Os textos que compoñen este libro son estampas, escenas, relatos, instantáneas..., prosas nacidas na meirande parte dos casos dunha intuición semellante á que provoca a escrita dun poema. Fragmentos da memoria persoal do autor que non pretenden constituir paxinas dun libro de memorias. O termo “microtopofania” procede da metalinguaxe antropoloxica, que o usa para referirse a unha pequena mostra simbolica representativa dunha colectividade ou dun territorio.
Donosiña, drama en tres autos e un prólogo, de Xaime Quintanilla, estreouse no Teatro Xofre de Ferrol, o día 7 de abril de 1920, dirixido e interpretado, no papel principal polo seu autor. Esta obra, que permanecia inedita, e unica no teatro galego de preguerra tanto polo tema como polo seu tratamento. Foi seleccionada polo Conservatorio Nacional de Arte Galega para ser levada a escena, mais esta escolla fixo emerxeren as profundas discrepancias que, a respecto do feito dramatico, existian entre os homes das Irmandades, precipitando a desaparicion de Conservatorio.
Esa intanxible liña que separa a mocidade da madureza é a que traspasa o protagonista da obra tras a súa dura experiencia no mar. O capitán Giles ofrécelle ao protagonista a posibilidade de ser o primeiro mando do barco Otago. El acepta e inicia un novo rumbo: como capitan cunha tripulacion de seu. Pero tera que superar moitos problemas, a atmosfera angustiosa motivada polo calmazo do mar, que manten o navio practicamente inmobil, e a maldicion do ex-capitan do Otago.
O xornalista televisivo Carlos Seoane dirixe na Canle 69 da cidade de Lugo o magazine diario Estamos.com. Seguidor de Elvis Presley e da comunidade esenia da amizade, Seoane consideraba que o seu programa, para superar o quince por cento de cota de pantalla, debia resumirse ?nunha mestura equilibrada de noticias de maña, bagoas de tarde, tetas de noite, e algunhas carallas multirraciais?, unha receita que Indalecio Guilfrei, o propietario da cadea, consideraba infalible; en definitiva, rexerse por aqueloutra maxima expresada por Xabier Salguetti, o productor do seu programa: ?espectacularidade e sentimentalismo: audiencia?. Para atopar ?noticias novicias?, como a el gustaba chamarlle as exclusivas que puideran poñer por diante a Estamos.com das Cronicas Marcianas de Tele 5 ou dos programas brancos emitidos pola canle rival, Famigal, Seoane non dubidaba en emitir mentiras ben contadas, convencido de que nas ondas se travestirian en verdades absolutas. Velai como o equipo do seu programa pretendia conseguir en exclusiva as imaxes do secuestro do narrador Manuel Rivas por parte dun grupo neonazi nun encontro de escritores no Concello co gallo das festas patronais. Secuestro o do famoso escritor que resultara equivocado e dara pe a desaparicion de Federico Rodriguez Novo, o arqueologo responsable do informe de patrimonio sobre a conveniencia de construir un centro comercial no antigo foro romano, feito que intentara desvelar o subcomisario de policia Alberte Sanxil.As horas sucias supon a volta de Jaureguizar a novela negra, a reinvencion do xenero negro galego convertido polo escritor lucense en ?negro de batea?. Narratividade trepidante, linguaxe fresquisima, humor delirante, presencia constante da television convertida en espello da sociedade contemporanea, cotidianidade exhuberante, e a cidade de Lugo convertida en escenario dunha trama de intrigas, corrupcions e escandalos urbanisticos.
