Libros de Literatura en gallego, página 25 de 245

Unha muller casa e, tras quedar embarazada, é abandonada polo home, ao que idolatra, no tempo da proclamación da República. O fillo criase como un orfiño nun Muros de posguerra de onde tamén el vai acabar dimitindo polo tempo da sua estrea na mocidade. O destino tenlle reservada cita en Barcelona cun nome falso, cunha amante que lle permitira atisbar a plenitude e, de propina, cun crime que o condena a fuxir para sempre. Provisto dunha nova identidade desembarcara daquela en Bos Aires, onde a experiencia da emigracion se vera decontado premiada co exito e cun grande amor. Monte Louro, o mais poderoso referente xeografico da infancia, agrandase na memoria como resumo mitico do que no pasado non puido ser e talvez non sera xa nunca. Tamen andan ao axexo o complexo de culpa, o desequilibrio e, finalmente, unha baixada os infernos na que parece que saira triunfante o Mal. Tera que xurdir o empeño dunha filla cuxa existencia se ignoraba para que moitos anos despois volva semellar posible recompoñer o puzzle roto da vida... Todo isto e moito mais contanolo Rei Nuñez nunha novela, gañadora do Premio Blanco Amor 2009, que o acredita como mestre do oficio de escribir, chamada a converterse nun clasico das letras galegas.Unha muller casa e, tras quedar embarazada, é abandonada polo home, ao que idolatra, no tempo da proclamación da República. O fillo criase como un orfiño nun Muros de posguerra de onde tamén el vai acabar dimitindo polo tempo da sua estrea na mocidade. O destino tenlle reservada cita en Barcelona cun nome falso, cunha amante que lle permitira atisbar a plenitude e, de propina, cun crime que o condena a fuxir para sempre. Provisto dunha nova identidade desembarcara daquela en Bos Aires, onde a experiencia da emigracion se vera decontado premiada co exito e cun grande amor. Monte Louro, o mais poderoso referente xeografico da infancia, agrandase na memoria como resumo mitico do que no pasado non puido ser e talvez non sera xa nunca. Tamen andan ao axexo o complexo de culpa, o desequilibrio e, finalmente, unha baixada os infernos na que parece que saira triunfante o Mal. Tera que xurdir o empeño dunha filla cuxa existencia se ignoraba para que moitos anos despois volva semellar posible recompoñer o puzzle roto da vida... Todo isto e moito mais contanolo Rei Nuñez nunha novela, gañadora do Premio Blanco Amor 2009, que o acredita como mestre do oficio de escribir, chamada a converterse nun clasico das letras galegas.

Una llamada última -que no definitiva- a salvar el paisaje gallego. Una crítica profunda a los desastres. Un grito contra la destrucción de nuestro entorno. Y un clamor, también, con rayos de esperanza, para soñar en un futuro de amor con la tierra.36 cronicas de prosa poetica y denuncia, acompañadas -y suavizadas, al mismo tiempo- por el trazo leve y onirico del ilustrador Alfonso Martinez

Sansón Troleyro, estudante de Medicina, posiblemente sexa o veciño máis intelixente e espelido de Santiago en 1672. Pero ninguén recoñece a súa agudeza. O seu señor, o colexial Don Baltasar, obrígao a compoñer poemas, móeo a couces e trátao coma un can.

Érase unha vez unha casa no medio do Mar. A casa tiña unha torre que miraba o Poñente, unha escalinata no medio das augas e unha árbore, polo levante, que floreaba entre marzo e abril. Alí vivían, namorados, unha muller que tocaba o violonchelo e un pintor engaiolado polo Mar e as súas criaturas, polos segredos que gardan as súas profundidades, os seres marabillosos que el imaxinaba que os poboaban e polas costas de terras afastadas no cabo do mundo, ás que as augas podían conducir se se sabía.

A illa Reunión como un espazo mítico, unha illa para atopármonos. A escena ten lugar en Galicia, é dicir, nalgures, nunha illa Reunión imaxinaria, afastada, inventada para xuntármonos. Ese espazo onde cadaquen procede dun lugar ou e herdeiro dunha historia de viaxeiros. Un lugar que nos permite mudar a nosa imaxe pero levando as costas todo o pasado, o noso e o herdado.

En Mondo e outras historias, protagonistas de nomes exóticos (Mondo, Lullaby, Alia, Daniel Sindbad...), rapazas e rapaces que arelan experimentar toda caste de sensacións, descobren as súas propias fantasias grazas a viaxes que realizan a poder de imaxinacion. Suxeridoras viaxes que nos levan a Barasali, Dahlar Kebir ou Hazaran, onde a luz, a cor, o sol, rexen as suas vidas que precisan sair o mar, botarense o mundo a procura dos seus soños. Son adolescentes, cos seus problemas, que procuran a natureza como elemento liberador. Segundo os seus tradutores galegos, Raquel Villanueva e Valentin Arias, os textos de Le Clezio posuen un ''''raro poder'''', o don poetico de abolir as fronteiras, todas as fronteiras, as que separan ao home das cousas, as que separan as cousas entre si, e tamen as fronteiras do home dividido, separado en compartimentos estancos no seu propio existir. ''''Este escritor, tan nostalxico as veces, representa a vida de hoxe, lamenta a destrucion da natureza, a proliferacion das cidades de cemento e a tirania da civilizacion mecanica na que todos estamos inmersos.'''' Para concluir, ''''a lectura facil de Le Clezio presentase baixo un modelo de ciencia-ficcion na que a procesion de visions nos deixa un camiño aberto para unha filosofia-ficcion''''.En Mondo e outras historias, protagonistas de nomes exóticos (Mondo, Lullaby, Alia, Daniel Sindbad...), rapazas e rapaces que arelan experimentar toda caste de sensacións, descobren as súas propias fantasias grazas a viaxes que realizan a poder de imaxinacion. Suxeridoras viaxes que nos levan a Barasali, Dahlar Kebir ou Hazaran, onde a luz, a cor, o sol, rexen as suas vidas que precisan sair o mar, botarense o mundo a procura dos seus soños. Son adolescentes, cos seus problemas, que procuran a natureza como elemento liberador. Segundo os seus tradutores galegos, Raquel Villanueva e Valentin Arias, os textos de Le Clezio posuen un ''''raro poder'''', o don poetico de abolir as fronteiras, todas as fronteiras, as que separan ao home das cousas, as que separan as cousas entre si, e tamen as fronteiras do home dividido, separado en compartimentos estancos no seu propio existir. ''''Este escritor, tan nostalxico as veces, representa a vida de hoxe, lamenta a destrucion da natureza, a proliferacion das cidades de cemento e a tirania da civilizacion mecanica na que todos estamos inmersos.'''' Para concluir, ''''a lectura facil de Le Clezio presentase baixo un modelo de ciencia-ficcion na que a procesion de visions nos deixa un camiño aberto para unha filosofia-ficcion''''.

Primeira novela de Paco Yáñez, ...distancias... é un camiño aberto ao noso propio corazón a través do percorrido vital dun mestre destinado a unha pequena escola da Costa Morte; un exilio interior qu

"Eu falaba para unha clase silenciosa e distraída, Gibran e Arthur dedicábanse a unha análise comparativa das súas calculadoras e rebentaban co riso por non sei que, Michael asentía movendo a cabeza ainda que pensaba noutra cousa e, mentres, os muros daban en inclinarse perigosamente e terminarian por caernos a todos enriba."Cunha escrita descontinua que vai captando diferentes escenas e conflitos co alumnado e cos seus colegas, case coma se fose unha camara, François Begaudeau construe en A clase unha cronica do seu labor como profesor, engadindo mesmo as suas propias dubidas e poñendo de manifesto as dificultades que xorden nas aulas, nos claustros, entre os adolescentes e tamen entre os adultos. Este e o impactante relato da vida nunha clase multicultural da bisbarra parisina, con todas as tensions entre profesores e alumnos, que en certa maneira traducen o conflito entre ricos e pobres, entre aqueles que posuen o saber e aqueles que non o teñen. Unha adaptacion desta novela foi levada ao cine por Laurent Cantet, e a pelicula homonima obtivo a Palma de Ouro do Festival de Cannes 2008."Eu falaba para unha clase silenciosa e distraída, Gibran e Arthur dedicábanse a unha análise comparativa das súas calculadoras e rebentaban co riso por non sei que, Michael asentía movendo a cabeza ainda que pensaba noutra cousa e, mentres, os muros daban en inclinarse perigosamente e terminarian por caernos a todos enriba."Cunha escrita descontinua que vai captando diferentes escenas e conflitos co alumnado e cos seus colegas, case coma se fose unha camara, François Begaudeau construe en A clase unha cronica do seu labor como profesor, engadindo mesmo as suas propias dubidas e poñendo de manifesto as dificultades que xorden nas aulas, nos claustros, entre os adolescentes e tamen entre os adultos. Este e o impactante relato da vida nunha clase multicultural da bisbarra parisina, con todas as tensions entre profesores e alumnos, que en certa maneira traducen o conflito entre ricos e pobres, entre aqueles que posuen o saber e aqueles que non o teñen. Unha adaptacion desta novela foi levada ao cine por Laurent Cantet, e a pelicula homonima obtivo a Palma de Ouro do Festival de Cannes 2008.