Libros de Literatura en gallego, página 27 de 248

Érase unha vez unha casa no medio do Mar. A casa tiña unha torre que miraba o Poñente, unha escalinata no medio das augas e unha árbore, polo levante, que floreaba entre marzo e abril. Alí vivían, namorados, unha muller que tocaba o violonchelo e un pintor engaiolado polo Mar e as súas criaturas, polos segredos que gardan as súas profundidades, os seres marabillosos que el imaxinaba que os poboaban e polas costas de terras afastadas no cabo do mundo, ás que as augas podían conducir se se sabía.

A illa Reunión como un espazo mítico, unha illa para atopármonos. A escena ten lugar en Galicia, é dicir, nalgures, nunha illa Reunión imaxinaria, afastada, inventada para xuntármonos. Ese espazo onde cadaquen procede dun lugar ou e herdeiro dunha historia de viaxeiros. Un lugar que nos permite mudar a nosa imaxe pero levando as costas todo o pasado, o noso e o herdado.

En Mondo e outras historias, protagonistas de nomes exóticos (Mondo, Lullaby, Alia, Daniel Sindbad...), rapazas e rapaces que arelan experimentar toda caste de sensacións, descobren as súas propias fantasias grazas a viaxes que realizan a poder de imaxinacion. Suxeridoras viaxes que nos levan a Barasali, Dahlar Kebir ou Hazaran, onde a luz, a cor, o sol, rexen as suas vidas que precisan sair o mar, botarense o mundo a procura dos seus soños. Son adolescentes, cos seus problemas, que procuran a natureza como elemento liberador. Segundo os seus tradutores galegos, Raquel Villanueva e Valentin Arias, os textos de Le Clezio posuen un ''''raro poder'''', o don poetico de abolir as fronteiras, todas as fronteiras, as que separan ao home das cousas, as que separan as cousas entre si, e tamen as fronteiras do home dividido, separado en compartimentos estancos no seu propio existir. ''''Este escritor, tan nostalxico as veces, representa a vida de hoxe, lamenta a destrucion da natureza, a proliferacion das cidades de cemento e a tirania da civilizacion mecanica na que todos estamos inmersos.'''' Para concluir, ''''a lectura facil de Le Clezio presentase baixo un modelo de ciencia-ficcion na que a procesion de visions nos deixa un camiño aberto para unha filosofia-ficcion''''.En Mondo e outras historias, protagonistas de nomes exóticos (Mondo, Lullaby, Alia, Daniel Sindbad...), rapazas e rapaces que arelan experimentar toda caste de sensacións, descobren as súas propias fantasias grazas a viaxes que realizan a poder de imaxinacion. Suxeridoras viaxes que nos levan a Barasali, Dahlar Kebir ou Hazaran, onde a luz, a cor, o sol, rexen as suas vidas que precisan sair o mar, botarense o mundo a procura dos seus soños. Son adolescentes, cos seus problemas, que procuran a natureza como elemento liberador. Segundo os seus tradutores galegos, Raquel Villanueva e Valentin Arias, os textos de Le Clezio posuen un ''''raro poder'''', o don poetico de abolir as fronteiras, todas as fronteiras, as que separan ao home das cousas, as que separan as cousas entre si, e tamen as fronteiras do home dividido, separado en compartimentos estancos no seu propio existir. ''''Este escritor, tan nostalxico as veces, representa a vida de hoxe, lamenta a destrucion da natureza, a proliferacion das cidades de cemento e a tirania da civilizacion mecanica na que todos estamos inmersos.'''' Para concluir, ''''a lectura facil de Le Clezio presentase baixo un modelo de ciencia-ficcion na que a procesion de visions nos deixa un camiño aberto para unha filosofia-ficcion''''.

"Eu falaba para unha clase silenciosa e distraída, Gibran e Arthur dedicábanse a unha análise comparativa das súas calculadoras e rebentaban co riso por non sei que, Michael asentía movendo a cabeza ainda que pensaba noutra cousa e, mentres, os muros daban en inclinarse perigosamente e terminarian por caernos a todos enriba."Cunha escrita descontinua que vai captando diferentes escenas e conflitos co alumnado e cos seus colegas, case coma se fose unha camara, François Begaudeau construe en A clase unha cronica do seu labor como profesor, engadindo mesmo as suas propias dubidas e poñendo de manifesto as dificultades que xorden nas aulas, nos claustros, entre os adolescentes e tamen entre os adultos. Este e o impactante relato da vida nunha clase multicultural da bisbarra parisina, con todas as tensions entre profesores e alumnos, que en certa maneira traducen o conflito entre ricos e pobres, entre aqueles que posuen o saber e aqueles que non o teñen. Unha adaptacion desta novela foi levada ao cine por Laurent Cantet, e a pelicula homonima obtivo a Palma de Ouro do Festival de Cannes 2008."Eu falaba para unha clase silenciosa e distraída, Gibran e Arthur dedicábanse a unha análise comparativa das súas calculadoras e rebentaban co riso por non sei que, Michael asentía movendo a cabeza ainda que pensaba noutra cousa e, mentres, os muros daban en inclinarse perigosamente e terminarian por caernos a todos enriba."Cunha escrita descontinua que vai captando diferentes escenas e conflitos co alumnado e cos seus colegas, case coma se fose unha camara, François Begaudeau construe en A clase unha cronica do seu labor como profesor, engadindo mesmo as suas propias dubidas e poñendo de manifesto as dificultades que xorden nas aulas, nos claustros, entre os adolescentes e tamen entre os adultos. Este e o impactante relato da vida nunha clase multicultural da bisbarra parisina, con todas as tensions entre profesores e alumnos, que en certa maneira traducen o conflito entre ricos e pobres, entre aqueles que posuen o saber e aqueles que non o teñen. Unha adaptacion desta novela foi levada ao cine por Laurent Cantet, e a pelicula homonima obtivo a Palma de Ouro do Festival de Cannes 2008.

A cidadanía plena é o froito da democracia, do mesmo xeito que non hai democracia digna sen fornecer axeitadamente a aprendizaxe e o desenvolvemento cívico de todas as persoas, en especial das máis xovenes. Ainda que non lle corresponda en exclusiva, a escola e o sistema educativo como un todo estan chamados a realizar, co maximo coidado pedagoxico, tan importante cometido social e moral. A recente incorporacion ao curriculo do noso pais dunha materia autonoma co nome de  Educacion para a Cidadania e os Dereitos Humanos coloca no primeiro plano o importante papel do profesorado nesta dinamica, tamen instructiva, que precisa claridade, calidade e compromiso. Ben sabemos que ningun cambio e posible en educacion sen os profesores. Razon de mais para que este libro dos profesores Miguel Anxo Santos Rego e Maria do Mar Lorenzo Moledo situe o seu epicentro na perspectiva coa que os docentes estan asumindo un programa de accion educativa con grandes alicerces para os individuos e as comunidades.

A vida do outro de Carlos G. Reigosa é un espello no que cada un pode descubrir o seu propio rostro. O protagonista, Miguel Cano Goiriz, vive nunha sociedade en transición e busca respostas para as suas preguntas esenciais. As experiencias e as teimas da sua existencia rematan nun berro radical de afirmacion e redencion. Porque Miguel, xornalista de exito e testemuña insubornable do seu tempo, acaba por dexergar un descoñecido no propio espello. Por iso se revolve contra o que e -e contra o que os demais queren que sexa-, para ousar converterse en si mesmo e recoñecerse como tal. A vida do outro ten o celme da vida e da Historia. Nas suas paxinas alenta o misterio que nos transubstancia en buscadores da felicidade, as veces por vieiros de extravio. Carlos G. Reigosa atina o profundar nas chaves intimas da vida que vivimos e que non sempre e a nosa. Quizais porque as veces e a doutro. Inevitablemente. Esta novela gañou o XX Premio de Novela Torrente Ballester (2008).A vida do outro de Carlos G. Reigosa é un espello no que cada un pode descubrir o seu propio rostro. O protagonista, Miguel Cano Goiriz, vive nunha sociedade en transición e busca respostas para as suas preguntas esenciais. As experiencias e as teimas da sua existencia rematan nun berro radical de afirmacion e redencion. Porque Miguel, xornalista de exito e testemuña insubornable do seu tempo, acaba por dexergar un descoñecido no propio espello. Por iso se revolve contra o que e -e contra o que os demais queren que sexa-, para ousar converterse en si mesmo e recoñecerse como tal. A vida do outro ten o celme da vida e da Historia. Nas suas paxinas alenta o misterio que nos transubstancia en buscadores da felicidade, as veces por vieiros de extravio. Carlos G. Reigosa atina o profundar nas chaves intimas da vida que vivimos e que non sempre e a nosa. Quizais porque as veces e a doutro. Inevitablemente. Esta novela gañou o XX Premio de Novela Torrente Ballester (2008).