Libros de Literatura en gallego, página 36 de 248

Seis cordas e un corazón foi posiblemente o primeiro libro galego escrito en argot urbano. O seu argumento bebe dos temas claves da cultura moza de finais dos oitenta: sexo, drogas e rock and roll. A sua escrita visual e fluida, cercana ao comic e o cine e as suas personaxes e aventuras urbanas e disparatadas, converteron o libro nun exito inmediato. Seis cordas e un corazon ten a virtude de rir de todo e de todos, comezando polo propio libro e autor; soou coma un petardo as portas da literatura galega para deixar que entrasen novos ventos, ventos frescos. O libro beneficiouse de aparecer no momento adecuado; cando a literatura galega se debatia en discusions interminabeis entre tradicion e modernidade e cultura urbana e cultura rural, Seis cordas e un corazon deitou boca arriba todas as cartas sobre a mesa dun golpe, sen pedir permiso nin desculpas. O libro abriu as portas a unha nova tematica e a un novo publico que raramente atopaba un espazo na literatura galega desa epoca.Seis cordas e un corazón foi posiblemente o primeiro libro galego escrito en argot urbano. O seu argumento bebe dos temas claves da cultura moza de finais dos oitenta: sexo, drogas e rock and roll. A sua escrita visual e fluida, cercana ao comic e o cine e as suas personaxes e aventuras urbanas e disparatadas, converteron o libro nun exito inmediato. Seis cordas e un corazon ten a virtude de rir de todo e de todos, comezando polo propio libro e autor; soou coma un petardo as portas da literatura galega para deixar que entrasen novos ventos, ventos frescos. O libro beneficiouse de aparecer no momento adecuado; cando a literatura galega se debatia en discusions interminabeis entre tradicion e modernidade e cultura urbana e cultura rural, Seis cordas e un corazon deitou boca arriba todas as cartas sobre a mesa dun golpe, sen pedir permiso nin desculpas. O libro abriu as portas a unha nova tematica e a un novo publico que raramente atopaba un espazo na literatura galega desa epoca.

Esta obra recibiu o primeiro premio na modalidade de Narración Curta no Certame "Carvalho Calero" que convoca anualmente o Concello de Ferrol, na XV convocatoria correspondente ao ano 2005."As nuvens caiam pesadamente do ceu a fazerem-se nil cacos de vidro contra o chao. As contas dos colares desabavam em barulho contra as pedras encolhendo as lembranças e os desejos. O vento sacudia os ramos ainda verdes diante dum firmamento aspero e aflito. As unhas do ar roçavam nos vidros das janelas. E a tristeza infinita da sua mae sentada na cama, colarinho de perolas, nom podia ser compensada nem com um milhar de magicas borboletas saidas da floresta que esvoaçando se pousassem no outro canto vazio da cama. A sua mae, a mae, ficaria ali, enquanto as borboletas esvoaçassem entre os lençois e a agua, enquanto as palavras, e a sua palavra mae, boiasse no ar ou caisse como baba da boca cansada do filho adulto.-Eu fico aqui.- a mae, ela"....;"O mundo abalou um dia para que ela andasse, o aiye que morava derramou as suas contas e Claudia arruma agora as camas onde dormen Matilde e Marta, cozinha abacates e doces de coco, onde moram elas, lhes empresta palavras para que brinquem na escola, deixa a sua pele preta e formosa para que elas conheçam as cores de que se veste a terra, empresta os seus cordons e todas as suas cont...

Este novo poemario de Anxo Angueira é un canto centrado en Vigo, na persoal fisionomía da cidade, na súa capitalidade cultural, literaria e política a respecto de Galicia. Enxurrada onomástica que escolle a propia palabra Vigo como centro dun remuiño, e que especialmente se refire a nomes de persoas da memoria politica do autor; o texto e un unico poema en que se dilata e se fragmenta, se prende e se leixa, se fia e desenfia arredor de Vigo. Arredor dos multiples Vigo, pois Fora do sagrado falanos dun Vigo que, a pesar da sua centralidade, resulta moitas veces contracanonico, arraiano, exterior, maldito, irredutible. E falanos de Vesteiro Torres e Martin Codax, de Lavadores e do Berbes, dun Vigo de Rosalia de Castro e de Rotbaf Luden, do 36 e do 72, de Bembrive e de Principe, o Vigo dos trasantlanticos e o dos cabalos bravos do Galiñeiro. En definitiva, Vigo asalta o papel protagonista que para o autor merece na paisaxe literaria de Galicia.

Henry visita o Reino dos Elfos por terceira vez, pero alí todo é diferente. Holly Blues está á fronte do Reino e parece que Lord Hairstreak quere propoñerlle unha tregua entre os elfos da noite e os elfos da luz; porén, corren rumores dunha invasión dos demos encabezada por Beleth, o Príncipe das Tebras. Mentres, o príncipe Pyrgus descubre unhas flores de cristal máxicas que inflúen no transcurso do tempo, unha arma secreta aparentemente formidable. A raíña Blue, que desconfía da rara xenerosidade do seu tío Lord Hairstreak, visita o labirinto do Mestre Especieiro para tratar de adiviñar o posible futuro do Reino. Blues, Pyrgus e Henry atoparanse inmersos nunha aventura apaixonante na que deberán loitar con todas as armas que teñen a man para protexer o Reino e garantir que o trono continúe en mans da súa lexítima raíña. O Reino en perigo é a terceira parte da serie iniciada con O portal dos elfos e seguida por O emperador púrpura, novelas fantásticas publicadas na colección Fóra de Xogo. Herbie Brennan combina maxistralmente fantasía, mitoloxía e ciencia para ofrecer un universo de aventuras trepidantes.

Mariña Pérez ReiO cambio climático condiciona a vida na Galicia do futuro. Os exiliados resisten as temperaturas extremas nos desertos áridos do interior, mentres os habitantes libres do andazo sobrevivenen en grandes plataformas flotantes no mar, afastados do territorio da enfermidadee supostamente amparados por unha sociedade perfecta. Neste reduto da civilizacion, os sucesos fantasticos mesturanse cos acontecementos cotians, facendo dificil distinguir a realidade da ficcion e creando unha enganosa impresion da existencia. Os cidadans viven sometidos ao rigoroso control da Torre Aloia, o ollo orwelliano que vixia os seus actos, e poren, fuxindo do determinismo ambiental e do horror dos seres prefabricados, o Capitan Silva loita contra o uniformismo nunha fuxida cara a adiante, na procura desesperada da memoria e da identidade. O fio condutor da novela Canicula e a soidade humana, alimentada polo avance da deshumanizacion e o silencio nun ambiente sordido. A obsesion dos seus protagonistas e fuxir da canicula interior, do pensamento unico. O seu desexo e poder sentir a fin o recendo dunha liberdade real.

Este libro, coordinado polos profesores da Facultade de Ciencias da Educación de Ourense Mercedes Suárez Pazos, Xosé Manuel Cid e Carmen Benso, reúne reflexións e achegas destinadas a esclarecer mellor a historia da educacion do noso pais, que son ademais, polo tempo do que falan, parte necesaria para a comprension da nosa historia educativa. Asi, na primeira parte, ' ' Memoria da escola: relatos e historias de vida ' ' . Antonio Viñao, Juan M. Fernandez Soria e Mª del Carmen Agullo Diaz achegannos ricas contribucions arredor do binomio memoria/esquecemento. Xose M. Cid levanos a establecer un dialogo coas vidas e os protagonismos de varios educadores marcados por un nitido exercicio civico do seu oficio docente. En parecido horizonte invitanos a continuar Mercedes Suarez coas suas ' ' cronicas autobiograficas ' ' . Na segunda parte, ' ' Memoria da escola: cultura material ' ' , Anxo Porto enfia asua achega, coa renovacion pedagoxica e coa IIª Republica española ao fondo, relativa a incorporacion das fontes orais como apropiada via para o tratamento de novos obxectos de investigacion. Carmen Benso detense sobre o profesorado de Bacharelato da cidade de Ourense. Por ultimo, Ramon Lopez Martin, cos seus ' ' elementos materiais da escola ' ' , Pedro Membiela e Manuel Vidal deteñense na didactica das ciencias naturais realizada co auxilio do material de laboratorio.

“Son moitos os nomes de destacados artistas seducidos polo magnetismo persoal da Bella Otero. Cando un se embosca na lectura gañadora da obra gañadora do XVº Premio Álvaro Cunqueiro para Textos Teatr

Pertence Darío Xohán Cabana á "Grande Xeración" de Manuel María e Méndez Ferrín, mais tamén a aquela estirpe clásica de escritores como Dante, Petrarca ou Boccaccio que reviviron os ideais grecolatinos. Neste libro, J.Luis Calvo e Yago Rodriguez Yañez recollen longas horas de conversas que mantiveron en Romean cunha das figuras da literatura galega contemporanea que posuindo multiples vertentes acrisola cunha solidez e experiencia dificilmente igualables os achados clasicos coas novas tendencias. "Vida e Literatura", "Poesia", "Narrativa" e "Traducion" son alguns dos temas centrais abordados nunha obra que ofrece un acaido retrato humano, literario e politico deste escritor de elegante apostura e de compromiso a ultranza coa lingua e cultura galegas e coa loita contra as desigualdes sociais. Unha "Cronoloxia" e "Bibliografia", ademais dun apartado "Fotobiografico" completan un volume que constitue unha formidable achega para un mellor coñecemento dun dos mais recentes membros da Academia Galega.Pertence Darío Xohán Cabana á "Grande Xeración" de Manuel María e Méndez Ferrín, mais tamén a aquela estirpe clásica de escritores como Dante, Petrarca ou Boccaccio que reviviron os ideais grecolatinos. Neste libro, J.Luis Calvo e Yago Rodriguez Yañez recollen longas horas de conversas que mantiveron en Romean cunha das figuras da literatura galega contemporanea que posuindo multiples vertentes acrisola cunha solidez e experiencia dificilmente igualables os achados clasicos coas novas tendencias. "Vida e Literatura", "Poesia", "Narrativa" e "Traducion" son alguns dos temas centrais abordados nunha obra que ofrece un acaido retrato humano, literario e politico deste escritor de elegante apostura e de compromiso a ultranza coa lingua e cultura galegas e coa loita contra as desigualdes sociais. Unha "Cronoloxia" e "Bibliografia", ademais dun apartado "Fotobiografico" completan un volume que constitue unha formidable achega para un mellor coñecemento dun dos mais recentes membros da Academia Galega.

Prólogo de Xesús Rabade Paredes. Edición y epílogo de Xesús Alonso Montero

Aos seus dezaseis anos, Marisa aínda non sabe o que é o amor. Pide respostas a esa descoñecida que é a súa imaxe no espello. Mirándose sente unha dor invisible que arrinca dende o máis profundo do seu ser. Amalia, a sua mellor amiga; Luis Enrique, o rapaz que lle abre as portas ao mundo do teatro; Chari, a sua irma e os seus pais son o espello onde as suas dubidas van resolverse da forma mais inagardada. Jordi Sierra i Fabra, un dos autores mais lidos da literatura xuvenil contemporanea ofrece relato apaixonante sobre o descubrimento da identidade sexual na adolescencia. Con naturalidade e sen tabues, a experiencia de Marisa ilustra sobre como aceptar e asumir a propia sexualidade para levar unha existencia feliz. Do outro lado do espello obtivo os premios Ramon Muntaner 2003 e Potagonista Jove 2005 ao mellor libro xuvenil en lingua catalana.Aos seus dezaseis anos, Marisa aínda non sabe o que é o amor. Pide respostas a esa descoñecida que é a súa imaxe no espello. Mirándose sente unha dor invisible que arrinca dende o máis profundo do seu ser. Amalia, a sua mellor amiga; Luis Enrique, o rapaz que lle abre as portas ao mundo do teatro; Chari, a sua irma e os seus pais son o espello onde as suas dubidas van resolverse da forma mais inagardada. Jordi Sierra i Fabra, un dos autores mais lidos da literatura xuvenil contemporanea ofrece relato apaixonante sobre o descubrimento da identidade sexual na adolescencia. Con naturalidade e sen tabues, a experiencia de Marisa ilustra sobre como aceptar e asumir a propia sexualidade para levar unha existencia feliz. Do outro lado do espello obtivo os premios Ramon Muntaner 2003 e Potagonista Jove 2005 ao mellor libro xuvenil en lingua catalana.

En “A voda”, McCullers aborda o paralelismo entre as concepcións sociais estereotipadas sobre o xénero e a opresión dos negros. A novela enfatiza a crise traumática da protagonista adolescente produc

A soberbia de Andrés, un narcotraficante da ría de Arousa, lévao a asumir riscos e aventuras que o converten nun home rico, temido e adulado. Pero cando lle chega a hora da morte, Andrés ten que enfrontarse a todas as pantasmas do seu pasado, un pasado de maldade no que el sempre era necesariamente o primeiro, sen importar as formas nin os metodos para conseguilo. Con Andres, xa no seu leito de morte, distintas persoas que conviviron con el e que agora agardan o seu pasamento, van relatando as suas convulsas relacions co narcotraficante e achegando, cadaquen, o seu particular punto de vista: o curo, a sua criada, o seu avogado, o seu fillo, o seu amigo Indalecio..., ate a agardada confesion do propio Andres. El mesmo tamen xulga a todos os que o rodean, arrogante e fachendoso, pracicamente as portas da morte.Francisco A. Vidal obtivo con Os pecados capitais o Premio Terra de Melide 2005. Novela multiperspectivista (narrada dende o punto de vista de sete personaxes), de lectura engaiolante, aborda a historia dun home que quere triunfar nun pais de emigrantes sen sair da terra. A fame por medrar conducirao ao contrabando de tabaco e mais tarde ao "prospero" negocio do narcotrafico. O xurado que outrogou o Premio Terra de Melide subliñou que o autor conseguiu unha gran profundidade na creacion de Andres, o personaxe central da novela.A soberbia de Andrés, un narcotraficante da ría de Arousa, lévao a asumir riscos e aventuras que o converten nun home rico, temido e adulado. Pero cando lle chega a hora da morte, Andrés ten que enfrontarse a todas as pantasmas do seu pasado, un pasado de maldade no que el sempre era necesariamente o primeiro, sen importar as formas nin os metodos para conseguilo. Con Andres, xa no seu leito de morte, distintas persoas que conviviron con el e que agora agardan o seu pasamento, van relatando as suas convulsas relacions co narcotraficante e achegando, cadaquen, o seu particular punto de vista: o curo, a sua criada, o seu avogado, o seu fillo, o seu amigo Indalecio..., ate a agardada confesion do propio Andres. El mesmo tamen xulga a todos os que o rodean, arrogante e fachendoso, pracicamente as portas da morte.Francisco A. Vidal obtivo con Os pecados capitais o Premio Terra de Melide 2005. Novela multiperspectivista (narrada dende o punto de vista de sete personaxes), de lectura engaiolante, aborda a historia dun home que quere triunfar nun pais de emigrantes sen sair da terra. A fame por medrar conducirao ao contrabando de tabaco e mais tarde ao "prospero" negocio do narcotrafico. O xurado que outrogou o Premio Terra de Melide subliñou que o autor conseguiu unha gran profundidade na creacion de Andres, o personaxe central da novela.