Libros de Narrativa en gallego, página 15 de 156

Estonia, 1992,pouco tempo despois da independencia do país como república bática. Aliide Truu, unha anciá solitaria que vive nunha afastada rexión, atopa de mañá no seu xardín a Zara, unha rapaza rusa que, vitima do trafico de mulleres, precisa da sua axuda para non volver caer nas mans dos seus captores. Asi comenza esta historia que se abre camiño entre as traizons, a violencia e o medo para permitir que estas duas mulleres acaden finalmente a purificacion, a purga completa das suas vidas.Cun vibrante ritmo e unha intriga que se desvela devagar ata a resolucion do enigma nas ultimas paxinas, a narracion alterna presente e pasado para denunciar tanto a explotacion sexual na Europa contemporanea como os totalitarismos politicos do seculo XX, amosando de que xeito a represion que sufriu Estonia durante os anos de ocupacion sovietica derivou nun desarraigo da poboacion autoctona que chega ata os nosos dias.

Sindo Romero, comisario xefe da Sección de Investigacións Especiais (SIES), era coñecido e valorado pola súa eficacia na resolución dos casos de características excepcionais e por ter unha habilidade singular, unha intuicion que lle permitia casar as pezas dos tramados mais complexos aos que ninguen lles atopaba nin pes nin cabeza. Romero, mergullado nas saudades da sua Arousa, onde acaba de enterrar un ser querido, debera regresar decontado a Madrid para resolver o enigma que agocha o caso do asasinato da rua Marques de Valdeiglesias, no cruzamento de Gran Via con Alcala. Un escenario moi cinematografico para o crime do home do abrigo beixe, un tipo de mediana idade, indocumentado, que apareceu morto ao pe dunha libraria especializada en libros palestinos e de paises da area de Oriente Medio. A aparicion doutro cadaver, desta volta en Cambados, que levaba na carteira un recorte de periodico, fai medrar as incognitas. Existira algunha conexion Madrid-Arousa entre ambos os dous crimes?Sindo Romero, comisario xefe da Sección de Investigacións Especiais (SIES), era coñecido e valorado pola súa eficacia na resolución dos casos de características excepcionais e por ter unha habilidade singular, unha intuicion que lle permitia casar as pezas dos tramados mais complexos aos que ninguen lles atopaba nin pes nin cabeza. Romero, mergullado nas saudades da sua Arousa, onde acaba de enterrar un ser querido, debera regresar decontado a Madrid para resolver o enigma que agocha o caso do asasinato da rua Marques de Valdeiglesias, no cruzamento de Gran Via con Alcala. Un escenario moi cinematografico para o crime do home do abrigo beixe, un tipo de mediana idade, indocumentado, que apareceu morto ao pe dunha libraria especializada en libros palestinos e de paises da area de Oriente Medio. A aparicion doutro cadaver, desta volta en Cambados, que levaba na carteira un recorte de periodico, fai medrar as incognitas. Existira algunha conexion Madrid-Arousa entre ambos os dous crimes?

Deus xogando aos dados. Deus xogando aos dados de Fernando Méndez é o Premio Risco de Creación Literaria 2010. Un cura galego desaparecido hai vinte anos, altas xerarquías eclesiásticas implicadas no tráfico de ouro nazi, mafiosos e oportunistas que buscan dar o golpe da súa vida e catro escritores de fama internacional. Así se reconstrúe Deus xogando aos dados, que asenta a súa trama no feito histórico de que España recibiu entre os anos 1942 e 1944 máis de 5.000 lingotes de ouro que os nazis obtiveron das moas, as xoias e demais pertenzas dos xudeus, segundo informes desclasificados do Departamento de Estado dos EE.UU. Este ouro manchado en sangue serviu para pagar os produtos que España enviaba a Alemaña durante a Segunda Guerra Mundial, entre eles volframio das minas galegas, que partían do porto de Vigo.

Na vía secundaria que conduce ao polígono industrial prodúcese un atropelo nun día de choiva. Ese desafortunado incidente marcará un punto de inflexión nas vidas das persoas que participan no suceso ate situalas nunha calella con poucas saidas. Nora e Ramon, un matrimonio cada vez mais afastado por mor das suas adicions; Obdulia e o seu pai, Anselmo, que viven na solitaria casa da curva; Hilario, mecanico nun taller do poligono, desconcertado pola sua incapacidade para dar explicacions atinadas sobre os feitos. Vidas en via secundaria sometidas as faenas do destino. Vidas anonimas, tecidas por perdedores do noso tempo que agardan polo seu paquete de felicidade.Un relato de vidas cruzadas sobre a soidade e a incomunicacion, ese virus silencioso, mais moi estendido, que asolaga os nosos dias. Unha emocionante novela coral, escrita e construida con mestria e precision, capaz de arrebatar o interese dos lectores e lectoras en todos e cada un dos seus capitulos.Na vía secundaria que conduce ao polígono industrial prodúcese un atropelo nun día de choiva. Ese desafortunado incidente marcará un punto de inflexión nas vidas das persoas que participan no suceso ate situalas nunha calella con poucas saidas. Nora e Ramon, un matrimonio cada vez mais afastado por mor das suas adicions; Obdulia e o seu pai, Anselmo, que viven na solitaria casa da curva; Hilario, mecanico nun taller do poligono, desconcertado pola sua incapacidade para dar explicacions atinadas sobre os feitos. Vidas en via secundaria sometidas as faenas do destino. Vidas anonimas, tecidas por perdedores do noso tempo que agardan polo seu paquete de felicidade.Un relato de vidas cruzadas sobre a soidade e a incomunicacion, ese virus silencioso, mais moi estendido, que asolaga os nosos dias. Unha emocionante novela coral, escrita e construida con mestria e precision, capaz de arrebatar o interese dos lectores e lectoras en todos e cada un dos seus capitulos.

Amador Ribeiro é un inspector de policía de Vigo, violento e solitario. Amigo do xogo e do alcohol, vive nun mundo sórdido, cheo de rancor, de homes e mulleres da noite. Ademais non é ben querido na Comisaria. Os seus compañeiros recean dese home coa mirada extraviada, de trazos duros. Un dia recibe o encargo do comisario de levar a cabo a investigacion mais estraña da sua vida: nos montes da vila de Lenzo van aparecendo uns corpos que se afastan do aspecto dos cadaveres deixados por un asasino convencional. Os corpos estan transformados, convertido nas trazas doutra cousa, de algo que non se pode definir. E como se os cadaveres fosen o soporte onde o asasino plasma a sua arte.Xa en Lenzo Amador comeza as investigacions. Para el semella todo diferente; e un home de cidade, non se afai a vila. Asignanlle unha compañeira compostela, Maria. Entre eles comeza a xerar a rivalidade e mesmo o odio. Pero as pescudas levano a actuar so, coa mente chea de confusion, case que nos lindeiros da tolemia, mais e quen de comprender que a posibilidade de resolucion do caso se esta a converter nunha solitaria oportunidade para a redencion polo dano que fixo, por todas esas noites pola cidade vivindo a unica vida posible, a dos que xa nada agardan. Asi, os acontecementos precipitanse de tal xeito que e como se entrase nun labirinto, onde estan so el e o asasino.Pegadas nun labirinto baleiro mestura as caracteristicas da novela negra ou policial e o realismo fantastico da tradicion cultural galega.

Un dedo manchado de tinta non é unha novela, afirma categórico Gonzalo Salgueiro, ou polo menos non é unha novela ao uso, aclara el mesmo despois. E vai ser que si, que ten razón. Que isto non é unha novela e que el tampouco e un escritor que responda aos canons establecidos, nin Alberte vai ser un funcionario municipal arquetipico, nin Malulu un vendedor ambulante calquera, nin Carme, nin Cristina, nin Chus seran mulleres con historias do comun. Mais a pesar da sua excepcionalidade, velaqui os temos, perfectamente verosimiles, pululando anonimos polas paxinas deste artefacto narrativo coa mesma naturalidade coa que transitan polas ruas de Compostela, coincidindo a espera de que se abra o semaforo da Senra, tomando cafe no Airas Nunes, sen rozarense, sen se coñeceren case, como moito intercambiando unha distraida ollada impersoal. Gonzalo certamente ten razon. Mais non toda.Un dedo manchado de tinta non é unha novela, afirma categórico Gonzalo Salgueiro, ou polo menos non é unha novela ao uso, aclara el mesmo despois. E vai ser que si, que ten razón. Que isto non é unha novela e que el tampouco e un escritor que responda aos canons establecidos, nin Alberte vai ser un funcionario municipal arquetipico, nin Malulu un vendedor ambulante calquera, nin Carme, nin Cristina, nin Chus seran mulleres con historias do comun. Mais a pesar da sua excepcionalidade, velaqui os temos, perfectamente verosimiles, pululando anonimos polas paxinas deste artefacto narrativo coa mesma naturalidade coa que transitan polas ruas de Compostela, coincidindo a espera de que se abra o semaforo da Senra, tomando cafe no Airas Nunes, sen rozarense, sen se coñeceren case, como moito intercambiando unha distraida ollada impersoal. Gonzalo certamente ten razon. Mais non toda.

Afonso Eiré recrea namoramentos posíbeis en tempos difíciles para os amores sinceros. Unha novela aberta ás intimidades da xente máis nova e á tenrura dos iniciáticos días da primeira mocidade.

Xusto a primeiros de setembro, coincidindo co cumio de Xefes de Estado que se celebra en Barcelona, uns días antes de que Nines lle prepare a festa do seu dezaoito aniversario, Flanagan sabe polo seu amigo Charche que a policia detivo a Clara Longo, a que fora a sua primeira moza, unha heavi lindisima da que nada sabia dende facia catro anos. A pesar de que os rillotes do Komando Destrutor lle pediran que seguise a profesora Xema Obiols, unha oportunidade estupenda para estrear a sua moto nova de segunda man, Flanagan non podera evitar buscar o rastro de Clara, que recoñece coma unha das mozas mais importantes da sua biografia sentimental. Movido por estas saudades inexplicables, Flanagan atopara esa pista na tenda de Todo a Un Euro, propiedade de Simon Bericart e Margot Longo, unha tapadeira para vender xoias roubadas. Mais a sua perplexidade aumentara cando coñece que a tia de Clara e asasinada. Flanagan, enton, debera enfrontarse a resolver un dos seus casos mais complexos e perigosos.Xusto a primeiros de setembro, coincidindo co cumio de Xefes de Estado que se celebra en Barcelona, uns días antes de que Nines lle prepare a festa do seu dezaoito aniversario, Flanagan sabe polo seu amigo Charche que a policia detivo a Clara Longo, a que fora a sua primeira moza, unha heavi lindisima da que nada sabia dende facia catro anos. A pesar de que os rillotes do Komando Destrutor lle pediran que seguise a profesora Xema Obiols, unha oportunidade estupenda para estrear a sua moto nova de segunda man, Flanagan non podera evitar buscar o rastro de Clara, que recoñece coma unha das mozas mais importantes da sua biografia sentimental. Movido por estas saudades inexplicables, Flanagan atopara esa pista na tenda de Todo a Un Euro, propiedade de Simon Bericart e Margot Longo, unha tapadeira para vender xoias roubadas. Mais a sua perplexidade aumentara cando coñece que a tia de Clara e asasinada. Flanagan, enton, debera enfrontarse a resolver un dos seus casos mais complexos e perigosos.

Avilés de Taramancos un novidoso volume (libro+2CD’s) que nos aproxima a unha das voces líricas máis importantes da nosa literatura, a través de máis de cen fotografías do seu álbum familiar, reprod

Unha muller casa e, tras quedar embarazada, é abandonada polo home, ao que idolatra, no tempo da proclamación da República. O fillo criase como un orfiño nun Muros de posguerra de onde tamén el vai acabar dimitindo polo tempo da sua estrea na mocidade. O destino tenlle reservada cita en Barcelona cun nome falso, cunha amante que lle permitira atisbar a plenitude e, de propina, cun crime que o condena a fuxir para sempre. Provisto dunha nova identidade desembarcara daquela en Bos Aires, onde a experiencia da emigracion se vera decontado premiada co exito e cun grande amor. Monte Louro, o mais poderoso referente xeografico da infancia, agrandase na memoria como resumo mitico do que no pasado non puido ser e talvez non sera xa nunca. Tamen andan ao axexo o complexo de culpa, o desequilibrio e, finalmente, unha baixada os infernos na que parece que saira triunfante o Mal. Tera que xurdir o empeño dunha filla cuxa existencia se ignoraba para que moitos anos despois volva semellar posible recompoñer o puzzle roto da vida... Todo isto e moito mais contanolo Rei Nuñez nunha novela, gañadora do Premio Blanco Amor 2009, que o acredita como mestre do oficio de escribir, chamada a converterse nun clasico das letras galegas.Unha muller casa e, tras quedar embarazada, é abandonada polo home, ao que idolatra, no tempo da proclamación da República. O fillo criase como un orfiño nun Muros de posguerra de onde tamén el vai acabar dimitindo polo tempo da sua estrea na mocidade. O destino tenlle reservada cita en Barcelona cun nome falso, cunha amante que lle permitira atisbar a plenitude e, de propina, cun crime que o condena a fuxir para sempre. Provisto dunha nova identidade desembarcara daquela en Bos Aires, onde a experiencia da emigracion se vera decontado premiada co exito e cun grande amor. Monte Louro, o mais poderoso referente xeografico da infancia, agrandase na memoria como resumo mitico do que no pasado non puido ser e talvez non sera xa nunca. Tamen andan ao axexo o complexo de culpa, o desequilibrio e, finalmente, unha baixada os infernos na que parece que saira triunfante o Mal. Tera que xurdir o empeño dunha filla cuxa existencia se ignoraba para que moitos anos despois volva semellar posible recompoñer o puzzle roto da vida... Todo isto e moito mais contanolo Rei Nuñez nunha novela, gañadora do Premio Blanco Amor 2009, que o acredita como mestre do oficio de escribir, chamada a converterse nun clasico das letras galegas.

Una llamada última -que no definitiva- a salvar el paisaje gallego. Una crítica profunda a los desastres. Un grito contra la destrucción de nuestro entorno. Y un clamor, también, con rayos de esperanza, para soñar en un futuro de amor con la tierra.36 cronicas de prosa poetica y denuncia, acompañadas -y suavizadas, al mismo tiempo- por el trazo leve y onirico del ilustrador Alfonso Martinez

Sansón Troleyro, estudante de Medicina, posiblemente sexa o veciño máis intelixente e espelido de Santiago en 1672. Pero ninguén recoñece a súa agudeza. O seu señor, o colexial Don Baltasar, obrígao a compoñer poemas, móeo a couces e trátao coma un can.