Libros de Literatura en gallego, página 6 de 245

A pesar da súa brevidade é unha obra moi grande.

Ó hobbit Bilbo Bulseiro gústalle a vida cómoda e tranquila do seu burato-hobbit, onde almorza, merenda e cea varias veces ó día. Pero a inesperada visita do mago Gandalf fai espertar no seu interior o espirito aventureiro dos seus devanceiros. Deste xeito ve trascadeada a sua vida cotia e, sen saber moi ben como, emprende unha longa viaxe con trece ananos barbudos en direccion as Montañas para recuperar un tesouro roubado polo dragon Smaug, esquecido hai moito tempo.

Cando unha brillante e atractiva xornalista, Catalina Moscoso, desaparece misteriosamente sen deixar rastro.....

A comedia desenvólvese no cuarto dunha c asa cunha ventá a través da cal se pode ver o peirao dunha vila mariñeira.

A obra Philogelos (O amante da risa) é a compilación de chistes máis antiga aínda conservada. A obra, que consta de 265 chistes, está ordenada tematicamente, e moitos serían perfectamente aplicábei

Simón Varela é un mediocre arquitecto residente en Vigo. Un día recibe unha chamada dunha señora da alta sociedade viguesa, Isabel Llobet, para que lle faga unha reforma nunha fonte da súa propiedade, nun pazo de Canido. Aos poucos dias de comezar a reforma, Simon atopa un cofre pechado. Simultaneamente, a señora, xa maior, morre en estrañas circunstancias. A partir de aqui, o arquitecto vese involucrado nunha intrigante trama na que tamen parece estar envolta a familia da muller morta.Novela de aventuras, novela de intriga, escrita con ton humoristico, a accion de Os fillos do mar conducenos detalladamente a traves do Vigo de hoxe, cidade que en boa medida protagoniza tamen a novela. Ao tempo, a trama cobrese cun atractivo pano historico que nos conduce ata 1702, na Batalla de Rande, ainda que deixa tamen os seus elos na Guerra Civil española e nos tempos do nazismo aleman.Os fillos do mar e unha novela trepidante, que viaxa constantemente no tempo para atopar as claves dun presente que o protagonista precisa desvelar.

Marcos traballa na Agro da Presa, a explotación leiteira de cincocentas cabezas que a súa familia leva en Cabanas, unha parroquia aparentemente deserta de xente, que non queda moi lonxe de Santiago. O seu pai sempre quixo ter a casa mais grande da aldea e que fose a que entregase mais leite. Unha carreira tola na que tamen estan os veciños da granxa de O Penedo cos que non se leva. A nai de Marcos ocupase do muxido e dos traballos da casa, mentres que o seu irman Daniel e a sua cuñada Iria van co portatil a todas as partes para non perder nunca o control do que sucede nas vacarizas. Os avos coidan da horta e Maria, a sua irma, despois de rematar a carreira, prepara oposicions nunha academia de Compostela. Tras o exito da sua primeira novela, As rapazas de Xan, no que recuperaba de forma conmovedora a memoria dunha aldea da Galicia dos anos cincuenta do seculo XX, Manuel Iglesias Turnes regresa con este potente relato da vida interior dunha aldea do noso tempo, dende a ollada das persoas novas que apostaron por construir ali as suas vidas.Marcos traballa na Agro da Presa, a explotación leiteira de cincocentas cabezas que a súa familia leva en Cabanas, unha parroquia aparentemente deserta de xente, que non queda moi lonxe de Santiago. O seu pai sempre quixo ter a casa mais grande da aldea e que fose a que entregase mais leite. Unha carreira tola na que tamen estan os veciños da granxa de O Penedo cos que non se leva. A nai de Marcos ocupase do muxido e dos traballos da casa, mentres que o seu irman Daniel e a sua cuñada Iria van co portatil a todas as partes para non perder nunca o control do que sucede nas vacarizas. Os avos coidan da horta e Maria, a sua irma, despois de rematar a carreira, prepara oposicions nunha academia de Compostela. Tras o exito da sua primeira novela, As rapazas de Xan, no que recuperaba de forma conmovedora a memoria dunha aldea da Galicia dos anos cincuenta do seculo XX, Manuel Iglesias Turnes regresa con este potente relato da vida interior dunha aldea do noso tempo, dende a ollada das persoas novas que apostaron por construir ali as suas vidas.

A obra orixinal na que se basea A néboa amarela é unha canción titulada Black Diamond Bay, escrita xusto na metade da segunda metade do século pasado por un cantante/poeta (Bob Dylan) e por un poeta/dramaturgo (Jacques Levy). Tamén é unha obra de teatro, malia que fora pensada nese caso para ser cantada.Resumir aquí a historia de A néboa amarela sería absurdo, porque toda a graza da desgraza está en ila coñecendo. Logo, para entretemento de filólogos e outros viciosos, suxerimos escoitar a canción –unha das cincocentas mellores cancións de Dylan– e entreterse descubrindo o ben pouco que –din eles– «os presuntos autores engadimos á idea e o moito que botamos a perder da desgraza (hard-luck story) que Dylan e Levy escribiron».

Gladys, Helena e Laura arrastran vidas moi difíciles. Ningunha delas elixiu o pesado lastre dunhas circunstancias provocadas pola escravitude sexual, polo maltrato familiar ou pola precariedade laboral que sofren atadas de pes e mans. Seran os fios de apoio que a avogada Maria Xose Muradas e as suas compañeiras van tecendo dende o xermolo da "Fundacion Libelula" de axuda as mulleres en situacion precaria os que lles permiten enxergar a posibilidade de comezar unha nova vida. Mais, a pesar das esperanzas acuñadas deberan seguir loitando, xa que as cousas as veces empeoran antes de mellorar.Gladys, Helena e Laura arrastran vidas moi difíciles. Ningunha delas elixiu o pesado lastre dunhas circunstancias provocadas pola escravitude sexual, polo maltrato familiar ou pola precariedade laboral que sofren atadas de pes e mans. Seran os fios de apoio que a avogada Maria Xose Muradas e as suas compañeiras van tecendo dende o xermolo da "Fundacion Libelula" de axuda as mulleres en situacion precaria os que lles permiten enxergar a posibilidade de comezar unha nova vida. Mais, a pesar das esperanzas acuñadas deberan seguir loitando, xa que as cousas as veces empeoran antes de mellorar.

A obra, coeditada por Sotelo Blanco Edicións e o Servizo Galego de Igualdade, forma parte da colección ?As Letras das Mulleres? e o seu obxectivo é o de divulgar obras fundamentais de autoría feminina, tanto de ficción como ensaísticas, e fomentar o recoñecemento do labor intelectual co que as mulleres teñen contribuído á cultura universal ao longo da Historia. Esta obra conta con un prólogo de Jorge Figueroa Dorrego e tradución de Mª.Fe González. Eliza Haywood. Foi unha escritora moi prolífica e popular na Gran Bretaña do século XVIII. Actriz, dramaturga, novelista, tradutora e editora de xornais, podemos afirmar que é difícil atopar algunha muller da época con máis actividade no mundo das letras. A dama solitaria e Fantomina son dous bos exemplos da narrativa que Haywood escribiu durante a década de 1720. A primeira é unha historia de sedución e abandono que reivindica o desexo feminino e apela á solidaridade entre mulleres. Fantomina é unha fantasía de liberdade feminina que xoga co carácter performativo das relacións interpersoais, presenta unha alternativa á literatura de sedución e abandono, e explora as complexidades do amor.

Diana Maroto, unha moza brasileira de vinte anos, desaparece en Oregón. A policía búscaa sen éxito ata que un equipo de mergulladores atopa o seu corpo a tres quilómetros da ponte do Bibei, desde onde fora tirada ao rio tras ser apuñalada. A sua compañeira, Camelia V.P. encontrase unha vez ao mes cun construtor no motel Tropico. A doutora Carme M. T. esforzase por atopar as palabras axeitadas cando Rafael B.D. se presenta na sua casa cun ramo de rosas para expresarlle a sua admiracion. Aurora P.G., unha doante cero positivo, sofre cada noite a violencia do seu home. Os membros da brigada antiinciendios enfrontanse a esa nube sucia que percorre a ladeira do monte.Eis algunhas das historias que se mesturan nos limites de Oregon, na cidade cero, ese lugar sombrio debuxado pola precariedade e os proxectos truncados pola sorte adversa. Vidas cruzadas de personaxes que viven nas marxes, tramas paralelas que conforman un mosaico incompleto, ainda que representativo das maiores inxustizas e contradicions das sociedades urbanas do noso tempo.Tras os exitos rotundos obtidos por Asasinato no Consello Nacional e Dime algo sucio, premio da Semana Negra de Xixon, Diego Ameixeiras consolidase con Historias de Oregon, co seu caracteristico estilo directo e conciso, como autentico mestre do xenero negro mais contemporaneo.Diana Maroto, unha moza brasileira de vinte anos, desaparece en Oregón. A policía búscaa sen éxito ata que un equipo de mergulladores atopa o seu corpo a tres quilómetros da ponte do Bibei, desde onde fora tirada ao rio tras ser apuñalada. A sua compañeira, Camelia V.P. encontrase unha vez ao mes cun construtor no motel Tropico. A doutora Carme M. T. esforzase por atopar as palabras axeitadas cando Rafael B.D. se presenta na sua casa cun ramo de rosas para expresarlle a sua admiracion. Aurora P.G., unha doante cero positivo, sofre cada noite a violencia do seu home. Os membros da brigada antiinciendios enfrontanse a esa nube sucia que percorre a ladeira do monte.Eis algunhas das historias que se mesturan nos limites de Oregon, na cidade cero, ese lugar sombrio debuxado pola precariedade e os proxectos truncados pola sorte adversa. Vidas cruzadas de personaxes que viven nas marxes, tramas paralelas que conforman un mosaico incompleto, ainda que representativo das maiores inxustizas e contradicions das sociedades urbanas do noso tempo.Tras os exitos rotundos obtidos por Asasinato no Consello Nacional e Dime algo sucio, premio da Semana Negra de Xixon, Diego Ameixeiras consolidase con Historias de Oregon, co seu caracteristico estilo directo e conciso, como autentico mestre do xenero negro mais contemporaneo.

Desterrado por criticar a obra do Creador, Satán pasa un día celestial na Terra comprobando como evoluciona o experimento da raza humana. Ilustración de cuberta de MARC TAEGER “Cartas desde a Terra”