Libros de Literatura en gallego, página 52 de 246

Na pedra -que é o que se sostén na pedra? a lagoa a lagoa enfíase na pedra enfíase, enfíase Na lagoa -que é o que se sostén? a trenza enfíase a trenza, a trenza de beón enfíase, enfíase Cabelo de Anta nunca serás poeira E o teu ollo cara a onde se diri..

Unha sátira contra as ditaturas, unha fábula moderna que critica os totalitarismos e a corrupción que enxendra o poder. Máis aló do rexime sovietico no que se contextualiza, e unha ferramenta de formacion nas aulas. Ilustracion de portada: Adria Fruitos

Bilbao-New York-Bilbao relata un voo entre o aeroporto de Bilbao e o JFK de Nova York. O autor viaxa no avión e durante a travesía dá conta tanto do proceso de creación da novela que está escribindo como das suas propias dubidas. A novela aborda a historia de tres xeracions dunha mesma familia. A primeira, a de preguerra, protagonizada polo seu avo e os membros dunha xeracion de artistas moi liberais e ideoloxicamente transversais. A segunda, a da epoca franquista, centrada nos pais, relata os afans de pesca industrial en Escocia. E, por ultimo, a xeracion actual, a sua, retratada pola voz do propio autor. Como pano de fondo de toda a obra aparece o Atlantico e a perda dunha forma de vida vinculada ao mar. Unha novela multipremiada e aclamada de xeito unanime, na que empregando os recursos da autoficcion e das novas formas de contar se exploran os limites da ficcion contemporanea."Bilbao-New York-Bilbao supon unha mudanza de canon na literatura vasca." (Jon Kortazar, Cuadernos Hispanoamericanos)"Unha pastilla de chocolate feita da mellor literatura" (Ana Arregui, Gara)Bilbao-New York-Bilbao relata un voo entre o aeroporto de Bilbao e o JFK de Nova York. O autor viaxa no avión e durante a travesía dá conta tanto do proceso de creación da novela que está escribindo como das suas propias dubidas. A novela aborda a historia de tres xeracions dunha mesma familia. A primeira, a de preguerra, protagonizada polo seu avo e os membros dunha xeracion de artistas moi liberais e ideoloxicamente transversais. A segunda, a da epoca franquista, centrada nos pais, relata os afans de pesca industrial en Escocia. E, por ultimo, a xeracion actual, a sua, retratada pola voz do propio autor. Como pano de fondo de toda a obra aparece o Atlantico e a perda dunha forma de vida vinculada ao mar. Unha novela multipremiada e aclamada de xeito unanime, na que empregando os recursos da autoficcion e das novas formas de contar se exploran os limites da ficcion contemporanea."Bilbao-New York-Bilbao supon unha mudanza de canon na literatura vasca." (Jon Kortazar, Cuadernos Hispanoamericanos)"Unha pastilla de chocolate feita da mellor literatura" (Ana Arregui, Gara)

A obra, coeditada por Sotelo Blanco Edicións e o Servizo Galego de Igualdade, forma parte da colección ?As Letras das Mulleres? e o seu obxectivo é o de divulgar obras fundamentais de autoría feminina, tanto de ficción como ensaísticas, e fomentar o recoñecmento do labor intelectual co que as mulleres teñen contribuído á cultura universal ao longo da Historia. Edith Wharton (1862-1937) Foi unha muller que viviu a cabalo entre dous séuculos. No século XIX, as mulleres que pertencían á clase alta neoiorquina non recibían unha educación formal. Cómpre dicir que ter veleidades intelectuais estaba moi mal visto, pois podía supoñer que unha muller non atopase un bo marido. Edith Wharton triunfou no século XX, converteuse nunha muller empresaria de éxito e nunha heroína pola súa implicación na axuda aos refuxiados e ás vítimas da Primeira Guerra Mundial. Divorciouse e enfrontouse á súa familia e á sociedade para defender os seus dereitos e, malia todo, non quixo que a cualificasen como feminista. A idade da inocencia entra de cheo nesta sociedade na que naceu e que tan ben soubo retratar Wharton.

Dificilmente podemos eludir as desfeitas do días. Deixándonos rastros que tratamos de reparar cada noite, cando o roce do tempo parece darnos unha tregua. Así, certezas, afectos, fracasos e porxectos transitan por este conxunto de versos que dialogan entre si sobre os sinais que configuran o transcorrer cotián da existencia

Os Apuntamentos de Jakob Littner desde un burato no chan viron a luz en 1948, o que fai da obra unha das primeiras memorias literarias do Holocausto. Tamén resultou ser unha das máis polémicas: orixinalmente presentouse como un texto orixinal de Koeppen, baseado nas reminiscencias que o protagonista, Jakob Littner, supostamente compartira en conversa co editor; anos despois, a raiz da reedicion da obra (para enton esquecida), quedou demostrado que Koeppen traballara sobre un manuscrito do propio Littner, que o editor xulgara interesante no contido e deficiente na forma. Sexa como for, os Apuntamentos constituen un relato poderosisimo da desgracia e salvacion dun home que na noite do 9 de novembro de 1938 deixa de ser reputado filatelista muniques de vida acomodada para se converter nun xudeo polaco deportado e perseguido pola que sempre considerou a sua patria. Cun estilo sobrio e enganosamente obxetivo narranse a espiral de horror que conclue con Littner agochado nun burato no chan grazas a intervencion dun aristocrata polaco mais premido pola falta de diñeiro ca polas conviccions nazis.

O viaxeiro destas páxinas é deses tipos pouco dados a conxugar en primeira persoa heroísmos e bravuras. No canto das xeografías da anaconda, o tigre ou as moscas tse-tse prefire a máis modesta, é un dicir, da centola. Asi emprende a viaxe a unha terra mitica, que el quere despoxada de calquera clase de verniz espiritual: non se trata dun Xacobeo bis. Mais non por iso deixa fora da mochila as preocupacions dunha alma que, ante as paisaxes do Atlantico, combina un agarimo infinito cun sentido critico encirrado polas desfeitas do feismo. Con todo, o que a fin prevalece e a proximidade a xente, a curiosidade polo lendario e un cultivo case obsesivo da memoria (colectiva e individual), ademais da ambicion, nunca menor, de dar unha imaxe do tempo que vai pasando. Deste xeito trazase o rumbo dunha viaxe que sera tamen a de cada lector. Con cita en Fisterra.O viaxeiro destas páxinas é deses tipos pouco dados a conxugar en primeira persoa heroísmos e bravuras. No canto das xeografías da anaconda, o tigre ou as moscas tse-tse prefire a máis modesta, é un dicir, da centola. Asi emprende a viaxe a unha terra mitica, que el quere despoxada de calquera clase de verniz espiritual: non se trata dun Xacobeo bis. Mais non por iso deixa fora da mochila as preocupacions dunha alma que, ante as paisaxes do Atlantico, combina un agarimo infinito cun sentido critico encirrado polas desfeitas do feismo. Con todo, o que a fin prevalece e a proximidade a xente, a curiosidade polo lendario e un cultivo case obsesivo da memoria (colectiva e individual), ademais da ambicion, nunca menor, de dar unha imaxe do tempo que vai pasando. Deste xeito trazase o rumbo dunha viaxe que sera tamen a de cada lector. Con cita en Fisterra.

Desterrado por criticar a obra do Creador, Satán pasa un día celestial na Terra comprobando como evoluciona o experimento da raza humana. Ilustración de cuberta de MARC TAEGER “Cartas desde a Terra”

Tras rematar un máster de criminoloxía, Diana, a filla dunha parella de progresistas, ingresa na Brigada da Policía Xudicial, onde coñecerá a Mario, un mozo aleitado no rural, co que axiña ennoivará. A tia Lola, a irma solteira da nai de Diana, agocha no seu caserio de pedra os vestixios do que fora unha familia de certo avoengo. Entre aquelas antigallas, Diana atopara algunhas pistas que a levaran a emprender unha viaxe ata Patagonia, na Arxentina, na procura do seu tio Moncho. Meu pai vaite matar e unha novela que esculca dende unha ollada antipatriarcal e racionalista os segredos mais ocultos dunha familia. Unha novela de intriga, aventura e viaxes na que se abordan as principais preocupacions dunha autora fundamental do pensamento feminista galego.Tras rematar un máster de criminoloxía, Diana, a filla dunha parella de progresistas, ingresa na Brigada da Policía Xudicial, onde coñecerá a Mario, un mozo aleitado no rural, co que axiña ennoivará. A tia Lola, a irma solteira da nai de Diana, agocha no seu caserio de pedra os vestixios do que fora unha familia de certo avoengo. Entre aquelas antigallas, Diana atopara algunhas pistas que a levaran a emprender unha viaxe ata Patagonia, na Arxentina, na procura do seu tio Moncho. Meu pai vaite matar e unha novela que esculca dende unha ollada antipatriarcal e racionalista os segredos mais ocultos dunha familia. Unha novela de intriga, aventura e viaxes na que se abordan as principais preocupacions dunha autora fundamental do pensamento feminista galego.

Na Cidade dos Anxos, capital mística dun país remoto, vive Roi, un singular estudante universitario. Mocidade louca, luces de neón, buguinas, tellados, unha virxe sensual e magoada, diamantes no ceo, confusión. Porén, aí están os anxos para... Esta novela, como a vida mesma, é unha singradura, unha viaxe, unha odisea. O navío intérnase en océanos vastos, en ríos sanguineos, da nosa xeografía. O navío é unha procura,a procura da vida. Enviar a un amigo Imprimir

Estonia, 1992,pouco tempo despois da independencia do país como república bática. Aliide Truu, unha anciá solitaria que vive nunha afastada rexión, atopa de mañá no seu xardín a Zara, unha rapaza rusa que, vitima do trafico de mulleres, precisa da sua axuda para non volver caer nas mans dos seus captores. Asi comenza esta historia que se abre camiño entre as traizons, a violencia e o medo para permitir que estas duas mulleres acaden finalmente a purificacion, a purga completa das suas vidas.Cun vibrante ritmo e unha intriga que se desvela devagar ata a resolucion do enigma nas ultimas paxinas, a narracion alterna presente e pasado para denunciar tanto a explotacion sexual na Europa contemporanea como os totalitarismos politicos do seculo XX, amosando de que xeito a represion que sufriu Estonia durante os anos de ocupacion sovietica derivou nun desarraigo da poboacion autoctona que chega ata os nosos dias.