Libros de Literatura en gallego, página 12 de 245

Hadrián Barcés, matemático e gran soñador, decide realizar unha viaxe dende Pequín a Nova York coa intención de comprobar a veracidade do conxunto de teorías coñecidas como "Efecto Bolboreta", acuñadas por cientificos como James Gleick e Edward Lorenz a partir do proverbio chines: "o bater das as dunha bolboreta podese sentir ao outro lado do mundo". Hadrian recollera no seu diario as detalladas anotacions desta aventura cientifica e solitaria polo mundo enteiro na que conseguira resolver algunhas das suas incognitas, sufrira moitas penurias e decepcions, vivira acontecementos inesperados e mesmo atopara neses vieiros o rostro fermoso da bolboreta do amor, o simbolo de todos os seus soños. O Proxecto Bolboreta e un xeito diferente de vida, un soño que merece ser cumprido.

Un novelista en plena crise creativa e a viaxe delirante que emprende a través do seu subconsciente, na procura da súa obra defi nitiva. O sexo, a morte, as fontes da creación. Monten con Alicia e Peer Gynt no salvaxe cabalo de Mefi stofeles e galopen a metraxe de After Hours de Scorsese e os lenzos que soñou De Chirico, galopen ate a porta trala que se agocha o enigma da orixe do mundo e miren polo buraco. Ou mellor chimpen coa porta abaixo. Con este texto, Raul Dans penetra no pesadelo da invisibilidade artistica, porque a sua nova obra nin sequera foi escrita, en realidade so foi imaxinada. Nada do que escribiu antes Dans se parece a Nachtmahre, non obstante,aqui latexa todo o teatro do autor, de forma que semella inconcibible sen cada un dos titulos que a preceden, ate chegarmos aos seus inicios como escritor. O paradoxal e que Nachtmahr ben poderia ser unha sorprendente primeira obra. Pero non. Unicamente e o exercicio de liberdade dun autor que rompe coa liña posibilista do seu teatro e non pensa xa en chegar ou non aos escenarios. Isto non e menos chocante: velaqui o texto mais escenico do seu autor.

O profesor Xesús Alonso Montero recolle neste volume 38 traballos que publicou, entre 1962 e 1980, en revistas extragalegas, algunha tan importante e tan eficaz, para a concienciación democrática e progresista de España, como Triunfo (Madrid). Son quince os textos seus aparecidos no semanario que capitaneaba a mente lucida de Eduardo Haro Tecglen, catro deles moi extensos. Boa parte dos traballos, nesta e noutras revistas, son anteriores a morte de Franco (novembro de 1975), o que quere dicir que foron escritos para seren publicados dentro das coordenadas censorias do franquismo, se ben do tardofranquismo. Outra parte son posteriores a morte de Franco. Deles, os publicados entre novembro de 1975 e abril de 1977 (legalizacion do Partido Comunista), ainda esixian do autor un autocontrol expresivo non pequeno. En palabras de Xesus Alonso Montero: Teñase en conta que eu non escribia como un liberal de dereitas ou de centro; eu escribia desde postulados esquerdistas, as veces decididamente marxistas, falase do problema da lingua, da socioloxia da literatura ou dos escritores rebeldes que nunca oiron a chamada da revolucion. Os escritores galegos que eu explicaba os lletraferits de fora de Galicia eran escritores que estaban coa causa da esquerda, entre eles, Viqueira, Celso Emilio Ferreiro, Luis Seoane, Lorenzo Varela e Neira Vilas. Explicandoos, promocionabaos fora das nosas fronteiras, consciente sempre de que unha boa parte dos lectores extragalegos tiñan unha idea mais ou menos idilica e folclorica da nosa literatura. A esta causa, a de facer ver que existian nas Letras en galego importantes paxinas cuestionadoras, dediquei unha boa parte do meu traballo intelectual, sobre todo como conferenciante en Madrid, Barcelona, Salamanca, Paris (1967) e mais Buenos Aires e Montevideo (1969). Todo antes da morte de Franco.

O guión de cinema Namberguan, que se asenta en alicerces de fasquía mítica, aínda que dotados de persoal tratamento e contemporánea degradación, introdúcenos cun nesgo cómico no noso incipiente e desleigado mundo das finanzas. Ironia, humor, satira e parodia emanan do xogo dialectico entre realidade e apariencia. Mascaras e disfraces, equivocos e bromas, enredos e peripecias, fan choutar os resortes do fenomeno comico, e propician a posibilidade de vernos (e recoñecernos) a nos mesmos. Un considerabel dialogo intertextual, quer parodico, quer analoxico, inza o guion. E iso talvez o insira na rica e longa tradicion da comedia, ainda que, obviamente, sen refugar o noso herdo artistico e cultural.Ademais dos diversos temas ou subtemas que conforman ou reforzan a cerna textual (erotismo, cobiza, abuso de poder, identidade, engano, corrupcion...), xorde con forza a alienacion causada polo neoliberalismo capitalista (galaico?). O ser humano como mercadoria: velai o que no fondo se aborda no texto por medio da comicidade. Algo moi vello, sen dubida, pero argallado arestora, e co publico de noso como principal destinatario.

Merquei unha parellade canariospara facer menos desoladaa orde da casamorreron aos tres díasde virus ou tristuranon tiñan aíndanome

Sotelo Blanco Edicións publica, coa colaboración da Fundación Manuel María da Terra Cha, PAN. CATRO PROPOSTAS ARREDOR DA MALLA, texto teatral de Nazaret López, Carlos Santiago, Lucho Penabade e X.H. Rivadulla Corcon con creacion e adaptacion musical de Mini e Mero (o libro conten o CD da banda sonora do espectaculo). Pan. Catro propostas arredor da malla. O pan xa non se amasa na artesa, senon en factorias deshumanizadas, nin ven do trigo mallado na eira, senon de fariñas industriais. Estes cambios supoñen a transformacion da nosa sociedade tradicionalmente agraria nunha globalizada. A desparicion do labor da malla simboliza eses cambios e inspira as catro historias que conforman Pan. Do mesmo xeito que as mallas xuntaban a toda a aldea, Pan e o resultado dun longo e complexo proceso de creacion colectiva no que se implicou todo o equipo de Volta e Dalle Teatro. Catro autores con diferentes concepcions teatrais realizan as suas particulares interpretacions de cada paso que percorria o pan dende a leira a mesa.

Sansón Troleyro, estudante de Medicina, posiblemente sexa o veciño máis intelixente e espelido de Santiago en 1672. Pero ninguén recoñece a súa agudeza. O seu señor, o colexial Don Baltasar, obrígao a compoñer poemas, móeo a couces e trátao coma un can.

Devagar, un carro baixa chirlando polo Preguntoiro ateigado de libros prohibidos e expurgados polo Santo Oficio. Estamos en Compostela no ano do Noso Señor de 1627 e este é o colofón do códice que, caderniño a caderniño, o encadernador Ambrosio Cavaleiro coseu na soidade do seu obradoiro da rua da Armada dende que era un aprendiz canda o seu mestre. As campas, tristeiras, repenican a defunto, o vento zoa nas ruas e esparexe o capitulos todos da sua existencia. As paxinas de pergamiño, como faiscas, danzan sobre os tellados e os campanarios furtando a voraz desmemoria as lembranzas fuxidias, os acenos, mecos e rostros dunha vida. O coñecemento, como a pedra gravada polos arxinas a cicel e maceta dende a noite dos tempos, permanece no alento dunha idade incerta asolagada polo silandeiro andazo da intolerancia.Festina lente e a primeira novela para publico adulto de Marcos S. Calveiro, unha das maiores descubertas da narrativa galega recente. Novela historica, ambientada na Compostela do seculo dezasete, escrita con enorme alento e prosa inusualmente depurada, propon ao lector unha intrigante viaxe polo mundo dos libros e o coñecemento nun tempo de intolerancia.Devagar, un carro baixa chirlando polo Preguntoiro ateigado de libros prohibidos e expurgados polo Santo Oficio. Estamos en Compostela no ano do Noso Señor de 1627 e este é o colofón do códice que, caderniño a caderniño, o encadernador Ambrosio Cavaleiro coseu na soidade do seu obradoiro da rua da Armada dende que era un aprendiz canda o seu mestre. As campas, tristeiras, repenican a defunto, o vento zoa nas ruas e esparexe o capitulos todos da sua existencia. As paxinas de pergamiño, como faiscas, danzan sobre os tellados e os campanarios furtando a voraz desmemoria as lembranzas fuxidias, os acenos, mecos e rostros dunha vida. O coñecemento, como a pedra gravada polos arxinas a cicel e maceta dende a noite dos tempos, permanece no alento dunha idade incerta asolagada polo silandeiro andazo da intolerancia.Festina lente e a primeira novela para publico adulto de Marcos S. Calveiro, unha das maiores descubertas da narrativa galega recente. Novela historica, ambientada na Compostela do seculo dezasete, escrita con enorme alento e prosa inusualmente depurada, propon ao lector unha intrigante viaxe polo mundo dos libros e o coñecemento nun tempo de intolerancia.

O río marca unha dirección e abre unha viaxe. As personaxes de Riofero, a última novela de Xelís de Toro, suben río arriba: fuxidas e búsquedas. Vidas fracasadas ou aventureiras, todo serve de alimento ao espirito voraz do rio. Un Riofero de lendas e pantasmas. Un Riofero de humanos que tornan feras e vidas que esvaen ata converterse en sombras. Con Riofero, Xelis de Toro, lanzase na compaña dunha curiosa tropa de personaxes na busqueda do crisol da literatura, a maxia, o secreto talisman, en palabras do autor "eu apuntar apuntei ao corazon da literatura, mais era de noite e a besta moviase, pero eu apuntar apuntei e disparar disparei, iso e o unico que importa".O río marca unha dirección e abre unha viaxe. As personaxes de Riofero, a última novela de Xelís de Toro, suben río arriba: fuxidas e búsquedas. Vidas fracasadas ou aventureiras, todo serve de alimento ao espirito voraz do rio. Un Riofero de lendas e pantasmas. Un Riofero de humanos que tornan feras e vidas que esvaen ata converterse en sombras. Con Riofero, Xelis de Toro, lanzase na compaña dunha curiosa tropa de personaxes na busqueda do crisol da literatura, a maxia, o secreto talisman, en palabras do autor "eu apuntar apuntei ao corazon da literatura, mais era de noite e a besta moviase, pero eu apuntar apuntei e disparar disparei, iso e o unico que importa".

O proxecto Rosalía 21, promovido pola Dirección Xeral de Creación e Promoción Cultural e coordinado por Anxo Angueira, ten tres principais realizacións, as tres complementarias: un espectáculo audiovisual baseado na imaxe e na palabra, na poesia e na musi

TSC. Diario da noite de Alfonso Armada é un experimento, o intento destemido dun poeta de 24 anos que, seguindo o alento de escritores como Gide ou Joyce, desexaba a literatura como unha sorte de vida e devecia por rexistrar o paso do tempo e todos os seus estragos escribindo un poema cada dia do ano de 1982. As obsesions intimas, os medos, os anhelos e as mitoloxias da epoca estan case todas neste diario poetico que e tamen un canto de amor e desapego a cidade de Vigo, onde o poeta naceu, e as que comezaban a facer parte da sua existencia: Compostela, Madrid, Sevilla ou Tanxer. Estes Trescentos Sesenta e Cinco dias son, para o poeta, un intento de dar conta de si.

Cando David se lle aparece en soños, Raj prende na memoria da súa infancia: os campos verdísimos da illa tropical onde naceu, o arrecendo e o sabor das froitas e das bágoas, o seu pai e a súa violencia tan previsible, a tenrura da sua nai, os dioivos destrutivos e aquel sol abrasador, os seus irmans desaparecidos na enchente e a instalacion da familia preto da cadea onde vivian uns misteriosos refuxiados. O 26 de decembro de 1940, o Atlantic atraca en Port-Louis, con 1.500 xudeus a bordo, rexeitados de Palestina e deportados a illa Mauricio, enton colonia britanica. Daquela Raj non sabia moito sobre o mundo, nin tampouco sobre as traxedias que estaban acontecendo. Tiña dez anos. A curiosidade levouno xogar no bosque da cadea onde traballaba o seu pai e desde ali viu a David no patio da cadea. Sabia que deberian ser amigos.Unha novela conmovedora, que posue a sonoridade dunha cancion triste, onde cada frase pode chegar a emocionar. Unha novela aclamada polos lectores en Francia, onde obtivo os premios de novela FNAC 2007, o dos lectores de L''Express 2008 e o Cultura e Bibliotecas para Todos 2008.Cando David se lle aparece en soños, Raj prende na memoria da súa infancia: os campos verdísimos da illa tropical onde naceu, o arrecendo e o sabor das froitas e das bágoas, o seu pai e a súa violencia tan previsible, a tenrura da sua nai, os dioivos destrutivos e aquel sol abrasador, os seus irmans desaparecidos na enchente e a instalacion da familia preto da cadea onde vivian uns misteriosos refuxiados. O 26 de decembro de 1940, o Atlantic atraca en Port-Louis, con 1.500 xudeus a bordo, rexeitados de Palestina e deportados a illa Mauricio, enton colonia britanica. Daquela Raj non sabia moito sobre o mundo, nin tampouco sobre as traxedias que estaban acontecendo. Tiña dez anos. A curiosidade levouno xogar no bosque da cadea onde traballaba o seu pai e desde ali viu a David no patio da cadea. Sabia que deberian ser amigos.Unha novela conmovedora, que posue a sonoridade dunha cancion triste, onde cada frase pode chegar a emocionar. Unha novela aclamada polos lectores en Francia, onde obtivo os premios de novela FNAC 2007, o dos lectores de L''Express 2008 e o Cultura e Bibliotecas para Todos 2008.

Etelvina de Silva, orfa de nacemento, educada en Madrid dende moi nova polo seu tío Alberte, durante o curso escolar e o verán que pasou en Brétema, na casa das súas tres tías avoas, descubre a súa vocación literaria. Axudada pola súa curmá Catara e por Juancho, un compañeiro do instituto con ansias de artista do que se namora, acometerá unha investigación no seu pasado familiar, que a levará a tratar de averiguar que sucedeu realmente aquela noite na casa familiar da Braña, onde hai tres décadas morreron Antón do Cañote, un fuxido, un loitador sen esperanza, e Inmaculada de Silva, unha antepasada, unha beleza, unha cazadora de primeira, a quen todos din que ela moito imita. Tras esta experiencia, Etel sabe que será escritora, a súa maneira de deixar unha pegada do seu paso polo mundo, ao tempo que se decata de que na literatura como no amor sempre hai cabos soltos.

Decote pasan centos de historias polos mármores das tabernas, como pasan as constelacións sobre a cuberta dos barcos, dalgunhas quedan as pegadas, como as que deixa o acedo do viño, outras desaparecen namais pasarlle un pano. Na taberna OSalto do Can, Ponciano limpa as mesas cada mana, logo bota unha presa de serraduras polo chan, e despois busca no xornal os numeros da sorte. Bibian o perruqueiro soña con Fred Astaire, o cego Zacarias adiviña as cores, D. Ruperto, de Biscuit Antiguidades, gaba as "delicatessen" do "metre cusinier", mentres a pantasma da señora de Fonta leva viño branco para guisar as pombas do xardin; Dorita quer se facer puta, o home do traxe gris fala con Poe. Peitoradas, o marques de Ghataesfolada, Caruso e Fleta, a Serea dos Ollos Grandes, e ata un incerto Robert Taylor entraron un dia pola porta e quedaron para sempre; agora forman parte xa da moblaxe, como o reloxo de parede, o paraugueiro, a piramide das cuncas, ou a loura do almanaque de Bodegas Prioriño que colga encima da caixa de farias, onde Ponciano garda as necroloxicas. O '' Salto do Can constitue a sorprendente e emocionante primeira novela de Jorge Llorca, a memoria de todo unha xeracion ferrola escrita nos marmores dunha taberna.Decote pasan centos de historias polos mármores das tabernas, como pasan as constelacións sobre a cuberta dos barcos, dalgunhas quedan as pegadas, como as que deixa o acedo do viño, outras desaparecen namais pasarlle un pano. Na taberna OSalto do Can, Ponciano limpa as mesas cada mana, logo bota unha presa de serraduras polo chan, e despois busca no xornal os numeros da sorte. Bibian o perruqueiro soña con Fred Astaire, o cego Zacarias adiviña as cores, D. Ruperto, de Biscuit Antiguidades, gaba as "delicatessen" do "metre cusinier", mentres a pantasma da señora de Fonta leva viño branco para guisar as pombas do xardin; Dorita quer se facer puta, o home do traxe gris fala con Poe. Peitoradas, o marques de Ghataesfolada, Caruso e Fleta, a Serea dos Ollos Grandes, e ata un incerto Robert Taylor entraron un dia pola porta e quedaron para sempre; agora forman parte xa da moblaxe, como o reloxo de parede, o paraugueiro, a piramide das cuncas, ou a loura do almanaque de Bodegas Prioriño que colga encima da caixa de farias, onde Ponciano garda as necroloxicas. O '' Salto do Can constitue a sorprendente e emocionante primeira novela de Jorge Llorca, a memoria de todo unha xeracion ferrola escrita nos marmores dunha taberna.

Introdución temática á poesía de Aquilino Iglesia Alvariño

Esta obra constitúe unha investigación sobre as orixes da escrita en galego, a partir do estudo da versión galega do foral do Burgo de Caldelas

Con Prostitución: clientes e outros homes, as sociólogas da Universidade de Vigo Agueda Gómez e Silvia Pérez achegan outro enfoque a análise da industria sexual no noso país axustándose as experiencias dos homes e as mulleres implicados no fenomeno da prostitucion en Galicia. O dramatismo con que as mulleres en prostitucion viven a sua realidade e a frivolidade e ociosidade na que se recrean os clientes, mostra o controvertido e inquietante semblante desta cuestion. Hoxe, a prostitucion na nosa sociedade, convertese no sintoma da cultura sexual dominante nas culturas patriarcais e capitalistas. Este libro conta coa inestimable colaboracion de Enrique Gil Calvo, un dos sociologos actuais mais representativos e relevantes das ciencias sociais no noso pais, que traballou en diversos libros sobre a cuestion das masculinidades.