtivo na sua primeira vida, e atrapado por un gato que non e outro que o gaiteiro e anarquista Arturo de Lousame. Un morcego, Gaspar, relatalle o seu suicidio a un lagarto que vai en peregrinacion a San Andres de Teixido...Todo fala. Persoas, animais e paxaros recrean a identidade universal do sentimento. Viaxan do pasado ao presente e contra a adversidade. E as suas voces, feitas de humor e tenrura, tecen esta gran novela de Manuel Rivas, agora reeditada e revisada de forma definitiva polo autor.Os círculos agochados da realidade emerxen como espirais de fume, en inesquecibles imaxes poéticas, pero tamén en forma de refachos de vento e chuvia, de tormentas que desvelan perturbadores segredos e vidas conmovedoras.A señora do pazo, Misia, relata como os trescentos corvos que debuxan a paisaxe do ceo son os poetas-guerreiros do ultimo rei de Galicia. Un sacerdote, Don Xil, explicalle a unha moza campesiña, Rosa, que as pinturas das fermosisimas mulleres que se descobren nas paredes da igrexa son retratos de pecadoras. Un rato, Matacans, cazador furtivo na sua primeira vida, e atrapado por un gato que non e outro que o gaiteiro e anarquista Arturo de Lousame. Un morcego, Gaspar, relatalle o seu suicidio a un lagarto que vai en peregrinacion a San Andres de Teixido...Todo fala. Persoas, animais e paxaros recrean a identidade universal do sentimento. Viaxan do pasado ao presente e contra a adversidade. E as suas voces, feitas de humor e tenrura, tecen esta gran novela de Manuel Rivas, agora reeditada e revisada de forma definitiva polo autor.

Pontevedra nos anos trinta a cincuenta. Vello barrio da Moureira. Velaquí un libro escrito entre a memoria e a ficción, entre a crónica e a reinvención literaria.

A illa Reunión como un espazo mítico, unha illa para atopármonos. A escena ten lugar en Galicia, é dicir, nalgures, nunha illa Reunión imaxinaria, afastada, inventada para xuntármonos. Ese espazo onde cadaquen procede dun lugar ou e herdeiro dunha historia de viaxeiros. Un lugar que nos permite mudar a nosa imaxe pero levando as costas todo o pasado, o noso e o herdado.

Premio de Narrativa Breve Repsol 2008

Nunha edición singular, con ilustracións de Zita Delaco, Editorial Galaxia publica esta narración transparente e misteriosa que é asemade unha metáfora do noso tempo ao falar da seducción, do amor, da ruptura da parella e da perda dos fillos.

O xornalismo contemporáneo afronta importantes desafíos. Algúns autores falan de crise.

Velaquí o primeiro volume, que abrangue de 1905 a 1950, dunha correspondencia que o escritor e a súa nai manteñen durante máis de cincuenta anos.

A soberbia de Andrés, un narcotraficante da ría de Arousa, lévao a asumir riscos e aventuras que o converten nun home rico, temido e adulado. Pero cando lle chega a hora da morte, Andrés ten que enfrontarse a todas as pantasmas do seu pasado, un pasado de maldade no que el sempre era necesariamente o primeiro, sen importar as formas nin os metodos para conseguilo. Con Andres, xa no seu leito de morte, distintas persoas que conviviron con el e que agora agardan o seu pasamento, van relatando as suas convulsas relacions co narcotraficante e achegando, cadaquen, o seu particular punto de vista: o curo, a sua criada, o seu avogado, o seu fillo, o seu amigo Indalecio..., ate a agardada confesion do propio Andres. El mesmo tamen xulga a todos os que o rodean, arrogante e fachendoso, pracicamente as portas da morte.Francisco A. Vidal obtivo con Os pecados capitais o Premio Terra de Melide 2005. Novela multiperspectivista (narrada dende o punto de vista de sete personaxes), de lectura engaiolante, aborda a historia dun home que quere triunfar nun pais de emigrantes sen sair da terra. A fame por medrar conducirao ao contrabando de tabaco e mais tarde ao "prospero" negocio do narcotrafico. O xurado que outrogou o Premio Terra de Melide subliñou que o autor conseguiu unha gran profundidade na creacion de Andres, o personaxe central da novela.A soberbia de Andrés, un narcotraficante da ría de Arousa, lévao a asumir riscos e aventuras que o converten nun home rico, temido e adulado. Pero cando lle chega a hora da morte, Andrés ten que enfrontarse a todas as pantasmas do seu pasado, un pasado de maldade no que el sempre era necesariamente o primeiro, sen importar as formas nin os metodos para conseguilo. Con Andres, xa no seu leito de morte, distintas persoas que conviviron con el e que agora agardan o seu pasamento, van relatando as suas convulsas relacions co narcotraficante e achegando, cadaquen, o seu particular punto de vista: o curo, a sua criada, o seu avogado, o seu fillo, o seu amigo Indalecio..., ate a agardada confesion do propio Andres. El mesmo tamen xulga a todos os que o rodean, arrogante e fachendoso, pracicamente as portas da morte.Francisco A. Vidal obtivo con Os pecados capitais o Premio Terra de Melide 2005. Novela multiperspectivista (narrada dende o punto de vista de sete personaxes), de lectura engaiolante, aborda a historia dun home que quere triunfar nun pais de emigrantes sen sair da terra. A fame por medrar conducirao ao contrabando de tabaco e mais tarde ao "prospero" negocio do narcotrafico. O xurado que outrogou o Premio Terra de Melide subliñou que o autor conseguiu unha gran profundidade na creacion de Andres, o personaxe central da novela.

Edición facsimilar de documentos gráficos y textuales ligados a la persona de Rosalía de Castro y cuyos originales se encuentran depositados en la bilbioteca de la Real Academia Galega. Incluye una reproducción del manuscrito: "Cuento gallego".

Autor de milleiros de artigos, relatos curtos e novelas, Carlos G. Reigosa é un dos escritores e xornalistas galegos contemporáneos que conta con maior interese e proxección entre os lectores. O presente volume, prologado por Ramon Villares e Alfonso S. Palomares e epilogado por Alfredo Bryce Echenique, recolle as longas horas de conversas que o escritor da Pastoriza mantivo con Xose Manuel del Caño. Sen solemnidades nin reservas, sen criticas aos demais nin vontade de fixar ortodoxias, Carlos G. Reigosa reconstrue con claridade a sua andaina humana e literaria, desvelando o lado da sombra dunha vida que se desenvolve a plena luz do dia, a traves dos milleiros de paxinas que leva publicadas. O titulo do libro alude a un misterio que se pretende descifrar, que se tal houbese esta nos seus eidos de tras da Corda, na infancia e na familia, en lugares sempre revisitados, un espazo temporeiramente choido pola neboa e o esquecemento.