Libros de Literatura en gallego, página 63 de 238

Estes relatos teñen certa inspiración autobiográfica, moi vaga, evocada, traída pola memoria íntima ou por esoutra memoria tumultuosa dos libros, a contemplación de obras de arte, a música. Memoria depurada, estilizada, de imaxes que se intercambian, que dialogan e harmonizan (ou desharmonizan) en diferentes momentos dos que, ás veces, non queda senón que un eco. Escribir o relato como aventura interior. Nada acontece de non ser o que cada unha das personaxes leva na súa mente, o pensamento da protagonista, que agarda o remate do paseo para pecharse no seu cuarto a escribir.

Sempre se dixo que os poetas son os mellores custodios da memoria colectiva dos pobos. Desde a época antiga ata os nosos días a historiografía serviu para dar conta de acontecementos memorables compartidos polas xeracions do pasado, do presente e do futuro. E fundamental, xa que logo, evitar que as brumas da desmemoria escurezan para sempre o valioso legado cultural que herdamos e que nos compre protexer, coidar e por en valor. Sabemos da existencia da mitica cidade asolagada de Dugium porque asi nolo recorda o Codex Calixtinus, importante manuscrito iluminado do seculo XII considerado a primeira e mais importante guia do Camiño de Santiago; e sabemos que habitamos as terras do Nerion Akroteriom ou Promontorium Celticum grazas a que xeografos clasicos como Plinio, Strabon ou Ptolomeo asi o recollen nas suas imperecedoiras cronicas. Velai este ramillete de pequenas estampas cotias polas que van asomando historias protagonizadas por homes e mulleres que habitaron e habitan este milenario confin atlantico. Eles e elas son as verdadeiras almas da fisterrania

#challenge: apaga o móbil un par de horas, concentra ese cerebro virtualizado que tes e adéntrate nunha intranet de versos sen "postureo" nin filtros.

Por medio de tres fotografías e varios documentos autobiográficos que caen en mans do narrador, revélansenos algúns episodios da infancia e da mocidade de Yozo Oba, un inadaptado nato, benxamín dunha podente familia de provincias que cuestiona, desde a mais tenra idade, a hipocrisia, as incongruencias e todo o negativo que para el a humanidade comporta. Na sua incapacidade de comprender os demais, a unica forma de se manter incolume e adaptar o papel dun bufon que busca a gargallada facil de quen o rodea. Na adolescencia, un compañeiro de escola pon ao descuberto a sua farsa e fai dous vaticinios que marcaran a sua vida dun modo aciago. Pouco despois, o protagonista mudase a Toquio para proseguir os seus estudos, onde, traizoara as expectativas paternas e caera nunha espiral de alcol, mulleres e comportamentos destrutivos. A gran novela de Osamu Dazai (1909-1948), un dos mais relevantes escritores da literatura xaponesa da primeira metade do seculo XX, malia a sua curta e azarosa vida.

Cranford é a obra máis popular de Elizabeth Gaskell. A través da figura de tres irmás solteiras, asistimos aos pequenos e grandes acontecementos da vila: matrimonios, mortes, estreiteces económicas…

Cada verso, cada estrofa, cada poema constrúese a modo de manobra de Heimlich emocional que pretende liberarnos da obstrución que produce a dor interna e o padecemento psíquico, en certa medida funcional e adaptativo e que nos fai buscar proteccion ante situacions adversas. Asfixia e exactamente iso: unha situacion critica que podemos experimentar e que nos impide respirar con normalidade liberandose coas palabras, coas apertas, co afecto e coa creacion dese universo propio que actua a modo de defensa ante unha emerxencia emocional. Asfixia e a cor que nos devolve a capacidade de osixenar. Asfixia e a creacion dun espazo que tenta rachar coas sogas da dor, coas ataduras desta sociedade, coas cordas que nos apreixan. E respirar.

Ao norte de Dhumbria esténdese un voraz océano no que unha perigosa regata decide quen gobernará os restos da súa orgullosa civilización. Ze, un pescador esgazado pola perda da súa amada, retorna para demostrar que a dor e o motor mais poderoso. Pero o que el non sabe e que a sua historia ainda non esta escrita, que a enerxia do amor e quen de vencer o xeo e o vento. Francisco Narla demostra outra vez o seu enorme talento para a literatura epica nunha novela que homenaxea a afouteza dos mariñeiros galegos nun mundo remoto e fascinante.

Canícula é un poemario que fala da xenealoxía familiar e a natureza. Hibridando o espazo mariño co monte e o rural co urbano, as nais coas avoas e as avoas coas netas, o libro preséntase como una reflexion arredor do que supon medrar e marchar, ou o que supuxo, nun tempo, ficar.Os poemas do libro galopan como as pernas de cabalos que foxen, como budions que se escorregan polas rias do Atlantico, como pingas que se desfan co primeiro sol da primavera. Canicula procura desde o intimismo a exploracion formal, procurando un achegamento minimo a estrutura do verso, desfacendose coa palabra que sobra e tentando, buscar interlocutores multiples: nos mortos e na natureza, no real e no imaxinario.

A reacción colectiva a un accidente da construción. Unha excursión ao mar unha tarde de tormenta. A lembranza daquel gol de Vicente Celeiro que evitou o descenso do Deportivo. Unha mula desbocada no peirao da Coruña... O debu literario de Felix Longueira esta composto por trece relatos onde o ordinario acolle, espera ou esquiva o inesperado.

Teresa é unha adolescente de Lucián, o trasunto literario dunha vila calquera no norte de Galicia. Teresa é unha boa alumna e forma parte do coro da escola de Música local. Cun estilo envolvente e magnetico, Eva Moreda construe un universo literario unico e inesquecible, unha biografia colectiva dun tempo recente, pero xa pasado, que se evoca con elegancia e firme pulso literario.

«A arte de escribir consiste en dicir moito con poucas palabras», afirmaba Chéjov, o pai do conto moderno. Un reto para quen crea e unha aventura para quen le. Nestes vinte e dous relatos de «Compost

Livia é deportista, fermosa, ten unha familia que a quere e as amigas que toda adolescente desexa. Mais Livia sofre de retinite pigmentosa, unha doenza que lle produce problemas de visión e que vai condicionar a sua vida enteira. Unha historia as veces doce, as veces dura, sobre a superacion persoal, sobre a adaptacion ao mundo real, sobre a ilusion de atoparmos o noso lugar.Greta Olivo conseguiu con esta novela o Premio a Mellor Primeira Novela traducida ao frances e o Premio Internacional Flaiano a Mellor Novela dunha autora menor de 35 anos, entre outros.

Xavier Queipo, un dos narradores galegos que máis se ten prodigado na narrativa breve, celebra o seu 66 aniversario con esta colección de sesenta e seis relatos breves, aos que engade un limiar esclarecedor. A primeira parte do libro, Relatos atopicos, recolle contos no sentido estrito, ainda que con sorpresas; Gabinete de curiosidades fai lembrar as prosas das suas entregas anteriores (Contornos, de 1993, e Mundiños, de 1995); Prosas finiseculares e unha coleccion de fragmentos do seu diario na ultima decada do seculo XX. Como xa acontecera en 55 (Xerais, 2014), este libro conforma un crisol de historias que pasean polo gume entre a realidade e a ficcion, con moitas referencias eruditas e tamen con lembranzas de vidas que xa sucederon ou que ainda poderan suceder. Un Xavier Queipo en estado puro que explora a innovacion tematica e formal.

Sentado diante da fiestra e un libro que recolle 50 artigos publicados no suplemento üáEstelaüâ, do Faro de Vigo (2020.2024), e un mais dedicado ao Centenario do Real Club Celta de Vigo. Neste monll

Sofía, unha prestixiosa fotógrafa, intérnase nun agreste parque nacional de Suecia onde só é posible subsistir durante o estío. McClaunasey, investigadora sobre o papel das mulleres na ciencia, avisa a Fatima da desaparicion da amiga de ambas. Pretende que dean con ela baseandose nunhas indicacions ocultas nos libros e poemas que, con tal finalidade, Sofia deixou a mantenta. Fatima, ornitologa na universidade de Cornell, rexeita participar na busca por considerar imposible a sua localizacion. Poren, a mensaxe da antiga amante impulsaa a viaxar ata Lisboa. Ali visita unha exposicion fotografica en cuxas imaxes cre recoñecer a Sofia. Cun foco iluminando sempre a ciencia e a arte, paixon das protagonistas, Libro das contrarias e unha deliciosa novela que nos convida a gozar de marabillosos lugares e a vivir situacions de emocion plena.

«Estudo sobre o voo dos corzos» é unha disección da beleza vulnerábel, unha análise poética da violencia na cultura humana e na cultura da natureza. Esta ollada é aloumiño e dó pola fraxilidade desa

No coi da lua es un libro del autor Solla, Carlos editado por RINOCERONTE EDITORA S.L.. No coi da lua tiene un código de ISBN 978-84-19040-38-1, de la colección MORGANTE.

Nos seráns, en Vilancosta, soa a música e a poesía. De acabalo pola beira do Ulla, melena longa, ollos azuis, expresión humilde, pero decidida, pasea a imaxe de Avelina Valladares: intelixente, culta

De entre os escritores ingleses do século XIX, Óscar Wilde é, sen dúbida, un dos máis populares. E de todas as súas comedias a máis celebrada e a máis representada é, tamén sen dúbida, A importancia de chamarse Ernesto.Esta obra tiña en principio catro actos, pero un famoso actor que ia facer un dos papeis principais pediu a Wilde que a fixera algo mas breve, cousa a que este accedeu. Quedou reducida a tres actos e asi foi publicada e posta en escena. O texto primitivo non foi coñecido ata 1948, cando un fillo de Wilde fixo chegar o manuscrito a unha editorial que queria publicar as obras completas do seu pai. A version que aqui se presenta e a abreviada, o noso xuizo mais axil e lixeira que a inicial.