Libros de Literatura en gallego, página 68 de 246

Sara convive cun marido impotente. Ten case setenta anos e négase a ter que renunciar ao sexo. Decide contratar un masaxista erótico. Cando coñece a Cristian, un emigrante arxentino, a súa vida mudará para sempre. A relación entre ambos, aparentemente de comenencia, irá facéndose cada vez máis importante para unha muller que descobre de novo o seu corpo e explora os límites do seu pracer. Ursula Heinze de Lorenzo (Colonia, Alemaña, 1941) revoluciona a narrativa galega actual propoñendo unha historia que creba varios tabús: a sexualidade das persoas maiores, a prostitución masculina, o desexo máis alá dos canons de beleza.

A finais de decembro de 1999, unha sorprendente serie de sucesos tráxicos abateuse sobre Beauval, o máis importante dos cales, sen dúbida, foi a desaparición do neno Rémi Desmedt. Nesa rexión cuberta de bosques e dominada por ritmos lentos, a subita desaparicion deste cativo provocou estupor e mesmo foi considerada por moitos dos cidadans como o presaxio de catastrofes futuras. Para Antoine, que estivo no centro deste drama, todo comezou coa morte do can Ulises. Cunha prosa rica e que manten a tension, Lemaitre elabora unha historia de suspense que convida a reflexionar sobre a cara mais sombria do ser humano, cun personaxe vitima da sua propia culpabilidade.

A modo de diario, desde unha perspectiva vivencial, sen ningún tipode aspiración pretensiosa, abordo os temas que máis me preocupan.O concepto de identidade, a poesía e a ética son os tres eixos sobreos que xiran estes textos, con distintas manifestacions dentro de cadaunha das materias.No que atinxe a identidade, reflexiono sobre a galeguidade e a nocionde nacionalismo desde un punto de vista ontoloxico, baseandomenas propias experiencias.Da etica, trato cuestions relacionadas coa educacion na violencia,no culto o feo e no inmediato, alicerces que fomentan a deturpacionda paisaxe, a concepcion do amor en parella ou polos nosos maiores,abandonados como electrodomesticos inservibles.Asemade reflexiono sobre o acaparamento de ideas nobres (o bene o mal, o xusto e o inxusto, o licito ou o prohibido) pola relixion epolos gobernos de calquera signo.Por ultimo, a poesia, representacion total da etica e da dignidade.Unha forma de coñecemento profundo. Como dixo Pessoa: comprendersentindo moito.

«Ás oito da tarde, cando morren as nais», peza teatral de AveLina Pérez, achéganos un canto coral sustentado no absoluto baleiro, explotando as posibilidades do xogo escénico desde unha concepción ab

.

As lembranzas autobiográficas de Ángel Iglesias de Monteasnal (Trasalba) e doutras persoas coetáneas entrevistadas polo autor entre 1989 e 1991 constitúen a materia prima deste libro que nos vai levando dende a experiencia traxica das vitimas da represion perpetrada polo secuaces da sublevacion militar ata a memoria das xentes de orde que xustificaban aquel xenocidio politico cometido na retagarda galega. Aparecen, tamen, as razons ou intereses que tiñan os que mallaron, violaron e asasinaron persoas civis durante os primeiros meses da guerra. Despois, as novas autoridades institucionalizaron a represion a traves dun sistema carceario e de campo de concentracion que o propio Anxo de Monteasnal coñeceu ben. Non foi a unica vitima desa traxedia que aparecen neste libro pois as nais, donas, mozas e fillos dos represaliados... e dos perpetradores do xenocidio desfilan polas suas paxinas. O texto elaborado por Xulio Prada sintetiza o estado da cuestion e os debates actuais entre os especialistas no estudo riguroso dese pasado incomodo que ainda e a guerra de 1936/39 e a represion franquista. As conclusions desas pescudas fornecen recursos didacticos para mellorar as competencias civicas dos cidadans do seculo XXI e contribuir a saude democratica da nosa sociedade.

Esta antologia de Ricardo Carvalho Calero, feita sob os cuidados de Paulo Fernández Mirás e prologada pela professora Carmen Blanco, é o resultado de uma seleção da sua poesia, a qual vai de Vieiro

"Formigas nos pés" é un calidoscopio, a radiografía dese sentimento tan universal que é a dor producida por unha ruptura."Formigas nos pés" é un calidoscopio, a radiografía dese sentimento tan universal que e a dor producida por unha ruptura. A novela aborda o do dunha muller que fica soa aos 50 anos e que debe reinventarse desde ese punto de devastacion interna, a historia de alguen que inicia un arduo proceso para reconstruirse e para aprender a camiñar sen aqueles brazos que a sostiñan e que ela cria eternos. Esta e unha novela escrita cunha extraordinaria pulsion. E a historia de Eva, expulsada do paraiso, e de todas as Evas que foron, son e seran. A historia desas mulleres as que a vida pon na dificil tesitura de aprender a dicir adeus. Para a protagonista de "Formigas nos pes", de supeto, o mundo quedou sen luz. Decatase de que desapareceron as cores que gabeaban polas paredes, os aromas da cociña, as rutinas comodas, a palabra amable, as arelas que debuxa o porvir. E descobre que se ergueron muros, enreixados, fronteiras, camiños de fuxida, torres vixia, voces de mando, reparos, berros, suspicacias. Ela sente a pel dura e o corazon de caramelo. O frio. A quebra. A ferida e o medo. Agochase nos armarios e busca muletas, bastons e candis que a guien polos camiños dese mundo que de supeto quedou sen luz."Formigas nos pes" e un calidoscopio, a radiografia dese sentimento tan universal que e a dor producida por unha ruptura. A novela aborda o do dunha muller que fica soa aos 50 anos e que debe reinventarse desde ese punto de devastacion interna, a historia de alguen que inicia un arduo proceso para reconstruirse e para aprender a camiñar sen aqueles brazos que a sostiñan e que ela cria eternos. Esta e unha novela escrita cunha extraordinaria pulsion. E a historia de Eva, expulsada do paraiso, e de todas as Evas que foron, son e seran. A historia desas mulleres as que a vida pon na dificil tesitura de aprender a dicir adeus. Para a protagonista de "Formigas nos pes", de supeto, o mundo quedou sen luz. Decatase de que desapareceron as cores que gabeaban polas paredes, os aromas da cociña, as rutinas comodas, a palabra amable, as arelas que debuxa o porvir. E descobre que se ergueron muros, enreixados, fronteiras, camiños de fuxida, torres vixia, voces de mando, reparos, berros, suspicacias. Ela sente a pel dura e o corazon de caramelo. O frio. A quebra. A ferida e o medo. Agochase nos armarios e busca muletas, bastons e candis que a guien polos camiños dese mundo que de supeto quedou sen luz.

Poemas que abordan a intimidade contra o Universo, que xira, implacable."Órbita" recolle as voltas da intimidade contra o Universo, o baile que non se deixa guiar, implacable. As viraxes dunha década peneirando a luz ata o punto certo. Afiando a lixa para queimar o veo. Nunha orde inversa, mostranos a translacion da identidade, a dixestion das estacions para liquidar as estrelas."Orbita" recolle as voltas da intimidade contra o Universo, o baile que non se deixa guiar, implacable. As viraxes dunha decada peneirando a luz ata o punto certo. Afiando a lixa para queimar o veo. Nunha orde inversa, mostranos a translacion da identidade, a dixestion das estacions para liquidar as estrelas.

Este libro agroma dun derrubamento e constrúe a cartografía dunha caída, do proceso de perda e abandono."Onde nacen as hedras" é un libro que agroma dun derrubamento e constrúe a cartografía dunha caida, do proceso de perda e abandono. Os poemas situannos no lugar do oraculo que todo o ve, desde os sinais que anuncian a primeira fenda ate que nos asomamos ao oco, a ruina mesma. Ali, onde nacen as hedras que cosen a memoria e terman da palabra, fica so o poema como testemuño do que xa non e, mais tamen do que sobrevive."Onde nacen as hedras" e un libro que agroma dun derrubamento e construe a cartografia dunha caida, do proceso de perda e abandono. Os poemas situannos no lugar do oraculo que todo o ve, desde os sinais que anuncian a primeira fenda ate que nos asomamos ao oco, a ruina mesma. Ali, onde nacen as hedras que cosen a memoria e terman da palabra, fica so o poema como testemuño do que xa non e, mais tamen do que sobrevive.

Orlando emigrou a Barcelona, desde una aldea de LUgo, cando tiña catro anos. Durante toda a vida, arrrastra canda si ese desarraigo en tanto se enfronta aos problemas da súa propia vida.Orlando viviu na sua propia pel o trauma de ser segado da aldea cando tiña catro anos para marchar a emigracion a Barcelona, onde conforma a sua vida. Pero a idea de paraiso nunca desaparece. E, non obstante, a aldea, vencida e despoboada, pouco ten que ver co paraiso."Shanghai a Barcelona" e unha novela situada nun non-lugar literario que enfronta os espazos urbanos especialmente a cidade de Barcelona co mais esquecido e abandonado rural galego, logrando crear unha atmosfera abafante que se vale dos haikus para reforzar o seu caracter simbolico.O autor xoga coa intriga dos graves acontecementos que sucederon no ambito das amizades do protagonista, pero tamen coa psicoloxia dos personaxes e co trauma do desarraigamento, fiando, con ese obxectivo, diversas voces narrativas."Shanghai a Barcelona" e unha novela corrosiva, ironica, con dialogos brillantes e retranqueiros, que non esquecen o esbozo da migracion galega a Cataluña.Orlando viviu na sua propia pel o trauma de ser segado da aldea cando tiña catro anos para marchar a emigracion a Barcelona, onde conforma a sua vida. Pero a idea de paraiso nunca desaparece. E, non obstante, a aldea, vencida e despoboada, pouco ten que ver co paraiso."Shanghai a Barcelona" e unha novela situada nun non-lugar literario que enfronta os espazos urbanos especialmente a cidade de Barcelona co mais esquecido e abandonado rural galego, logrando crear unha atmosfera abafante que se vale dos haikus para reforzar o seu caracter simbolico.O autor xoga coa intriga dos graves acontecementos que sucederon no ambito das amizades do protagonista, pero tamen coa psicoloxia dos personaxes e co trauma do desarraigamento, fiando, con ese obxectivo, diversas voces narrativas."Shanghai a Barcelona" e unha novela corrosiva, ironica, con dialogos brillantes e retranqueiros, que non esquecen o esbozo da migracion galega a Cataluña.

.

CibrÃín Ulloa ten todo canto un rapaz de dezaseis anos puidera desexar: é fillo único dunha respectada familia da alta sociedade, vive nunha magnífica mansión, estuda nos mellores colexios privad

Durante os anos 60, en Santiago de Compostela, ferven as revoltas universitarias. Está a piques de rematar unha das redadas policiais contra a concentración de estudantes que tenta escapulirse nos calellos da parte vella. Alain, o inspector de policia, xorde entre os furgons magoado e iracundo. Algo sucedeu nas horas previas. Vellos asuntos e contas pendentes volven aflorar nesta atmosfera de revolta e incerteza, mentres o pais se decanta por un novo tempo.Santiago de Compostela, anos setenta. Ferven as revoltas universitarias. Esta a piques de rematar unha das redadas policiais contra a concentracion de estudantes que tenta escapulirse nos calellos da parte vella. As portas do centro historico estan bloqueadas e o cerco preparado. Un grupo de estudantes asiste ao desenlace desde a mesa do seu bar, fronte a Porta da Mamoa. Alain, o inspector que todos eles coñecen, xorde entre os furgons magoado e iracundo. Algo sucedeu nas horas previas. Vellos asuntos e contas pendentes volven aflorar nesta atmosfera de revolta e incerteza, mentres o pais se decanta por un novo tempo. Pouco imaxina o inspector o que vai atopar detras da investigacion que esta a facer sobre un dos grupos insurxentes que operan na cidade, nun emocionante final da novela.Santiago de Compostela, anos setenta. Ferven as revoltas universitarias. Esta a piques de rematar unha das redadas policiais contra a concentracion de estudantes que tenta escapulirse nos calellos da parte vella. As portas do centro historico estan bloqueadas e o cerco preparado. Un grupo de estudantes asiste ao desenlace desde a mesa do seu bar, fronte a Porta da Mamoa. Alain, o inspector que todos eles coñecen, xorde entre os furgons magoado e iracundo. Algo sucedeu nas horas previas. Vellos asuntos e contas pendentes volven aflorar nesta atmosfera de revolta e incerteza, mentres o pais se decanta por un novo tempo. Pouco imaxina o inspector o que vai atopar detras da investigacion que esta a facer sobre un dos grupos insurxentes que operan na cidade, nun emocionante final da novela.

«A guerra era contra nós» é unha visión metafórica, poética e mítica da humanidade que se constrúe como un compendio de premonicións, relatos e lendas que explique o porqué, o como, o para que do pas

Pais e fillos , segredos e mentiras , culpa e redención . Nestas dúas obras protagonizadas por mulleres , Dans mergúllase nas zonas máis escuras da alma humana e afonda na nosa capacidade para facérmonos dano . Aqui , coma no resto do resto do seu teatro , todos perden . Antes de iniciar unha nova vida a caron dun home ao que non ama e co que ainda asi vai casar , compre que Ana salde unha debeda co seu pasado . Este e o arranque dUnha corrente salvaxe , coa que o autor ganou o XXXVII Premi Born de Teatre 2012 , Segundo os membros do xurado , " a obra desenvolve un misterio moi logrado , e recrea diversas atmosferas de intriga e suspense , grazas a complexidade dos personaxes e das situacions e a axilidade dos dialogos "