Libros de Literatura en gallego, página 82 de 246

(g).entre o luceiro e a noite.(poesia) es un libro del autor Parada Jaro, Xesus Alfonso editado por PERUCHELA EDICIONS. (g).entre o luceiro e a noite.(poesia) tiene un código de ISBN 978-84-125281-2-

Henrique Dacosta volve a súa ollada aos tempos da súa infancia para somerxernos no territorio literario que nunca abandona: a cidade de Ferrol, por un lado, e a súa fascinante costa, por outro. O realismo percorre esta escolma de relatos dispares, lembranzas dunha rapazada que medra escoitanto as historias dos vellos mariñeiros e afanase en emulalos; das ruas onde ninguen pasa desapercibido; dun Arsenal que todo o impregna...O libro esta conformado por oito relatos, enchidos de pequenas traxedias, e unha breve peza dramatico-comica. Por eles aparecen, ademais, personaxes de narracions anteriores, como o teimudo pescador Belarmino, e o torreiro Terencio e mais o seu amigo Venancia, que nO cabo do mundo nos contan as calamidades vividas na construccion das baterias militares do cabo Prioiro.Unha vez mais, o singular estilo de Dacosta levanos a admirar o seu dominio da linguaxe e o seu profundo coñecemento de vocabulos e expresions dialectais que lle son propias.

A viagem do espírito e da carne de um homem jovem licencioso que busca entre a Sicília, Roma e Capri o sentido para vida e para a tragédia, entre o dionisíaco e o apolíneo, entre o belo e o sublime. A busca incessante de poesia nos amantes que vai encontrando, confundindo-se o tempo da personagem com o tempo de figuras historicas como o Imperador Romano Tiberio, Messalina ou Aquiles. O...

"Tac Tac Tac" é o resultado excepcional dun proxecto excepcional."Tac Tac Tac" é o resultado excepcional dun proxecto excepcional. En 2017 Suso de Toro implicou oito escritoras e escritores para escribiren un texto en Numax cunha vella Olivetti, unha maquina de escribir en desuso que atesoura canda si o sabor de todo un tempo. Eran Margarita Ledo, Manuel Rivas, Xabier P. DoCampo, Marina Mayoral, Susana Sanchez Arins, Pedro Feijoo, Xabier Queipo e o propio Suso de Toro."Tac Tac Tac", publicado por Xerais, e unha edicion limitada, numerada e asinada que reproduce, tal cal, aqueles textos mecanografados, para que, como di Suso de Toro no limiar, sintamos "a presenza das cousas, a aura do papel riscado a mantenta coa tinta". Un libro fetiche, un libro unico."Tac Tac Tac" e o resultado excepcional dun proxecto excepcional. En 2017 Suso de Toro implicou oito escritoras e escritores para escribiren un texto en Numax cunha vella Olivetti, unha maquina de escribir en desuso que atesoura canda si o sabor de todo un tempo. Eran Margarita Ledo, Manuel Rivas, Xabier P. DoCampo, Marina Mayoral, Susana Sanchez Arins, Pedro Feijoo, Xabier Queipo e o propio Suso de Toro."Tac Tac Tac", publicado por Xerais, e unha edicion limitada, numerada e asinada que reproduce, tal cal, aqueles textos mecanografados, para que, como di Suso de Toro no limiar, sintamos "a presenza das cousas, a aura do papel riscado a mantenta coa tinta". Un libro fetiche, un libro unico.

Catorce contos e unha obra teatral que lle dá título compoñen este volume galardonado en 1961 co Premio Doncel. As historias da escritora galega Concha Castroviejo, unha das máis destacadas da posguerra española, destilan a maxia, a fantasia e a cor dos parisos que coñeceu e das estrelas que a iluminaron.

Unha homenaxe ao poder creativo da literatura.Páxinas en branco, capítulos que faltan, unha lectora que se rebela, un escritor ansioso por escribir unha obra sublime, un periplo polo trasmundo interior, rebeldes contra a especulacion urbanistica e revolucionarios a busca do escritor, cartas a un escritor morto, a directora dunha editorial a quen non lle dan as contas, un pauto co demo, unha seita literaria que se rexe polo libro De catro a catro... Etceteramente e un disparate absoluto: indescritible, indefinible, inexplicable, imperdoable... Unha homenaxe ao poder creativo da literatura. Estamos ante un coctel literario de preguntas: quen escribe?, quen le?, para que?, como?, que? Etceteramente e un artefacto inacabado que nunca tera un punto final porque continuara noutros libros escritos por outras escritoras e escritores e outras lectoras e lectores. Mais tamen encarna unha tristura e unha esperanza, a tristura dos solitarios que nos refuxiamos na literatura en busca dun acougo e a esperanza de que a literatura nos provexa dun fogar: un espazo de dubida e contradicion, de critica, de reflexion, de rebeldia contra nada, de espellos rotos, unha venta ao mundo... Un fogar de portas abertas.Paxinas en branco, capitulos que faltan, unha lectora que se rebela, un escritor ansioso por escribir unha obra sublime, un periplo polo trasmundo interior, rebeldes contra a especulacion urbanistica e revolucionarios a busca do escritor, cartas a un escritor morto, a directora dunha editorial a quen non lle dan as contas, un pauto co demo, unha seita literaria que se rexe polo libro De catro a catro... Etceteramente e un disparate absoluto: indescritible, indefinible, inexplicable, imperdoable... Unha homenaxe ao poder creativo da literatura. Estamos ante un coctel literario de preguntas: quen escribe?, quen le?, para que?, como?, que? Etceteramente e un artefacto inacabado que nunca tera un punto final porque continuara noutros libros escritos por outras escritoras e escritores e outras lectoras e lectores. Mais tamen encarna unha tristura e unha esperanza, a tristura dos solitarios que nos refuxiamos na literatura en busca dun acougo e a esperanza de que a literatura nos provexa dun fogar: un espazo de dubida e contradicion, de critica, de reflexion, de rebeldia contra nada, de espellos rotos, unha venta ao mundo... Un fogar de portas abertas.

O corso nace co inicio da navegación, pois de sempre os barcos cargados de mercadorías para o comercio internacional exerceron unha gran atracción a aqueles que querían beneficiarse delas. A obtención dun documento coñecido como patente de corso vai a oficializar esta rapina, autorizando ao seu propietario para abordar, rexistrar, deter e tomar posesion de cuantos barcos considerados inimigos puxesense ao seu alcance. O corso aumentou na area atlantica nos seculos XVI e XVII debido a factores politicos e economicos, especialmente por parte dalguns reinos do norte de Europa que querian participar dos beneficios dos novos territorios Occidentais descubertos dos que quedaran a marxe.

Vinganza, traizón, envexa, ira, mentiras, luxuria, avaricia. Casualidades e causalidades. Faltas máis ou menos graves, erros fatais. Coma elos dunha mesma cadea, as mulleres que transitan por «Pecado

Un home sae do hospital despois de varias operacións e padecementos. Ten un proxecto que non se pode adiar: mercar un traxe novo.Un home sae do hospital despois de varias operacións e padecementos. Esta moi enfermo. Regresa a sua casa para pasar o tempo que lle queda entre os seus. A sua familia quere mantelo encamado e baixo control, pero el escapa. Ten un proxecto que non se pode adiar: mercar un traxe novo."O traxe", a peza gañadora do Premio Alvaro Cunqueiro para textos teatrais 2022, e un monologo dramatico que, facendo uso do humor negro, nos presenta un personaxe inquietante e complexo que, levado ao limite polas circunstancias, decide mostrarse ao mundo tal como e, pois xa nada ten que perder.Unha comedia cruel sobre a intolerancia, a violencia reprimida, a incomunicacion e a morte.Un home sae do hospital despois de varias operacions e padecementos. Esta moi enfermo. Regresa a sua casa para pasar o tempo que lle queda entre os seus. A sua familia quere mantelo encamado e baixo control, pero el escapa. Ten un proxecto que non se pode adiar: mercar un traxe novo."O traxe", a peza gañadora do Premio Alvaro Cunqueiro para textos teatrais 2022, e un monologo dramatico que, facendo uso do humor negro, nos presenta un personaxe inquietante e complexo que, levado ao limite polas circunstancias, decide mostrarse ao mundo tal como e, pois xa nada ten que perder.Unha comedia cruel sobre a intolerancia, a violencia reprimida, a incomunicacion e a morte.

Lola é unha nena que sofre os abusos do seu compañeiro Mamalón, aguanta as impertinencias da súa veciña Meticona e resígnase á ausencia da súa mai, que nunca pode xogar con ela. Pero un día, ao volver da escola, da sua mochila emerxe Nin, un trasno ou trasna, segundo lle pete, a quen so Lola pode ver. Entre xogos e reviravoltas, Nin aprendelle a nena outro xeito de enfrontarse aos problemas.

Un brinde pola imposibilidade. O desespero como algo doce na nosa inmobilidade.«Brinde e desespero» é unha observación distinta dos lazos familiares utilizando a palabra en vez do bisturí para extirp

Nesta ocasión o mariñeiro e poeta Manel Monteagudo adéntrase na prosa poética e presenta un conxunto de textos onde a presenza do mar, como en toda a súa obra, paira sobre cada verba. O erotismo, a enfermidade e o paso do tempo son outros dos nucleos tematicos do libro.

No ano 1929 nacía en Espartedo, Nogueira de Ramuín, o escritor e xornalista Xodé Fernández Ferreiro, un home comprometido con Galicia que nos dixou unha amplia obra na nosa lingua. De Fernández Ferreiro destaca a sua obra como narrador, con quince novelas e un libro de relatos, pero foi tamen poeta, e a sua poesia completa e a que agora publicanos nesta edicion facsimilar que hoxe ve a luz.

A vida de Xoán transcorre nunha especie de entresoño que o obriga a manter unha relación dificultosa e estraña co mundo que o rodea. A súa inusitada beleza, na que todos reparan, e as experiencias que percibe cando adormece, converteno nun mozo tan peculiar coma a sua familia. Ao pouco de coñecer a Paula, decidida, madura e cunha marcada historia, Xoan descobre unha calma que pouco lle vai durar. Ao mesmo tempo, coa axuda da sua irma procurara unha peza enquistada do pasado da que ainda quedaban asuntos por resolver. En O que me quedaba por dicirche Alberto Mancebo tece con axilidade e sutileza unha historia familiar, intima e sentimental baseada nas intensas emocions dun estraño protagonista co que calquera persoa se poderia identificar.

Do nosso mundo; do meu mundo; do mundo que somos e temos dentro de todos nós. Porque cada um de nós é «um mundo com mundos por dentro.» Assim se explica o título deste pequeno livro de contos. O univ

Un grupo de nenos que queren coñecer como berran os ourizos, un rapaz que mira o seu reflexo no gume dun coitelo antes de matar o seu primeiro porco, unha nena cega que é violada e quere desfacerse dese alcume ou un pintor que se arrepinte dos asasinatos cometidos para inspirar a sua obra. Estas son algunhas das historias que compoñen "A pintura debida", un libro de relatos enfiados entre si, onde a miseria, a violencia ou a inxenuidade infantil focalizan a trama de cada narracion. A traves de diferentes perspectivas, desde os ollos dun cativo en tempos de posguerra ata os dunha libreira na actualidade, o autor consegue debullar a crueza do cotian e cedelle o pincel da piedade a uns personaxes que se enfrontan a cadanseu lenzo en branco.

Este delicioso té é unha senda líquida que nos une tanto como os terremotos profundos. En cada grolo flúen o asombro e a calma, no máis ínfimo agroma a inmensidade. Lupe é unha garza elegante que nos

O que pode ser e non e garda a esencia mesma do poema. Todo o que está prohibido agocha, en si mesmo, a orixe primeira que ilumina o sendeiro que hai que percorrer, cuxo trazado delictivo queda fóra das normas castradoras da tribo. En "Baixo terra. No ar" un personaxe en estado de ansiedade loita contra a realidade por atopar a porta de fuxida. So no instinto fica a propia condicion. Nese proceso procura o "eu" mais autentico no "ti" en que se reflicte. Unha historia de amor sen desenlace posibel.

A condutora da Kawasaki negra chega a Santa Mariña de Augas Novas sen intención de ficar, inmersa nunha fuxida que a fixo abandonar Berlín ás présas e levando consigo pouco máis que o portátil e unhas mudas. A menos de dous quilometros, noutro punto da aldea, Maruxa recibe a sua neta Mara e a crianza desta que, coa intencion de pasar o veran na casa familiar, descargan algunhas maletas e non esquecen o libro das fadas. Arredor da oposicion veciñal a un proxecto urbanistico preto do rio, un amplo elenco de personaxes vese fiado por un rural que se debate entre a desaparicion e a renacenza.Carmen P.G. Granxeiro construe en Estranxeiras un relato de esperanza no cal a realidade queer, as transicions e a historia colectiva conviven nun podcast, en multiples vidas e nalgunhas mortes.A condutora da Kawasaki negra chega a Santa Mariña de Augas Novas sen intención de ficar, inmersa nunha fuxida que a fixo abandonar Berlín ás présas e levando consigo pouco máis que o portátil e unhas mudas. A menos de dous quilometros, noutro punto da aldea, Maruxa recibe a sua neta Mara e a crianza desta que, coa intencion de pasar o veran na casa familiar, descargan algunhas maletas e non esquecen o libro das fadas. Arredor da oposicion veciñal a un proxecto urbanistico preto do rio, un amplo elenco de personaxes vese fiado por un rural que se debate entre a desaparicion e a renacenza.Carmen P.G. Granxeiro construe en Estranxeiras un relato de esperanza no cal a realidade queer, as transicions e a historia colectiva conviven nun podcast, en multiples vidas e nalgunhas mortes.