Libros de Literatura en gallego, página 43 de 245

A Biblioteca das Letras Galegas publica No desterro cando se cumpren 50 anos do pasamento de Ramón Cabanillas. Trátase do primeiro poemario de do autor de Cambados, editado por primeira vez en 1913. Esta obra coñeceria, por volta de 1926, unha segunda edicion que amosaba un importante numero de diferenzas con respecto daquela primeira, aparecida na Habana. Ofrecense asi ambas as versions, nun texto prologado e anotado con rigor por Xose Ramon Pena, para unha mellor estima do labor desenvolto por Cabanillas. Unha obra que conten as claves -poesia de denuncia, pero tamen intimista, paisaxista e ainda retallos modernistas- que explican o devir literario do noso poeta.A Biblioteca das Letras Galegas publica No desterro cando se cumpren 50 anos do pasamento de Ramón Cabanillas. Trátase do primeiro poemario de do autor de Cambados, editado por primeira vez en 1913. Esta obra coñeceria, por volta de 1926, unha segunda edicion que amosaba un importante numero de diferenzas con respecto daquela primeira, aparecida na Habana. Ofrecense asi ambas as versions, nun texto prologado e anotado con rigor por Xose Ramon Pena, para unha mellor estima do labor desenvolto por Cabanillas. Unha obra que conten as claves -poesia de denuncia, pero tamen intimista, paisaxista e ainda retallos modernistas- que explican o devir literario do noso poeta.

Con Unha historia que non vou contar, o sempre agardado escritor Cid Cabido retorna á actualidade cunha novela que cuestiona os moldes da propia ficción. Dinamitando os cimentos da novela e partindo dun estilo depurado e persoal que sempre caracterizou ao autor, Unha historia que non vou contar conforma unha novidosa e intrigante narracion protagonizada por un escritor que habita un apartamento en plena Porta do Sol viguesa, fronte ao Sereo de Leiro. A partir dun suceso real que conmocionou o Vigo dos anos 70, a novela arrastra con voracidade ao lector por unhas paxinas ateigadas de intriga, de humor, de orixinalidade e de constantes referencias cinematograficas que conforman o particular universo literario de Cid Cabido. Unha historia que non vou contar enfronta ao lector as miserias e contradicions da sociedade viguesa dos ultimos estertores do franquismo e, ao tempo, convidao a repensar a propia construcion literaria do que e unha novela, botando man dos recursos narrativos propios da non ficcion. Sen dubida ningunha, estamos diante dun gran libro, que suscitara interese e debate dos lectores e da propia critica literaria.

A policía de Oregón atopa unha parella de cadáveres no interior dunha nave industrial abandonada. O home negro está axeonllado no chan colocando as últimas novidades en primeira liña da manta. Nelson, o grafiteiro, preparou nun muro da marxe esquerda do rio unha version manga do retrato de Laura, a moza que practica tres horas semanais de kung-fu. Anxela confesalle a Marga que non quere nada que lle recorde a Xaime, desexa que desapareza da sua cabeza, matar os seus recordos. O taxista sorprendese cando le o texto que os dous homes sen teito escribiron no seu carton: o rumor da melancolia e o son dunha orquestra ao lonxe. Dime algo sucio de Diego Ameixeiras e unha novela de intriga que pretende desvelar o misterio que une as vidas cruzadas de persoas moi diversas, que buscan atopar un anaco de esperanza nalgunha das fendas da cidade cero. Escrita cunha prosa axil e directa, amosando unha eficacia narrativa extraordinaria, esta cuarta novela confirma a madurez literaria de Diego Ameixeiras, un dos autores mais orixinais e valiosos da narrativa galega do seculo XXI.A policía de Oregón atopa unha parella de cadáveres no interior dunha nave industrial abandonada. O home negro está axeonllado no chan colocando as últimas novidades en primeira liña da manta. Nelson, o grafiteiro, preparou nun muro da marxe esquerda do rio unha version manga do retrato de Laura, a moza que practica tres horas semanais de kung-fu. Anxela confesalle a Marga que non quere nada que lle recorde a Xaime, desexa que desapareza da sua cabeza, matar os seus recordos. O taxista sorprendese cando le o texto que os dous homes sen teito escribiron no seu carton: o rumor da melancolia e o son dunha orquestra ao lonxe. Dime algo sucio de Diego Ameixeiras e unha novela de intriga que pretende desvelar o misterio que une as vidas cruzadas de persoas moi diversas, que buscan atopar un anaco de esperanza nalgunha das fendas da cidade cero. Escrita cunha prosa axil e directa, amosando unha eficacia narrativa extraordinaria, esta cuarta novela confirma a madurez literaria de Diego Ameixeiras, un dos autores mais orixinais e valiosos da narrativa galega do seculo XXI.

Delimvois (ou dlmvs) é a muralla científica que protexe e rodea unha das cidades do Estado Único. A partir dun texto de Jacobo Paz, «Estado Único», baseado no «Nós» de Yevgueni Zamiatin, Delimvois de

Cando se cumpren cincuenta anos do falecemento de Ramón Cabanillas, Xerais reedita un libro inatopable que agora cobra vida propia: Samos. A Biblioteca das Letras Galega pon na man dos lectores e lectoras o emblematico libro de Cabanillas nesta coidadosa edicion prologada e notada por Carlos L. Bernardez. Samos, publicado orixinalmente en 1958 (o derradeiro que viu a luz en vida do autor) e un extraordianrio poema epico-didactico, de inspiracion relixiosa e maxistral dominio tecnico, onde o poeta procura o seu propio equilibrio interior, constituindo unha obra cimeira da nosa tradicion no que se refire a poesia descritivaCando se cumpren cincuenta anos do falecemento de Ramón Cabanillas, Xerais reedita un libro inatopable que agora cobra vida propia: Samos. A Biblioteca das Letras Galega pon na man dos lectores e lectoras o emblematico libro de Cabanillas nesta coidadosa edicion prologada e notada por Carlos L. Bernardez. Samos, publicado orixinalmente en 1958 (o derradeiro que viu a luz en vida do autor) e un extraordianrio poema epico-didactico, de inspiracion relixiosa e maxistral dominio tecnico, onde o poeta procura o seu propio equilibrio interior, constituindo unha obra cimeira da nosa tradicion no que se refire a poesia descritiva