Libros de Literatura en gallego, página 72 de 246

As negociacións do secuestro máis longo cometido por ETA no Estado español narradas a través dun testemuño excepcional. Finalista do Premio Xerais de Novela 2021.Un feito histórico, o secuestro máis longo cometido por ETA no Estado español, e o punto de partida desta novela. As negociacions, que se desenvolven en Alxer, son narradas a traves do excepcional testemuño do home que participou naqueles encontros pola liberacion. As lembranzas e as sensacions dese momento enchen todo o relato. As vidas das persoas implicadas no proceso de acordo, tamen da parte de ETA, convertense nun complexo labirinto con diferentes saidas e historias colaterais que afectan incluso a xeracions posteriores. En O negociador, finalista do Premio Xerais de Novela 2021, tecese unha proposta documentada e suxestiva na que se entrelazan emocions intensas e contextos politicos que intentan explicar as consecuencias persoais daquel acontecemento. Un reto narrativo de altura que non deixa de sorprender ata o final.Un feito historico, o secuestro mais longo cometido por ETA no Estado español, e o punto de partida desta novela. As negociacions, que se desenvolven en Alxer, son narradas a traves do excepcional testemuño do home que participou naqueles encontros pola liberacion. As lembranzas e as sensacions dese momento enchen todo o relato. As vidas das persoas implicadas no proceso de acordo, tamen da parte de ETA, convertense nun complexo labirinto con diferentes saidas e historias colaterais que afectan incluso a xeracions posteriores. En O negociador, finalista do Premio Xerais de Novela 2021, tecese unha proposta documentada e suxestiva na que se entrelazan emocions intensas e contextos politicos que intentan explicar as consecuencias persoais daquel acontecemento. Un reto narrativo de altura que non deixa de sorprender ata o final.

Clementina desde pequena fora educada polo seu pai para entrar na alta sociedade da época. Toda a súa vida esforzouse por aprender os modais e a etiqueta que a alta sociedade esixía. O seu pai tiña a esperanza de que, grazas as relacions que cultivara durante anos de traballo na administracion publica, conseguiria para ela un bo matrimonio. O estalido da guerra no seu pais e a morte do seu pai, acaban de supeto con eses plans de futuro expostos. Soa, sen casa e sen apenas recursos debido aos desastres da guerra, Clementina idea un plan: gastarse ata o ultimo centimo dos seus aforros nun vestido de seda e un pase dun ano para viaxar en trens de primeira clase. O seu obxectivo, socializar cos cabaleiros mais distinguidos durante os longos traxectos que abono permitia co animo de cumprir un dos soños do seu pai, atopar o bo matrimonio que desexase. Pero, e este realmente o soño de Clementina? Estruturado como un conto clasico, Clementina ten tres encontros, tres cabaleiros cada un mais rico que o anterior, que lle propoñen ser a flor mais bela do seu xardin, a obra mestra da sua coleccion, e ata a xoia mais brillante da Coroa. Pero un xiro inesperado, converte esta fabula nunha historia de autocoñecemento e empoderamento feminino.

SOÑOS DE PIRATA é o meu terceiro libro. Ve a luz nuns momentos escuros, tristes, cheos de inquedanzas no conxunto da sociedade, onde o día de mañá non é para moitos e moitas, nin moito menos, un momento de ilusion, senon mais ben o contrario. Mais ainda asi este poemario fai un chamamento a ilusion e a esperanza, a non deixarse vencer. Segue a ter un alto contido social e de loita continua, asi como o recoñe?cemento da muller galega na vida e desenvolvemento do Pais. Atrevome a tocar un tema ainda tabu, a DEPRESION, que segue a ser unha enfermidade tabu e que avanza a pasos axigantados nunha sociedade deshumanizada, que despreza a sua propia casa, a TERRA, e non se decata que a terra nun chisco nos pode sacar do medio. SOÑOS DE PIRATA e, pois, un poemario que chama a ilusion, a ver a Luz ainda nas peores situacions. Espero vos guste, e se vos axuda a coller forzas nalgun momento dificil da vida, pola miña parte enchome de orgullo. Conta coas fotos da excelente fotografa coruñesa Ana Ruiz, como forma de plasmar de forma visual as alegrias, temores e medos da vida. MOITAS GRAZAS. Salvador Ribadomar

Libro de poesía minimalista, cunha forte dose emocional, no que o detalle singular e as percepcións inmediatas da vida se converten en iluminacións repentinas. Canto miúdo e humilde que observa un co

Desesperada ante unha situación laboral precaria, a protagonista de «A carteira» acepta un contrato temporal para repartir o correo na periferia dunha cidade que non coñece, nun barrio afastado que e

A normalidade do non-común"Unha obra de teatro que fala da liberdade, da necesidade de ser e, sobre todo, da identidade. O simple acto de nacer marca a nosa vida nun molde que a sociedade se encarga de contornar e puir. Mais, que pasa se nacemos nun molde equivocado?Ze, o noso protagonista, vive unha historia chea de valentia, loitando a contracorrente por construir a sua propia identidade. Coa complicidade dos seus amigos e a sua familia, percorrera un camiño en que moitas vendas negras, que tapan os ollos e a alma, caeran ao chan. Rompendo todos os moldes, Ze sera quen de amosarlle a todas as persoas que da igual como te vexan os demais. O mais importante e como nos sentimos nos, ser quen queiramos ser e seguir sempre o que dite o noso corazon.

Máis de 40 retratos realizados por Xulio Gil en diferentes épocas de Xela Arias, combinados cunha escolma dos seus versos, configuran este traballo acompañado de sendos estudos de Xosé Enrique Acuña

VOLVE ROMPENTE. Entre 1976 e 1983, Antón Reixa, Manuel M. Romón e Alberto Avendaño mantiveron viva unha actitude literaria rompedora en Galicia que comezou chamándose Grupo de Resistencia Poética e desembocou no que marcaria as suas vidas: O Grupo de Comunicacion Poetica Rompente. Publicaban poemas con aquela tecnica de impresion coñecida como vietnamita e multicopias con clixes. Eran, en doses inexactas, un chisco beat e un chisco guerrilleiros. Avendaño, Reixa e Romon fundaron Rompente Edicions e publicaron Silabario da turbina (1978) e A dama que fala (1983). En 1979, a serie Tres Tristes Trigues veria a publicacion de 3 libros de autor: As Ladillas do Travesti (Reixa), galletas kokoshka non (Romon9 e Facer Pulgarcitos Tres (Avendaño). Logo, reecontrarianse na antoloxia poetica Upalas (1998). Facian performances e estaban obsesionados coa linguaxe multimedia. Subianse a escenarios con musicos como Julian Hernandez (antes de que se fundase Siniestro Total), e colaboraban con pintores como Menchu Lamas e Anton Patiño para visualizar a sua expresion poetica. Hoxe, uns 40 anos despois, teiman na poesia e volven dirixirse a palabra ainda que seguen falando sos.

Hoxe, cando chegaron á clase, a mestra pediulles a tódolos nenos e a tódalas nenas que pechasen os ollos e pensaran no lugar máis fermoso do mundo.Descubre con Mariña e Xacobe un lugar marabilloso e

Desmoralizado , como milleiros de soldados , ao rematar a Gran Guerra , Theodor Lohse atópase sen a brillante carreira militar coa que esperaba ocupar un lugar na vida . Porén , a convulsa República de Weimar logo lle ofrecera outras vias para dar saida as suas ambicions . Tratrase da primeira novela do afamado escritor en lingua alema Joseph Roth , escrita coa urxencia de quen percibia a inminencia do desastre social , politico e moral que se aveciñaba . Coñecedor a traves do seu labor xornalistico , de todas as conspiracions que se estaban a cocer na alianza entre os vellos poderes derrotados na Primeira guerra e a mocidade reunida ao redor do nacionalismo , Roth logra transmitir nesta breve novela o caos de todos eses movementos que acabaron por levar ao poder a Hitler...

A vida nun modesto arrabalde vese trastornada coa construción dunha urbanización de chalés acaroados e a chegada de novos vecinos. Finalista do Premio Xerais de Novela 2020.A vida nun modesto arrabalde vese trastornada coa construcion dunha flamante urbanizacion de chales acaroados. A medida que as vivendas se venden e os novos veciños se van asentando, o muro exterior da urbanizacion transformase en fronteira e o microcosmos do barrio acaba por se dividir en dous bandos. Mais non se trata dunha rivalidade polo territorio, senon da colision entre duas formas de vida que se converte nunha lenta e constante guerrilla de pequenas escaramuzas veciñais, na reafirmacion do status comunitario dos humildes, e na manifestacion dos nosos soños e loitas dependendo do lado do muro en que habitemos.En Deixadenos remar, novela finalista do Premio Xerais 2020, Ana Cabaleiro dalles voz as protagonistas anonimas do cotian, todas humildes e arrabaldeiras, ben sexan esforzadas traballadoras, opositoras, desempregadas, xubiladas, divorciadas, artistas ou viaxeiras.A vida nun modesto arrabalde vese trastornada coa construcion dunha flamante urbanizacion de chales acaroados. A medida que as vivendas se venden e os novos veciños se van asentando, o muro exterior da urbanizacion transformase en fronteira e o microcosmos do barrio acaba por se dividir en dous bandos. Mais non se trata dunha rivalidade polo territorio, senon da colision entre duas formas de vida que se converte nunha lenta e constante guerrilla de pequenas escaramuzas veciñais, na reafirmacion do status comunitario dos humildes, e na manifestacion dos nosos soños e loitas dependendo do lado do muro en que habitemos.En Deixadenos remar, novela finalista do Premio Xerais 2020, Ana Cabaleiro dalles voz as protagonistas anonimas do cotian, todas humildes e arrabaldeiras, ben sexan esforzadas traballadoras, opositoras, desempregadas, xubiladas, divorciadas, artistas ou viaxeiras.

Poemario que agroma durante os días de confinamento pola pandemia da covid-19. IX Premio de Poesía Manuel Lueiro Rey«As vaidosas agonías», título en que se recolle unha epígrafe de Gesualdo Bufalino,

Tentando resolver o seu problema co alcohol, o profesor e tradutor Roque Corbal loita cos propios fantasmas.Con «O tradutor de sombras», volve a narrativa singular da escritora Moncha Fuentes á actua

Doce relatos creados a partir de doce fotografías de fotógrafos e fotógrafas galegosRamón D. Veiga pídelles a dez fotógrafas e fotógrafos galegos (algún só afeccionado á fotografía) que lle envíen unha imaxe da sua autoria. A que escollan. A que mais rabia lles dea. O obxectivo e argallar unha historia para cada unha delas, achegar unha ollada diferente, unha interpretacion persoal sobre a obra desas creadoras e creadores (cinco mulleres e cinco homes) que tanto admira. O resultado e este libro de relatos en que a retranca e o humor se mesturan de xeito natural coa dor, coa morte e co drama de vivir. Un reto. Un exercicio de escrita e de imaxinacion. Unha conxuncion de palabra e imaxe en escala de grises. Unha dobre exposicion. Un revelado. Un zoom.[Fotografias de Tamara de la Fuente, Pablo Rivas Caride, Lucia Garcia Rey, Susana Estevez, Javier Fernandez Perez de Lis, Paula Gomez del Valle, Marta Moreiras, Angel Touron, Ivan Nespereira e Hugo Aldatz Alonso.]Ramon D. Veiga pidelles a dez fotografas e fotografos galegos (algun so afeccionado a fotografia) que lle envien unha imaxe da sua autoria. A que escollan. A que mais rabia lles dea. O obxectivo e argallar unha historia para cada unha delas, achegar unha ollada diferente, unha interpretacion persoal sobre a obra desas creadoras e creadores (cinco mulleres e cinco homes) que tanto admira. O resultado e este libro de relatos en que a retranca e o humor se mesturan de xeito natural coa dor, coa morte e co drama de vivir. Un reto. Un exercicio de escrita e de imaxinacion. Unha conxuncion de palabra e imaxe en escala de grises. Unha dobre exposicion. Un revelado. Un zoom.[Fotografias de Tamara de la Fuente, Pablo Rivas Caride, Lucia Garcia Rey, Susana Estevez, Javier Fernandez Perez de Lis, Paula Gomez del Valle, Marta Moreiras, Angel Touron, Ivan Nespereira e Hugo Aldatz Alonso.]

Tanto me angustiaba aceptar como non aceptar, porquea angustia non a causa o que un elixe, como ben dicíaKierkegaard, senón ser consciente de que un ten a liberdadede decidir, de que un está condenado a elixir, penseipara consolarme, ainda que Kierkegaard dixo isocunhas boas medias de la.A recomendacion por parte do seu terapeuta dun paseopolas praias dos Hamptons levouno a coincidir con Merton,un exitoso produtor de television a quen coñece dende haitempo. Este encontro converteuse nunha oportunidadepara revitalizar a sua carreira como guionista, pero o unico queparece obsesionalo e un burato no seu calcetin dereito.Cun humor mordaz e unha divertida prosa narrada en primeirapersoa, Aquela praia dos Hamptons e unha novela breveque remite a intriga, a elegancia e ao enxeño de autorescomo John Updike, Anne Tyler ou Eduardo Mendoza.