Libros de Literatura en gallego, página 10 de 248

Un médico psiquiatra, o doutor E. Laconte, publica o diario deixado por un dos seus pacientes, Jeremías, un restaurador de imaxes de santos. Unhas páxinas dactilografadas nas que este restaurador de reliquias, un home extremadamente sensible, que podia sentir e ver cousas que polo xeral permanecen invisibles para os demais, relatan a sua vivencia atlantica, os acontecementos nos que se viu mergullado cando foi chamado a avaliar o estado no que se atopan os santos da ermida dunha vila mariñeira, cuxo nome descoñecemos, mais da que sabemos que fora famosa pola caza de baleas. Os santos nunca dormen actualiza mitos e lendas de noso coa intencion de esculcar na procura da identidade e da descuberta real do pasado. Unha novela enraizada nun universo literario e biblico moi rico, cheo de simbolismo, onde se reflexiona sobre o que e distinto e diferente, sobre os modos de exercer o poder ou sobre as dimensions da solidariedade e do amor.Un médico psiquiatra, o doutor E. Laconte, publica o diario deixado por un dos seus pacientes, Jeremías, un restaurador de imaxes de santos. Unhas páxinas dactilografadas nas que este restaurador de reliquias, un home extremadamente sensible, que podia sentir e ver cousas que polo xeral permanecen invisibles para os demais, relatan a sua vivencia atlantica, os acontecementos nos que se viu mergullado cando foi chamado a avaliar o estado no que se atopan os santos da ermida dunha vila mariñeira, cuxo nome descoñecemos, mais da que sabemos que fora famosa pola caza de baleas. Os santos nunca dormen actualiza mitos e lendas de noso coa intencion de esculcar na procura da identidade e da descuberta real do pasado. Unha novela enraizada nun universo literario e biblico moi rico, cheo de simbolismo, onde se reflexiona sobre o que e distinto e diferente, sobre os modos de exercer o poder ou sobre as dimensions da solidariedade e do amor.

Asegura que os titulares teñen un gusto a conversa de ascensor, sinala barcos depositados sobre o tendal do horizonte. Ao meter segunda acompasa o motor ao rexistro e cóntache que cada vez con máis frecuencia debe manter conversas en idiomas estranxeiros.

Kid Salvaxe de Carlos Reigosa tráenos o arrecendo dunha poesía -velaí a cita introdutoria do máis que admirado Bob Dylan: «Failles caso ás túas lembranzas / porque nunca poderás vivilas de novo»- que

Poesía galega reúne trinta composicións de Eloy Luís André en dous grandes bloques: un no que se recollen os textos datados (que van de 1910 a 1930) e outro cos que non ofrecen indicación cronolóxica. O conxunto presenta un mostrario amplo de tematicas e asuntos entre os que salientan os textos de sensibilidade civica (onde o rexeneracionismo krausista no que se aliñaba o autor se deixa notar no tratamento de cuestions problematicas como o caciquismo ou a emigracion), as composicions mais persoais e intimistas (amorosas, principalmente) e as poesias nas que se leva a cabo unha defensa da lingua.

Unha mañá de xuño aparece na praza da Quintana o cadáver espido dunha moza. Segundo o relato dunha testemuña, o corpo caera dende o alto da igrexa. O estraño caso será investigado polo escéptico comisario Salorio, que arrastra unha vida privada abondo complicada. Nunha cidade de forte caracter historico e dirixida polas institucions que, no fondo, lle dan vida, Salorio verase obrigado a investigar tamen a unha parte importante da igrexa tras a desaparicion do Codex Calixtino, a alfaia do patrimonio artistico da catedral. Chovida do ceo retrata de forma exquisita e divertida a Compostela do noso tempo. Neste novo caso do compostelan inspector Salorio, Alfredo Conde ofrece unha inesquecible novela do mellor xenero negro, tinguida de humor, sarcasmo e unha doce melancolia.Unha mañá de xuño aparece na praza da Quintana o cadáver espido dunha moza. Segundo o relato dunha testemuña, o corpo caera dende o alto da igrexa. O estraño caso será investigado polo escéptico comisario Salorio, que arrastra unha vida privada abondo complicada. Nunha cidade de forte caracter historico e dirixida polas institucions que, no fondo, lle dan vida, Salorio verase obrigado a investigar tamen a unha parte importante da igrexa tras a desaparicion do Codex Calixtino, a alfaia do patrimonio artistico da catedral. Chovida do ceo retrata de forma exquisita e divertida a Compostela do noso tempo. Neste novo caso do compostelan inspector Salorio, Alfredo Conde ofrece unha inesquecible novela do mellor xenero negro, tinguida de humor, sarcasmo e unha doce melancolia.

Marcos sente a necesidade de coñecer e contar unha parte esquecida do seu pasado familiar cando descobre varias fotografías e un feixe de cartas escritas por un voluntario da División Azul, enviadas desde a fronte rusa en 1941, e atopadas no interior dunha caixa de marmelo. Coa axuda da sua nai, o escritor inicia un proceso de investigacion e de recuperacion da memoria que o leva desde A Habana da emigracion galega ata a fronte do rio Volchov e o cerco de Leningrado, atravesando a Europa sacudida pola II Guerra Mundial.Catro voces van debullando un conxunto de historias entretecidas, que son protagonizadas por unha galeria de personaxes entre os que destacan Alfredo, o autor das cartas; a sua nai Maria Luisa; os membros do peloton do que el forma parte; cidadans rusos atrapados pola crueldade da guerra; nenos, exiliados republicanos; xudeus e soldados alemans que son testemuñas da viaxe da Division cara a fronte do leste. Coa ribeira do Miño como centro e un mundo convulso como escenario, Fernandez Naval construe en A noite branca unha narracion emocionante, intensa, que lle permite recobrar personaxes e xeografias da sua primeira novela O bosque das antas (Premio Xerais 1988). A noite branca e unha novela de gran calado, de lectura seductora e decisiva na traxectoria literaria de Fernandez Naval.Marcos sente a necesidade de coñecer e contar unha parte esquecida do seu pasado familiar cando descobre varias fotografías e un feixe de cartas escritas por un voluntario da División Azul, enviadas desde a fronte rusa en 1941, e atopadas no interior dunha caixa de marmelo. Coa axuda da sua nai, o escritor inicia un proceso de investigacion e de recuperacion da memoria que o leva desde A Habana da emigracion galega ata a fronte do rio Volchov e o cerco de Leningrado, atravesando a Europa sacudida pola II Guerra Mundial.Catro voces van debullando un conxunto de historias entretecidas, que son protagonizadas por unha galeria de personaxes entre os que destacan Alfredo, o autor das cartas; a sua nai Maria Luisa; os membros do peloton do que el forma parte; cidadans rusos atrapados pola crueldade da guerra; nenos, exiliados republicanos; xudeus e soldados alemans que son testemuñas da viaxe da Division cara a fronte do leste. Coa ribeira do Miño como centro e un mundo convulso como escenario, Fernandez Naval construe en A noite branca unha narracion emocionante, intensa, que lle permite recobrar personaxes e xeografias da sua primeira novela O bosque das antas (Premio Xerais 1988). A noite branca e unha novela de gran calado, de lectura seductora e decisiva na traxectoria literaria de Fernandez Naval.

Este libro nace fundamentalmente da obxervación. Aquí somos así, señores. A través destes relatos, como fogaradas, como rápidas instantáneas, viaxamos por tipos humanos, situacións, contrastes e anécdotas que se presentan como un singular retablo da Galicia que vivimos. Entre o video-clip e o angazo na ria, entre o "turbo" e a corredoira, as parabolicas e o tute subastado, os grupos modernos e a pension da Seguridade Social Agraria...O periodista non mata o escritor, enriqueceo. Hai toneladas de sensibilidade nestas paximas que anuncian de primeiras divertimento, un xogo, unha explosion de humor, pero que axiña profundizan tamen na outra cara da realidade, a menos visible, e invitan a exercitar o noso espirito criticoEste libro nace fundamentalmente da obxervación. Aquí somos así, señores. A través destes relatos, como fogaradas, como rápidas instantáneas, viaxamos por tipos humanos, situacións, contrastes e anécdotas que se presentan como un singular retablo da Galicia que vivimos. Entre o video-clip e o angazo na ria, entre o "turbo" e a corredoira, as parabolicas e o tute subastado, os grupos modernos e a pension da Seguridade Social Agraria...O periodista non mata o escritor, enriqueceo. Hai toneladas de sensibilidade nestas paximas que anuncian de primeiras divertimento, un xogo, unha explosion de humor, pero que axiña profundizan tamen na outra cara da realidade, a menos visible, e invitan a exercitar o noso espirito critico

Premio Novela Europea Casino de Santiago 2011A novela relata o encontro de dous matrimonios -dous irmáns e cadansúa muller- que quedan para cear nun restaurante fino. Falan de cine e plans de vacacións, eludindo ata o final o tema que os levou ali: o futuro dos seus fillos Michel e Rick, de quince anos. Estes fixeron algo que lles pode desgrazar a vida para sempre. Paul Lohman, o narrador e pai de Michel, quere o mellor para o fillo. E para iso esta disposto a facer o que faga falla. O seus compañeiros de mesa teñen tamen os seus propios propositos ocultos. Durante a cea saen a relucir emocions, conflitos latentes entre os irmans, ata que, por ultimo, chegan ao punto no que teñen que tomar unha decision transcendental. Herman Koch narra cunha finura e unha agudeza verbal extraordinarias unha historia de amor incondicional, de violencia e de traizon. Os verdadeiros motivos persoais de cada un dos personaxes desvelanse pouco e pouco, polo que o lector se ve obrigado a posicionarse moralmente ao longo da narracion. A cea e unha novela provocadora e unha acida critica social.

Gaia é a protagonista de En vías de extinción. Ela é unha desas persoas que teñen a cerna dura coma un carballo, que asumen e reivindican o monte como berce persoal e que resisten a domesticación en todas as suas formas. Como un animal solitario, Gaia percorre os lugares interpretandose como un elemento ecoloxico chamado a cambiar o humus da forma mais discreta pero imborrable posible, invocando a revolucion de ser quen se e sen compromisos, a traves de batallas sen refens, e poñendo o que se pensa sempre por diante.Un dia, o seu traballo como interprete fai que a sua traxectoria se cruce coa da cantante de mais exito do momento. Daquela, todas as certezas que ela manexara semellan estar en perigo. Ou, se cadra, e nesa interseccion que de supeto atopa onde as suas polas de montañesa poliglota e viaxada poden chegar ao mais fondo do ceo.En vias de extincion e unha novela que fala dos mundos que esvaecen pero ainda estan ai, das persoas que loitan por mantelos e por transformalos dunha maneira unica. En vias de exnticion e unha novela escrita como as vetas das arbores que, dun xeito innovador, nos deixan percorrer das polas as raices. Eis a diversidade cultural, as fendas entre a vida rural e urbana e o potencial de conxugar todas as marxes para facer delas o centro da vida propia.

Todo o mundo semella coñecer a MK, a cantante de moda cunha carreira xa prolongada no tempo, a voz prodixiosa, e a súa excéntrica moza, Gaia. Mais, quen é MK? Que acontece antes de saír ao escenario? Que e o que fica cando as luces esmorecen? Cando remata a ultima xira? No intre en que pechan os micros das roldas de prensa? Se cadra o silencio e preciso para o reencontro cunha mesma. Se cadra nin a propia musica ten sentido sen os espazos dos que non escapa ningun son. E neses hiatos onde MK remexe na sua cerna fanada e recuperada, na ruptura da infancia no Tamil Nadu rural, impulsada polos movementos migratorios impostos a unha metropole que a esnaquizou e a refixo de novo. Entre os sons escachados das ondas rotas, MK compon e conduce os seus pasos cara ao lugar onde o grallar do corvo se transforma na musica dos seres vivos.Despois de En vias de extincion, A musica dos seres vivos abre o Ciclo dos elementos, ao que tamen pertence a novela gañadora do Premio Xerais 2014, Dende o conflito, un universo de novelas no que as personaxes aparecidas nas marxes dun relato atopan a centralidade noutro. Neste caso e MK, personaxe secundaria de En vias de extincion, quen deixa soar a sua historia en cada corte do album que marca a sua vida. Este ciclo, pensado como un complexo todo que seguira avanzando en futuras novelas, permitira acceder a visions cruzadas e compartidas de feitos e persoas que se entretecen. A musica dos seres vivos e unha historia de fragmentos que doen ata comprender que hai cousas que fican para sempre rotas, que non poden nin deben repararse ao seu estado anterior. Mais precisamente das suas fendas nace a forza coa que enfrontar o mundo.Todo o mundo semella coñecer a MK, a cantante de moda cunha carreira xa prolongada no tempo, a voz prodixiosa, e a súa excéntrica moza, Gaia. Mais, quen é MK? Que acontece antes de saír ao escenario? Que e o que fica cando as luces esmorecen? Cando remata a ultima xira? No intre en que pechan os micros das roldas de prensa? Se cadra o silencio e preciso para o reencontro cunha mesma. Se cadra nin a propia musica ten sentido sen os espazos dos que non escapa ningun son. E neses hiatos onde MK remexe na sua cerna fanada e recuperada, na ruptura da infancia no Tamil Nadu rural, impulsada polos movementos migratorios impostos a unha metropole que a esnaquizou e a refixo de novo. Entre os sons escachados das ondas rotas, MK compon e conduce os seus pasos cara ao lugar onde o grallar do corvo se transforma na musica dos seres vivos.Despois de En vias de extincion, A musica dos seres vivos abre o Ciclo dos elementos, ao que tamen pertence a novela gañadora do Premio Xerais 2014, Dende o conflito, un universo de novelas no que as personaxes aparecidas nas marxes dun relato atopan a centralidade noutro. Neste caso e MK, personaxe secundaria de En vias de extincion, quen deixa soar a sua historia en cada corte do album que marca a sua vida. Este ciclo, pensado como un complexo todo que seguira avanzando en futuras novelas, permitira acceder a visions cruzadas e compartidas de feitos e persoas que se entretecen. A musica dos seres vivos e unha historia de fragmentos que doen ata comprender que hai cousas que fican para sempre rotas, que non poden nin deben repararse ao seu estado anterior. Mais precisamente das suas fendas nace a forza coa que enfrontar o mundo.

Raclette, de Santiago Cortegoso, gañadora do XXII Premio Álvaro Cunqueiro de textos teatrais, é unha obra que mestura a comedia co dramatismo, abordando temas universais desde a perspectiva da sociedade actual. Cunha solida reflexion arredor de temas como a incomunicacion, a morte, a relacion de parella, a maternidade, a sobreproteccion ou a violencia, Raclette presentanos cinco personaxe sentados nunha mesa que compoñen un complexo mosaico humano. A partir de ai, o autor construe un texto caracterizado por unha inquedante estrutura dramatica, dentro da que a informacion chega ao lector-espectador dun xeito rigorosamente dosificado, nunha liña de accion que avanza con sutil equilibrio entre a ironia e o humor corrosivo, espindo as contradicions dunha sociedade enferma que devora os seus integrantes.Raclette, de Santiago Cortegoso, gañadora do XXII Premio Álvaro Cunqueiro de textos teatrais, é unha obra que mestura a comedia co dramatismo, abordando temas universais desde a perspectiva da sociedade actual. Cunha solida reflexion arredor de temas como a incomunicacion, a morte, a relacion de parella, a maternidade, a sobreproteccion ou a violencia, Raclette presentanos cinco personaxe sentados nunha mesa que compoñen un complexo mosaico humano. A partir de ai, o autor construe un texto caracterizado por unha inquedante estrutura dramatica, dentro da que a informacion chega ao lector-espectador dun xeito rigorosamente dosificado, nunha liña de accion que avanza con sutil equilibrio entre a ironia e o humor corrosivo, espindo as contradicions dunha sociedade enferma que devora os seus integrantes.

A capacidade de resistencia á dor física ou psicolóxica non se pode medir. Tampouco o grao de maldade que pode chegar a concibir o ser humano. É en situacións límite cando as persoas sacan a relucir comportamentos insolitos, para ben e para mal. No escenario da II Guerra Mundial tiveron lugar episodios tan estarrecedores e crueis que alguns deles resultan imposibles de dixerir.Un animal chamado neboa e un libro de relatos onde a ficcion se construe a partir de diferentes acontecementos sucedidos durante o conflito belico. O cerco de Leningrado, o naufraxio do buque USS Indianapolis, os metodos de tortura da banda de criminais ao servizo do italiano Pietro Koch, a realidade das mulleres prostituidas en Mauthausen ou a terrible mision do Enola Gay forman parte dalgunhas das historias que compoñen este libro. Escrita de xeito directo e descarnado pero sen perder nunca de vista o contexto historico, esta obra e un retrato desolador e emocional do comportamento das persoas en circunstancias extremas. Un pulso critico a condicion humana.A capacidade de resistencia á dor física ou psicolóxica non se pode medir. Tampouco o grao de maldade que pode chegar a concibir o ser humano. É en situacións límite cando as persoas sacan a relucir comportamentos insolitos, para ben e para mal. No escenario da II Guerra Mundial tiveron lugar episodios tan estarrecedores e crueis que alguns deles resultan imposibles de dixerir.Un animal chamado neboa e un libro de relatos onde a ficcion se construe a partir de diferentes acontecementos sucedidos durante o conflito belico. O cerco de Leningrado, o naufraxio do buque USS Indianapolis, os metodos de tortura da banda de criminais ao servizo do italiano Pietro Koch, a realidade das mulleres prostituidas en Mauthausen ou a terrible mision do Enola Gay forman parte dalgunhas das historias que compoñen este libro. Escrita de xeito directo e descarnado pero sen perder nunca de vista o contexto historico, esta obra e un retrato desolador e emocional do comportamento das persoas en circunstancias extremas. Un pulso critico a condicion humana.

Narrativa en catalan